100.6 FM KnossosFM
12:18 | 26/10/2026
newsroom ekriti.gr
Μεγάλη κινητικότητα επικρατεί στο ζήτημα της Λιβύης ενώ σύμφωνα με την τουρκική Χουριέτ αντιπροσωπείες των δύο πλευρών, ανατολικής και δυτικής Λιβύης, συναντήθηκαν στην Τουρκία.
Όπως αναφέρει η Χουριέτ οι διπλωματικές επαφές έχουν ενταθεί στο πλαίσιο των συνομιλιών για την «Ενιαία Λιβύη» που φιλοξενεί η Τουρκία. Εκπρόσωποι από την Τρίπολη και τη Βεγγάζη κατέληξαν σε συμφωνία για τη μετατροπή της Σίρτης σε κοινό στρατιωτικό κέντρο, τη σύσταση του «Συμβουλίου Γενικής Διοίκησης του Στρατού» και την προώθηση της στρατιωτικής συμφωνίας.
📍Türkiye’nin ev sahipliğinde yürütülen ‘Tek Libya’ görüşmelerinde diplomasi trafiği hızlandı. ◾️Trablus ve Bingazi temsilcileri; Sirte’yi ortak askeri merkez yapma, “Ordu Genel Komutanlığı Konseyi” kurma ve askeri mutabakatı öne alma konusunda uzlaştı. 🔗https://t.co/64c46JGdAK
— Hürriyet.com.tr (@Hurriyet) October 26, 2026
Πώς θα μπορούσε η θαλάσσια συμφωνία να αναδιαμορφώσει το μέλλον της Λιβύης;
Χθες το Στέιτ Ντιπάρτμεντ εξέφρασε την αντίθεσή του στην κύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών, χαρακτηρίζοντάς την «προκλητική» και «μη εποικοδομητική» εξέλιξη που εντείνει τις περιφερειακές εντάσεις.
Σύμφωνα με ανάλυση το Arab Intelligence, ωστόσο, η Τουρκία κατέχει πλέον κεντρική θέση σε ολόκληρη τη Λιβύη. Στις 20 Οκτωβρίου, το Κοινοβούλιο της Ανατολής επικύρωσε το τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019, το οποίο είχε απορρίψει συστηματικά για έξι χρόνια. Η κύρωση αυτή απορρέει από μια συμφωνία που επιτεύχθηκε τον Ιούλιο μεταξύ της Άγκυρας και του Εθνικού Στρατού της Λιβύης, η οποία, σύμφωνα με πληροφορίες του Arab Intelligence, περιελάμβανε την ανάπτυξη στρατιωτικών εγκαταστάσεων και συστημάτων επιτήρησης.
Ο Σαντάμ Χάφταρ καθοδήγησε αυτή την ανατροπή. Ο Αγκίλα Σαλέχ, πρόεδρος του Κοινοβουλίου για δώδεκα χρόνια και αντίθετος στη συμφωνία, παραγκωνίστηκε στις 6 Οκτωβρίου. Αντικαταστάθηκε από τον αλ-Σαλίχιν Αμπντελνάμπι, πρόεδρο της ομάδας φιλίας Λιβύης-Τουρκίας και σύμμαχο της φατρίας Χάφταρ. Η Άγκυρα άσκησε άμεση πίεση στον Σαντάμ Χάφταρ, απειλώντας να μετατοπίσει την υποστήριξή της προς τις δυτικές δυνάμεις εάν η επικύρωση καθυστερούσε. Ο Σαντάμ τάχθηκε στο πλευρό της Τουρκίας, παρά τις αντίθετες πιέσεις από το Ισραήλ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Και η ανάλυση συνεχίζει σχετικά με την στάση της Αιγύπτου:
Η Αίγυπτος απορρίπτει τη συμφωνία και το επανέλαβε στην Άγκυρα μετά την επικύρωση. Πέρα από το θαλάσσιο ζήτημα, η Αίγυπτος βλέπει το στρατηγικό της βάθος στην Κυρηναϊκή να υπονομεύεται — μια ζώνη ασφαλείας κατά μήκος των δυτικών συνόρων της, όπου η Τουρκία εδραιώνεται πλέον. Η Άγκυρα επιδιώκει, επομένως, να μετριάσει αυτή την ανησυχία προτείνοντας μια συμφωνία οριοθέτησης πιο ευνοϊκή από εκείνη που επιτεύχθηκε με την Ελλάδα. Ο Σαντάμ Χάφταρ ταξίδεψε στο Κάιρο στις 25 Οκτωβρίου για να καθησυχάσει τον κύριο ιστορικό υποστηρικτή του.
Για τον Σαντάμ Χάφταρ, η κύρωση αποτελεί επομένως μια ανταλλαγή. Η Ουάσιγκτον υποστηρίζει έναν συμβιβασμό που θα τον τοποθετούσε επικεφαλής του κράτους, διατηρώντας παράλληλα τον Αμπντελχαμίντ Ντμπέιμπα επικεφαλής της κυβέρνησης. Η Άγκυρα θα μπορούσε να υποστηρίξει αυτό το σενάριο σε αντάλλαγμα για το πράσινο φως της Βεγγάζης. Αντιμέτωπη με μια Δύση διχασμένη μεταξύ των πολιτοφυλακών, η οικογενειακή εξουσία που έχει ήδη εδραιωθεί στην Ανατολή θα μπορούσε έτσι να επεκταθεί σε ολόκληρη τη χώρα.
Αυτό προϋποθέτει, ωστόσο, την επίλυση μακροχρόνιων διαφορών: την κατανομή των εσόδων από το πετρέλαιο, τη στρατιωτική διοίκηση, τις εξουσίες της κεντρικής κυβέρνησης και τις εκλογές.
Η διαδικασία έχει ήδη αρχίσει να σκοντάφτει στην Τρίπολη. Στις 23 Οκτωβρίου, ο Σαντάμ Χάφταρ συναντήθηκε στην Άγκυρα με τον προσωρινό υπουργό Άμυνας της Τρίπολης, Αμπντελσαλάμ αλ-Ζούμπι, για να διαπραγματευτούν την ενοποίηση των δύο στρατών. Την ίδια ημέρα, ο πρόεδρος του Προεδρικού Συμβουλίου, Μοχάμεντ αλ-Μένφι, απαγόρευσε οποιαδήποτε υπογραφή χωρίς την έγκριση του Υπουργείου Άμυνας, της Κοινής Στρατιωτικής Επιτροπής 5+5 και της ανώτατης διοίκησης.
Η ανακοινωμένη επίσκεψη του αλ-Σαλίχιν Αμπντελνάμπι στην Τρίπολη στις 27 Οκτωβρίου θα είναι μια επίσκεψη που αξίζει να παρακολουθήσουμε. Ο νέος πρόεδρος του Κοινοβουλίου έχει ήδη ξεκινήσει συνομιλίες για τον έλεγχο των δημόσιων δαπανών και την προσαρμογή της συναλλαγματικής ισοτιμίας. Εάν αυτή η προσέγγιση επεκταθεί στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, θα επιβεβαιώσει ότι το στρατόπεδο του Χαφτάρ επιδιώκει να ελέγξει τη διανομή των εσόδων από το πετρέλαιο και τους φορείς χρηματοοικονομικής εποπτείας — ένα ζήτημα εξίσου κρίσιμο με τη στρατιωτική διοίκηση σε οποιαδήποτε μελλοντική ενοποιημένη αρχή.
Η θέση της Τουρκίας παραμένει ευάλωτη σε ένα σημείο. Η Άγκυρα έχει εξασφαλίσει μια επικυρωμένη συνθήκη που είναι δύσκολο να αμφισβητηθεί, αλλά η επιρροή της στην Ανατολή εξαρτάται από την υποστήριξη του Χάφταρ, η οποία θα μπορούσε να μεταβληθεί ανάλογα με τα συμφέροντά της.
Οργή κατά Τραμπ
Στο μεταξύ ολόκληρη η Λιβύη έχει ξεσηκωθεί εναντίον του Ντόναλντ Τραμπ, μετά τις δηλώσεις που έκανε στις 24 Οκτωβρίου στη Γεωργία, όπου συγκεκριμένα εξίσωσε τη Λιβύη, την Υεμένη, την Αϊτή και τη Σομαλία με χώρες που μαστίζονται από την τρομοκρατία, σε μια προεκλογική ομιλία του με θέμα τη μετανάστευση. Από την Τρίπολη έως τη Βεγγάζη, ο Ντμπέιμπα, ο Αλ-Κόνι, ο Σαντάμ Χάφταρ και η κυβέρνηση Χαμμάδ καταγγέλλουν προσβολή της εθνικής αξιοπρέπειας και απαιτούν συγγνώμη.
🚨Libye 🇱🇾 : Donald Trump a provoqué la colère des dirigeants libyens après ses déclarations insultantes du 24 octobre en Géorgie. Tripoli et Benghazi condamnent les propos du président américain. https://t.co/icF5vc8EVz https://t.co/k4Cs91qOQD
— LSI AFRICA (@lsiafrica) October 25, 2026
Ο Ταχέρ Ελ-Σόννι υπενθυμίζει στην Ουάσινγκτον το στρατιωτικό της παρελθόν στη Λιβύη. Ο Σαντάμ Χάφταρ, ο οποίος έγινε δεκτός από τον Μάρκο Ρούμπιο αυτό το καλοκαίρι και συνδέεται με τις διαπραγματεύσεις υπό την ηγεσία του Μασάντ Μπούλος, καταδικάζει δημοσίως τον Τραμπ και καλεί όλους τους λιβυκούς παράγοντες να σχηματίσουν ένα ενωμένο μέτωπο.
Χωρίς καμία ουσιαστική υπαναχώρηση ή συγγνώμη, ο Τραμπ επιχειρεί να επιδιορθώσει τις ρωγμές στο «Truth Social» εξυμνώντας ξαφνικά τη γενναιότητα των Λίβυων, την κυριαρχία τους και τη διμερή συνεργασία, διατηρώντας παράλληλα τις απαιτήσεις του σε θέματα μετανάστευσης.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
