Υγεία

Κορωνοιός – Αντισώματα: Αυτοί οι ασθενείς αναρρώνουν ταχύτερα

Ολλανδία,COVID-19

Η διάρκεια της ανοσίας όσων έχουν ξεπεράσει λοίμωξη από τη νόσο COVID-19 παραμένει ένα από τα πλέον πιεστικά ερωτήματα που στρέφονται γύρω από την πανδημία του κορωνοϊού, με πληθώρα σχετικών ερευνών να καταλήγουν συχνά σε αντιφατικά αποτελέσματα σχετικά με το κατά πόσο, αλλά και για πόσο, οι αναρρώσαντες μπορούν να παράξουν και να διατηρήσουν προστατευτικά αντισώματα έναντι του ιού.

Μία νέα μελέτη -με επικεφαλής ερευνητές από το Brigham and Women’s Hospital στη Βοστόνη των Ηνωμένων Πολιτειών- που δημοσιεύεται στο Cell- έρχεται να προσθέσει νέα ενδιαφέροντα στοιχεία.

Στο πλαίσιο της εν λόγω μελέτης εξετάστηκαν δείγματα αίματος και κύτταρα από ασθενείς που είχαν αναρρώσει από ήπιας έως μέτριας βαρύτητας νόσο COVID-19, με τους ειδικούς να διαπιστώνουν ενώ τα αντισώματα κατά του ιού εξασθένησαν στους περισσότερους ασθενείς μετά το πέρας της λοίμωξης, ένα υποσύνολο αυτών παρήγαγε αντισώματα αρκετούς μήνες αργότερα.

Το κοινό χαρακτηριστικό των ατόμων αυτών είναι ότι είχαν βραχύτερη διάρκεια συμπτωμάτων της λοίμωξης έναντι των υπολοίπων, γεγονός που υποδεικνύει σύμφωνα με τους ειδικούς ότι ορισμένοι ασθενείς που αναρρώνουν ταχύτερα από την COVID-19 ενδεχομένως έχουν μία πιο αποτελεσματική και δυνατή ανοσοαπόκριση.

«Εντοπίσαμε ένα υποσύνολο ατόμων που αναρρώνουν γρήγορα διατηρώντας επίπεδα αντισωμάτων έναντι του ιού μετά τη νόσο COVID-19» δηλώνει ο Duane Wesemann, ανοσολόγος και συνεργάτης ιατρός στο Τμήμα Κλινικής Ανοσολογίας και Αλλεργιών του Νοσοκομείου Brigham, και αναπληρωτής καθηγητής Ανοσολογίας στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ.

«Το είδος της ανοσολογικής απόκρισης που βλέπουμε σε αυτά τα άτομα μοιάζει λίγο με την επένδυση σε ένα ασφαλιστήριο συμβόλαιο -είναι ο τρόπος του ανοσοποιητικού συστήματος να προσθέτει ένα δυνητικό στρώμα προστασίας απέναντι σε μελλοντικές ‘συναντήσεις’ με τον ιό» επισημαίνει.

Το εργαστήριο υπό τον Duane Wesemann μελετά το σύνολο αντισωμάτων που παράγει το ανοσοποιητικό σύστημα του ξενιστή και πώς μαθαίνουν να αναγνωρίζουν παθογόνα. Την άνοιξη του 2020, η επιστημονική ομάδα εστίασε στην πανδημία COVID-19 και την ανοσολογική αντίδραση των ασθενών για την κατανόηση της φύσης της απόκρισης των αντισωμάτων.

Σε αυτό το πλαίσιο εξετάστηκαν 92 άτομα στην περιοχή της Βοστόνης που είχαν αναρρώσει από τον κορωνοϊό την περίοδο μεταξύ Μαρτίου και Ιουνίου 2020. Οι πέντε εξ αυτών είχαν νοσηλευτεί στο νοσοκομείο, ενώ όλοι οι υπόλοιποι ανέρρωσαν κατ’ οίκον.

Οι ερευνητές συνέλεγαν και ανέλυαν δείγμα αίματος των συμμετεχόντων στη μελέτη σε μηνιαία βάση, μετρώντας μία σειρά αντισωμάτων, συμπεριλαμβανομένης της ανοσοσφαιρίνης-G (IgG) έναντι του ιού που προκαλεί την COVID-19. Χώρισαν τους συμμετέχοντες σε δύο ομάδες -σε όσους διατηρούνται αντισώματα έναντι του κορωνοϊού για αρκετές εβδομάδες και σε όσους εξασθενούν- και κατόπιν ανέλυσαν πιθανές συσχετίσεις με κλινικά και άλλα ανοσολογικά δεδομένα.

Η ερευνητική ομάδα διαπίστωσε ότι τα αντισώματα IgG κατά του ιού τείνουν να μειώνονται σημαντικά στα περισσότερα άτομα με την πάροδο τριών έως τεσσάρων μηνών. Ωστόσο, σε περίπου 20% των ατόμων η παραγωγή αντισωμάτων παρέμεινε σταθερή ή βελτιωμένη κατά την ίδια χρονική περίοδο.

Τα άτομα αυτά είχαν παρουσιάσει συμπτώματα για σημαντικά μικρότερη χρονική περίοδο σε σύγκριση με τους υπολοίπους (μέσος όρος 10 ημερών έναντι 16 ημερών). Παράλληλα, διαπιστώθηκε ότι είχαν διαφορές στους πληθυσμούς Τ κυττάρων μνήμης και Β κυττάρων, δύο τύπους ανοσοκυττάρων που μπορούν να διαδραματίσουν ρόλο-κλειδί στην ανοσολογική μνήμη και προστασία.

«Τα δεδομένα καταδεικνύουν έναν τύπο ανοσοαπόκρισης που δεν είναι μόνο ικανός να χειριστεί ιογενείς λοιμώξεις οδηγώντας σε γρήγορη υποχώρηση των συμπτωμάτων, αλλά είναι και καλύτερος στην παραγωγή κυττάρων που μπορούν να συμβάλουν σε μακροπρόθεσμη παραγωγή αντισωμάτων IgG» εξηγεί ο καθηγητής Wesemann.

«Το να κατανοήσουμε πώς αυτά τα άτομα είναι σε θέση να υποστηρίξουν πιο μακροπρόθεσμη παραγωγή αντισωμάτων έχει άμεση σχέση με την COVID-19, και θα έχει επίσης σημαντική επίδραση στην κατανόηση του ανοσοποιητικού συστήματος εν γένει».

Υγεία

Το σημείο του σώματος που αποκαλύπτει πόσο υγιείς είστε

άνδρας σωμα

Ένα σημείο στο σώμα μπορεί, με τις κατάλληλες επιστημονικές μετρήσεις, να δείξει την κατάσταση της υγείας του ανθρώπου, τον ρυθμό γήρανσης και ασθένειες όπως οι καρδιακές παθήσεις και ο καρκίνος.

Το ανθρώπινο χέρι είναι κάτι αξιοσημείωτο.

Όχι μόνο μας επιτρέπει να σκαρφαλώνουμε, να πετάμε και να μαζεύουμε πράγματα, αλλά μπορεί, επίσης, να αποτελέσει και ένα δείκτη υγείας, όπως αναφέρουν οι επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Lancaster σε νέα τους εργασία.

Χρησιμοποιώντας τη δύναμη της λαβής -η οποία αξιολογεί την ποσότητα της πίεσης που μπορεί να παράγει ένας άνθρωπος με τη λαβή του χεριού του- οι ερευνητές μπόρεσαν να καταγράψουν τη δύναμη ενός ατόμου, αλλά και να μάθουν το βαθμό με τον οποίο γερνά το άτομο και ακόμη και να διαγνώσουν ασθένειες, όπως οι καρδιακές παθήσεις και ο καρκίνος.

Όπως αναφέρεται στη σχετική μελέτη, οι άνδρες 20-30 ετών έχουν συνήθως τη μεγαλύτερη δύναμη, ενώ οι γυναίκες άνω των 75 ετών έχουν τη μικρότερη. Στους ανθρώπους 20-29 ετών, η μέση δύναμη λαβής είναι τα 46 κιλά για τους άνδρες και τα 29 κιλά για τις γυναίκες, με τους αριθμούς να φθίνουν στα 39 και 23,5 κιλά αντίστοιχα στην ηλικία των 60-60 ετών.

Σύμφωνα με τα ευρήματα του επικεφαλής της μελέτης, καθηγητή Adam Taylor, δύναμη λαβής χαμηλότερη από το μέσο όρο των ανθρώπων του ίδιου φύλου και ηλικίας σχετιζόταν με κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας, ενώ υπεδείκνυε και καθοριστικές αλλαγές στη δομή και τη λειτουργία της καρδιάς. Παρομοίως, άλλη έρευνα έχει δείξει ότι η μικρότερη δύναμη λαβής αποτελεί ισχυρό παράγοντα πρόβλεψης του καρδιακού θανάτου, θανάτου από οποιαδήποτε αιτία και εισαγωγής στο νοσοκομείο για καρδιακή ανεπάρκεια.

«Η δύναμη λαβής μπορεί, επίσης, να φανεί χρήσιμη στην πρόβλεψη της επιβίωσης από καρκίνο», υποστηρίζει ο Δρ. Taylor. Παρόλο που η επιβίωση βασίζεται σε άλλους παράγοντες, όπως το είδος του καρκίνου και η στιγμή της διάγνωσης, μελέτη υποστήριξε ότι όσο μεγαλύτερη ήταν η δύναμη λαβής των ασθενών, τόσο περισσότερες ήταν οι πιθανότητές τους να επιβιώσουν από μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα.

Η διάγνωση με καρκίνο του παχέος εντέρου, του προστάτη και των πνευμόνων στους άνδρες και με καρκίνο του μαστού και των πνευμόνων στις γυναίκες σχετιζόταν με μείωση κατά πέντε κιλά στη δύναμη λαβής στους ανθρώπους ηλικίας 60-69 ετών. Η μείωση αυτή σχετιζόταν, επίσης, με περισσότερες πιθανότητες θανάτου από καρκίνο του παχέος εντέρου στους άνδρες και του μαστού στις γυναίκες.

Επιπλέον, η παχυσαρκία σχετίστηκε με μικρότερη δύναμη λαβής αργότερα στη ζωή, με πρόσφατη εργασία που εξέταζε τον διαβήτη και τη δύναμη λαβής να δείχνει ότι οι άνθρωποι που αναπτύσσουν διαβήτη τύπου 2 έχουν πιο αδύναμη λαβή. Αυτό πιθανότατα να οφείλεται στην παρουσία λίπους στους μύες, καθιστώντας τους λιγότερο αποτελεσματικούς και αυξάνοντας έτσι την αδράνεια και επιδεινώνοντας τη μυϊκή φθορά.

Καταληκτικά, θα πρέπει να αναφερθεί ότι η δύναμη λαβής μειώνεται με την ηλικία και η έρευνα των ειδικών από το Πανεπιστήμιο του Lancaster δείχνει ότι η γήρανση προκαλεί μείωση στη μυϊκή μάζα (και λειτουργία) σε ποσοστό της τάξης του 1% ανά έτος από τη μέση ηλικία και μετά. Αυτό μπορεί να συντελέσει σε απώλεια έως και του 50% της μυϊκής μάζας στα 80-90 έτη.

Ωστόσο η γήρανση εξελίσσεται με διαφορετικούς σε ρυθμούς σε κάθε άνθρωπο, πράγμα που σημαίνει ότι η δύναμη λαβής μπορεί να μειωθεί από αλλαγές λόγω ηλικίας στο νευρικό σύστημα όπου τα σήματα δεν ταξιδεύουν τόσο γρήγορα ή από μυϊκή απώλεια στα χέρια. Άλλες επιστημονικές απόψεις υποστηρίζουν ότι η μειωμένη δύναμη λαβής στους γηραιότερους ενήλικες σχετίζεται με χαμηλότερη γνωστική λειτουργία, αλλά σε κάθε περίπτωση χρειάζονται περισσότερες έρευνες για την επαλήθευση των στοιχείων και των ισχυρισμών.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Επιστήμονες κατάφεραν να «χακάρουν» τα όνειρα (βίντεο)

NASA: Αυτός είναι ο πρώτος ήχος που κατέγραψε το Perseverance στον Άρη

Ψευδάργυρος: Προλαμβάνει ιώσεις και κορωνοιό;