Υγεία

Ποιες είναι οι βασικές αιτίες που προκαλούν υπογονιμότητα στη γυναίκα;

υπογονιμότητα

Η υπογονιμότητα είναι μια κατάσταση άλλοτε ιδιοπαθής, σε ένα ποσοστό 20% των υπογόνιμων γυναικών, και άλλοτε οφείλεται σε κάποια βλάβη συγκεκριμένου οργάνου, όπως στην περίπτωση των μη διαβατών σαλπίγγων.

Ποιες είναι οι βασικές αιτίες που προκαλούν υπογονιμότητα στη γυναίκα;

Το «σύνδρομο Άσερμαν» κατά το οποίο υπάρχουν συμφύσεις - στο εσωτερικό της μήτρας, η ύπαρξη (δύο τραχήλων) στη μήτρα και η ανεπαρκής ωορρηξία (συνήθως από ύπαρξη "πολυκυστικών ωοθηκών") είναι οι σημαντικότερες αιτίες. Είναι όμως πιθανό να παρουσιαστούν και προβλήματα στις σάλπιγγες.

Ενδέχεται επίσης η γυναίκα να πάσχει, όπως αναφέραμε προηγουμένως ακόμα και από σύνδρομο "πολυκυστικών ωοθηκών" - που σημαίνει ότι και οι δύο ωοθήκες της δεν κάνουν ωορρηξία ή κάνουν σπανίως, είτε από μία πολυκυστική ωοθήκη που δεν εμποδίζει την άλλη την υγιή να κάνει ωορρηξία. Μπορεί εξάλλου και η ωοθήκη που πάσχει να κάνει ωορρηξία, αλλά συνήθως το ωάριό της δεν είναι καλής ποιότητας. 
Επιπρόσθετα, υπάρχει  περίπτωση να έχουν κλειστεί  με ιατρική επέμβαση ή κάποια από αυτές να έχει αφαιρεθεί από εξωμήτριο κύηση. Η σάλπιγγα όμως μπορεί να κλείσει επίσης από σαλπιγγίτιδα ή πυελίτιδα (φλεγμονή της πυέλου), από εξάπλωση της φλεγμονής της σκωληκοειδούς απόφυσης και από συμφύσεις.

Συχνά προβλήματα ανακύπτουν και στη μήτρα όπου: οι διαμαρτίες στη διάπλαση της μήτρας ( όπου η μήτρα χωρίζεται στα δύο με ένα χοντρό ή λεπτό διάφραγμα), η καρδιόσχημος μήτρα και τα ινομυώματα, που μειώνουν τον εσωτερικό χώρο και το έμβρυο - δεν μπορεί να αναπτυχθεί - άρα αποβάλλεται (είναι τα σημαντικότερα προβλήματα).

Έχουμε επίσης την «πολυϊνομυωματώδη μήτρα», που έχει χάσει την ελαστικότητά της, και τις συμφύσεις στο εσωτερικό της μήτρας, που προκαλούν εξίσου σημαντικά προβλήματα.

Σε ορισμένες περιπτώσεις συναντάμε επίσης και φραγμένο τράχηλο. Αυτό είναι κάτι που μπορεί να εντοπιστεί εύκολα από την πρώτη φορά με γυναικολογικές εξετάσεις.

Μπορεί επίσης, να είναι πολύ κλειστός ο τράχηλος ώστε να μην επιτρέπει την έξοδο του αίματος αλλά και να εμποδίζει την είσοδο του σπέρματος.

Συναντάμε επίσης «ενδοκρινολογικά» προβλήματα.

Τέλος, υπάρχει και η «ενδομητρίωση», όπου συναντούμε «ενδομητριακό ιστό» σε σημεία όπου δεν θα έπρεπε να υπάρχει.

Υγεία

Επιστήμονες ανακάλυψαν πώς ο κορωνοϊός εισβάλλει στα ανθρώπινα κύτταρα

κορωνοϊός

Γερμανοί και Φινλανδοί επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι ανακάλυψαν ένα «κλειδί» που χρησιμοποιεί ο SARS-CoV-2 για να «ξεκλειδώσει» τα ανθρώπινα κύτταρα και να εισβάλλει μέσα τους.

Η κοινή επιστημονική ομάδα από το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου και το Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι, ανακάλυψαν ότι ο νέος κορωνοϊός για να μπορέσει να μολύνει τα ανθρώπινα κύτταρα χρησιμοποιεί την πρωτεΐνη νευροπιλίνη-1, η οποία υπάρχει εν αφθονία στους ιστούς του σώματος, περιλαμβανομένου του αναπνευστικού συστήματος, των αιμοφόρων αγγείων και των νευρώνων.

«Είναι γνωστό ότι ο SARS-CoV-2 χρησιμοποιεί τον υποδοχέα ACE2 για να μολύνει τα ανθρώπινα κύτταρα. Αλλά συχνά οι ιοί χρησιμοποιούν πολλαπλούς παράγοντες για να μεγιστοποιήσουν την ικανότητας να είναι μολυσματικοί», εξηγεί ο Τζιουζέπε Μπαλιστρέρι, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας Ιογενούς Κυτταρικής Βιολογίας του Πανεπιστημίου του Ελσίνκι.

Εν αντιθέσει με άλλους αναπνευστικούς ιούς, ο SARS-CoV-2 μολύνει το ανώτερο αναπνευστικό σύστημα περιλαμβανομένου του ρινικού βλεννογόνου και εξαπλώνεται ταχέως. «Ο ιός αυτός είναι ικανός να διασπαρεί ακόμα και όταν μιλάμε ή αναπνέουμε. Το σημείο εκκίνησης της μελέτης μας ήταν το ερώτημα γιατί ο κορωνοϊός SARS-CoV προκάλεσε μια επιδημία το 2003 και ο SARS-CoV-2 προκάλεσε πανδημία ενώ χρησιμοποιούν τον ίδιο υποδοχέα ACE2», λέει ο Δρ. Μπαλιστρέρι.

Το μυστηριώδες «κλειδί»

Για να γίνουν κατανοητές οι διαφορές μεταξύ των δύο κορωνοϊών οι ερευνητές μελέτησαν τις κυτταρικές πρωτεΐνες επιφανείας του ιού, τις ακίδες δηλαδή που χρησιμοποιεί για να γατζωθεί στα κύτταρα. «Όταν κατανοήσαμε την γενετική αλληλουχία του SARS-CoV-2 στις αρχές Ιανουαρίου, μας εξέπληξε το γεγονός ότι εν αντιθέσει με τον άλλο κορωνοϊό, ο νέος είχε ένα επιπλέον τμήμα στις πρωτεΐνες επιφανείας, που υπάρχει επίσης στις ακίδες πολλών άλλων επικίνδυνων ιών, όπως ο ιός Έμπολα, ο HIV και τα παθογόνα στελέχη της γρίπης των πτηνών», σύμφωνα με τον ερευνητή.

Το επιπλέον αυτό στοιχείο, που μοιάζει με το «κλειδί» που ξεκλειδώνει μια πόρτα είναι η νευροπιλίνη-1.

Σε συνεργασία με άλλους επιστήμονες από τη Γερμανία, τη Φινλανδία, την Εσθονία και την Αυστραλία ο Δρ. Μπαλιστρέρι μελέτησε κατά πόσο οι νευροπιλίνες είναι σημαντικές για τη λοίμωξη που προκαλεί ο SARS-CoV-2. Μέσω πειραματικών διαδικασιών κατάφεραν να τεκμηριώσουν τον συσχετισμό.

Το ίδιο έκαναν χθες και ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Ελπίδες για νέα αντι-ιικά φάρμακα

Μπλοκάρωντας τη νευροπιλίνη-1 με αντισώματα, οι ερευνητές κατάφεραν στη συνέχεια να μειώσουν τη μολυσματικότητα του κορωνοϊού σε κυτταρικές καλλιέργειες. «Αν νομίζετε ότι το μετατρεπτικό ένζυμο της αγγειοτενσίνης 2 (ACE2) είναι η πόρτα εισόδου για το κύτταρο, τότε η νευροπιλίνη-1 είναι ο παράγοντας που κατευθύνει τον ιό προς την πόρτα. Το ACE2 εκφράζεται σε πολύ χαμηλά επίπεδα στα περισσότερα κύτταρα. Άρα δεν είναι εύκολο για τον κορωνοϊό να βρει την πόρτα να εισβάλλει. Άλλοι παράγοντες όπως η νευροπιλίνη-1 τον βοηθά να βρει την πόρτα και να μπει μέσα στο κύτταρο», σύμφωνα με τον Δρ. Μπαλιστρέρι.

Και σημειώνει ότι «προς το παρόν είναι πολύ νωρίς να υποθέσουμε ότι η αναστολή της νευροπιλίνης-1 είναι μια βιώσιμη θεραπευτική τακτική, καθώς μπορεί να ανακύψουν ανεπιθύμητες ενέργειες. Γι' αυτό εστιάζουμε στη δράση νέων μορίων που είναι ειδικά σχεδιασμένα να διακόπτουν τη σχέση κορωνοϊού-νευροπιλίνης-1 και τα προκαταρκτικά αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά».