Απόψεις

Φιλανθρώπως Χριστούγεννα. Του Ηρακλή Φίλιου

χριστούγεννα

Το θέμα είναι η εορτή; Κάποιος πρέπει να τεθεί στο κέντρο. Αυτός είναι ο Χριστός, προφανώς. Κι ο Χριστός με τη σειρά Του δίνει προτεραιότητα στον άνθρωπο. Και συγκεκριμένα στον πάσχοντα άνθρωπο. Εξάλλου, όσα έγινε κι έπαθε ο Θεάνθρωπος δεν τα έπαθε για τον Εαυτό Του, ούτε για να αποδείξει κάτι.

Δεν σταματούν όμως εκεί τα Χριστούγεννα. Η Εκκλησία έχει βαθιά φιλοσοφία στη λειτουργική και πνευματική της ζωή. Δεν θα την βρείτε σε κανένα φως του διαφωτισμού. Δεν δίνει πνεύμα για το πνεύμα, αλλά εμφορείται μιας ανυπέρβλητης πνευματικότητας, που λειτουργεί όμως ως αντίληψη των ένσαρκων αποκαλυπτικών μυστηρίων. Η φιλοσοφία της ζωής αυτής είναι πως όλα γίνονται για τον αγιασμό, την εξύψωση του ανθρωπίνου προσώπου. Ο άνθρωπος στο κέντρο. Όχι, ο Θεός στο κέντρο. Μα, ο Θεός αποκαλύπτεται για να πλουτίσει ο άνθρωπος. Δεν ζητάει κεντρικό ρόλο ο Θεός. Ρίχνει τα φώτα στον άνθρωπο. Για εκείνον δεν ενανθρώπισε;

Μέσα στη ζωή της Εκκλησίας δεν υπάρχει τίποτε το ατομικό. Υφίσταται μία κοινότητα, μία κοινωνία προσώπων που λατρεύει τον Θεό. Αυτά κοινωνούν μεταξύ τους αλλά και με τον Θεό. Κάθε τι μέσα στην Εκκλησία αποτελεί έργο ενός συνόλου και δεν θεωρείται ποτέ ως ατομική αγωνία. Στην Εκκλησία ζεις για τον άλλον. Ελεείς τον άλλον. Γίνεσαι φιλάνθρωπος με τον άλλον. Αυτός είναι ο δρόμος του παραδείσου. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος εκτός από την θεώρηση του άλλου ως εικόνα του Θεού, ως συν-δημιούργημα μου.

Η εορτή των Χριστουγέννων θεωρείται φιλανθρώπως. Αυτός είναι ο τρόπος της Εκκλησίας. Και είναι πάντοτε αυτός ο τρόπος που καθορίζει τα πράγματα. Είναι ο δρόμος μαζί με τον άλλον. Χωρίς τον άλλον δεν υπάρχει δρόμος, διάβαση, συγχώρεση. Ο τρόπος της εορτής των Χριστουγέννων είναι η φιλανθρωπία. Η σκέψη του άλλου, η αντίληψη περί του άλλου, ο τρόπος μου στον τρόπο του άλλου. Αυτό κι αν είναι άδειασμα. Μήπως ο Θεός αυτό δεν ενήργησε;

Στο ευαγγέλιο της Κυριακής των Απόκρεω (Ματθ. 25, 31 - 46) ο Χριστός αναφέρεται στην φιλανθρωπία ως το κλειδί του παραδείσου. Δεν ξεκλειδώνει ο παράδεισος μέσα από την ατομική θεώρηση της πίστης. Τότε η πίστη καταντά θρησκεία. Ο δρόμος του παραδείσου είναι ο δρόμος του κάθε ανθρώπου που πάσχει, που δοκιμάζεται, που έχει ελλείψεις. Η ελεημοσύνη δεν αποτελεί μία ηθικιστική επιταγή, αλλά ούτε μία ευσεβιστική ενέργεια. Αποτελεί τρόπο ύπαρξης. Η φιλανθρωπία είναι ο κατεξοχήν τρόπος ύπαρξης. Δεν είναι μόνο η ελεημοσύνη με την έννοια της παροχής χρημάτων σε κάποιον που τα έχει ανάγκη. Είναι τρόπος ζωής, το πώς της προσωπικής ύπαρξης στην ύπαρξη του άλλου. Αυτό είναι που λειτουργεί καταλυτικά μέσα στη λατρεύουσα κοινότητα.

Η αντίληψη πολλών διακατέχεται από μονοφυσιτικό τρόπο. Νηστεία, προσευχή, εγκράτεια και όλα τακτοποιημένα. Δεν λειτουργεί έτσι ο Θεός. Ο Χριστός έχει για φίλους του ατακτοποίητους και τσαλακωμένους. Στο Ευαγγέλιο, στέκεται με φιλάνθρωπο τρόπο απέναντι στους πάσχοντες και τους ελεεί. Όταν ο χριστιανός μένει στους τύπους, βολεύεται στην ατομική του ευσέβεια, τότε καταργεί το πρόσωπο του άλλου και αλλοιώνει μία προοπτική κοινής συνύπαρξης στο εκκλησιαστικό σώμα. Δεν μπορεί να υπάρξει καμία εορτή απούσης της φιλανθρωπίας, της ελεημοσύνης.

Ο δρόμος της φιλανθρωπίας έχει ευθύνη. Αναλαμβάνεις τον άλλον, τον ξένο, τον απόλυτα άλλο. Δεν συγχωρούνται υπεκφυγές, τη στιγμή που εδραιώνεται η πίστη πως ο δρόμος για τον παράδεισο αποτελεί προσωπική υπόθεση. Ποτέ δεν ήταν προσωπική υπόθεση. Τα λέει αυτά ο Μ. Βασίλειος σε ομιλία του σχετική με την παραβολή του άφρονα πλουσίου: ‘’Τώρα δεν είσαι κατσούφης και αποκρουστικός, αποφεύγων τις απαντήσεις μη τυχόν κάπου αναγκασθείς να βγάλεις έστω και λίγο από τα χέρια σου. Μία λέξη γνωρίζεις∙ δεν έχω∙ ούτε θα δώσω, διότι είμαι πτωχός. Πράγματι πτωχός είσαι και στερείσαι από όλα τα αγαθά. Πτωχός από φιλανθρωπία, πτωχός από πίστη στον Θεό, πτωχός από ελπίδα αιώνια. Κάνε συμμέτοχους στα σιτηρά τους αδελφούς. Αυτό που αύριο σαπίζει, δώσε το σήμερα στον έχοντα ανάγκη. Η πιο χειρότερη μορφή της πλεονεξίας είναι το να μην δίνει κανείς στους ενδεείς ούτε από αυτά που φθείρονται’’.

Η φιλανθρωπία δεν εξαντλείται αποκλειστικά στα χρήματα. Δεν είναι τόσο φθηνά τα σημεία της. Είναι ένας τρόπος ύπαρξης στον τρόπο που υπάρχει ο άλλος, στον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί ο άλλος. Είναι ο μόνος δρόμος για τον παράδεισο. Ο άλλος. Το αν ο Χριστός είναι μία ‘’φύσις του Θεού Λόγου σεσαρκωμένη’’, δεν έχει καμία απολύτως σημασία, ένα δεν ιδωθεί στο πρόσωπο του άλλου.

Πρεσβύτερος Ηρακλής Φίλιος (Βαλκανιολόγος, Θεολόγος)

Κληρικός Ι.Μ. Σταγών & Μετεώρων

Απόψεις

Η «Ελλάδα 2.0» και οι πολιτικές εξελίξεις… Του Πέτρου Μηλιαράκη

μηλιαρακης πετρος.jpg

 Η  Κυβέρνηση Μητσοτάκη αποφάσισε, σύμφωνα με τα συμφέροντα που υπηρετεί, να αυξήσει τον ήδη υπέρογκο δανεισμό της χωρας κατα 12,7 δις ευρώ! Εξ αιτίας δε  αυτού, προδήλως βέβαιον είναι ότι επέρχεται «ΝΕΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ»!

Παραλλήλως,  η κυβέρνηση της Ν.Δ. «επιτυγχάνει» να καθίσταται ο Έλληνας πολίτης ο κύριος και μόνιμος αχθοφόρος και αυτού του βάρους προς όφελος της  εγχώριας και αλλοδαπής «οικονομικής ολιγαρχίας». Έτσι σε κάθε περίπτωση, το ευρωπαϊκό χρήμα της «Ελλάδας 2.0» είναι  μόνο για τους ισχυρούς και τους  bankables, όπως θα διαπιστωθεί παρακάτω.

Πρώτα όμως ,ας δούμε κάποιους «επικοινωνιακούς  όρους», γιατί το «σύστημα Μητσοτάκη» δεν παράγει πολιτική, αλλά «πολιτεύεται»  με βάση την επικοινωνία. Το πρώτο δε ερώτημα που τίθεται  για τον απλό πολίτη είναι : τι σημαίνει άραγε  ο όρος «Ελλάδα 2.0».

• Ο ΟΡΟΣ: «Ελλάδα 2.0»

Το πρόσημο ή ο όρος  «Ελλάδα 2.0»,  προέρχεται από τον όρο «Web 2.0» («Ιστός 2.0»), ο οποίος χρησιμοποιείται για τη νέα γενιά του «Παγκόσμιου Ιστού». Η εξέλιξη αυτή βασίζεται στη δυνατότητα των χρηστών του Διαδικτύου να μοιράζονται πληροφορίες και να συνεργάζονται online.  Αφορά δε μια  νέα γενιά διαδικτυακής πλατφόρμας με εφαρμογές στα κοινωνικά μέσα (social media) και τα blogs. Είναι δε ήδη κατακτήσεις της κοινής πείρας το facebook και το youtube. 

Έτσι,το «σύστημα Μητσοτάκη» εισάγοντας τον όρο «Ελλάδα 2.0» επιχειρεί να εμφανιστεί δημοσίως  ως μια σύγχρονη και «πρωτοποριακή διακυβέρνηση». Αυτή όμως-για τις επικοινωνιακές και μόνο επιδιώξεις- ψευδεπίγραφη «πρωτοπορία» , επουδενί συνδέεται  με το κοινωνικό κράτος δικαίου ,με την εξυπηρέτηση των κοινωνικών  δικαιωμάτων γενικότερα, αλλά αντιθέτως συνδέεται και εξ αυτού του λόγου συμπολιτεύεται με την εξυπηρέτηση  συγκεκριμένων οικονομικών  συμφερόντων . Και τούτο διότι για τα  17,8 δις ευρώ που αφορούν  άμεσες επιδοτήσεις, η Κυβέρνηση Μητσοτάκη, ήδη μας εχει προϊδεάσει για τις προθέσεις της, μέσω της δημοσιοποίησης του προαναφερόμενου σχεδίου  της, που αφορά στην «Ελλαδα 2.0». 

• ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ…

Ήδη τα πρώτα τέσσερα  (4) δις ευρώ καταφθάνουν από τις Βρυξέλλες, λίαν συντόμως  μέσα στο Δεκαπενταύγουστο, ίσως μέχρι την προσεχή Παρασκευή. Τα χρήματα αυτά προέρχονται απο το «Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας»  και χρηματοδοτούν  την  ελληνική οικονομία. Όμως , η κυβέρνηση Μητσοτάκη που κατανέμει αυτούς τους πόρους, αποκλείει  κατ´ουσίαν τους μικρομεσαίους που είναι και η ραχοκοκαλιά της εγχώριας οικονομίας και προσφοράς εργασίας. Στο «σύστημα Μητσοτάκη» όσοι προτιμούνται είναι οικονομικά ισχυροί! 

Toύτου  δοθέντος, είναι πολύ ευχερής η πρόβλεψη, πως αυτή ακριβώς η «οικονομική ολιγαρχία», που θα έχει το προνόμιο των προαναφερόμενων χορηγήσεων, της προτίμησης στη χρηματοδότηση,πως αυτή ακριβώς εν συνόλω θα είναι και  οι «κύριοι κράχτες», οι influencers ,που  για ίδιον όφελος θα παρακινούν τον κόσμο  με τα μέσα που (θα) διαθέτουν ,προκειμένου «να πείθουν» για το καλό όλων μας, πως ό,τι πράττει το «σύστημα Μητσοτάκη», αυτό είναι το μόνο σωστό!..Θα είναι οι κήρυκες του να θεωρηθεί ως ο μόνος ορθός  πολιτικός λόγος, εκείνος της Ν.Δ.

• ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΧΟΝΤΕΣ…ΤΟΥΣ ΙΣΧΥΡΟΥ

 Η Κυβέρνηση της ΝΔ με βάση το σχέδιο που υπέβαλε, κατευθύνει το σύνολο της δανειακής στήριξης στη χρηματοδότηση ιδιωτικών επενδύσεων των μεγάλων μόνο επιχειρήσεων της χώρας με τρόπο που αποκλείει τελείως τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. ΚΑΙ ΤΟΥΤΟ ΔΙΟΤΙ:  απαράβατος όρος είναι η χορήγηση αυτών των δανείων να λαμβάνει χώρα αμιγώς με όρους αγοράς. 

ΔΗΛΑΔΗ: όποιος λαμβάνει δάνειο για να προβεί σε μια παραγωγική επένδυση, πρέπει απαραιτήτως  να μπορεί να δανειοδοτηθεί και (!) από μια εμπορική τραπεζα, να είναι δηλαδή  bankable. Ως γνωστόν  όμως, με βάση τις πρόσφατες τοποθετήσεις των Διοικήσεων των τεσσάρων συστημικών τραπεζών της χωρας, η συντριπτική πλειοψηφία των ελληνικών μικρομεσαίων επιχειρήσεων (περίπου 800.000) δεν συγκεντρώνουν τα στοιχεία αυτά που συνθέτουν το λεγόμενο «τραπεζικό προφίλ»». Παραλλήλως  θα δοκιμάζεται ως ενεστώσα κατάσταση η εκ νέου μονιμοποιημένη λιτότητα και μάλιστα με εξωπραγματικά πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης του 3,7%!.. 

Ιδού,συνεπώς, πόσο επικύνδυνο είναι το δόγμα πως  :  αν θέλεις να διαλύσεις μία κοινωνία,  τότε καθιστάς τους πλούσιους πλουσιότερους. 

•ΤΟ ΝΕΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ…

Πρόδηλο είναι ότι λίαν συντόμως, τα ζητήματα που θα απασχολήσουν πρωτίστως την ελληνική κοινωνία και οικονομία θα είναι: α) η αύξηση των πτωχεύσεων των επιχειρήσεων , β) η «νέα» ανεργία γ)η διαδικασία αναγκαστικών εκτελέσεων σε σχέση με τα κόκκινα δάνεια,δ) η διεύρυνση των οικονομικών ανισοτήτων με άμεση επίδραση στην κοινωνική συνοχή , ενώ ε) η  όλη πολιτική κατάσταση θα σχετίζεται  αιτιωδώς και με τα  κρίσιμα εθνικά μας θέματα!

Τούτων δοθέντων  τίποτα δεν αποκλείει και την αιφνιδιαστική προσφυγή στις κάλπες, με μία επικοινωνιακή «διαχείριση» που θα δικαιολογεί ότι οι-στον επίμαχο χρόνο- «συγκεκριμένες υγειονομικές συνθήκες» είναι «κατάλληλες»  για την διεξαγωγή  εκλογών…ή μήπως θα είναι διαφορετικές οι υγειονομικές συνθήκες στη Γερμανία τον προσεχή Σεπτέμβριο, για τη διεξαγωγή των εκεί γενικών-ομοσπονδιακών βουλευτικών εκλογών…

Τούτων όλων δοθέντων και με βάση την κοινή πολιτική λογική, βέβαιον είναι ότι  σε χρόνο που δεν θα βραδύνει οι πολιτικές εξελίξεις (θα) είναι αναπόφευκτες!..

* Ο Πέτρος Μηλιαράκης δικηγορεί στα Ανώτατα Ακυρωτικά Δικαστήρια της Ελλάδας και στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια του Στρασβούργου και του Λουξεμβούργου (ECHR και GC – EU). 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Το «τείχος ανοσίας» …ως πρόσχημα εκλογών; του Πέτρου Μηλιαράκη

Η «τουρκική πονηριά», ο «τούρκικος τσαμπουκάς» και η αλήθεια. Του Πέτρου Μηλιαράκη*