"Η γενιά μας κατέστρεψε τους νέους". Η φράση αυτή ακούγεται όλο και πιο συχνά σε οικογενειακά τραπέζια, και δημόσιες συζητήσεις, κουβαλώντας ένα βαρύ φορτίο ενοχής.
Είναι όμως μια αντικειμενική αλήθεια ή απλώς η αιώνια ανακύκλωση του χάσματος των γενεών;
Αν κοιτάξει κανείς τους αριθμούς και την καθημερινότητα, η ζυγαριά γέρνει προς την ενοχή. Οι παλαιότερες γενιές στην Ελλάδα έζησαν σε μια εποχή αφθονίας, δανείων και σταθερότητας.
Η κληρονομιά που άφησαν πίσω τους, ωστόσο, αποδείχθηκε ναρκοθετημένη.
Σήμερα, ένας νέος άνθρωπος έρχεται αντιμέτωπος με μια σκληρή πραγματικότητα: Τον οικονομικό αποκλεισμό, την εργασιακή ομηρία και το οικολογικό χρέος!
Πιο αναλυτικά:
Η αγορά κατοικίας είναι άπιαστο όνειρο, με τα ενοίκια να καταπίνουν το μεγαλύτερο μέρος ενός μισθού. Οι σταθερές δουλειές με προοπτική έχουν αντικατασταθεί από την υποαμειβόμενη «ευελιξία» και το brain drain. Η κλιματική κρίση, προϊόν μιας αλόγιστης ανάπτυξης του παρελθόντος, απειλεί άμεσα το μέλλον τους.
Είναι εύκολο, λοιπόν, να υπογράψουμε την καταδίκη των παλαιότερων. Όμως η ιστορία δεν γράφεται με άσπρο και μαύρο.
Οι ίδιες γενιές που σήμερα κατηγορούνται για οικονομική διαφθορά και κοντόφθαλμη πολιτική, ήταν εκείνες που στερέωσαν τη Δημοκρατία, πάλεψαν για κοινωνικά δικαιώματα και έχτισαν ένα κράτος πρόνοιας από το μηδέν.
Παρέδωσαν στους νέους μια κοινωνία με ασύλληπτη πρόσβαση στη γνώση, την τεχνολογία και τις παγκόσμιες ευκαιρίες. Οι σημερινοί νέοι είναι η πιο μορφωμένη και ανοιχτόμυαλη γενιά που πέρασε ποτέ από τη χώρα.
Το λάθος της παλαιότερης γενιάς δεν ήταν ότι ήθελε να καταστρέψει το μέλλον των παιδιών της, αλλά ότι υπέθεσε πως η ευμάρεια θα διαρκούσε για πάντα.
Δεν «κατέστρεψε» τους νέους εσκεμμένα. Aπλώς απέτυχε να προβλέψει τις συνέπειες των επιλογών της.
Δεν χρειάζονται λοιπόν στείρα αυτομαστιγώματα ή αφορισμοί. Η λύση βρίσκεται στη μετατόπιση της συζήτησης.
Αντί οι παλαιότεροι να λένε «σας καταστρέψαμε» και οι νεότεροι «μας στερήσατε το μέλλον», είναι ώρα για μια νέα συμμαχία.
Οι παλαιότεροι οφείλουν να κάνουν χώρο, να ακούσουν και να στηρίξουν τις διεκδικήσεις των νέων, προσφέροντας την εμπειρία τους χωρίς την συνήθη κηδεμονία. Μόνο έτσι το ιστορικό χρέος θα αρχίσει, επιτέλους, να αποπληρώνεται.
* Εύα Μαστρογιαννάκη - δημοσιογράφος
Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του ekriti.gr
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Κρήτη: Υπό έλεγχο η μεγάλη φωτιά στην Κίσαμο– Σωτήρια η επέμβαση των ελικοπτέρων εν μέσω 7 μποφόρ