Απόψεις

Νίκη της Δημοκρατίας και του κράτους δικαίου. Του Νίκου Κ. Σκουλά

νικος σκουλας.jpg

Είναι ιστορική η πρωτόδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων στην Αθήνα που καταδικάζει τα ηγετικά στελέχη της Χρυσής Αυγής ως μέλη εγκληματικής οργάνωσης.

Η υπαγωγή  του συνόλου της δράσης του νεοναζιστικού πολιτικού μορφώματος, στις διατάξεις του άρθρου 187 του Ποινικού Κώδικα, είναι μία νίκη της Δημοκρατίας και του Κράτους Δικαίου στην Ελλάδα.

Η εξάλειψη  του πολιτικού κύκλου αυτού του κόμματος μέσα από τις εκλογικές και δικαιοδοτικές  διαδικασίες της ελληνικής δημοκρατίας  αποτελεί οροθέσιο  ωριμότητας για το θεσμικό μας πλαίσιο.

Η Χρυσή Αυγή είναι πολιτικό γέννημα της ιδεολογίας του αδιέξοδου αρνητισμού. Είναι η τοπική αντανάκλαση και διαδοχή των πιο ζοφερών αναμνήσεων του ευρωπαϊκού 20ου αιώνα.

Οι ιδεολογικοί της πρόγονοι, ως στρατιωτικοί και πολιτικοί σχηματισμοί, υπήρξαν ανεξαίρετα καταστροφικοί για την ανθρωπότητα και την δημοκρατία.

Σε τοπικό επίπεδο, υπήρξαν προπομποί κάθε ήττας και καταστροφής στην εθνική ιστορία. Ως γνωστό, έδρασαν, είτε ως λογοδοτούντα όργανα εχθρικών δυνάμεων, είτε ως άφρονα εργαλεία εθνικού αυτοχειριασμού, χωρίς λαϊκή νομιμοποίηση. Ο  ρόλος των ιδεολογικών προγόνων της Χρυσής Αυγής στην διάρκεια της Κατοχής, της Δικτατορίας των Συνταγματαρχών και της Κυπριακής τραγωδίας είναι πρωταγωνιστικός και καταστροφικός. Τα ίδια τα καταδικασθέντα στελέχη της, υπήρξαν αφοσιωμένοι μαθητές και υμνητές των επίσης βλαπτικών  προτύπων τους.

Τρέφονται από την ίδια ιδεολογική ρίζα του μίσους και της μισαλλοδοξίας. Ως εκ τούτου, ο πολιτικός τους κύκλος είναι αναγκαστικά μικρός. Καταστρέφουν την πηγή τους και αυτοκαταστρέφονται. Με τίμημα ωστόσο, το  αίμα και το διχασμό στην κοινωνία.

Η μεγέθυνση του πολιτικού φαινομένου της Χρυσής Αυγής,  ήρθε ταυτόχρονα με την αδυναμία της Πολιτείας να διαχειριστεί ικανά την οικονομική κατάρρευση μετά το 2010. Η ως τότε περιθωριακή της παρουσία διέθετε την γνωστή ιδεολογική ταυτότητα αλλά και δομή.

Η εγκληματική αυτή οργάνωση  με στρατιωτική ιεραρχία, πειθαρχημένη πυγμή και εθελοντική δράση αποτέλεσε πόλο έλξης για πολίτες απογοητευμένους από τα αδιέξοδα της κρίσης. Επίσης είλκυσε γοητευμένους από τον “αποφασιστικό δυναμισμό της να απαιτεί λύσεις” και να επιβάλλει εξωθεσμικές  τιμωρίες σε βάρος αδύναμων θυμάτων, μεταξύ των οποίων και οι αυξανόμενοι μετανάστες.

Το μνημειώδες θράσος και η απρέπεια στην κοινοβουλευτική της εκπροσώπηση ήταν σε ισοσθενή αντιστοιχία  με την άσκηση ωμής και ατιμώρητης βίας στο ημίφως. Τα τοπικά στελέχη της στην Κρήτη εμφανίστηκαν σε έκνομους “συντονισμούς δράσης” που αποδοκιμάζονται από τον γνήσιο δημοκρατικό πατριωτισμό των Κρητικών.

Με την εντεταλμένη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, ξύπνησαν θεσμικές μνήμες από τον αντίστοιχο παρακρατικό φόνο του Γρηγόρη Λαμπράκη. Είχε ήδη διαπιστωθεί η συστηματοποιημένη εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής. Τόσο με εγκλήματα εις βάρος των αιγυπτίων αλιεργατών όσο και εναντίον των ιδεολογικών οργανώσεων της άλλης πλευράς του πολιτικού φάσματος.

Ξεκίνησε μία μαραθώνια προδικαστική και δικαστική διαδικασία που κατέληξε στην ιστορική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου για τον χαρακτηρισμό της Χρυσής Αυγής ως εγκληματικής οργάνωσης του άρ. 187 του Ποινικού Κώδικα.

Αυτό ήταν το καίριο. Χωρίς την συνολική υπαγωγή της δράσης της στο παραπάνω ποινικό πλαίσιο, τα επιμέρους εγκλήματα θα διαχωρίζονταν ως μεμονωμένα και ασύνδετα μεταξύ τους περιστατικά. Έτσι, δύσκολα θα δικαιολογούνταν έστω η ηθική αυτουργία των ηγετικών στελεχών στην διάπραξη των επιμέρους εγκλημάτων. Αυτών που τελέστηκαν από τους φυσικούς αυτουργούς ως ιεραρχικά κατώτερα μέλη της οργάνωσης. Ήταν αναμενόμενη η αθρόα αθώωσή τους.

Στην αγόρευσή της, η  εισαγγελέας της έδρας, είχε προτείνει την απαλλαγή των επικεφαλής στελεχών από την κατηγορία της εγκληματικής οργάνωσης. Η εισήγησή της ήταν  αντίθετη με όσα στοιχειοθετούσε το παραπεμπτικό βούλευμα. Και προφανώς, καθιστούσε επισφαλή τα νομικά αποτελέσματα της όλης διαδικασίας.

Αντίθετα, η εκδοθείσα δικαστική απόφαση διασφαλίζει και κατοχυρώνει την ορθή νομική κρίση επί του συνόλου του αποδεικτικού υλικού δια της πολυετούς ακροαματικής διαδικασίας. Η απόφαση, αποδεικνύει και στοιχειοθετεί την συγκρότηση, την ένταξη, την ιεραρχία, την δομή,  την διαρκή εγκληματική δράση, την ιδεολογική φύση, τα ομοειδή κίνητρα και τα κακουργηματικά αποτελέσματα της εγκληματικής οργάνωσης, σύμφωνα με το υποκειμενικό και αντικειμενικό στοιχείο του άρ. 187 ΠΚ..

Η δικαστική απόφαση συναντά το κοινό, το λαϊκό  αίσθημα. Αυτό όμως δεν γίνεται ούτε αυθαίρετα ούτε αναιτιολόγητα. Λειτούργησε το Κράτος Δικαίου μέσα από την θεσπισμένη προστασία των δικαιωμάτων και των διαδικασιών για τους κατηγορουμένους.  Η απόφαση προέκυψε μέσα από τις προβλεπόμενες συνταγματικές εγγυήσεις και τις δικονομικές διαδικασίες της συντεταγμένης Πολιτείας. Αυτές αποδεικνύεται ότι τηρήθηκαν απρόσκοπτα ακόμα και μέσα από την αντίθετη νομική κρίση των αρμόδιων δικαστικών λειτουργών, εισαγγελέα και δικαστών.

Η νόμιμη απάντηση των θεσμών της Πολιτείας στην αμφισβήτηση των θεμελίων της από την Χρυσή Αυγή, ήρθε διπλά. Πρώτα μέσα από τις εκλογές του 2019 που εξάλειψαν την κοινοβουλευτική της εκπροσώπηση, και έπειτα μέσα από την δικαστική κρίση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών. Και οι δύο απαντήσεις  είναι νίκες της  δημοκρατίας που φαίνεται πιο ώριμη και δυνατή στην χώρα μας. Η λογική της θεσμικής ενσωμάτωσης και του Κράτους Δικαίου υπερίσχυσαν επιτυχώς.

Ο Νίκος Κ. Σκουλάς είναι Δικηγόρος και Περιφερειακός Σύμβουλος Κρήτης.

Απόψεις

Πλώρη για Εργασιακό Μεσαίωνα. *Του Σωκράτη Βαρδάκη

Σωκράτης Βαρδάκης

Η ΝΔ ψήφισε μόνη της, απομονωμένη από όλα τα υπόλοιπα κόμματα και από την ελληνική κοινωνία, την κατάργηση του οκταώρου, τις απλήρωτες υπερωρίες, τις μειώσεις μισθών, την απελευθέρωση των απολύσεων ασχέτως δικαστικών αποφάσεων και την μετατροπή της ζωής των εργαζομένων και ειδικά των νέων σε λάστιχο.

Η ψήφιση του αντεργατικού νομοσχεδίου  αποτελεί  ξεκάθαρα πολιτική επιλογή της Κυβέρνησης Μητσοτάκη. Μια πολιτική, που δεν χαρακτηρίζεται πρωτόγνωρη, αφού ο ελληνικός λαός έζησε παρόμοιες καταστάσεις, το 2010-2014, την περίοδο των μνημονίων και της βαθιάς αποδιάρθωσης των δικαιωμάτων. Δεν γίνεται όμως, να μην αναρωτηθούμε, αν τελικά  η ΝΔ νομοθετεί με δόλο ή ανιδεότητα. Και στις δύο εκδοχές βέβαια, μιλάμε για επικίνδυνη Κυβέρνηση.

Τι σηματοδοτεί η ψήφιση του αντεργατικού νομοσχεδίου;

Όλες αυτές τις μέρες κληθήκαμε να συζητήσουμε το νομοσχέδιο της ΝΔ για την δήθεν προστασία της εργασίας. Ένα νομοσχέδιο, που δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της εποχής, αντιθέτως αποτελεί ξεπλήρωμα γραμματίων στα μεγάλα συμφέροντα και στην εργοδοσία. Γραμμάτια, που υποθηκεύουν το μέλλον μιας ολόκληρης γενιάς, αλλά και το παρόν ενός λαού.

Η ΝΔ έχοντας ήδη στρώσει το έδαφος, μετά τις εκλογές του Ιουλίου 2019, μέσα από την μείωση των προστίμων για παραβάσεις της εργατικής νομοθεσίας, την κατάργηση του βάσιμου λόγου απόλυσης, της προστατευτικής διάταξης για την προστασία των εργολαβικών εργαζομένων,  των ρυθμιστικών διατάξεων που καθορίζουν το πλαίσιο των συλλογικών διαπραγματεύσεων και τη λειτουργία των συλλογικών συμβάσεων, εγκαθιδρύει τώρα τις ατομικές συμβάσεις.

Και αυτό το κάνει για να καταργηθεί το οκτάωρο και να επιβληθεί το δεκάωρο, μέσω της απευθείας συνεννόησης εργαζόμενου και εργοδότη, δηλαδή μέσω της εκβιαστικής πρακτικής “δούλευε παραπάνω για να μην απολυθείς”, χωρίς πρόσθετη αμοιβή, με αυξημένες υπερωρίες, αλλά μειωμένο κόστος.

Συνεπώς επιδιώκεται, μεταξύ άλλων και η μείωση του μισθολογικού κόστους, που ως γνωστόν, ούτε δημιουργεί προοπτικές ανταγωνιστικότητας, ούτε θέσεις εργασίας. Αντιθέτως, όπως πολύ έντονα το ένιωσε ο κόσμος της εργασίας στο πετσί του, την περίοδο 2010-2014, η στρατηγική αυτή οδήγησε στην παγίωση ενός αισχρού πλαισίου, στην αγορά εργασίας και στην δημιουργία συνθηκών γαλέρας.

Στόχος της Κυβέρνησης, δεν είναι η πρόληψη και η αντιμετώπιση της καταπόνησης των εργαζομένων. Η εργασία την Κυριακή θα αποτελεί τον κανόνα και όχι την εξαίρεση. Επίσης, μην ξεχνάμε ότι ο εργαζόμενος θα αφεθεί μόνος απέναντι στις εργοδοτικές απαιτήσεις, χωρίς καμία διαπραγματευτική δύναμη, αφού επιχειρείται και το τελικό χτύπημα στον συνδικαλισμό.

Η ΝΔ περιορίζει τις απεργίες και καταστέλλει τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων. Το δικαίωμα για απεργία ποινικοποιείται και πιθανή διεκδίκηση εκ μέρους του κόσμου της εργασίας, για καλυτέρευση των εργασιακών όρων και συνθηκών, θα τον οδηγεί απευθείας στα δικαστήρια.

Όταν η Κυβέρνηση αντιπολιτεύεται

Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι και στην περίπτωση της νεοφιλελεύθερης δεξιάς αυτό φάνηκε καθ’ όλη την διάρκεια της συζήτησης του νομοσχεδίου και των διατάξεων αυτού, που εμπεριέχουν μόνο αμφιβολία και ανασφάλεια για τον κόσμο της εργασίας. Οι βουλευτές της συμπολίτευσης αναλώθηκαν όλες τις μέρες, κάνοντας αντιπολίτευση στην αντιπολίτευση, χωρίς να διευκρινίζουν στους φορείς εργαζόμενων, πώς ακριβώς θα λειτουργήσει στην πράξη το νομοθέτημα αυτό στο σύνολό του, αλλά και πώς θα αποφευχθούν φαινόμενα κατάχρησης εξουσίας. 

Ανεπίδεκτη μαθήσεως η ΝΔ

Η υποβάθμιση της διαπραγματευτικής θέσης των εργαζομένων δεν συμβάλλει σε καμία των περιπτώσεων στην ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας. Αποδεδειγμένα, οι παρεμβάσεις στο ύψος του εργασιακού κόστους ακυρώνουν στην πράξη την βιοποριστική λειτουργία του μισθού, ταυτόχρονα οδηγούν σε βαθιά ύφεση, κατάρρευση της εσωτερικής ζήτησης και εν τέλει σε δραματική αύξηση της ανεργίας, της φτώχειας και των κοινωνικών ανισοτήτων.

Η νεοφιλελεύθερη ρητορική εμμένει, όμως, ότι οι συλλογικές διαπραγματεύσεις είναι ιδεοληψία της αριστεράς και ότι η μείωση του μισθολογικού κόστους θα δημιουργήσει προοπτικές ανάπτυξης.  Άρα για τον κ. Μητσοτάκη η οικονομία πρέπει να αναπτύσσεται, οι επιχειρήσεις να κερδοφορούν, οι εργοδότες να είναι ευχαριστημένοι, αλλά οι εργαζόμενοι ανυπεράσπιστοι.

Σε ποιό μοντέλο ξαναγυρίζουμε

Εκεί ακριβώς που δεσπόζουσα θέση στο εργασιακό περιβάλλον έχει η ευνοϊκή μεταχείριση εργοδοτών που τρομοκρατούν εργαζόμενους. Εκεί που η ασυδοσία δεν τιμωρείται και η παραβατική εργοδοτική συμπεριφορά συγχωρείται.

Πώς επιτυγχάνεται αυτό

Με την αποδιοργάνωση των ελεγκτικών μηχανισμών, ώστε οι εργαζόμενοι να μην τυγχάνουν προστασίας από την αδήλωτη εργασία, αλλά να υφίστανται παραβίαση βασικών δικαιωμάτων που πλήττουν και τα δημόσια έσοδα και το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας. Υπενθυμίζεται η πλήρης απαξίωση, υποβάθμιση του ΣΕΠΕ, η μετατροπή αυτού σε Ανεξάρτητη Αρχή αλλά και η κατάργηση του δικαιώματος προσφυγής των εργαζομένων στη διαιτησία συνθέτουν την συνταγή για την επίτευξη του σκοπού αυτού.

Η πολιτική της Κυβέρνησης δεν έχει κοινωνικοοικονομικά δίκαιο προσανατολισμό, δεν στοχεύει σε αγώνες για την προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων και την ισχυροποίηση της θέσης τους, για τη μείωση της ανεργίας, και τη δημιουργία προοπτικών απασχόλησης. Η ΝΔ του κ. Μητσοτάκη έχει βάλει πλώρη για τον εργασιακό Μεσαίωνα, απέχοντας παρασάγγας από το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο και τις αρχές της κοινωνικής Ευρώπης.

Άρθρο του Βουλευτή Ηρακλείου του ΣΥΡΙΖΑ - ΠΣ, Σωκράτη Βαρδάκη

Ειδήσεις σήμερα

Κρήτη: 11 χρόνια από το θάνατο του Ταξίαρχου Γιώργου Βασιλάκη

Ιερά Μητρόπολη Πέτρας και Χερρονήσου: Τιμήθηκαν στον Μοχό οι Προστάτες του Συνδέσμου Κληρικών

Ηράκλειο: Τα έργα ανάπλασης, το ανοικτό εμπορικό κέντρο και οι σκέψεις για την Καλοκαιρινού