Δυτικά του χωριού φουρνοφαράγγου ,στη θέση Κουλουρίδα ( αρχαίος οικισμός), υπάρχει το παλιό, γραφικό εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου, που γιόρταζε στις 23 Απριλίου.

Το εκκλησάκι πνιγμένο σε πεύκα είναι πετρόκτιστο , με διάσπαρτες κολώνες και κιονόκρανα πρωτοχριστιανικών χρόνων .

Κάθε παραμονή του Αη Γιώργη αλλά ανήμερα από νωρίς το εκκλησάκι καθώς και οι αύλιοι χώροι είναι κατάμεστοι από κόσμο Κόσμος από όλα τον νομό . Στρέφω το βλέμμα μου δεξιά. Με πιάνει δέος!

Άγριοι υψώνονται οι πέτρινοι όγκοι των Αστερουσίων. Αριστερά, το βλέμμα ανεμπόδιστα αγκαλιάζει την εύφορη πεδιάδα , ως τον κόλπο της Μεσαράς. Η ψαλμωδία σμίγει με το κελάδημα των πουλιών , το κελάρυσμα του θαυματουργού αγιάσματος , τα βελάσματα των αρνιών και κατσικιών που είναι δεμένα κάτω από τα πεύκα. Μας εξηγούν: «τα ζώα είναι προσφορά στον Άγιο, γιατί είναι ο προστάτης των κτηνοτρόφων».Σεμνή και κατανυχτική τελετή του εκκλησιασμού με πλήθος από αρτοκλασίες και άλλα αφιερώματα Μετά την τελετή ακολουθούν κεράσματα από τους Γιώργηδες.

Εξ άλλου είναι ένα χωριό γεμάτο Γιώργηδες

Επιστρέφοντας , τα συναισθήματά μου είναι ανάμεικτα..

Η ποικιλομορφία του ανοιξιάτικου τοπίου, η ιερότητα της ημέρας , η απλότητα και ο αυθορμητισμός των συγχωριανών μου, οι παραδόσεις που ευτυχώς παραμένουν ακόμη ζωντανές, μα και τα ερείπια παλιών αρχοντικών πλέκονται στο μυαλό μου και με γεμίζουν σκέψεις μα και υπερηφάνεια.

* Καραταράκη Μαρία - φιλόλογος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Η Κρήτη τιμά τον Άγιο Γεώργιο - Εκκλησίες και Μοναστήρια (φωτογραφίες)