Κοινωνία

ΣτΕ: Σε ποια περίπτωση ο ΕΦΚΑ θα πληρώνει όλα τα νοσήλια σε ιδιωτικές κλινικές

εφκα

Το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι ο ΕΦΚΑ οφείλει να καταβάλει στους ασφαλισμένους του όλο το ποσό της νοσοκομειακής περίθαλψης που πληρώνουν σε ιδιωτικές νοσοκομειακές μονάδες οι οποίες δεν είναι συμβεβλημένες με τον ασφαλιστικό φορέα για επείγοντα περιστατικά, όταν στα δημόσια νοσοκομεία δεν βρέθηκε κρεβάτι ή δεν υπήρχαν οι απαραίτητες σύγχρονες μέθοδοι διάγνωσης και θεραπείας για την περίθαλψη ασθενών.

Αναλυτικότερα, η σύζυγος ασφαλισμένου η οποία ήταν στην 25η εβδομάδα κύησης τον Μάιο του 2004 εισήλθε εκτάκτως σε μαιευτήριο λόγω ρήξης θυλακίου. Δύο μέρες μετά γέννησε ένα αγοράκι, το οποίο εισήχθη σε μονάδα εντατικής παρακολούθησης νεογνών, λόγω προωρότητας σε ιδιωτικό μαιευτήριο. Το νεογνό, όταν βρέθηκε κενή θερμοκοιτίδα στο γενικό νοσοκομείο παίδων η «Αγία Σοφία», διεκομίσθη δύο μήνες περίπου μετά. Το σύνολο των νοσηλειών του μωρού στην ιδιωτική μονάδα από 24.5. έως 29.6.2004, ανήλθαν σε 24.370 ευρώ, καθώς αντιμετώπιζε προωρότητα, αναπνευστική ανεπάρκεια και μετεωρισμό κοιλίας.

Ο ΕΦΚΑ, δέχθηκε ότι επρόκειτο για επείγον περιστατικό, αλλά αρνήθηκε να καταβάλλει όλο το ποσό των 24.370 ευρώ, επικαλούμενος το τιμολόγιο της ισχύουσας κρατικής διατίμησης για τα νοσηλεία σε ιδιωτικά θεραπευτήρια και ενέκρινε αρχικά το ποσό των 8.599 ευρώ και εν συνεχεία επιπλέον 5.500 ευρώ. Στην συνέχεια ο ασφαλισμένος άσκησε προσφυγή ζητώντας τα υπόλοιπα 10.278 ευρώ που είχε καταβάλλει, αλλά δεν έγινε δεκτή.

Κατόπιν αυτού, ο ασφαλισμένος προσέφυγε στην Δικαιοσύνη και το Συμβούλιο της Επικρατείας τον δικαίωσε, κρίνοντας ότι ο ασφαλιστικός φορέας «υποχρεούται να παρέχει στους ασφαλισμένους του νοσοκομειακή περίθαλψη και όταν αδυνατεί αντικειμενικά προς τούτο, οφείλει να καταβάλει το σύνολο των δαπανών, στις οποίες αυτοί (σ.σ.: ασφαλισμένοι) υποβλήθηκαν εξαιτίας αυτής της αδυναμίας του και όχι να καταβάλει μόνο το ποσό της κρατικής διατίμησης».

Κοινωνία

Αποζημιώθηκε οικογένεια 7χρονου που τραυματίστηκε σε δημόσιο σχολείο

Μετανάστης ζητά αποζημίωση €100.000 από το ελληνικό Δημόσιο.jpg

Το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών επιδίκασε αποζημίωση 5.000 ευρώ στους γονείς 7χρονου μαθητή δημοτικού σχολείου, ο οποίος τραυματίστηκε στο πρόσωπο κατά τη διάρκεια του σχολικού διαλείμματος στο προαύλιο του σχολείου. 

Οι γονείς υποστήριξαν ότι ο επίδικος τραυματισμός συνέβη κατά την διάρκεια του διαλείμματος, όταν το αγοράκι, μαθητής της Α' τάξης του Δημοτικού, την ώρα που έπαιζε με τα άλλα παιδιά στον προαύλιο χώρο του σχολείου, τραυματίστηκε από ένα κομμάτι λεπτής σιδερόβεργας στο πρόσωπο (βαθύ θλαστικό τραύμα αριστεράς παρειάς) η οποία εξείχε από το διαχωριστικό συρματόπλεγμα μεταξύ του Δημοτικού σχολείου και του Νηπιαγωγείου.

Συγκεκριμένα, οι γονείς ισχυρίσθηκαν ενώπιον του δικαστηρίου ότι συντρέχει ευθύνη του ελληνικού Δημοσίου, λόγω παράλειψης των οργάνων του και συγκεκριμένα των δασκάλων -οι οποίοι ήταν επιφορτισμένοι με την εποπτεία και τη φύλαξη των μαθητών κατά το χρόνο παραμονής τους στο σχολείο- να λάβουν τα προσήκοντα για το σκοπό αυτό μέτρα.

Οι διοικητικοί δικαστές αναγνώρισαν ότι υπάρχει αστική ευθύνη του Δημοσίου, εξαιτίας ανεπαρκούς και αναποτελεσματικής επιτήρησης από την πλευρά των εκπαιδευτικών, καθώς, πέραν του μικρού αριθμού των εφημερευόντων δασκάλων, δεν ελήφθησαν τα αναγκαία μέτρα, παρ' όλο που ήταν γνωστό το πρόβλημα στο διαχωριστικό πλέγμα.

Το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών, με την υπ΄ αριθμ. 7091/2020 απόφαση του 18ου Τμήματος έκρινε ότι ο διευθυντής του σχολείου είναι υπεύθυνος, μαζί με τους λοιπούς εκπαιδευτικούς, για την προστασία της υγείας και ασφάλειας των μαθητών.

Το δικαστήριο έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή των γονέων που ζητούσαν να αναγνωρισθεί η υποχρέωση του Δημοσίου να καταβάλει στους γονείς του μαθητή το ποσό των 5.000 ευρώ, για ηθική βλάβη νομιμοτόκως, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 105 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικα.

Η επίμαχη δικαστική απόφαση επισημαίνει ότι για τον τραυματισμό του«υιού των εναγόντων ευθύνονται τα όργανα του Δημοσίου, τα οποία άσκησαν πλημμελώς τα καθήκοντα τους κατά παράβαση των νομίμων υποχρεώσεων τους. Επομένως, στοιχειοθετείται εν προκειμένω ευθύνη προς αποζημίωση του ελληνικού Δημοσίου».

Επίσης, οι δικαστές αποφάνθηκαν ότι η ευθύνη λόγω παράλειψης να ληφθεί εγκαίρως κάθε προσήκον μέτρο προκειμένου να αποφευχθεί ο επίδικος τραυματισμός, δεν αναιρείται από το γεγονός ότι η αναγκαιότητα αλλαγής του πλέγματος είχε ήδη επισημανθεί πριν από το επίδικο συμβάν.