Συγκινημένος ο Γιώργος Κωνσταντίνου για την Μάρω Κοντού

Ο Γιώργος Κωνσταντίνου  βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή «Studio στις 3» και μίλησε  για την απώλεια της αγαπημένης του φίλης και επί χρόνια συμπρωταγωνίστριάς του, Μάρως Κοντού.

«Όσο κι αν σας φανεί παράξενο, με ξαφνιάζει όταν φεύγουν από τη ζωή οι συνάδελφοι μου. Με ξαφνιάζει γιατί ξέρετε όλους αυτούς, επειδή τους έζησα από κοντά, τους έχω ζωντανούς μέσα μου. Και όταν τους βλέπω και ξέρω ότι έχουν φύγει, εκείνη την ώρα ξαφνιάζομαι. Λέω κοίτα και βλέπω πάρα πολλούς. Βλέπω μια ταινία και δεν υπάρχει κανένας. Και αυτό το πράγμα με ξαφνιάζει και λέω γιατί να φεύγει ο άνθρωπος; Κάτι αφελέστατο. Κι όμως. Μου δημιουργεί κάτι.

Με την Μάρω Κοντού είχαμε πολύ μεγάλη σχέση. Ξεκινήσαμε μαζί, από την Οδό Ονείρων από το ’60. Όταν αυτή είχε αρχίσει να γίνει πρωταγωνίστρια, ενώ εγώ ήμουν τίποτα. Και από τότε είχαμε μια φιλία. Ξέρετε, έχουμε φίλους όλοι, αλλά η φιλία των ηθοποιών μεταξύ τους είναι πολύ πιο δυνατή όταν βρίσκονται σε μια σεζόν. Εγώ με τους συνεργάτες που έχω, που έχω περάσει όλα αυτά τα χρόνια, μέσα τουλάχιστον στο διάστημα που ζούμε τις παραστάσεις, έχουμε γίνει πάρα πολύ καλοί φίλοι» ανέφερε αρχικά ο Γιώργος Κωνσταντίνου.

«Ήμασταν κάτι περίεργο με τη Μάρω. Δηλαδή επικοινωνούσαμε συνέχεια. Την έπαιρνα τηλέφωνο, με έπαιρνε τηλέφωνο. Δηλαδή μου την έσκασε ουσιαστικά. Εγώ δεν το περίμενα. Ειλικρινά, δεν το περίμενα. Δεν είχα μάθει τίποτα. Δεν ξέρανε κάτι. Δεν το μοιράστηκε με κανέναν. Μα δεν το ήξερα. Δυο μήνες πριν, εκτός του ότι τηλεφωνιόμασταν κατά καιρούς, συναντηθήκαμε κιόλας σε ένα εστιατόριο και κάθισα και πήγα και κάθισα στο τραπέζι το δικό μου, κάθισα δίπλα της. Δηλαδή, γιατί ήταν τόσο ζωντανή από τα τηλέφωνα, τόσο, πώς το λένε, δεν είχε κάτι που να έλεγα κάτι της συμβαίνει.

Και μου ήρθε ταμπλάς. Και να σας πω ένα μεταφυσικό, αν επιτρέπεται. Το βράδυ κοιμόμουν και βλέπω ότι εγώ και η Μάρω, μαζί ήταν και ένας ηθοποιός. Δεν μπορώ να τον διακρίνω τώρα ποιος ήταν ακριβώς. Πηγαίναμε να κάνουμε ένα γύρισμα, κάτι. Και όπως πηγαίνουμε και μιλάγαμε με τη Μάρω, ξαφνικά τη χάνω και λέω «Πού είναι», λέει, «η Μάρω;» Λέει «Θα έρθει αργότερα». «Μα τι αργότερα», λέω, «τώρα θα γίνει». Και αρχίζω και φωνάζω «Μάρω» και μου λέει τότε η Μάρω, ακούει τη φωνή μου, μου λέει να πούμε «Καλά», λέει, «θα το κάνουμε άλλη φορά αυτό». Ξυπνάω το πρωί και ανοίγω το τηλέφωνο και βλέπω συλλυπητήρια. Πώς σου φαίνεται αυτό; Ήταν η μέρα που είχε πεθάνει» αποκάλυψε ο Γιώργος Κωνσταντίνου.

Διαβάστε επίσης 

Βίσση: "Δεν με πειράζει η ηλικία καθόλου, θα με πειράξει όμως πολύ αν η φωνή μου δεν με «ακούει»"

Εξιχνιάστηκε η δολοφονία του Τούπακ μετά από 30 χρόνια