Πρόκειται για την ιστορία της Francisca Helena και της οικογένειάς της, οι οποίοι ζουν απομονωμένοι για περισσότερα από 50-55 χρόνια στην κορυφή ενός βουνού στη Βραζιλία. 

Ζουν σε ένα παραδοσιακό σπίτι από πηλό και ξύλινα δοκάρια, το οποίο προσφέρει φυσική μόνωση από τις ακραίες καιρικές συνθήκες.

Η καθημερινότητά τους βασίζεται στην απόλυτη αυτάρκεια. Καλλιεργούν τη δική τους τροφή και ζουν μακριά από τις ανέσεις της σύγχρονης πόλης.

Οι προκλήσεις

Αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες, όπως η έλλειψη τρεχούμενου νερού και οι ρωγμές στο σπίτι από τους ισχυρούς ανέμους, όμως ο 66χρονος Gonçalo επιμένει στην ανθεκτικότητα του τρόπου ζωής τους. 

Όλοι συμμετέχουν στις καθημερινές εργασίες. Μία από τις κόρες τον βοηθά ιδιαίτερα στη μεταφορά νερού, καθώς αντιμετωπίζει προβλήματα στη μέση. Οι υπόλοιπες φροντίζουν τους μικρούς λαχανόκηπους, τα οπωροφόρα δέντρα και τις καλλιέργειες γύρω από το σπίτι.

Η γεωργία ακολουθεί τον ετήσιο κύκλο. Σε καλές χρονιές, η παραγωγή φτάνει δεκάδες σακιά καλαμποκιού και αρκετά κιλά φασολιών, ενώ η μανιόκα χρησιμοποιείται τόσο για τη διατροφή της οικογένειας όσο και των ζώων.

Ίδιες ιστορίες στην Ελλάδα και στον κόσμο

Παρόμοιες ιστορίες ακραίας απομόνωσης έχουν καταγραφεί και αλλού, με πιο διάσημη την οικογένεια Lykov στη Σιβηρία, η οποία έζησε για πάνω από 40 χρόνια στην τάιγκα χωρίς καμία επαφή με τον πολιτισμό, αγνοώντας ακόμα και την ύπαρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. 

Στην Ελλάδα, αντίστοιχες περιπτώσεις αφορούν κυρίως ανθρώπους που επιλέγουν να μείνουν σε ορεινά καταφύγια (όπως στην Πάρνηθα) ή σε απομακρυσμένα χωριά των Αγράφων και της Ευρυτανίας, διατηρώντας παραδόσεις δεκαετιών. 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Ζωή σε 9 τ.μ: Το μικροσκοπικό σπίτι που τα έχει όλα (εικόνες)

«Δεν κατεβαίνεις από εκεί»: Η «πιο τρομακτική σκάλα» της Ιαπωνίας προκαλεί ίλιγγο