Η Αφροδίτη Μάνου κατηγορεί για «αναλφαβητισμό και φθόνο» όσους αντέδρασαν στη δήλωσή της για Μαζωνάκη

16:00 | 16/09/2026

newsroom ekriti.gr

Μετά τις αντιδράσεις με την ανάρτησή της για τον Γιώργο Μαζωνάκη , η Αφροδίτη Μάνου επανήλθε με νέα δημοσίευση, τονίζοντας δεν είχε στόχο να στραφεί προσωπικά εναντίον του τραγουδιστή.

Παράλληλα, επανέλαβε πως δεν γνώριζε προσωπικά τον Γιώργο Μαζωνάκη ούτε είχε σχέση με το έργο του, ενώ τόνισε ότι, κατά την άποψή της, ο ίδιος δεν είναι το πρόσωπο που θα μπορούσε να θεωρηθεί υπεύθυνο για την κατάσταση που περιγράφει.

«Η ανατροφή μου και η αγωγή από το σπίτι μου, ο χαρακτήρας μου και η ευαισθησία, δεν θα με άφηναν ποτέ, να καταφερθώ, εναντίον ενός ανθρώπου που πριν δυο μέρες είχε πεθάνει με τρόπο απίστευτο και που όπως έγραψα και φρόντισα από την αρχή στην λακωνική μου ανάρτηση να ξεκαθαρίσω, δεν τον γνώριζα ούτε αυτόν, ούτε τη δουλειά του και επί πλέον μόλις είχε μπει στον τάφο. Δεν έχω τίποτα με τον Μαζωνάκη, έγραψα. Αλλά ο λειτουργικός αναλφαβητισμός, ο φθόνος και ο ξεπεσμός, ο φανατισμός, η ιδεολογική τύφλωση και η απέραντη εχθρότητα χρόνων, ορισμένων, διάβασε άλλα. Ο Μαζωνάκης θα ήταν ο τελευταίος να κατηγορήσει κανείς για την κατάντια της πολιτισμικής μας ζωής. Φρόντισαν άλλοι, από νωρίς μετά τη μεταπολίτευση, “στρατευμένοι” και σπουδαίοι να το πράξουν με επιτυχία».

Στη συνέχεια, πρόσθεσε: «Η προσωπική μου εμπειρία και συμμετοχή σε λαϊκό προσκύνημα, ήταν δύο (2) φορές, μέσα στη χούντα. Στις κηδείες, αντίστοιχα, του τρισμέγιστου Γιώργου Σεφέρη και του Γεωργίου Παπανδρέου. Αυτό είναι το μέτρο σύγκρισης που έχω και που διαμορφώνει την άποψή μου. Καλό κατευόδιο στον αποθανόντα καλλιτέχνη και συλλυπητήρια στους οικείους του. Και, ευχαριστώ τους σπουδαίους φίλους για τα μηνύματα και τηλεφωνήματά τους συμπαράστασης, μπροστά στον οχετό ύβρεων που δέχτηκα και δέχομαι, άλλη μια φορά. Θεώρησα υποχρέωσή μου, στους δικούς μου φίλους και σημαντικούς ανθρώπους που χάθηκαν τα τελευταία χρόνια, να κάνω αυτήν την ανάρτηση. Η φωτό είναι από την κηδεία του Σεφέρη. 22 Σεπτεμβρίου 1971. Ήμουν κι εγώ εκεί, μέσα στο πλήθος… Και ναι. Αλλιώς τα φανταζόμουνα! Η χαζή…».