Η λίμνη που χάθηκε από τον χάρτη και η προσπάθεια να σωθεί η περιοχή

Τη δεκαετία του 1960, η Σοβιετική Ένωση προχώρησε σε μια μεγάλη παρέμβαση στο φυσικό περιβάλλον, εκτρέποντας τα νερά δύο ποταμών που τροφοδοτούσαν τη λίμνη Αράλη. Στόχος ήταν η επέκταση των καλλιεργειών βαμβακιού και η ενίσχυση της αγροτικής παραγωγής. Τότε, η Αράλη ήταν μία από τις μεγαλύτερες λίμνες στον κόσμο, με έκταση περίπου 68.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων, ενώ η αλιεία αποτελούσε βασική πηγή εισοδήματος για χιλιάδες κατοίκους της περιοχής.

Από λίμνη σε έρημο

Η εκτεταμένη χρήση των νερών των ποταμών Αμού Ντάρια και Σύρ Ντάρια για άρδευση περιόρισε δραστικά τις ποσότητες που έφταναν στη λίμνη. Καθώς η εξάτμιση υπερίσχυε της εισροής νερού, η στάθμη υποχωρούσε σταδιακά.Το αποτέλεσμα ήταν να χαθεί περισσότερο από το 90% της επιφάνειάς της, αφήνοντας πίσω έναν τεράστιο, εκτεθειμένο πυθμένα. Με την πάροδο του χρόνου, η περιοχή μετατράπηκε στην έρημο Αραλκούμ, με σοβαρές επιπτώσεις στο περιβάλλον και στην υγεία των κατοίκων.

Φύτευση ανθεκτικών φυτών για την προστασία της περιοχής

Ο αποξηραμένος πυθμένας γέμισε με άλατα και κατάλοιπα γεωργικών χημικών ουσιών, τα οποία οι ισχυροί άνεμοι παρασύρουν, μεταφέροντάς τα σε κατοικημένες περιοχές και καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Το φαινόμενο επιβαρύνει την ποιότητα του αέρα και του εδάφους.Για να περιορίσουν τη διασπορά αυτών των σωματιδίων, οι αρχές του Ουζμπεκιστάν προχώρησαν σε εκτεταμένες φυτεύσεις saxaul, ενός ανθεκτικού φυτού που ευδοκιμεί σε άνυδρες περιοχές. Το ριζικό του σύστημα βοηθά στη συγκράτηση του εδάφους και στον περιορισμό της μεταφοράς σκόνης από τον άνεμο.Σύμφωνα με τα στοιχεία που αναφέρονται, οι φυτεύσεις έχουν ξεπεράσει τα 1,7 εκατομμύρια εκτάρια, σε μια προσπάθεια να ανακοπεί η περιβαλλοντική επιβάρυνση που άφησε πίσω της η συρρίκνωση της λίμνης.

Διαβάστε επίσης:

Θρήνος και οργή στην Ισπανία για τη σιδηροδρομική τραγωδία με τους 68 νεκρούς: Η πορεία των 16 λεπτών στα τυφλά

Χειρουργός αφαίρεσε προστάτη ασθενούς με ρομποτικό σύστημα από απόσταση 56 χιλιομέτρων