Ενώ στην Ελλάδα  το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στην επόμενη μέρα μετά το Μνημόνιο, στην Ευρώπη εξελίσσεται ένα ιδιότυπο power game. «Προσέξτε πώς μιλάτε για τις χώρες του Νότου, και να είστε προσεκτικοί πώς θα μιλήσετε για τη Γαλλία», δήλωνε ο Γάλλος πρωθυπουργός, Mανουέλ Βαλς, στις αρχές του μήνα όταν οι φήμες ότι ο προϋπολογισμός που θα κατατίθετο στις Βρυξέλλες θα γυρνούσε πίσω στο Παρίσι με τον χαρακτηρισμό «σοβαρά μη συμμορφωμένος».

Μπορεί η Ε.E. να αποφάσισε την περασμένη Τρίτη να μη στείλει τον γαλλικό και ιταλικό προϋπολογισμό πίσω στο Παρίσι και τη Ρώμη για μεγάλες αναθεωρήσεις, αφού και οι δύο συμφώνησαν σε πρόσθετα μέτρα που τους φέρνουν πιο κοντά στην επίτευξη των στόχων της, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι οικονομίες τους δεν βρίσκονται κάτω από το ευρωπαϊκό μικροσκόπιο. Αλλωστε από αύριο που ο Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ θα είναι επίσημα πλέον ο ισχυρότερος άνδρας της Ε.E. ξέρει ότι μία από τις πρώτες «καυτές πατάτες» που θα αναλάβει είναι την ολοκλήρωση μιας πιο εις βάθος αξιολόγηση των σχεδίων προϋπολογισμού των 16 χωρών της Ευρωζώνης (όλες εκτός από την Ελλάδα και την Κύπρο που βρίσκονται σε πρόγραμμα) και να αποφασίσει αν θα τους επιβληθούν κυρώσεις για την παραβίαση των ευρωπαϊκών συμφωνιών μέχρι το τέλος του Νοεμβρίου.

Συγχρόνως πρέπει να βρει έναν τρόπο να πείσει τους Γερμανούς να αρχίσουν να ξοδεύουν παραπάνω, πράγμα που «κανένας δεν έχει βρει τον τρόπο να το κάνει μέχρι στιγμής» λέει στην «Κ» ο οικονομολόγος Ντάνιελ Γκρος, διευθυντής του think tank CEPS στις Βρυξέλλες, τονίζοντας τη δυσκολία του όλου εγχειρήματος. Για την Ελλάδα αυτή η μάχη των ισχυρών της Ευρώπης και όλη η συζήτηση για το πόση είναι η ευελιξία σ’ ένα αυστηρό πλαίσιο κανόνων της Ε.Ε., μπορεί να την ωφελήσει καθώς ένα από τα πράγματα που ζητάει ο Ελληνας πρωθυπουργός σε κάθε συνάντησή του με τον Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ δεν είναι άλλο από μεγαλύτερη ευελιξία στον χρόνο υλοποίησης των μεταρρυθμίσεων. Ετσι το γεγονός ότι και άλλα κράτη-μέλη, όπως η Γαλλία και η Ιταλία, ζητούν να πάρουν παράταση για τις ευρωπαϊκές τους υποχρεώσεις, δίνει στον κ. Σαμαρά ένα παραπάνω πάτημα στο επιχείρημά του γι’ αυτή τη μεγαλύτερη ευελιξία. Ομως για τον Γερμανό οικονομολόγο Γκρος, Ελλάδα, Ιταλία και Γαλλία δεν βρίσκονται στην ίδια κατάσταση «οι κανόνες τίθενται από τις χώρες που δανείζουν όπως η Ιταλία και η Γαλλία, και γι’ αυτές οι κανονισμοί είναι πολύ πιο ευέλικτοι» λέει, τονίζοντας ότι η Ελλάδα είχε τέσσερα χρόνια να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις της γι’ αυτό και τώρα είναι δύσκολο να ζητάει έξτρα χρόνο. Ομως, παρά τις αντιρρήσεις που θα προβάλουν τα κράτη-μέλη, ο Γκρος είναι θετικός ότι θα δοθεί τελικά στην Ελλάδα ο χρόνος που χρειάζεται, αναφέρει η Καθημερινή.

Πίσω στο Παρίσι, οι πραγματικές μεταρρυθμίσεις που μπορούν να αλλάξουν την οικονομία βρίσκονται σε εκκρεμότητα. Στη Ρώμη, οι διαδηλώσεις της περασμένης εβδομάδας ήταν μία υπενθύμιση ότι παρά τη νίκη του Ματέο Ρέντσι στις ευρωεκλογές, έχει να αντιμετωπίσει στο εσωτερικό της χώρας αλλά και στο κόμμα του, φωνές δυσαρέσκειας που όλο και δυναμώνουν. Ομως για τον γνωστό οικονομολόγο Ντάνιελ Γκρος είναι σημαντικό Ρώμη και Παρίσι να μην περιμένουν να χάσουν το πολιτικό τους κεφάλαιο για να προχωρήσουν σε σημαντικές μεταρρυθμίσεις. Το αντάλλαγμα, αν καταφέρουν πραγματικές μεταρρυθμίσεις στη Ρώμη και το Παρίσι, είναι ότι η Γερμανία θα ήταν διατεθειμένη από την πλευρά της να ενισχύσει τη δική της εγχώρια ζήτηση, ιδίως με την αύξηση των δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων.