Γηρατειά, φροντίδα και οικογένεια: Η συζήτηση που πολλοί αποφεύγουν

Η συζήτηση ανάμεσα στα ενήλικα παιδιά και τους ηλικιωμένους γονείς για τα χρόνια που έρχονται παραμένει ένα από τα πιο δύσκολα οικογενειακά θέματα.

Ζητήματα όπως η διακοπή της οδήγησης, η πιθανή μετακόμιση από το οικογενειακό σπίτι, η ιατρική φροντίδα και η διαχείριση της περιουσίας συχνά αποφεύγονται, μέχρι μια κρίση να καταστήσει τις αποφάσεις αναπόφευκτες.

Πολλές οικογένειες καθυστερούν αυτές τις συζητήσεις, με αποτέλεσμα να καλούνται να αντιμετωπίσουν επείγουσες καταστάσεις χωρίς προετοιμασία. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση κόρης που προσπάθησε επανειλημμένα να πείσει τους γονείς της, οι οποίοι εμφάνιζαν σημάδια άνοιας και αδυνατούσαν να φροντίσουν τον εαυτό τους, να οργανώσουν ένα σχέδιο για το μέλλον. Εκείνοι, ωστόσο, επέμεναν ότι δεν υπήρχε πρόβλημα.

Πόσοι ενήλικοι φροντίζουν τους ηλικιωμένους γονείς

Σήμερα περίπου 23,6 εκατομμύρια ενήλικοι φροντίζουν ηλικιωμένους γονείς, όμως οι περισσότεροι δεν έχουν συζητήσει μαζί τους βασικά θέματα φροντίδας και επιθυμιών. Έρευνες δείχνουν ότι λιγότερο από το 20% των ανθρώπων έχουν κάνει αναλυτικές συζητήσεις με τους δικούς τους για το πώς θα ήθελαν να αντιμετωπιστούν θέματα υγείας και υποστήριξης.

Ο φόβος του θανάτου, η αίσθηση ότι «υπάρχει ακόμη χρόνος» ή η πεποίθηση ότι διαθήκες και οικονομικά έγγραφα αρκούν, είναι μερικοί από τους λόγους που οδηγούν στην αναβολή. Ωστόσο, τα νομικά έγγραφα, αν και απαραίτητα, δεν απαντούν πάντα σε πρακτικά ζητήματα, όπως η καθημερινή φροντίδα και η κατοικία.

Οι ειδικοί προτείνουν οι συζητήσεις να ξεκινούν με απλές ερωτήσεις που δείχνουν ενδιαφέρον και σεβασμό: «Τι είναι σημαντικό για εσάς;», «Πώς θα θέλατε να είναι το μέλλον σας;», «Πώς μπορούμε να σας βοηθήσουμε;». Η ουσιαστική ακρόαση των γονιών είναι εξίσου σημαντική με την ίδια τη συζήτηση.

Η προετοιμασία δεν πρέπει να περιορίζεται σε μία μόνο συζήτηση. Οι ανάγκες αλλάζουν με την ηλικία, γι’ αυτό αρκετές οικογένειες επιλέγουν μια ετήσια ανανέωση του σχεδιασμού, ώστε να επικαιροποιούνται οι αποφάσεις.

Ιδιαίτερη δυσκολία παρουσιάζει το θέμα της οδήγησης. Πολλοί ηλικιωμένοι αποφεύγουν να αναφέρουν μικροατυχήματα, φοβούμενοι ότι θα χάσουν την ανεξαρτησία τους. Οι ειδικοί συστήνουν η συζήτηση να βασίζεται στην ασφάλεια και την υπευθυνότητα και όχι στην επιβολή απαγορεύσεων.

Αντίστοιχα, όταν οι γονείς αντιδρούν λέγοντας ότι «είναι νωρίς» ή ότι τα παιδιά παρεμβαίνουν στη ζωή τους, η απάντηση μπορεί να είναι ότι ο έγκαιρος σχεδιασμός διατηρεί τον έλεγχο στα δικά τους χέρια. Χωρίς καταγεγραμμένες επιθυμίες, οι αποφάσεις ενδέχεται να ληφθούν από άλλους σε μια δύσκολη στιγμή.

Σημαντικά στοιχεία που χρειάζεται να είναι οργανωμένα είναι οι ιατρικές οδηγίες, οι τίτλοι ιδιοκτησίας, οι διαθήκες, τα ασφαλιστήρια συμβόλαια και οι κωδικοί πρόσβασης. Η ύπαρξη σαφών οδηγιών μπορεί να αποτρέψει συγκρούσεις μεταξύ μελών της οικογένειας.

Η έγκαιρη συζήτηση για τα γηρατειά δεν αφορά μόνο την αντιμετώπιση προβλημάτων, αλλά κυρίως τη διατήρηση της αυτονομίας και της αξιοπρέπειας των ανθρώπων καθώς μεγαλώνουν.

Διαβάστε επίσης 

Πόδι: Πότε οι ενοχλήσεις δεν είναι αθώες

Η Φυσική καταρρίπτει τον μύθο: Γιατί τα μαύρα και φαρδιά ρούχα είναι πιο δροσερά στη ζέστη