Η Άντζελα Δημητρίου παραχώρησε συνέντευξη στην εκπομπή "Καλύτερα Δε Γίνεται" και αναφέρθηκε μεταξύ άλλων για τις αναμνήσεις της από την παιδική της ηλικία, περιγράφοντας τη φτωχική ζωή στο Περιστέρι αλλά και την πορεία της προς το τραγούδι.

 «Όταν γυρίζω πίσω, θέλω να θυμάμαι τα παιδικά μου χρόνια, τη φτωχική ζωή. Γεννήθηκα στο Περιστέρι, στις παράγκες. Θυμάμαι το πέτρινο σχολείο που πήγαινα. Ήμουν πολύ καλή μαθήτρια. Η μικρή Άντζελα στο Περιστέρι ήθελε όπου στεκόταν και όπου βρισκόταν να τραγουδάει. Είμαι αυτοδίδακτη. Η φωνή που είχα έβγαινε από την ψυχή και την καρδούλα μου. Κάποια στιγμή, η ψυχή και η καρδιά κουράστηκαν και έπρεπε να κάνω μια επέμβαση, την οποία έκανα. Όταν επανήλθε η φωνή, ήταν πάρα πολύ λεπτή, οπότε έπρεπε να πάω να κάνω φωνητική για να επανέλθει η φωνή μου και να μπορέσω να ξανατραγουδήσω».

«Το “Δυο φωνές” είναι ένα τραγούδι για την κόρη μου και το “Ποια θυσία” για τον γιο μου. Έγινα πρώτη φορά μαμά όταν ήμουν 15,5 χρονών. Δεν γινόταν να κρατηθεί αυτό το παιδί και να το έχω εγώ και δόθηκε. Απλά. Ήθελε η μητέρα μου να βοηθήσει την αδερφή τους, που δεν έκανε παιδιά, και έγινε αυτό. Όσο μεγάλωνα, ο καημός μεγάλωνε πιο πολύ και κάποια στιγμή ήρθε στη ζωή μου η Όλγα, εκεί άλλαξαν εντελώς τα πράγματα».

Διαβάστε επίσης 

O Δημήτρης Κοργιαλάς σχολιάζει την ένταξη της Κατερίνας Μουτσάτσου στο κόμμα Καρυστιανού

Ζαρίφη για το ενδεχόμενο της υιοθεσίας: «Το σκέφτομαι πολύ δυνατά»