"Μα, είναι δυνατόν ο σβέρκος να μην είναι ελληνικός;" Κι όμως! Μια από τις πιο αγαπημένες μας λέξεις, που τη χρησιμοποιούμε κάθε φορά που πιάνεται ο λαιμός μας στο air condition ή όταν κάποιος μας «κάθεται στο σβέρκο», έχει μεταναστεύσει από τα παλιά.

Η ιστορία πίσω από τη λέξη

Η λέξη έρχεται κατευθείαν από τα αλβανικά

, όπου το πίσω μέρος του λαιμού λέγεται zverk

. Με τα χρόνια, οι παρέες και η συνύπαρξη με τους Αρβανίτες έφεραν τη λέξη στα ελληνικά. Εμείς, βέβαια, της βάλαμε ένα ωραιότατο ελληνικό «-ος» στο τέλος, τη βαφτίσαμε «σβέρκο»

και την κάναμε δική μας. Μάλιστα, γίναμε τόσο δημιουργικοί που βγάλαμε μέχρι και... «σβερκιές»!

Πώς το λέμε «επίσημα»;

Αν θέλετε να ακουστείτε πιο λόγιοι (ή αν μιλάτε με τον γιατρό σας), ο σβέρκος έχει δύο πολύ κομψές ελληνικές εναλλακτικές:

Αυχένας

: Η κλασική λέξη για το πίσω μέρος του λαιμού.

Τράχηλος

: Για πιο επίσημες καταστάσεις, εξού και το γνωστό «δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του και δεν σκύβει τον τράχηλο».

Και τώρα, ένα μικρό spoiler!

Ο σβέρκος δεν είναι μόνος του σε αυτό το γλωσσικό ταξίδι. Αν αρχίσουμε να ψάχνουμε το λεξιλόγιό μας, θα εκπλαγούμε:

Το «σπίτι»

είναι λατινικό (hospitium

).

Το «παπούτσι»

είναι περσικό (pa-push

).

Η «παρέα»

είναι ισπανική (pareja

).

Τελικά, η γλώσσα μας είναι σαν μια μεγάλη αγκαλιά που παίρνει λέξεις από παντού και τις κάνει να ακούγονται απόλυτα δικές μας!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Σύσσωμη η Ιερά Επαρχιακή Σύνοδος της Εκκλησίας Κρήτης στο μνημόσυνο του Νικήστρατου Γεμιστού