«Εδώ ο χρόνος σταμάτησε»: Το χωριό της Πελοποννήσου που μοιάζει ξεχασμένο από το 1900

Μέσα στο ελατοσκέπαστο Μαίναλο, σε μια ήσυχη γωνιά της ορεινής Αρκαδίας, βρίσκεται το Λιμποβίσι. Σήμερα είναι εγκαταλελειμμένο, όμως η ιστορία του δεν το αφήνει να περάσει στη λήθη.

Στην περιοχή ακούγονται το βουητό των ελάτων και το κελάρυσμα των νερών του ποταμιού που ξεκινά από το Αρκουδόρεμα. Το μικροσκοπικό χωριό υπήρξε ένα από τα πιο ιστορικά και ένδοξα χωριά της χώρας.

Η απογραφή που διενήργησε ο Ιωάννης Καποδίστριας το 1829 κατέγραψε 814 κατοίκους στο Λιμποβίσι. Το 1851, επί Βασιλέως Όθωνα, οι κάτοικοι ήταν 454. Το 1897, επί Βασιλέως Γεωργίου Α΄, είχαν απομείνει μόλις 33.

Η μείωση αυτή συνδέεται με το ότι δεν ήταν πλέον απαραίτητη η διαμονή σε μια τόσο απρόσιτη περιοχή. Στις αρχές του αιώνα το χωριό βρέθηκε ήδη ερειπωμένο και οι κάτοικοί του εγκαταστάθηκαν κυρίως στα πεδινά της Μεσσηνίας.

Το Λιμποβίσι είναι η γενέτειρα της αδούλωτης γενιάς των σταυραετών, των Κολοκοτρωναίων. Είναι το χωριό του ελευθερωτή του γένους, Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.

Δίπλα στο παλιό πατρικό του Κολοκοτρώνη βρίσκεται ένα κτίσμα που αποτελεί αντίγραφο παραδοσιακού Κολοκοτρωναίικου σπιτιού. Πλήρως ανακαινισμένο, λειτουργεί ως μουσείο της οικογένειας και του Αγώνα της Επανάστασης του ’21 και φιλοξενεί κειμήλια.

Ανάμεσα στα σημεία που ξεχωρίζουν βρίσκεται και ο αναστηλωμένος ναός του Αγίου Ιωάννη, που αποτέλεσε πνευματικό καταφύγιο του Γέρου του Μοριά.

Το χωριό διατηρεί τα πέτρινα καλντερίμια και τις πηγές στην κεντρική πλατεία. Από εκεί απλώνεται η θέα προς το Μαίναλο και το ιερό Αρκουδόρεμα, το καταφύγιο της Άρκτου των Αρκάδων.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Μπλόκο» σε υπηρεσίες λόγω αναβάθμισης σε ΑΑΔΕ και Gov.gr: Πώς επηρεάζονται εισιτήρια αγώνων, ταυτότητες και ΚΕΠ