Πλάνα των κτιρίων σ’ ένα στενό δρομάκι, ένα σταθμευμένο τρίκυκλο και στη συνέχεια ένας ηλικιωμένος με την παραδοσιακή φορεσιά μπροστά από ένα περίπτερο πνιγμένο στα αναρτημένα περιοδικά, συνομιλεί με τους επιβάτες ενός λευκού αυτοκινήτου.

Ο περίπατος συνεχίζεται στα στενά, ελικοειδή σοκάκια, στην περιοχή Τοπανά, όπου μπορούμε να διακρίνουμε την σύμμεικτη αρχιτεκτονική των περιόδων της Ενετοκρατίας, της Οθωμανικής κυριαρχίας και της Εβραϊκής επιρροής στα Χανιά.

Στη συνέχεια των λήψεων στα στενά ο κινηματογραφιστής μας δίνει εικόνες των πολεμικών καταστροφών από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, που σήμερα έχουν εξωραϊστεί αρκετά, ενώ δεν έχουν μεταβληθεί κατά το πολεοδομικό ουσιώδες. Δρομάκια της Παλιάς πόλης των Χανίων γύρω από το Ενετικό λιμάνι, περιοχής υψηλής εμπορικής δραστηριότητας.

Στη συνέχεια βρισκόμαστε στη διασταύρωση των οδών Ψαρομηλίγκων και Καντανολέων όπου μια γυναίκα κατευθύνεται, χαμογελώντας και λέγοντας κάτι, προς την κάμερα.

Στο τέλος της ταινίας τρεις γυναίκες συναντιούνται μπροστά από ένα ερειπωμένο κτίριο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Κρήτη 1975: Οι σπηλιές των Χίπις στα Μάταλα (βουβό φιλμ)

Ηράκλειο 1962: Ο τάφος του Νίκου Καζαντζάκη (βουβό έγχρωμο φιλμ)