Τι θα μπορούσε να συμβεί εάν υποθέσουμε ότι η 25η Δεκεμβρίου, αλλά και οι μέρες που προηγούνται ή έπονται, ταυτίζονταν μόνο με το θρησκευτικό συναίσθημα και όχι με τον καταναλωτικό κορεσμό;

Η παγκόσμια αγορά θα κατέρρεε εάν το πνεύμα των Χριστουγέννων δεν έφερνε δώρα και ο κόσμος δεν αντάλλαζε δώρα; Τα ερωτήματα αυτά δεν μπορούν να απαντηθούν, καθώς αποτελούν μέρος μίας υπόθεσης εργασίας. Οι άνθρωποι έχουν ταυτίσει τις γιορτινές μέρες με την ανταλλαγή δώρων!

Ο Τιμ Χάρφορντ γράφει ένα άρθρο στους Financial Times το οποίο είναι γεμάτο από υπαινιγμούς, οικονομικές αναλύσεις αλλά και τις συνήθειες που έχουν οι καταναλωτές αυτές τις ημέρες. 

Ο Χάρφορντ φέρνει ένα παράδειγμα της Ημέρας των Ευχαριστιών που το 1939 έγινε σημείο τριβής στις ΗΠΑ. Η Ημέρα των Ευχαριστιών εκείνη τη χρονιά θα έπεφτε στις 30 Νοεμβρίου, που ήταν η τελευταία πιθανή ημερομηνία. Εκτιμήθηκε ότι εκείνη τη χρονιά η χριστουγεννιάτικη καταναλωτική περίοδος θα ήταν ιδιαίτερα μικρή γιατί  θεωρείται κακή αρχή να αγοράζει κάποιος χριστουγεννιάτικα προϊόντα προτού περάσει η Ημέρα των Ευχαριστιών. 

Ο Φράνκλιν Ρούσβελτ φοβόταν για πιθανή κατάρρευση των αγορών και εξήγησε στους Αμερικανούς πολίτες πως από η στιγμή που η Ημέρα των Ευχαριστιών ήταν ομοσπονδιακή γιορτή, ήταν αρμοδιότητα του προέδρου να ορίσει την ημερομηνία εορτασμού της. Για το λόγο αυτό επέλεξε την 23η Νοεμβρίου για να γιορταστεί η Ημέρα των Ευχαριστιών. 

Η απόφασή του προκάλεσε τη σφοδρή αντίδραση του υποψηφίου των Ρεπουπλικανών, Άλφρεντ Λάντον (ηττήθηκε από τον Ρούσβελτ το 1936), ο οποίος συνέκρινε αυτή την αυθαιρεσία με πράξεις του Αδόλφου Χίτλερ. Το παράδοξο του πράγματος είναι ότι για περίπου δύο χρόνια η μισή χώρα γιόρταζε την Ημέρα των Ευχαριστιών με την παλαιά ημερομηνία και η άλλη μισή με τη νέα που υιοθέτησε ο Ρούσβελτ. Σε δύο πολιτείες έγιναν και οι δύο ημέρες αργίες.

Το ερώτημα βέβαια δεν λύθηκε! Παραμένει ενεργό ακόμη! Είναι η καλύτερη περίοδος για να ξοδεύει κάποιος τα χρήματά του; Και εάν αυτό αλλάξει θα υπάρξει άμεση διαφορά στην οικονομία; Οι συντηρητικοί λένε πως τα Χριστούγεννα βοηθούν την οικονομία. Οι φιλελεύθεροι λένε πως από μακροοικονομικής άποψης είναι ανεκτίμητα.

Οι απόψεις είναι σαν τα δώρα. Όπως δηλαδή, τα δώρα κρύβουν εκπλήξεις έτσι και οι απόψεις κρύβουν εκπλήξεις.

Ο Χάρφορντ αναφέρει "Πράγματι, η κατάργηση των Χριστουγέννων μπορεί να δώσει ήπια ώθηση στην ευημερία μας μακροπρόθεσμα, καθώς το στρίμωγμα όλων αυτών των δαπανών σε τόσο λίγες εβδομάδες, δημιουργεί πιέσεις στα εργοστάσια και τις αλυσίδες προσφοράς. Η εξομάλυνση των δαπανών μας μπορεί να αποδειχθεί πιο αποτελεσματική". 

Τέλος, Βρετανός οικονομολόγος είχε σχολιάσει ότι ο πανικός για μία επίθεση εξωγήινων θα βοηθούσε την οικονομία επειδή θα ανάγκαζε την κυβέρνηση να αυξήσει και πάλι τις δημόσιες δαπάνες. Αφού δεν υπάρχουν εξωγήινοι, έχουμε τον Άγιο Βασίλη.