Λογαριασμοί ρεύματος: Πότε «σβήνουν» οι οφειλές – Τι προβλέπει δικαστική απόφαση

Σημαντική δικαστική απόφαση σχετικά με την παραγραφή οφειλών από λογαριασμούς ηλεκτρικής ενέργειας εξέδωσε το Μονομελές Πρωτοδικείο Θηβών. Με την υπ’ αριθμόν 320/2023 απόφασή του, το δικαστήριο έκρινε ότι οι αξιώσεις των εταιρειών προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας υπόκεινται σε πενταετή παραγραφή, ενώ στην ίδια παραγραφή υπάγονται και οι τόκοι που συνδέονται με την κύρια οφειλή.

Η υπόθεση αφορούσε επαγγελματική παροχή ηλεκτρικού ρεύματος, η σύμβαση της οποίας είχε γίνει το 2010. Ο προμηθευτής προσέφυγε δικαστικά το 2020, ζητώντας την καταβολή συνολικά 6.679,84 ευρώ για κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας που αντιστοιχούσε στο διάστημα από τις 21 Νοεμβρίου 2013 έως και τις 25 Μαΐου 2015.

Πότε ξεκινά να μετρά η πενταετής παραγραφή

Σύμφωνα με την απόφαση, οι απαιτήσεις που προκύπτουν από την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας θεωρούνται περιοδικώς καταβλητέες παροχές και προέρχονται από σύμβαση πώλησης. Για τον λόγο αυτό εφαρμόζεται το άρθρο 250 αριθμός 1 του Αστικού Κώδικα, το οποίο προβλέπει πενταετή χρόνο παραγραφής. Το δικαστήριο προσδιόρισε, παράλληλα, τον χρόνο από τον οποίο αρχίζει να υπολογίζεται η παραγραφή.

Για τις οφειλές που αφορούσαν το 2013 και ανέρχονταν σε 393,15 ευρώ, η πενταετία άρχισε την 1η Ιανουαρίου 2014, δηλαδή μετά τη λήξη του οικονομικού έτους κατά το οποίο γεννήθηκαν οι συγκεκριμένες αξιώσεις. Αντίστοιχα, για τις οφειλές του 2014, συνολικού ύψους 6.184,67 ευρώ, η έναρξη της παραγραφής τοποθετήθηκε την 1η Ιανουαρίου 2015.

Κρίσιμο ήταν επίσης ότι το δικαστήριο δεν έκανε δεκτό το επιχείρημα του προμηθευτή πως η παραγραφή θα έπρεπε να υπολογιστεί από την έκδοση του τελικού εκκαθαριστικού λογαριασμού, τον Απρίλιο του 2015. Αντίθετα, κάθε επιμέρους τιμολόγιο καθίσταται αυτοτελώς ληξιπρόθεσμο μετά την παρέλευση της προθεσμίας πληρωμής που αναγράφεται σε αυτό.

Καθώς η αγωγή κατατέθηκε και επιδόθηκε τον Σεπτέμβριο του 2020, το δικαστήριο έκρινε ότι είχε ήδη παρέλθει η προβλεπόμενη πενταετία για τις συγκεκριμένες οφειλές του 2013 και του 2014.

Η σιωπή στο εξώδικο δεν συνιστά αναγνώριση χρέους

Κομβικό σημείο της απόφασης αποτελεί η απόρριψη του ισχυρισμού περί διακοπής της παραγραφής λόγω εξωδίκου. Ο προμηθευτής υποστήριξε ότι η αποστολή του εξωδίκου διέκοψε την παραγραφή, υποστηρίζοντας παράλληλα ότι ο καταναλωτής δεν είχε εκφράσει αντίρρηση απέναντι στην απαίτηση.

Το δικαστήριο, ωστόσο, έκρινε ότι η απλή σιωπή του οφειλέτη δεν μπορεί να θεωρηθεί αναγνώριση της οφειλής. Κατά συνέπεια, δεν ήταν αρκετή για να διακόψει την παραγραφή.

Τι ισχύει για τους τόκους

Η απόφαση εξέτασε και το ποσό των 102,02 ευρώ που αφορούσε τόκους υπερημερίας.

Επικαλούμενο το άρθρο 274 του Αστικού Κώδικα, το δικαστήριο έκρινε ότι όταν παραγράφεται η κύρια απαίτηση, δηλαδή το κεφάλαιο, συμπαραγράφονται και οι παρεπόμενες αξιώσεις που συνδέονται με αυτήν. Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται και οι τόκοι, ακόμη και στην περίπτωση που για τους ίδιους δεν είχε συμπληρωθεί αυτοτελώς ο χρόνος παραγραφής.

Με βάση τα παραπάνω, το Μονομελές Πρωτοδικείο Θηβών απέρριψε στο σύνολό της την αγωγή του προμηθευτή ως ουσιαστικά αβάσιμη, κάνοντας δεκτή την ένσταση παραγραφής που είχε προβάλλει η πλευρά του καταναλωτή.

Διαβάστε επίσης 

Πρωταθλήτρια στην ενεργειακή φορολογία η Ελλάδα: Πώς «φουσκώνουν» οι λογαριασμοί

MyKataggelies: Έρχεται νέα εφαρμογή για την ακρίβεια τον Νοέμβριο