Πολιτισμός

Τη Δευτέρα το τελευταίο αντίο στον Θάνο Μικρούτσικο

Θάνος Μικρούτσικος

Η πολιτική κηδεία του Θάνου Μικρούτσικου θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 30 Δεκεμβρίου και ώρα 14:30 στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

Η σoρός θα εκτίθεται από τις 10:30 πμ στην αίθουσα τελετών για τον τελευταίο αποχαιρετισμό.

Αντί για στεφάνια, η οικογένεια παρακαλεί να διατεθούν τα χρήματα για τα ασυνόδευτα προσφυγοπούλα της Μόριας. GR 07017 1355 0006 3551 3856 0788 -Τράπεζα Πειραιώς.

Δήλωση Λίνας Μενδώνη

«Ο Θάνος Μικρούτσικος, εκτός από σπουδαίος συνθέτης, ήταν μία μεγάλη προσωπικότητα. Ένας από τους ανθρώπους, που διαμόρφωσαν τον σύγχρονο ελληνικό Πολιτισμό στις τελευταίες δεκαετίες του 20ού αιώνα και μέχρι σήμερα. Η μουσική του άγγιξε όλους τους Έλληνες και τίμησε τη χώρα μας στο εξωτερικό. Από το λαϊκό τραγούδι και τη μελοποιημένη ποίηση, μέχρι το θέατρο, την όπερα και τη συμφωνική μουσική, το ταλέντο του Θάνου Μικρούτσικου ήταν πολύ μεγάλο για να περιοριστεί σε ένα είδος. Γι΄ αυτό και η απώλειά του συγκινεί όλους μας. Συγκινεί βαθιά όλη την Ελλάδα. Ήταν ένας άνθρωπος με πολιτικό λόγο, τον οποίο εξέφραζε χωρίς δισταγμό. Ένας διανοούμενος, ένας εργάτης του Πολιτισμού, τον οποίο υπηρέτησε με αφοσίωση ως υπουργός Πολιτισμού, εισάγοντας νέους θεσμούς. Το τελευταίο διάστημα αντιμετώπισε την ασθένειά του με δύναμη, θάρρος και αξιοθαύμαστη αξιοπρέπεια. Ο ίδιος δεν θα είναι πια κοντά μας. Όμως η μουσική του παρακαταθήκη, θα εξακολουθεί να μας συντροφεύει για πολλές δεκαετίες ακόμη και να αποτελεί κομμάτι όλων μας. Εκφράζω τα θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένειά του και στους πολυάριθμους φίλους του», αναφέρει η υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού κ. Λίνα Μενδώνη στο συλλυπητήριο μήνυμά της για την απώλεια του Θάνου Μικρούτσικου.

 

 

 

 

   
 

 

Πολιτισμός

Ισραήλ: Στο "φως" οινοποιείο ηλικίας 1.500 ετών (βίντεο)

ΟΙΝΟΠΟΙΕΙΟ

Το οινοποιείο 1.500 ετών που βρέθηκε στο Ισραήλ, ήταν μια επιχείρηση βιομηχανικής κλίμακας που παρήγαγε μισό εκατομμύριο γαλόνια ετησίως, για τους πότες της Μεσογείου.

Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους της Αρχής Αρχαιοτήτων του Ισραήλ, έφτιαχνε μερικά από τα καλύτερα κρασιά της Μεσογείου της βυζαντινής εποχής.

Όταν ξεκίνησαν οι ανασκαφές στα περίχωρα του Γιαβνέ, νότια του Τελ Αβίβ, η ομάδα που ανέσκαπτε βρήκε πέντε τεράστια πατητήρια κρασιού που το καθένα κάλυπτε περίπου 2.400 τετραγωνικά πόδια.

Κάθε πατητήρι περιελάμβανε πατώματα, όπου οι εργάτες πατούσαν τα σταφύλια με τα πόδια τους, καθώς και διαμερίσματα για τη ζύμωση του κρασιού και τα δοχεία για τη συλλογή του. Επίσης, στον χώρο, υπήρχαν τέσσερις μεγάλες αποθήκες για την παλαίωση του κρασιού και κλιβάνοι όπου ψήνονταν οι κανάτες κρασιού.

Όλοι έμειναν έκπληκτοι από την ανακάλυψη ενός τόσο εξελιγμένου εργοστασίου,  το οποίο χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή κρασιού σε εμπορικές ποσότητες, μια διαδικασία που πραγματοποιείτο με το χέρι. Το Γιαβνέ, που ήταν ήταν μια σημαντική πόλη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας όταν χτίστηκε το οινοποιείο, περίπου το 500 μ.Χ., βρισκόταν σε έναν μεγάλο δρόμο, κόμβο για το εμπόριο και κατοικούνταν, κυρίως, από χριστιανούς. Είχε τον δικό της επίσκοπο, αλλά εκεί ζούσαν, επίσης, Εβραίοι και Σαμαρείτες.

 

 

Το κρασί που παρήγαγαν στην περιοχή μέσα και γύρω από το Γιαβνέ ήταν γνωστό ως κρασί της Γάζας ή του Ασκελόν και από τα κοντινά λιμάνια το μετέφεραν σε άλλα μέρη του Μεσογειακού κόσμου, την Αίγυπτο, την Τουρκία, την Ελλάδα, ίσως και τη νότια Ιταλία.

Ήταν ένα ελαφρύ λευκό κρασί, λένε οι αρχαιολόγοι που έχουν βρει πολλά πατητήρια και οινοποιεία στο Ισραήλ,  αλλά αυτό είναι μοναδικό, αφού μιλάμε για ένα σύμπλεγμα πέντε τεράστιων πατητηριών, ιδιαίτερα όμορφων στην αρχιτεκτονική τους.

Τα πατητήρια ήταν καλά σχεδιασμένα, με συμμετρικά χαρακτηριστικά και χτισμένα ως ένα συγκρότημα μέχρι και την τελευταία τους λεπτομέρεια, κάτι που δείχνει ότι σχεδιάστηκαν ως μέρος μιας βιομηχανικής κίνησης.

Η προσπάθεια των αρχαιολόγων είναι να εξάγουν DNA από αρχαία κουκούτσια σταφυλιού ή σπόρους που βρέθηκαν στην περιοχή για να καθορίσουν ποια είδη χρησιμοποιήθηκαν στο οινοποιείο.

Οι αρχαίες πηγές περιγράφουν το κρασί της Γάζας που σερβίρεται στη γιορτή στέψης του Βυζαντινού αυτοκράτορα Ιουστίνου Β΄ στην Κωνσταντινούπολη ως «λευκό σαν το χιόνι». Οι ερευνητές έχουν, επίσης, βρει μεγάλο αριθμό από κανάτες της περιοχής στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.

Η ανασκαφή έφερε στο φως και παλαιότερα πατητήρια οίνου που χρονολογούνται γύρω στο 300 π.Χ., καθώς και κλιβάνους που χρησιμοποιούνταν για να κάνουν τα δοχεία να μπορούν να ταξιδεύουν χωρίς να αλλοιώνεται  το περιεχόμενο, στη μέση εποχή του Χαλκού και σε ποσότητες που υποδηλώνουν βιομηχανική λειτουργία.

Ο χώρος, προφανώς, φιλοξενούσε διάφορες επιχειρήσεις οινοποιών υπό το καθεστώς των Χαναναίων και των Ρωμαίων, φτάνοντας στο υψηλότερο επίπεδο, στην ακμή του, στη βυζαντινή εποχή. Μετά το σταδιακό εξισλαμισμό του Γιαβνέ, οι επιχειρήσεις οινοποιίας έπεσαν σε αχρηστία μέχρι τον έβδομο αιώνα μ.Χ..

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Αρχαιολόγοι ανακάλυψαν το σαγόνι αποκεφαλισμένου βυζαντινού πολεμιστή (φώτο)

Ιωάννινα: Βρέθηκε προϊστορικό στρώμα κατοίκησης από την Εποχή του Χαλκού

Αιγυπτιακές μούμιες αποκαλύπτουν το πρόσωπό τους, με τη βοήθεια αρχαίου DNA

ESPA BANNER