Λίγα χιλιόμετρα πάνω από τη Νικήτη, στις καταπράσινες πλαγιές του Ίταμου, βρίσκεται ο Παρθενώνας, ένα από τα πιο καλοδιατηρημένα παραδοσιακά χωριά της Χαλκιδικής.
Με τα πέτρινα σπίτια, τα στενά καλντερίμια και την πανοραμική θέα στον Τορωναίο Κόλπο, ο οικισμός αποτελεί από μόνος του έναν ξεχωριστό καλοκαιρινό προορισμό.
Τα τελευταία δέκα χρόνια, όμως, έχει αποκτήσει έναν ακόμη λόγο για να τον επισκεφθεί κανείς. Κάθε καλοκαίρι η κεντρική πλατεία του χωριού μετατρέπεται σε ένα ατμοσφαιρικό θερινό σινεμά, φιλοξενώντας το Parthenώn Film Festival, μια διοργάνωση που έχει εξελιχθεί σε θεσμό για τους φίλους του κινηματογράφου και των αυθεντικών ταξιδιωτικών εμπειριών.
Χιλιάδες επισκέπτες από όλη την Ελλάδα ανηφορίζουν κάθε χρόνο στον Παρθενώνα για να παρακολουθήσουν προβολές κάτω από τη μεγάλη βελανιδιά του χωριού, σε μια ατμόσφαιρα που συνδυάζει τη μαγεία του θερινού κινηματογράφου με την ιστορία και τη φυσική ομορφιά του τόπου.
Με αφορμή τη συμπλήρωση δέκα χρόνων του φεστιβάλ, η Μάγδα Βλάχου, μία από τους ανθρώπους που βρίσκονται πίσω από τη διοργάνωση, περιγράφει τι είναι αυτό που κάνει τον Παρθενώνα να ξεχωρίζει και γιατί όσοι τον επισκέπτονται μία φορά επιστρέφουν ξανά και ξανά.
Για κάποιον που δεν έχει βρεθεί ποτέ στο χωριό, υπάρχει μία εικόνα που, όπως λέει η ίδια, συμπυκνώνει όλη τη μαγεία του φεστιβάλ.
Το χωριό που σε γυρίζει πίσω στην παιδική ηλικία
Ίσως αυτό να είναι και το μυστικό της επιτυχίας του φεστιβάλ. Δεν πρόκειται μόνο για τις ταινίες, αλλά για την αίσθηση που δημιουργεί ο ίδιος ο τόπος.
«Ο Παρθενώνας έχει το “χάρισμα” να διατηρεί την αυθεντικότητά του είτε πρόκειται για το φεστιβάλ είτε για οποιαδήποτε άλλη εκδήλωση που λαμβάνει χώρα. Οι άνθρωποι που μας επισκέπτονται γνωρίζουν πολύ καλά ότι θα ζήσουν κάτι γνήσιο κι αληθινό, κάτι από τη χαμένη παιδική τους ηλικία. Ας μην ξεχνάμε ότι κάποιες δεκαετίες νωρίτερα οι γονείς μας, μικρά παιδιά τότε, έβλεπαν σινεμά στην ίδια πλατεία. Την ίδια αίσθηση βιώνουν και τώρα οι επισκέπτες μας».
Αν βρεθεί κανείς στον Παρθενώνα πριν από την απογευματινή προβολή, η ίδια προτείνει να αφεθεί πρώτα στο χωριό. «Ο Παρθενώνας σε οδηγεί από μόνος του. Μόνο αν χαθείς μέσα στα λιγοστά σοκάκια του θα αντιληφθείς την ομορφιά της αρχιτεκτονικής, της φύσης, της απλότητας. Προσωπικά, η αγαπημένη μου διαδρομή είναι αυτή που οδηγεί στο εκκλησάκι του Αγίου Αθανασίου. Μέσα από ένα δρομάκι με πανέμορφα σπίτια κι επιβλητική φύση φτάνεις σε μια εκκλησία με ένα περιβάλλοντα χώρο που σε αποζημιώνει».
Όσο για το ηλιοβασίλεμα; «Ο Παρθενώνας είναι μια καρτ ποστάλ. Αρκεί να γυρίσεις το βλέμμα από όπου και να βρίσκεσαι, για να θαυμάσεις αυτό το μεγαλείο, καταπράσινο τοπίο και τον ήλιο να χάνεται πίσω από τη θάλασσα». Στα δέκα χρόνια του φεστιβάλ, οι διοργανωτές έχουν δει ανθρώπους να επιστρέφουν ξανά και ξανά.
«Αυτό που μας κάνει πραγματικά εντύπωση είναι πως κάθε χρόνο συναντάμε τα ίδια γνωστά πρόσωπα που αγαπάνε το φεστιβάλ και ερωτεύτηκαν τον Παρθενώνα. Είναι σα να δίνουμε ραντεβού με τους φίλους του καλοκαιριού. Ταυτόχρονα, όμως, κάθε χρόνο όλο και περισσότεροι “νέοι” φίλοι προστίθενται στους θαυμαστές αυτού του μικρού χωριού». Για όσους αποφασίσουν να περάσουν περισσότερες από λίγες ώρες στον οικισμό, υπάρχει ένα δώρο που δεν χωρά εύκολα σε φωτογραφίες ή αναρτήσεις. «Την εκκωφαντική ησυχία του. Ο Παρθενώνας “επιβάλλει” μια ηρεμία που δεν την συναντούμε εύκολα στην δύσκολη καθημερινότητά μας. Μένοντας εδώ, έστω και για μια μέρα, εναρμονίζεσαι με το περιβάλλον. Οι ρυθμοί πέφτουν, η ανάσα αλλάζει, οι σκέψεις απλοποιούνται».
Ένα ιδανικό 24ωρο στον Παρθενώνα
Αν κάποιος είχε μόνο μία ημέρα στη διάθεσή του, η Μάγδα Βλάχου έχει ήδη έτοιμο το πρόγραμμα.
Ξύπνημα με την αυγή, πρωινό σε ξενώνα ή καφέ του χωριού και στη συνέχεια πεζοπορία στον Ίταμο. Μεσημεριανό σε μία από τις ταβέρνες του οικισμού, απογευματινή επίσκεψη στο Λαογραφικό Μουσείο και λίγο πριν δύσει ο ήλιος ένα βιβλίο και ένα δροσερό ρόφημα με θέα. Το βράδυ, φυσικά, η κατάληξη είναι μία η πλατεία του χωριού και η μεγάλη οθόνη.
Σε μια εποχή όπου οι περισσότεροι προορισμοί κυνηγούν τη δημοσιότητα και τα social media, ο Παρθενώνας φαίνεται να ακολουθεί τον δικό του δρόμο.
«Ο Παρθενώνας δεν γνωρίζει από ταμπέλες. Είτε είσαι συγγραφέας, είτε είσαι influencer είναι το ίδιο. Θα ακολουθήσεις το χωριό. Ποτέ αυτό εσένα. Και αυτό είναι η γνησιότητα, η αυθεντικότητα, η απλότητα και τελικά η ομορφιά». Ίσως γι’ αυτό όσοι βρεθούν έστω μία φορά στο Parthenώn Film Festival δεν θυμούνται μόνο τις ταινίες που είδαν. Θυμούνται τη βελανιδιά, την πέτρινη πλατεία, τις καρέκλες που σέρνονται στο πλακόστρωτο και εκείνη τη σπάνια αίσθηση ότι, έστω για λίγες ώρες, βρέθηκαν σε έναν τόπο που εξακολουθεί να κινείται με τους δικούς του ρυθμούς.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Πετράλωνα: Από το "και η Πίζα γέρνει αλλά δεν πέφτει" μέχρι την καταστροφή (βίντεο)
Φωτιά στο Ωραιόκαστρο: Εντοπίστηκε και 2η σορός – Φόβοι ότι ανήκει στον 12χρονο που αγνοείται