UNESCO - Ιστορική απόφαση: Αναγνώρισε τον Όλυμπο ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς

11:10 | 26/07/2026

newsroom ekriti.gr

Ο Όλυμπος, γνωστός ως το «βουνό των θεών», απέκτησε επίσημα διεθνή αναγνώριση ως πολιτιστικό αγαθό ύψιστης οικουμενικής αξίας από την UNESCO.

Η ιστορική αυτή απόφαση ελήφθη την Κυριακή, κατά τη διάρκεια της 48ης Συνόδου της Επιτροπής Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, που πραγματοποιήθηκε στην πόλη Μπουσάν της Νότιας Κορέας.

Η ευρύτερη περιοχή του Ολύμπου εντάσσεται πλέον στη λίστα των μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς, ενισχύοντας τη διεθνή προβολή και προστασία της.

Η αναφορά της UNESCO για τον Όλυμπο:

«Ο Όλυμπος βρίσκεται στη βόρεια Ελλάδα και είναι το υψηλότερο βουνό της χώρας. Το μικροκλίμα του, το οποίο προκύπτει από την εγγύτητά του στη θάλασσα και την απότομη υψομετρική του διαφορά, δημιουργεί μια αξιοσημείωτη ποικιλομορφία στο ανάγλυφο, το κλίμα και τη βλάστηση.

🔴 BREAKING!

New inscription on the @UNESCO #WorldHeritage List: The wider area of Mount Olympus, #Greece 🇬🇷.

➡️ https://t.co/iO4B0Cjg9u #48WHC pic.twitter.com/X82hQYF7or

— UNESCO (@UNESCO) July 26, 2026

Σε αυτό το τοπίο, οι αρχαίοι Έλληνες τοποθέτησαν την κατοικία των Δώδεκα Ολύμπιων Θεών, με κυρίαρχο τον Δία, καθώς και των Μουσών και των Χαρίτων. Μέσα από τα έργα του Ησίοδου και του Ομήρου, ο Όλυμπος κατέστη κεντρικό σημείο αναφοράς της ελληνικής μυθολογίας σε ολόκληρο τον ελληνικό και ρωμαϊκό κόσμο, καθιστώντας τον διαχρονικό σύμβολο του ελληνικού πολιτισμού.

Το μνημείο περιλαμβάνει εντυπωσιακές γεωμορφές, όπως παγετωνικά τσίρκα (λεκάνες ή αμφιθεατρικές κοιλότητες που διαμορφώθηκαν από τη δράση αρχαίων παγετώνων), ασβεστολιθικούς γκρεμούς, καρστικές δολίνες και πεδία ολισθόλιθων, ενώ οι απότομες κορυφογραμμές, όπως το σύμπλεγμα Μύτικας–Στεφάνι, και τα βαθιά φαράγγια, όπως εκείνο του Ενιπέα, αποτυπώνουν τη συνεχιζόμενη νεοτεκτονική δραστηριότητα.

Ο Όλυμπος έχει λειτουργήσει ως παγετωνικό καταφύγιο για δασικά είδη, δηλαδή ως περιοχή όπου είδη δέντρων και φυτών επιβίωσαν κατά τις παγετώδεις περιόδους, ενώ αποτελεί επίσης μεσογειακό κέντρο βιοποικιλότητας της χλωρίδας και ενδημισμού, φιλοξενώντας μεγάλο αριθμό φυτικών ειδών που απαντώνται αποκλειστικά στην περιοχή».