Τέμπη: Συγκλονίζουν οι καταθέσεις των επιζώντων – «Είχα ζήσει έναν πόλεμο εκεί μέσα»

Συγκλονιστικές στιγμές από τη νύχτα της τραγωδίας στα Τέμπη περιέγραψαν οι επιζώντες της σιδηροδρομικής σύγκρουσης, κατά την 40ή δικάσιμο της πολύκροτης δίκης. Οι μαρτυρίες τους έφεραν ξανά στο προσκήνιο τις δραματικές συνθήκες που επικράτησαν μέσα στα βαγόνια, τις αγωνιώδεις προσπάθειες απεγκλωβισμού και τον αγώνα που συνεχίζουν να δίνουν για να διαχειριστούν τις σωματικές και ψυχικές συνέπειες της τραγωδίας.

Μετά την ολοκλήρωση των καταθέσεων συγγενών θυμάτων, στο βήμα του μάρτυρα ανέβηκαν επιβάτες που επέζησαν από τη σύγκρουση, μεταφέροντας εικόνες από τη φωτιά, το σκοτάδι, τις κραυγές και τον πανικό που ακολούθησαν. Ανάμεσα στις πιο συγκλονιστικές μαρτυρίες ήταν εκείνη μιας μητέρας που αναζητούσε το έξι μηνών μωρό της μέσα στα συντρίμμια, ενώ η φωτιά βρισκόταν δίπλα της.

«Ακόμη δεν μπορώ να κοιμηθώ ήρεμα»

Πρώτη κατέθεσε η Ιωάννα Παπαγιαννίδου, η οποία επέβαινε στο τρίτο βαγόνι της επιβατικής αμαξοστοιχίας. Όπως περιέγραψε, κατάφερε να βγει από το παράθυρο του τρένου με τη βοήθεια συνεπιβάτιδάς της.

Η εικόνα της όταν έφτασε στη Θεσσαλονίκη αποτύπωνε τη σκληρότητα όσων είχε βιώσει. Όπως ανέφερε, ο σύζυγός της τής είπε ότι έμοιαζε «σαν νεκρή». Η ίδια αποκάλυψε ότι οι συνέπειες της τραγωδίας εξακολουθούν να την ακολουθούν, καθώς ακόμη και σήμερα δεν μπορεί να κοιμηθεί ήρεμα.

Ακολούθησε η κατάθεση της Χρυσάνθης Κρεβάικα, εργαζόμενης στην καθαριότητα του επιβατικού τρένου και μοναδικής επιζήσασας μεταξύ των εργαζομένων της αμαξοστοιχίας.

«Εκτινάχθηκα στη μέση του τρένου, έχασα τις αισθήσεις μου», ανέφερε, περιγράφοντας τις στιγμές της σύγκρουσης. Όπως είπε, βρισκόταν στο τελευταίο βαγόνι και θυμάται ένα απότομο χτύπημα, χωρίς το τρένο να μειώνει σταδιακά ταχύτητα.

Η ίδια νοσηλεύτηκε και, όπως κατέθεσε, έμαθε τι είχε συμβεί δύο ημέρες αργότερα, όταν βγήκε από το νοσοκομείο.

Η μητέρα που αναζητούσε το μωρό της μέσα στη φωτιά

Ιδιαίτερα φορτισμένη ήταν η κατάθεση της Μαρίας Λαζαρίδου, η οποία ταξίδευε στο τρίτο βαγόνι μαζί με τη μητέρα της και την έξι μηνών κόρη της. Ήταν η πρώτη φορά που έκανε τη συγκεκριμένη διαδρομή.

Η περιγραφή της για τις στιγμές μετά τη σύγκρουση ήταν συγκλονιστική. Όπως κατέθεσε, κρατούσε το μπιμπερό και τάιζε το μωρό της όταν, ξαφνικά, αυτό έφυγε από τα χέρια της. Όταν συνήλθε, βρισκόταν πεσμένη στα γόνατα, στον διάδρομο του τρένου.

«Άνοιξα τα μάτια μου, υπήρχε σκοτάδι, ακριβώς δίπλα μου ήταν η φωτιά, υπήρχαν ουρλιαχτά, άνθρωποι με αίμα στο πρόσωπό τους», περιέγραψε.

Τότε συνειδητοποίησε ότι δεν είχε το παιδί της στην αγκαλιά της και άρχισε να το αναζητά απεγνωσμένα.

«Φώναξα το όνομά της και άρχισε να κλαίει», ανέφερε, εξηγώντας ότι ένα παιδί που βρισκόταν εκεί τη βοήθησε να εντοπίσει το βρέφος. Η μητέρα της κατάφερε να τραβήξει το μωρό έξω από το σημείο όπου βρισκόταν, ενώ η μικρή έκλαιγε ασταμάτητα.

Η εικόνα της κόρης της, μαυρισμένης από πάνω μέχρι κάτω, και τα αίματα που έτρεχαν από το δικό της πρόσωπο συνέθεταν μια εφιαλτική πραγματικότητα. Η ίδια προσπαθούσε να καταλάβει πώς θα κατάφερναν να βγουν ζωντανές από το τρένο.

«Είχα ζήσει έναν πόλεμο εκεί μέσα», είπε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας τις συνθήκες που επικρατούσαν μετά τη σύγκρουση. Όπως γνωστοποίησε, το μωρό της υπέστη κάταγμα στο κρανίο.

Η ένταση της κατάθεσης ήταν τέτοια, ώστε η νεαρή μητέρα υπέστη κρίση πανικού και χρειάστηκε να της παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες. Η συνεδρίαση διακόπηκε προσωρινά και, αφού αισθάνθηκε καλύτερα, επέστρεψε στο βήμα του μάρτυρα για να ολοκληρώσει την κατάθεσή της.

«Κατά τύχη γλίτωσα»

Στο δικαστήριο κατέθεσε και ο Γιώργος Καραγιάννης, σύζυγος της Μαρίας Λαζαρίδου, ο οποίος αναφέρθηκε στις εικόνες που αντίκρισε όταν έφτασε στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας.

Ακολούθησε η μαρτυρία του Αθανάσιου Κουμπούρη, ο οποίος επέβαινε στο τρίτο βαγόνι, παρότι το εισιτήριό του αφορούσε το δεύτερο. Όπως ανέφερε, η σύγκρουση σημειώθηκε μόλις δέκα με δεκαπέντε λεπτά μετά την επιβίβασή του.

«Κατά τύχη γλίτωσα, συνήθως καθόμουν στο κυλικείο», δήλωσε, αποτυπώνοντας με λίγα λόγια πόσο καθοριστική μπορούσε να αποδειχθεί μια τυχαία επιλογή εκείνη τη νύχτα.

«Ήταν σαν να βλέπαμε τον θάνατο με τα μάτια μας»

Τελευταία κατέθεσε η Ζαγρίδα Πλάζα, η οποία ταξίδευε με τα δύο παιδιά της και τον σκύλο της οικογένειας.

Όπως περιέγραψε, αρχικά αισθάνθηκε ένα τίναγμα για μερικά δευτερόλεπτα και στη συνέχεια ακολούθησε η μεγάλη σύγκρουση. Ο γιος της καταπλακώθηκε από βαλίτσες, ενώ αμέσως μετά επικράτησε απόλυτο σκοτάδι.

«Ήταν σαν να βλέπαμε τον θάνατο με τα μάτια μας. Νόμιζα ότι πέφταμε σε γκρεμό», ανέφερε, εξηγώντας ότι εκείνη τη στιγμή το μόνο που σκεφτόταν ήταν τα παιδιά της.

«Καπνοί, φωνές… “θα πεθάνουμε”, “θα καούμε”», περιέγραψε, ανακαλώντας τις κραυγές των επιβατών. Θυμόταν, μάλιστα, να ακούει τη Μαρία Λαζαρίδου να φωνάζει αναζητώντας το μωρό της.

Η ίδια χαρακτήρισε το σημείο της τραγωδίας «κόλαση», μεταφέροντας στο δικαστήριο το κλίμα τρόμου και απόγνωσης που επικράτησε μέσα στα βαγόνια.

Συνεχίζεται η δίκη την Τετάρτη

Νωρίτερα, κατά την ίδια δικάσιμο, είχαν καταθέσει συγγενείς θυμάτων, μεταξύ των οποίων η Παναγιώτα Καλαντζή, μητέρα του πολυτραυματία Γεράσιμου Γεωργιάδη, καθώς και ο ιερέας Χριστόδουλος Παπαϊωάννου και η σύζυγός του, Γεωργία Παπαϊωάννου, γονείς του Κυπριανού Παπαϊωάννου. Στο δικαστήριο κατέθεσαν επίσης ο Γεώργιος Κωττάς, αδελφός του Βασίλειου Κωττά, και συγγενείς της 31χρονης Σοφίας Ταχματζίδου.

Η δικαστική διαδικασία αναμένεται να συνεχιστεί την Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, με τη συνέχιση της κατάθεσης του Πάνου Ρούτσι και τις καταθέσεις μελών της οικογένειάς του.

Στη συνεδρίαση της 40ής δικασίμου ήταν παρόντες δύο από τους συνολικά 36 κατηγορουμένους, ο Παύλος Κουζής και ο Σπύρος Πατέρας.

Οι μαρτυρίες των επιζώντων προσθέτουν νέα στοιχεία στην καταγραφή των όσων συνέβησαν τη νύχτα της τραγωδίας, αναδεικνύοντας παράλληλα το μακροχρόνιο τραύμα που εξακολουθούν να κουβαλούν όσοι κατάφεραν να βγουν ζωντανοί από τα βαγόνια.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Λευκός Οίκος: Ζήτησαν την παραίτηση της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ από την πρεσβεία στην Αθήνα!

Φιάσκο με το ΟΣΔΕ 2026: "Σφυρίζει" αδιάφορα το Υπουργείο - "Στον αέρα" 520.000 αγρότες