Καλώς ήρθατε στη Μύκονο του 2026. Το νησί των ανέμων, των Μισελέν, των εκατομμυρίων και της απόλυτης χλιδής. Εκεί όπου η σαμπάνια ρέει σαν νερό και οι ξαπλώστρες κοστίζουν όσο ένας βασικός μισθός.
Εκεί, λοιπόν, σε ένα 4άστερο ξενοδοχείο, αποφάσισαν να επαναπροσδιορίσουν την έννοια της «γαστρονομίας» – όχι για τους τουρίστες, φυσικά, αλλά για τους ανθρώπους που κρατούν την επιχείρηση όρθια.
Η φωτογραφία που έκανε τον γύρο του διαδικτύου προκαλεί τουλάχιστον θλίψη: Ένα brioche, μια υποψία ομελέτας, μια λεπτή φέτα ντομάτας και μισή –ναι, σωστά διαβάσατε, μισή– φέτα τυρί. Αυτό είναι το περίφημο «πρωινό ενέργειας» που προσφέρεται σε έναν εργαζόμενο για να βγάλει μια εξαντλητική, 12ωρη βάρδια.
Η «γενναιοδωρία» της σεζόν
Είναι πραγματικά άξιο απορίας πώς ο εμπνευστής αυτού του μενού υπολόγισε τις θερμίδες. Προφανώς, η μισή φέτα τυρί επιλέχθηκε για να μην βαρύνει το στομάχι του υπαλλήλου καθώς τρέχει κάτω από τον καυτό ήλιο.
Ή ίσως η ολόκληρη φέτα να θεωρήθηκε «προκλητική πολυτέλεια» για το προσωπικό.Το θράσος ξεπερνά κάθε όριο αν σκεφτεί κανείς ότι οι ίδιοι επιχειρηματίες, κάθε άνοιξη, βγαίνουν στα κανάλια και κλαίγονται για τις χιλιάδες κενές θέσεις εργασίας στον τουρισμό.
Αναρωτιούνται, με δήθεν απορία, γιατί οι νέοι «δεν θέλουν να δουλέψουν». Ίσως επειδή οι νέοι δεν έχουν αναπτύξει ακόμα την ικανότητα της φωτοσύνθεσης για να επιβιώσουν.
Το κόστος της απληστίας
Όταν πουλάς το δωμάτιο εκατοντάδες ευρώ τη βραδιά, το να τσιγκουνεύεσαι μια φέτα τυρί και μια ντομάτα στο προσωπικό σου δεν είναι οικονομική διαχείριση. Είναι ξεπεσμός.
Οι εργαζόμενοι στην τουριστική βιομηχανία δεν είναι αναλώσιμα ρομπότ. Είναι οι άνθρωποι που «πουλάνε» την ελληνική φιλοξενία για την οποία τόσο περήφανοι δηλώνουμε.
Όταν όμως η «φιλοξενία» μεταφράζεται σε άθλια καταλύματα, εξοντωτικά ωράρια και ένα πρωινό που μοιάζει με ειρωνεία, τότε το success story του ελληνικού τουρισμού μετατρέπεται σε μια κακόγουστη φάρσα.
Αν οι «high-end» επιχειρηματίες της Μυκόνου θέλουν 4 και 5 αστέρια στις ταμπέλες τους, ας μάθουν πρώτα να συμπεριφέρονται με ανθρωπιά.
Γιατί η ποιότητα μιας επιχείρησης δεν κρίνεται από το πόσο ακριβό είναι το real estate της, αλλά από το πώς μεταχειρίζεται αυτούς που τη χτίζουν καθημερινά.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Κρήτη: Σε κατάσταση ακραίου κινδύνου πυρκαγιάς – Έφτασαν ενισχύσεις - "Κλειδώνουν" τα δάση
S.O.S στην Κρήτη: Κλειστό το Δικταίο Άντρο λόγω ακραίου κινδύνου πυρκαγιάς (Κατηγορία 5)