Στις ακτές του Λαμπραντόρ, το Battle Harbour συνδυάζει την άγρια φύση με την ιστορία της αλιείας και της ζωής στις απομονωμένες κοινότητες του Καναδά. Αρκτικές αλεπούδες, βραχώδη μονοπάτια, παλιά νεκροταφεία και ξύλινα κτίρια συνθέτουν ένα τοπίο που διατηρεί ζωντανές τις μνήμες μιας άλλης εποχής.
Το μονοπάτι Battle Harbour Footpath, μήκους περίπου 1,9 χιλιομέτρων, περνά από ένα νεότερο νεκροταφείο και ένα μνημείο για τρεις άνδρες που σκοτώθηκαν σε δυστύχημα με υδροπλάνο το 1976. Τα συντρίμμια εντοπίστηκαν τότε από δύο αγόρια της περιοχής, μεταξύ των οποίων ο Νέλσον Σμιθ, ενώ τμήματα του αεροσκάφους εξακολουθούν να βρίσκονται στο σημείο.
Στο τέλος της διαδρομής βρίσκονται οι δύο πύργοι Μαρκόνι, το τελευταίο σωζόμενο ζεύγος του είδους τους στη Βόρεια Αμερική. Κατασκευάστηκαν το 1906 και ανακατασκευάστηκαν το 1931, εξυπηρετώντας την ασύρματη επικοινωνία και την καθοδήγηση των ναυτικών. Σήμερα, το Battle Harbour Historic Trust συγκεντρώνει 200.000 καναδικά δολάρια, περίπου 140.000 δολάρια ΗΠΑ, για την επισκευή τους.
Οι καιρικές συνθήκες εξακολουθούν να επηρεάζουν τις δραστηριότητες στο νησί, με τους ισχυρούς ανέμους να ακυρώνουν ορισμένες φορές τις εξορμήσεις για ψάρεμα μπακαλιάρου. Οι επισκέπτες μπορούν, ωστόσο, να πραγματοποιήσουν θαλάσσιες διαδρομές προς το ακρωτήριο Σεντ Τσαρλς, το ανατολικότερο σημείο της ηπειρωτικής Βόρειας Αμερικής, ή να επισκεφθούν το γειτονικό Great Caribou Island για πεζοπορία.
Για την Τάνια Ράσελ, τοπική ταχυδρομική υπάλληλο και ερασιτέχνη φωτογράφο, η γοητεία της περιοχής βρίσκεται στην ηρεμία, στη θάλασσα, στα πουλιά, στις αλεπούδες και στους ανθρώπους της.
Ένα ζωντανό κομμάτι της ιστορίας
Στον χώρο όπου σερβίρεται το πρωινό, μια ασπρόμαυρη φωτογραφία ηλικίας άνω του ενός αιώνα ξεχωρίζει: απεικονίζει τον Βίκτορ Κράουτσερ, ένα αγόρι που στέκεται ανάμεσα σε δύο μεγάλους μπακαλιάρους. Ο ίδιος είναι θαμμένος στο νησί, ενώ ομοιώματα ψαράδων και εμπόρων σε φυσικό μέγεθος αναπαριστούν την καθημερινότητα των παλαιότερων κατοίκων.
Το Battle Harbour δεν αποτελεί πλέον το πολυσύχναστο αλιευτικό κέντρο του παρελθόντος. Τα ξύλινα κτίρια, οι παλιές αποθήκες και οι ιστορίες των ανθρώπων που επιστρέφουν κάθε καλοκαίρι διατηρούν, ωστόσο, ζωντανή τη μνήμη της αλιείας στο Λαμπραντόρ και της σταδιακής εγκατάλειψης των απομονωμένων κοινοτήτων του Καναδά.
Διαβάστε επίσης
Αφαιρέθηκαν μούμιες από μουσείο επειδή… «δεν είχαν δώσει τη συγκατάθεσή τους»
Αυστραλία: Πώς 13 κουνέλια προκάλεσαν μία από τις μεγαλύτερες οικολογικές κρίσεις