Ο καφές, πέρα από καθημερινή απόλαυση, αποτελεί εδώ και χρόνια αντικείμενο εκτεταμένης επιστημονικής έρευνας. Πλήθος μελετών τον έχει συνδέσει με μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης χρόνιων νοσημάτων, όπως νευροεκφυλιστικές παθήσεις, μεταβολικές διαταραχές και ορισμένες μορφές καρκίνου. Ωστόσο, ο ακριβής βιολογικός μηχανισμός πίσω από αυτές τις συσχετίσεις δεν είχε μέχρι σήμερα αποσαφηνιστεί.
Νέα μελέτη από το Πανεπιστήμιο Texas A&M, υπό τον Δρ. Stephen Safe και δημοσιευμένη στο περιοδικό Nutrients, επιχειρεί να ρίξει φως στο ζήτημα, εξετάζοντας τις βιοδραστικές ενώσεις του καφέ και τον τρόπο αλληλεπίδρασής τους με τον οργανισμό.
Η ερευνητική ομάδα μελέτησε εκχυλίσματα καφέ αλλά και επιμέρους συστατικά του, όπως καφεϊκό, χλωρογενικό και φερουλικό οξύ, καθώς και άλλες πολυφαινόλες. Στόχος ήταν να διερευνηθεί η επίδρασή τους στον υποδοχέα NR4A1, μια πρωτεΐνη που ενεργοποιείται σε συνθήκες κυτταρικού στρες και εμπλέκεται στη ρύθμιση φλεγμονής, μεταβολισμού και επιδιόρθωσης ιστών.
Η μελέτη συνδύασε κυτταρικά πειράματα, βιοχημικές αναλύσεις, μοριακές προσομοιώσεις και δοκιμές σε καρκινικά κύτταρα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι αρκετές πολυφαινόλες του καφέ προσδένονται στον NR4A1 και ενισχύουν τη δραστηριότητά του, με πιθανή μείωση της κυτταρικής βλάβης, καλύτερη απόκριση στο οξειδωτικό στρες και επιβράδυνση της ανάπτυξης ορισμένων καρκινικών κυττάρων in vitro. Όταν ο υποδοχέας απενεργοποιήθηκε, τα προστατευτικά αυτά αποτελέσματα εξαφανίστηκαν, στοιχείο που ενισχύει τον ρόλο του στη δράση του καφέ.
Ενδιαφέρον εύρημα αποτελεί ότι η καφεΐνη δεν φαίνεται να είναι ο βασικός παράγοντας των πιθανών οφελών. Αντίθετα, οι πολυφαινόλες και οι αντιοξειδωτικές ενώσεις εμφανίζουν ισχυρότερη βιολογική δράση, κάτι που θα μπορούσε να εξηγεί γιατί και ο ντεκαφεϊνέ καφές εμφανίζει παρόμοιες συσχετίσεις σε επιδημιολογικές μελέτες.
Διαβάστε επίσης:
Ψωμί - λάδι - καφές: Το μυστικό μακροζωίας που ..."σαρώνει" το διαδίκτυο!