Απόψεις

Η Δημοκρατία της Κύπρου και η ποινική δίωξη του Μητροπολίτη Μόρφου

μητροπολιτης μορφου.jpg

Του Χαράλαμπου Παπαδόπουλου

Ο Μητροπολίτης Μόρφου της Κύπρου κ. Νεόφυτος είναι πολύ γνωστός στους Έλληνες επειδή χρησιμοποιεί το διαδίκτυο για τα κηρύγματά του. Όπως λέει ο ίδιος πολλά χρόνια πριν την εφεύρεση του διαδικτύου, του είχε γνωστοποιήσει ο μεγάλος άγιος Πορφύριος (πέθανε το 1991), ότι θα κηρύττει με την βοήθεια της τεχνολογίας. Πολλές χιλιάδες Έλληνες, γνωρίζω και εγώ πολλούς, τον παρακολουθούν στο διαδίκτυο. Ο άγιος Μόρφου είχε πολύ καλή σχέση με τους συγχρόνους μας αγίους, Πορφύριο, Παΐσιο, Σωφρόνιο του Έσσεξ, Ιάκωβο Τσαλίκη. Ο τελευταίος μάλιστα ήταν και πνευματικός του. 

Η Κυπριακή Δημοκρατία άσκησε ποινική δίωξη κατά του κ. Νεοφύτου για κηρύγματα ρατσισμού, ρητορικής μίσους, μισαλλοδοξίας, μίσους κατά των γυναικών, επιστροφής στον μεσαίωνα. Με εξέπληξε το είδος των κατηγοριών από μια Δημοκρατία, γιατί είχα συνηθίσει να ακούω αυτό το είδος των κατηγοριών στην Ελλάδα από τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ για όσους διαφωνούσαν μαζί τους. Θυμάστε με την συμφωνία των Πρεσπών…

Στις 25 Ιουνίου στο Ακάκι της Μόρφου απαντώντας σε ερωτήσεις Χριστιανών είπε : «Ο άγιος Πορφύριος έλεγε ότι κάποιοι έχουν ερωτική διάθεση για το ίδιο φύλο επειδή συνήθως το μεταδίδουν οι γονείς στο παιδί κατά την ερωτική πράξη ή όταν είναι έγκυος η γυναίκα και το ζευγάρι κάνει ερωτική πράξη πρωκτική. Αυτό όταν στην γυναίκα αρέσει δημιουργείται επιθυμία και η επιθυμία μεταδίδεται στο κυοφορούμενο βρέφος, όπως μεταδίδονται και τα χαρίσματα». (Γνωρίζω ότι ο άγιος Παΐσιος ανέφερε κάποιους διαφορετικούς λόγους).

Από πότε σε μια Δημοκρατία ασκείται ποινική δίωξη για απόψεις;  Ας αντικρούσουν με επιχειρήματα οι εκπρόσωποι της Κυπριακής Δημοκρατίας τα λόγια του αγίου Μόρφου. Ας αναφέρουν τις εξηγήσεις της Βιολογίας (ποιες είναι;) για τα αίτια της ομοφυλοφιλίας. Ας εξηγήσουν για ποιους λόγους τα λόγια αυτά είναι ρατσισμός και μίσος ενάντια στην ομάδα των ομοφυλόφιλων. Διαφορετικά οι κατηγορίες είναι αυθαίρετες, δογματικές, και μόνο σε Φασιστικά Καθεστώτα μπορεί να ασκηθούν ποινικές διώξεις !

Το Ευαγγέλιο του Χριστού, στο οποίο ορκίστηκαν οι εκπρόσωποι της Κυπριακής Δημοκρατίας, θεωρεί ξεκάθαρα την πράξη της ομοφυλοφιλίας λάθος, αστοχία, σοβαρή αμαρτία, διδάσκει όμως την αγάπη για τα πρόσωπα των ομοφυλόφιλων γιατί είναι εικόνες του Θεού. Μήπως βιάστηκαν να διώξουν τον άγιο Μόρφου για να δείξουν ότι συμφωνούν με την γνώμη των πολιτών που είναι μακριά από τον Χριστό, ότι αυτή η πράξη είναι «φυσιολογική» ;

Απαντώντας σε άλλη ερώτηση ο άγιος Μόρφου είπε ότι είναι υποκρισία να μαραζώνουμε και να κλαίμε για τα δυο παιδιά που σκότωσε ο Killer της Κύπρου και να μην πονάμε για τα χιλιάδες παιδιά που δολοφονούνται κάθε χρόνο νόμιμα στην Κύπρο με τις εκτρώσεις. Που βρήκανε στα λόγια αυτά το μίσος κατά των γυναικών, την επιστροφή στον μεσαίωνα, την προσβολή της μνήμης των δυο παιδιών; 

Μα φυσικά, τα βρήκανε επειδή θεωρούν ότι τα βρέφη μέσα στην κοιλιά της μητέρας τους δεν είναι άνθρωποι, άρα έχει δικαίωμα η γυναίκα να τα σκοτώσει, ενώ τα δυο παιδιά ήταν άνθρωποι. Το Ευαγγέλιο του Χριστού όμως θεωρεί ότι με την σύλληψη υπάρχει ο άνθρωπος και είτε είναι μέσα στην κοιλιά είτε γεννήθηκαν, βρέφη τα ονομάζει. Για παράδειγμα, μετά τον Ευαγγελισμό της η Παναγία μας έτρεξε να συναντήσει την εξαδέλφη της Ελισάβετ που ήταν έγκυος και την ασπάστηκε :«εγένετο ως ήκουσεν η Ελισάβετ τον ασπασμόν της Μαρίας, εσκίρτησε το βρέφος εν τη κοιλία αυτής (Λουκ.1,41). Με απλά λόγια, το να σταματήσουμε να δολοφονούμε ανθρώπους με τις εκτρώσεις το θεωρούν επιστροφή στον μεσαίωνα (σύμφωνα βέβαια με τα κριτήρια του μυαλού τους). 

Ας αφήσουν τα παραμύθια ότι από τα λόγια του αγίου Μόρφου μπορεί κάποιοι να πάρουν αφορμή και να στιγματίζουν και περιφρονούν κάποιες κοινωνικές ομάδες. Γιατί τότε για οποιαδήποτε άποψη κάθε πολίτη θα μπορούν οι Κυβερνήσεις να τις ερμηνεύουν όπως θέλουν και να ασκούν ποινικές διώξεις. Και φυσικά τότε δεν υπάρχει Δημοκρατία, γιατί αυτό ακριβώς είναι Δημοκρατία, η ελεύθερη έκφραση των απόψεων. Φανταστείτε στην Ελλάδα η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, λίγο πριν αφήσει την εξουσία, νομοθέτησε να μην διώκονται ούτε αυτοί που βρίζουν δημόσια με χυδαιότητα την θρησκευτική πίστη των πολιτών ! 

Στους Χριστιανούς που δημόσια κατηγορούν τον Μόρφου ταιριάζουν τα λόγια του Ευαγγελίου :«Ουαί όταν καλώς υμάς είπωσι πάντες οι άνθρωποι . κατά τα αυτά γαρ εποίουν τοις ψευδοπροφήταις οι πατέρες αυτών» (Λουκ.6,26) δηλαδή, αλλοίμονο όταν σας επαινέσουν όλοι οι άνθρωποι και αυτοί ακόμα, που για τις κακές τους πράξεις είναι άξιοι ελέγχων. Αλλοίμονό σας, διότι τα ίδια ακριβώς έκαναν και στους ψευδοπροφήτες οι πρόγονοι των σημερινών Ιουδαίων. Τους επευφημούσαν και τους δόξαζαν  όλοι, επειδή εκείνοι προδίδοντας την αλήθεια, κήρυτταν τα αρεστά σ’ αυτούς και κολάκευαν τις αδυναμίες τους(ερμηνεία Παν. Τρεμπέλα).

Απόψεις

«Εάν έχεις πίστη, κόψε το σχοινί!..». Του Γιώργου Πιπερόπουλου

Παναγία

     Ο 15Αύγουστος του 2020 είμαι βέβαιο ότι ΔΕΝ έχει προηγούμενο στην προσωπική ιστορία του καθένα και της καθεμιάς μας ως Έλληνες.

     Τα μέτρα που μας έχουν επιβληθεί από το 2010 μέχρι σήμερα ήταν πρωτόγνωρα και δυστυχώς αυτοί που μας Κυβέρνησαν μας έφτασαν μέχρι  εδώ αλλά δεν  φρόντισαν να μας δώσουν τις δεξιότητες που απαιτούνται  για να ανταπεξέλθουμε στις σκληρές δοκιμασίες.

     Και από τον Μάρτιο και μετά όσα μας επιβλήθηκαν εξαιτίας της πανδημίας του covid-19  και όσα πολλοί φοβούνται ότι θα ακολουθήσουν στην Πατρίδα μας και στην Υφήλιο επίσης ΔΕΝ είχαν προηγούμενο και φυσικά μας έχουν αποδιοργανώσει.

     Καιρός να θυμηθούμε, χωρίς βέβαια να γίνουμε μοιρολατρικά θρησκόληπτοι  το «βόηθα Παναγιά» και το  «έχει  ο  Θεός» των γονιών μας…

Την πατρότητα του κειμένου που ακολουθεί δεν  την γνωρίζω, και συνεπώς δεν μπορώ να την παραθέσω αλλά ομολογώ ότι όταν τό βρήκα ως διεθνές δημοσίευμα με συγκίνησε το δραματικό μήνυμα που γλαφυρά μεταφέρει...

Καθώς μεθαύριο Σάββατο θα γιορτάσουμε την Παναγιά μας στο ελληνικό 15Αύγουστο σκέφτηκα να αναρτήσω την ιστορία του ορειβάτη που έχασε τη ζωή του καθώς αποδείχτηκε ότι στη δύσκολη στιγμή επικαλέστηκε μεν τη βοήθειά Του Θεού αλλά του έλειπε η πίστη....

 Η ιστορία μιλάει για έναν ορειβάτη, που θέλησε να σκαρφαλώσει στο ψηλότερο βουνό. Ξεκίνησε την περιπέτεια του μετά από πολλά χρόνια προετοιμασίας. Όμως, επειδή ήθελε τη δόξα μόνο για τον εαυτό του αποφάσισε να σκαρφαλώσει το βουνό μόνος.   

     Η νύχτα έπεσε βαριά και ο άνδρας δεν έβλεπε τίποτα, όλα ήταν μαύρα, μηδενική ορατότητα. Το φεγγάρι και τα άστρα είχαν καλυφθεί από σύννεφα. Καθώς ο άνδρας ανέβαινε και απείχε λίγα μόνο μέτρα από την κορυφή του βουνού, γλίστρησε και έπεσε στο κενό με μεγάλη ταχύτητα.    

     Ο ορειβάτης πού το μόνο πού έβλεπε καθώς έπεφτε ήταν μαύρες κουκίδες, είχε την τρομερή αίσθηση της βαρύτητας να τον τραβά. Συνέχισε να πέφτει και σε εκείνες τις στιγμές του μεγάλου φόβου ήρθαν στο μυαλό του όλα τα καλά και τα άσχημα επεισόδια της ζωής του.    

     Σκεφτόταν, τώρα, το πόσο κοντά στο θάνατο ήταν, όταν ξαφνικά ένιωσε το σκοινί πού ήταν δεμένο στη μέση του να τον τραβά δυνατά καθώς είχε φτάσει στο τέλος του. Το σώμα του ορειβάτη κρεμόταν πλέον στον αέρα. Μόνο το σχοινί τον κρατούσε ζωντανό. Εκείνη τη στιγμή της αμηχανίας και καμιάς άλλης επιλογής, φώναξε:     

     Θεέ μου, βοήθησε με, είπε ατενίζοντας τον ουρανό!     

     Μια βαθειά φωνή από τον ουρανό απάντησε.     

     Τί θέλεις να κάνω;

     Σώσε με, Θεέ μου!

     Αληθινά, νομίζεις ότι μπορώ να σε σώσω, είπε η φωνή από ψηλά  

     Βέβαια, πιστεύω ότι Εσύ μπορείς!     

     «Εάν έχεις πίστη Κόψε το Σχοινί που έχεις δεμένο στη μέση σου».

     Στο σημείο αυτό σταμάτησα να διαβάζω και με απορία σκέφτηκα: «Θεέ μου, τι ζητάς από αυτόν τον άνθρωπο; Είναι δυνατόν να του ζητάς να κόψει το σκοινί, το μόνο πράγμα πού τον κρατάει δεμένο με τη ζωή;»

     Εγκατέλειψα γρήγορα αυτές τις σκέψεις και έβαλα τον εαυτό μου στη θέση του ορειβάτη.

     Αλήθεια, ΕΓΩ τί θα έκανα; Με ανάμεικτα συναισθήματα και σχεδόν με βεβαιότητα για την απάντηση μου, συνέχισα να διαβάζω:

     «Η ομάδα διάσωσης, την άλλη μέρα, ανακοίνωσε ότι ένας ορειβάτης βρέθηκε πεθαμένος, παγωμένος με το σώμα του δεμένο σε ένα σχοινί. Τα χέρια του κρατούσαν σφιχτά το τελικό κόμπο του σχοινιού ΜΟΝΟ 3 μέτρα πάνω από το έδαφος....».

     Εσύ και εγώ, πόσο κολλημένοι είμαστε στο σχοινί μας;

     Ποτέ μην αμφισβητούμε όσα είναι από το Θεό.

     Ποτέ δεν πρέπει να λέμε ότι μας  έχει ξεχάσει η μας έχει εγκαταλείψει.

     Ποτέ μη σκεφθούμε ότι δεν μας φροντίζει.

     Μας κρατάει πάντα με το δεξί Του χέρι...

     Η επιλογή να πιάσουμε το χέρι του Θεού ανήκει σε εμάς