Ιστορικό χαρακτήρα έχει το Μουντιάλ του 2026 που αρχίζει σήμερα (11/6). Για πρώτη φορά συμμετέχουν 48 ομάδες, για πρώτη συνδιοργανώνεται από τρεις χώρες, για πρώτη εκτείνεται σε μία ολόκληρη ήπειρο και σε χρονικό διάστημα έξι εβδομάδων. Ένα πείραμα της FIFA που στοχεύει στην επέκταση του αθλήματος σε χώρες που μέχρι πρόσφατα ούτε που ονειρεύτηκαν τη συμμετοχή σε μία τόσο μεγάλη διοργάνωση. Ένα πείραμα που σε αυτό το επίπεδο είναι πετυχημένο, καθώς στην Αμερική θα ταξιδέψουν εθνικές ομάδες όπως το Κουρασάο και το Ουζμπεκιστάν. Από την άλλη, όμως, δημιουργεί αναπόφευκτα και ένα «πακέτο» αγώνων με περιορισμένο έως ανύπαρκτο ενδιαφέρον, περιορίζοντας τον ανταγωνισμό κυρίως στη νοκ άουτ φάση. Φανταστείτε ότι πριν από 4 χρόνια στο Κατάρ μετείχαν συνολικά 32 ομάδες. Εφέτος θα χρειαστεί να διεξαχθούν 72 αγώνες των 12 ομίλων για να αναδειχθούν οι 32 που θα συνεχίσουν! 

    Δεκαέξι διαφορετικές πόλεις και ισάριθμα υπερσύγχρονα γήπεδα θα φιλοξενήσουν τους 104 αγώνες με το εναρκτήριο ματς να γίνεται στο «Αζτέκα» της Πόλης του Μεξικού ανάμεσα στο Μεξικό και τη Νότια Αφρική την προσεχή Πέμπτη (11/6, 22:00). Η αυλαία θα πέσει στις 19 Ιουλίου στο Νιου Τζέρσεϊ και το "MetLife Stadium" των 82.000 θεατών. 

    Μολονότι η παρουσία 48 ομάδων περιόρισε σημαντικά και το ενδεχόμενο μεγάλων εκπλήξεων στους προκριματικούς, υπάρχει μία ιστορικά πανίσχυρη εθνική η οποία απουσιάζει: η Ιταλία η ομάδα με τις περισσότερες κατακτήσεις (4) μετά τη Βραζιλία (5). Από όλες τις υπόλοιπες εθνικές που είτε έχουν κατακτήσει τρόπαιο, είτε έχουν συμμετάσχει σε τελικό, η μόνη που λείπει από το μεγάλο «ραντεβού» είναι η Ουγγαρία.

    Το ποδόσφαιρο βαδίζει εδώ και χρόνια σε δρόμους που δεν είχαν φανταστεί ούτε οι πρώτοι οραματιστές του αθλήματος. Μία αναδρομή στα γεγονότα που σημάδεψαν το παγκόσμιο κύπελλο, σχεδόν έναν αιώνα μετά το πρώτο τουρνουά, είναι ενδεικτική των τεράστιων αλλαγών που έχουν συνετελεστεί. 

        ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ



        Μερικά από τα πιο αξιοσημείωτα γεγονότα που σχετίζονται με το Μουντιάλ, μέσα από μια πορεία 76 χρόνων. Μικρές και μεγάλες στιγμές, ρεκόρ και αξιοπερίεργα, χαρακτηρίζουν τη σημαντικότερη ποδοσφαιρική

διοργάνωση του πλανήτη μας. Ας δούμε μερικές από αυτές...

 * Στο πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο, στην Ουρουγουάη το 1930, αρχηγός της εθνικής Γαλλίας ήταν ο Αλεξ Βιγιαπλάν, ο οποίος μερικά χρόνια αργότερα εκτελέστηκε, αφού αποδείχθηκε ότι συνεργαζόταν με τους Γερμανούς κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου!

 

 * Στην ίδια διοργάνωση, η Γαλλία έκανε με το καράβι ταξίδι 40 ημερών για να φτάσει στην Ουρουγουάη κι έτσι η προετοιμασία της ομάδας έγινε... εν πλω!

 * Οσοι οπαδοί της Αργεντινής βρέθηκαν στο Μοντεβιδέο προκειμένου να παρακολουθήσουν τον τελικό, όπου η ομάδα της χώρας τους αντιμετώπιζε την Ουρουγουάη, υποβλήθηκαν σε εξονυχιστικό σωματικό έλεγχο. Το αποτέλεσμα: η αστυνομία βρήκε δεκάδες όπλα και αρκετά πυρομαχικά!

 * Πανευτυχής ήταν ο δικτάτορας της Ιταλίας, Μπενίτο Μουσολίνι, όταν η διοργάνωση του 1934 ανατέθηκε στη χώρα του. Μάζεψε στο ανάκτορό του τους παίκτες και το προπονητικό τιμ της «Σκουάντρα Ατζούρα» και παρήγγειλε: «Φέρτε μου το κύπελλο»...

 * Τα μέλη της εθνικής Τσεχοσλοβακίας στο Μουντιάλ του 1934 προέρχονταν από δύο ομάδες, την Σπάρτα και τη Σλάβια Πράγας. Ηταν και η μοναδική φορά που μία εθνική ομάδα είχε συγκροτηθεί απο παίκτες μόνο δύο συλλόγων.

 * Η Αίγυπτος έγινε η πρώτη αφρικανική χώρα που πήρε μέρος σε Μουντιάλ. Στις 27 Μαϊου 1934 έπαιξε στον πρώτο γύρο του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Ιταλίας, έχασε 4-2 από την Ουγγαρία και αποκλείστηκε.

 * Το 1938 στον αγώνα Βραζιλία-Πολωνία 6-5, ο Λεονίντας και ο Ερνστ Βιλιμόφσκι πέτυχαν από τέσσερα γκολ εκατέρωθεν. Φυσικά κάτι τέτοιο δεν έχει (και ούτε πρόκειται να) επαναληφθεί ποτέ. 

 * Ο Ελβετός Αλφρεντ Μπικέλ και ο Σουηδός Ερικ Νίλσον είναι οι μοναδικοί ποδοσφαιριστές που έπαιξαν σε Μουντιάλ τόσο πριν όσο και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Και οι δύο συμμετείχαν στις διοργανώσεις του 1938 (Γαλλία) και του 1950 (Βραζιλία).

 * Το ξέρατε ότι η Ινδία αρνήθηκε να συμμετάσχει στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1950; Κι αυτό γιατί η FIFA απαγόρευσε στους ποδοσφαιριστές της να αγωνίζονται ...ξυπόλητοι!

 * Μη νομίζετε ότι η βία στα γήπεδα είναι σύγχρονο φαινόμενο. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1954, εξαγριωμένοι μετά την ήττα τους με 1-0 από την Ελβετία, οι ποδοσφαιριστές της εθνικής Ιταλίας κυνήγησαν τον διαιτητή του αγώνα Μάριο Βιάνα. Επίσης, επεισόδια σημειώθηκαν και κατά την επιστροφή των ποδοσφαιριστών της εθνικής Αργεντινής στην πατρίδα τους, μετά τη διοργάνωση του 1958. Η Αργεντινή είχε γνωρίσει ταπεινωτική ήττα με 6-1 από την Τσεχοσλοβακία και στο αεροδρόμιο του Μπουένος Αϊρες βρέθηκαν εκατοντάδες φίλαθλοι που πέταξαν πέτρες και ...τομάτες στην αποστολή της ομάδας. 

 * Το 1962 η Χιλή μάζευε ακόμα τα συντρίμμια από τους φοβερούς σεισμούς, από τους οποίους είχε πληγεί η χώρα. Η FIFA σκεφτόταν σοβαρά να της αφαιρέσει τη διοργάνωση. Ομως τελικά έκανε πίσω μετά τις πιέσεις και τις ικεσίες του Χιλιανού παράγοντα Κάρλος Ντίτμπορν Πίντο. «Δεν μας έχει μείνει τίποτα άλλο εκτός από το Παγκόσμιο Κύπελλο. Μην μας το πάρετε και αυτό», ήταν τα λόγια του. 

 * Πώς αλλάζουν οι καιροί... Το 1962 στη Χιλή, η Βραζιλία παρέταξε σύστημα 4-3-3 και κατέκτησε το τρόπαιο. Ο βραζιλιάνικος Τύπος κατηγόρησε τον προπονητή Αϊμόρε Μορέιρα ότι το σύστημα με (μόνο) τρεις επιθετικούς, παραήταν... συντηρητικό!

 * Πέντε ποδοσφαιριστές έχουν αγωνιστεί σε Μουντιάλ με διαφορετικές εθνικές. Ο Λουϊζίτο Μόντι έπαιξε με την Αργεντινή το 1930 και με την Ιταλία το 1934. Ο Χοσέ Αλταφίνι-Ματσόλα με την Βραζιλία το 1958 και με την Ιταλία το 1962. Ο Φέρεντς Πούσκας ήταν ο μεγάλος ηγέτης της Ουγγαρίας το 1954, αγωνίστηκε όμως με την Ισπανία στη διοργάνωση του 1962. Επίσης, ο Χοσέ Σανταμαρία έπαιξε με την Ουρουγουάη το 1954 και με την Ισπανία το 1962. Τέλος, ο Ρόμπερτ Προσινέτσκι αγωνίστηκε με την Γιουγκοσλαβία το 1990 και την Κροατία το 1998.

 * Ημιτελικός Παγκοσμίου Κυπέλλου 1966: η διοργανώτρια Αγγλία αντιμετωπίζει την Πορτογαλία και ο Μπόμπι Τσάρλτον πετυχαίνει ένα καταπληκτικό γκολ και "γράφει" το τελικό 2-1. Αρκετοί παίκτες της Πορτογαλίας παρεμβαίνουν στους πανηγυρισμούς των Αγγλων, προκειμένου να σφίξουν το χέρι του Τσάρλτον και να τον συγχαρούν για το υπέροχο γκολ!

 * Ενα από τα πιο περίεργα περιστατικά στην ιστορία του Μουντιάλ έγινε στον αγώνα Μεξικό-Ελ Σαλβαδόρ 4-0, το 1970. Ο διαιτητής του αγώνα, Καντίλ, έδωσε ένα φάουλ υπέρ του Ελ Σαλβαδόρ, το οποίο εκτέλεσαν οι παίκτες του... Μεξικού και σκόραραν. Προς γενική κατάπληξη, ο Καντίλ κατακύρωσε το γκολ!

 * Από το 1970, η FIFA αποφάσισε ότι κανένας ποδοσφαιριστής δεν υποχρεούται να φορά το νούμερο 13, σε περίπτωση που είναι ...προληπτικός!

 * Το 1970 εντάχθηκαν για πρώτη φορά οι κάρτες ως ποινή σε ποδοσφαιριστή. Αυτοί που φάνηκαν να έχουν το μεγαλύτερο πρόβλημα προσαρμογής ήταν οι ίδιοι οι διαιτητές, καθώς ξεχνούσαν να τις βγάλουν από το τσεπάκι τους, ακόμη και σε πολύ σκληρά μαρκαρίσματα, και συνεχώς κατέφευγαν στις συνηθισμένες γι' αυτούς συστάσεις προς τους παίκτες.

 * Το 1974 στη Δυτική Γερμανία, η Αυστραλία έγινε η πρώτη ομάδα της Ωκεανίας που έλαβε μέρος σε τελικά Παγκοσμίου Κυπέλλου. Για να προκριθούν οι Αυστραλοί έδωσαν αγώνα-μπαράζ με τη Νότια Κορέα και νίκησαν 1-0, χάρη σε τέρμα που πέτυχε ο Σκοτσέζος στην καταγωγή, Τζίμι ΜακΚέι.

 * Για 45 ολόκληρα χρόνια η Γερμανία ήταν κομμένη στα δύο, τόσο στον πολιτικό, όσο και στον ...ποδοσφαιρικό χώρο. Οι εθνικές ομάδες της Ανατολικής και της Δυτικής Γερμανίας αναμετρήθηκαν μόνο μία φορά, στη διοργάνωση του 1974. Οι Ανατολικογερμανοί έκαναν τη μεγάλη έκπληξη νικώντας 1-0, μία ήττα που δεν αποδείχθηκε «θανάσιμη» για τους Δυτικογερμανούς, καθώς αργότερα αναδείχθηκαν παγκόσμιοι πρωταθλητές.

 * Στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Αργεντινής το 1978 χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά ο όρος «Μουντιάλ» από τους διοργανωτές. Θεωρήθηκε πολύ πετυχημένος και, επειδή τα επόμενα χρόνια ακολούθησαν οι διοργανώσεις της Ισπανίας (1982) και του Μεξικού (1986), ο όρος διατηρήθηκε και καθιερώθηκε.

 * Η γρηγορότερη αλλαγή στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου έγινε το 1978, στο ματς Ιταλία-Αργεντινή 1-0. Ο Μάουρο Μπελούτζι της «Σκουάντρα Ατζούρα» αντικαταστάθηκε στο 6ο λεπτό από τον Αντονέλο Κουκουρέντου.

 * Στη σκιά του Ντίνο Τζοφ... Ο Ιταλός τερματοφύλακας Ιβάνο Μπορντόν συμμετείχε σε δύο Παγκόσμια Κύπελλα (1978, 1982), όπου η «Σκουάντρα Ατζούρα» έδωσε τον ανώτατο αριθμό αγώνων (7+7=14). Ολες αυτές τις αναμετρήσεις ο Μπορντόν τις παρακολούθησε από τον πάγκο και ολοκλήρωσε την καριέρα του χωρίς λεπτό συμμετοχής σε Μουντιάλ!

 * Τα μόνα αδέλφια-τερματοφύλακες που έχουν συμμετάσχει ποτέ σε Παγκόσμιο Κύπελλο είναι οι Βίκτορ και Βιάτσεσλαβ Τσάνοφ. Και οι δύο ήταν αναπληρωματικοί του μεγάλου Ρενάτ Ντασάεφ στην εθνική ομάδα της Σοβιετικής Ενωσης το 1982 στην Ισπανία. Δεν έπαιξαν ούτε δευτερόλεπτο...

 * Στην ίδια διοργάνωση, ο τερματοφύλακας του Βελγίου Ζαν Μαρί Πφαφ είδε ...το χάρο με τα μάτια του, καθώς κινδύνευσε να πνιγεί σε μια πισίνα, μόλις λίγες ώρες πριν τον αγώνα της ομάδας του με το Ελ Σαλβαδόρ.

 * Δύο ποδοσφαιριστές μοιράζονται το ρεκόρ της μικρότερης παρουσίας (από όσους έχουν αγωνιστεί) σε Μουντιάλ. Ο Αργεντίνος Μαρσέλο Τρομπιάνι (1986) και ο Τυνήσιος Κεμάις Λαντίμπι (1978) έχουν αγωνιστεί μόλις δύο λεπτά. 

 * Ο Βάλτερ Τζένγκα είναι ο τερματοφύλακας που έχει κρατήσει την εστία του ανέπαφη, για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από οποιονδήποτε άλλον. Το 1990 στην Ιταλία, ο γκολκίπερ των «Ατζούρι» δεν δέχθηκε γκολ για 517 λεπτά, πριν ηττηθεί από τον Κλαούντιο Κανίγια, στον ημιτελικό με την Αργεντινή.

 * Στη διοργάνωση των ΗΠΑ, το 1994, τα πράγματα ξεκίνησαν ...στραβά. Στην τελετή έναρξης, η διάσημη τραγουδίστρια Νταϊάνα Ρος έστησε τη μπάλα στα δύο μέτρα μπροστά σε άδειο τέρμα, όμως... κατάφερε να αστοχήσει, σε αντίθεση με ό,τι προέβλεπε το τελετουργικό! 

 * Στο ίδιο Μουντιάλ, την παράσταση έκλεψε ο Καμερουνέζος Ροζέ Μιλά. Σε ηλικία 42 ετών, έγινε ο γηραιότερος παίκτης που έχει συμμετάσχει ποτέ σε Παγκόσμιο Κύπελλο και παράλληλα ο μεγαλύτερος σε ηλικία σκόρερ, αφού πέτυχε το γκολ της τιμής στην συντριβή της ομάδας του με 6-1 από τη Ρωσία.

 * Στον συγκεκριμένο αγώνα, ο Ρώσος Ολεγκ Σαλένκο έγινε ο μοναδικός παίκτης που πέτυχε πέντε γκολ σε έναν αγώνα. Ο Σαλένκο αναδείχθηκε πρώτς σκόρερ της διοργάνωσης (μαζί με τον Στόιτσκοφ), όμως στη συνέχεα εξαφανίστηκε από το προσκήνιο.

 * Στο Παγκόσμιο Κύπελλο των ΗΠΑ συμμετείχε για πρώτη φορά στην ιστορία της η εθνική Ελλάδας. Ομως, η παρουσία της ήταν απογοητευτική, καθώς γνώρισε τρεις ήττες σε ισάριθμους αγώνες και τελείωσε το τουρνουά με τέρματα 10 κατά και κανένα υπέρ. Παράλληλα, το 4-0 επί της Ελλάδας, ήταν η πρώτη νίκη της Βουλγαρίας μετά από 6 παρουσίες σε Μουντιάλ!

 * Στην ίδια διοργάνωση, οι ποδοσφαιριστές της Σαουδικής Αραβίας ανταμείφθηκαν με 25.000 δολάρια (περίπου 8 εκατομμύρια δρχ.) και μία Μερσέντες έκαστος, για την πρόκρισή τους στον δεύτερο γύρο της διοργάνωσης. Ενα «μπόνους» που σίγουρα δεν θα ...έριξε έξω τον βαθύπλουτο πρίγκιπα Φαχντ, αν μάλιστα αναλογιστούμε την αδυναμία του για το ποδόσφαιρο.

 * Στις 2 Ιουλίου του 1994 δολοφονήθηκε εν ψυχρώ ο αμυντικός της εθνικής Κολομβίας, Πάμπλο Εσκομπάρ, στο πάρκινγκ νυχτερινού κέντρου του Μεντεγίν. Τα κίνητρα δεν αποκαλύφθηκαν ποτέ, ωστόσο πολλοί ήταν αυτοί που υποστήριζαν ότι ο άτυχος παίκτης, ήταν θύμα σκοτεινών συμφερόντων που κινούνται γύρω από το χώρο του παράνομου στοιχηματισμού. Λίγες ημέρες πριν από τη δολοφονία, ο Εσκομπάρ είχε πετύχει αυτογκόλ στον αγώνα με τις ΗΠΑ και η Κολομβία αποκλείστηκε από τους "16".

 * Το 1998, η Γαλλία έγινε η έκτη ομάδα στην ιστορία του θεσμού που κατακτά το κύπελλο εντός έδρας, μετά την Ουρουγουάη (1930), την Ιταλία (1934), την Αγγλία (1966), τη Δυτική Γερμανία (1974) και την Αργεντινή (1978).

 * Το 2002 για πρώτη φορά τη διοργάνωση ανέλαβαν δύο χώρες, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα. Παράλληλα ήταν η πρώτη φορά που διεξήχθη τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου εκτός Ευρώπης και Αμερικής.

 * Αν ψάχνει κανείς το μυστικό της επιτυχίας της Ιταλίας στο Μουντιάλ του 2006, θα πρέπει να ανατρέξει στην επιθετική πολυφωνία. Στην πορεία τους προς τη δόξα, οι "Ατζούρι" είχαν 10 διαφορετικούς σκόρερ: Ντελ Πιέρο, Τζιλαρντίνο, Γκρόσο, Ιακουϊντα, Ιντζάγκι, Ματεράτσι, Πίρλο, Τόνι, Τότι και Τζαμπρότα. Το ίδιο επίτευγμα παρουσίασε και η Γαλλία το 1982, αλλά αποκλείστηκε στους ημιτελικούς.

 * Η Βραζιλία, η Ισπανία, η Αργεντινή και οι Γερμανία είναι οι ομάδες που έχουν κατακτήσει το τρόπαιο μακριά από την ήπειρό τους. Η "Λα Ρόχα" το 2010 στη Νότια Αφρική, η Γερμανία το 2014 στη Βραζιλία, η Αργεντινή το 2022 στο Κατάρ και η «Σελεσάο» δύο φορές, το 1958 στην Ευρώπη (Σουηδία) και το 2002 στην Ασία (Ιαπωνία-Ν.Κορέα). Έτσι είναι και η μοναδική που έχει κατακτήσει το τρόπαιο σε όλα τα σημεία του πλανήτη όπου έχει γίνει η διοργάνωση αφού το 1962 το κατέκτησε στη Χιλή (Ν. Αμερική), το 1970 στο Μεξικό (Κ. Αμερική) και το 1994 στις Η.Π.Α. (Β. Αμερική).

Η «ΚΑΥΤΗ» ΙΣΤΟΡΙΑ



   Το 1982 η αποστολή της εθνικής Ιταλίας ταξίδευσε στην Ισπανία με νωπές της μνήμες από το σκάνδαλο στημένων αγώνων και παράνομων στοιχημάτων που συγκλόνισε τη γειτονική χώρα στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Ανάμεσα στους (τότε 22) παίκτες που επέλεξε ο Εντζο Μπεαρτζότ ήταν ο Πάολο Ρόσι, ένας εκ των πρωταγωνιστών του σκανδάλου που μόλις είχε επιστρέψει από διετή αποκλεισμό.

   Οι «Ατζούρι», εμφανώς τρακαρισμένοι στην πρώτη φάση της διοργάνωσης, ξεκίνησαν με τρεις ισοπαλίες και κατάφεραν να προκριθούν λόγω καλύτερης επίθεσης σε βάρος του Καμερούν. Ο Μπεαρτζότ επέμενε στον «άσφαιρο» Πάολο Ρόσι, ενώ δεχόταν δριμεία κριτική. Τα αρνητικά δημοσιεύματα διαδέχονταν το ένα το άλλο, όμως η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ήταν ένα άρθρο, του οποίου ο συντάκτης υποστήριζε ότι ο Ρόσι είχε ομοφυλοφιλική σχέση με τον Αντόνιο Καμπρίνι, επειδή τους είχε δει να κάνουν μαζί βουτιές και να παίζουν στην πισίνα του ξενοδοχείου...

    Αυτό ήταν! Οι Ιταλοί αποφάσισαν να «μποϊκοτάρουν» όλους ανεξαιρέτως τους εκπροσώπους των ΜΜΕ έως το τέλος του τουρνουά. Στην Β΄ φάση απέκλεισαν τη Βραζιλία και την Αργεντινή, στον ημιτελικό την Πολωνία και πήραν το τρόπαιο επικρατώντας 3-1 της Δυτικής Γερμανίας στον τελικό του «Σαντιάγκο Μπερναμπέου». Ο Πάολο Ρόσι βρήκε δίχτυα σε όλες αυτές τις αναμετρήσεις, αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του τουρνουά, ενώ ο «Μπελ-Αντόνιο» Καμπρίνι έμεινε στην ιστορία ως ένας από τους κορυφαίους αριστερούς μπακ και μέλος της αξεπέραστης αμυντικής πεντάδας μαζί με τους Τζοφ, Τζεντίλε, Σιρέα, Κολοβάτι.

ΤΑ ΡΕΚΟΡ



  * Ο Λόταρ Ματέους είναι ο ποδοσφαιριστής με τις περισσότερες συμμετοχές σε αγώνες τελικής φάσης Παγκοσμίου Κυπέλλου. Ο Γερμανός μέσος έχει παίξει σε 25 ματς, ενώ στη σχετική λίστα ακολουθούν ο Ιταλός Πάολο Μαλντίνι με 23, οι Ντιέγκο Μαραντόνα (Αργεντινή), Βλάντισλαβ Ζμούντα (Πολωνία) και Ούβε Ζέελερ (Δυτική Γερμανία) που έχουν από 21 και ο Γκρεγκόρζ Λάτο (Πολωνία) με 20. Επίσης, ο Ματέους (1982-1998) είναι μαζί με τον Μεξικάνο τερματοφύλακα Αντόνιο Καρμπαχάλ (1950-1966) οι μοναδικοί ποδοσφαιριστές που έχουν λάβει μέρος πέντε φορές σε τελική φάση. 

  * Ο Ρονάλντο είναι ο πρώτος σκόρερ σε αγώνες τελικής φάσης Παγκοσμίου Κυπέλλου. Ο Βραζιλιάνος επιθετικός έχει σημειώσει 15 γκολ σε 19 ματς και τρεις διοργανώσεις (4 γκολ το 1998, 8 το 2002 και 3 το 2006) και έτσι ξεπέρασε τον Γκερντ Μίλερ (Δυτική Γερμανία) που είχε πετύχει 14 γκολ αλλά σε 13 ματς και δύο διοργανώσεις (10 γκολ το 1970 και 4 το 1974). Ωστόσο στα 14 γκολ βρίσκεται πλέον κι ένας άλλος Γερμανός, που θα είναι παρών στα γήπεδα της Βραζιλίας, ο Μίροσλαβ Κλόζε, ο οποίος τα έχει πετύχει σε 19 ματς και σε τρεις διοργανώσεις (5 το 2002, 5 το 2006 και 4 το 2010) και φιλοδοξεί με άλλα δύο γκολ να ανέβει στην κορυφή. 

  * Το ρεκόρ με τα περισσότερα γκολ σε μία μόνο διοργάνωση το κρατάει ο Γάλλος Ζιστ Φοντέν με 13 (σε 6 ματς) το 1958, ενώ είναι τέταρτος στον πίνακα των σκόρερ σε αγώνες τελικής φάσης Παγκοσμίου Κυπέλλου.

  * Νεότερος παίκτης που έχει εμφανιστεί: ήταν ο θρυλικός Πελέ, που πρωτοεμφανίστηκε το 1958, σε ηλικία 17 χρόνων και 230 ημερών. Από το 1982 το ρεκόρ ανήκει στον Νόρμαν Γουάιτσαϊντ της Βόρειας Ιρλανδίας, που αγωνίστηκε σε ηλικία 17 χρόνων και 41 ημερων. 

 

  * Περισσότερες συμμετοχές χώρας: Βραζιλία (η μοναδική που έχει λάβει μέρος και στις 22 προηγούμενες διοργανώσεις).

  * Περισσότεροι τίτλοι: 5 Βραζιλία (1958, 1962, 1970, 1994, 2002).

  * Περισσότεροι συνεχείς τίτλοι: Ιταλία (1934, 1938) και Βραζιλία (1958, 1962).

  * Περισσότερες συμμετοχές σε τελικό: 8 Γερμανία (1954, '66, '74, '82, '86, '90, 2002, 2014) 

  * Περισσότεροι τίτλοι για ένα παίκτη: Ο Πελέ (Βραζιλία) με τρία τρόπαια - 1958 στην Σουηδία, 1962 στην Χιλή, 1970 στο Μεξικό.

  * Περισσότερα γκολ σε τελική φάση: Το 2022 στο Κατάρ Γαλλία (172).

  * Περισσότερα γκολ στην ιστορία του θεσμού: Βραζιλία με 237.

  * Περισσότερα γκολ παθητικό στην ιστορία του θεσμού: (Δυτική) Γερμανία με 130 γκολ παθητικό.

  * Περισσότερα γκολ σε ένα παιχνίδι: το 1954 Αυστρία-Σουηδία 7-5.

  * Η πιο μεγάλη νίκη: 1954 (Ουγγαρία-Ν.Κορέα 9-0), 1974 (Γιουγκοσλαβία-Ζαΐρ 9-0), 1982 (Ουγγαρία-Ελ Σαλβαδόρ 10-1).

  * Περισσότερα γκολ σε τελικό: 1958 (Βραζιλία-Σουηδία 5-2).

  * Ο νεότερος παίκτης που σήκωσε το τρόπαιο: Πελέ (1958, σε ηλικία 17 ετών και 8 μηνών).

  * Ο μεγαλύτερος σε ηλικία παίκτης που κατέκτησε το κύπελλο: Ντίνο Τζοφ (Ιταλία, ως αρχηγός το 1982 σε ηλικία 42 ετών και 4 μηνών).

  * Ο πρώτος (χρονικά) σκόρερ του Μουντιάλ: Λουσιάν Λοράν (Γαλλία, στις 13 Ιουλίου του 1930).

  * Περισσότερα γκολ σε ένα παιχνίδι: Ολεγκ Σαλένκο (Ρωσία, 5 γκολ το 1994 στο 6-1 επί του Καμερούν).

  * Περισσότερα γκολ σε τελικό: Τζεφ Χαρστ (Αγγλία, 3 γκολ το 1966 με την Δ.Γερμανία, 4-2 στην παράταση).

 

  * Περισσότερες κίτρινες κάρτες: Λόταρ Ματέους (Γερμανία) με 5.

  * Περισσότερες κόκκινες κάρτες: Ριγκομπέρ Σονγκ (Καμερούν) με 2.

  * Ο νεότερος σκόρερ: Πελέ (Βραζιλία, το 1958 εναντίον της Ουαλίας) σε ηλικία 17 ετών και 239 ημερών.

  * Ο... ηλικιωμένος σκόρερ: Ροζέ Μιλά (Καμερούν, το 1994 στο παιχνίδι με την Ρωσία (1-6) σκόραρε σε ηλικία 42 ετών, 1 μηνός και 8 ημερών).

  * Το γρηγορότερο γκολ: 2002 Τουρκία-Νότια Κορέα 3-2, ο Χακάν Σουκούρ σκόραρε στο 11ο δευτερόλεπτο.

  * Το γρηγορότερο χατ-τρικ: Ο Ούγγρος Λάζλο Κις μπήκε ως αλλαγή στον αγώνα με το Ελ Σαλβαδόρ (1982) και πέτυχε τρία γκολ μέσα σε επτά λεπτά (70΄, 74΄, 77΄)! Τελικό σκορ 10-1.

  * Το γρηγορότερο γκολ από αναπληρωματικό: Εμπέ Σαντ (Δανία, 1998), μόλις 16 δευτερόλεπτα μετά την είσοδό του στο 4-1 επί της Νιγηρίας.

  * Μοναδικοί παίκτες που σκόραραν σε όλα τα παιχνίδια της τελικής φάσης: Ζαϊρζίνιο (Βραζιλία, το 1970 σε έξι ματς), Ζιστ Φοντέν (Γαλλία, το 1958 σε 6 ματς), Αλσίντες Γκίτζια (Ουρουγουάη, το 1950 σε 4 ματς).

  * Πέντε παίκτες έχουν σκοράρει σε δύο τελικούς: Πελέ (Βραζιλία, 1958 και 1970), Βαβά (Βραζιλία, 1958 και 1962), Πολ Μπράιτνερ (Δ. Γερμανία, 1974 και 1982), Ζινεντίν Ζιντάν (Γαλλία, 1998 και 2006) και Κιλιάν Μπαπέ (Γαλλία, 2018, 2022)

  * Μοναδικός παίκτης που έχει αγωνιστεί σε τρεις τελικούς: Καφού (Βραζιλία, 1994, 1998, 2002).

  * Μοναδικός παίκτης που έχει σκοράρει με δύο χώρες: Ρόμπερτ Προσινέτσκι (με Γιουγκοσλαβία το 1990 και με Κροατία το 1998).

 

  * Το πρώτο χατ-τρικ: Μπερτ Πάτενοντ (ΗΠΑ) το 1930 εναντίον της Παραγουάης.

  * Το πρώτο αυτογκόλ: Ερσντ Λέτσερ (Ελβετία, το 1938 με αντίπαλο τη Γερμανία).

  * Καλύτερη επίθεση: Ουγγαρία (1954, 27 γκολ).

  * Γρηγορότερη αποβολή: 1986 (Ουρουγουάη-Σκωτία, ο Μπατίστα αποβλήθηκε στο 55ο δευτερόλεπτο).

  * Η «λούζερ»: η Ολλανδία έχει συμμετάσχει τρεις φορές σε τελικό (1974, 1978, 2010), αλλά δεν έχει κατακτήσει ποτέ το τρόπαιο.

  * Ρεκόρ θεατών σε αγώνα: το 1950 Βραζιλία-Ουρουγουάη (199.854 θεατές στο Μαρακανά).

  * Λιγότεροι θεατές σε αγώνα: Μόλις 300 το 1930, στο Ρουμανία-Περού (3-1).

  * Ρεκόρ θεατών σε τελική φάση: το 1994 (3.587.538 θεατές, μέσος όρος 68.991 σε κάθε παιχνίδι).

  * Προπονητής με τις περισσότερες παρουσίες: Ο απίστευτος Μπόρα Μιλουτίνοβιτς, που έχει όδηγήσει πέντε εθνικές ομάδες σε ισάριθμες διαδοχικές τελικές φάσεις (Μεξικό 1986, Κόστα Ρίκα 1990, ΗΠΑ 1994, Νιγηρία 1998, Κίνα 2002).

  * Παίκτης και προπονητής: Ο Μάριο Ζαγκάλο πανηγύρισε πρώτος την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου ως παίκτης της «Σελεσάο» το 1958 και το 1962 και ως προπονητής της το 1970. 

  * Αρχηγός και προπονητής: Ο Φραντς Μπεκενμπάουερ οδήγησε τη Γερμανία στον τίτλο, πρώτα φορώντας το «Spielfuhrer» στο μπράτσο (1974) και στη συνέχεια ως προπονητής (1990). Σχεδόν 30 χρόνια μετά, το ίδιο επίτευγμα πέτυχε ο Ντινιέ Ντεσάμπ ως αρχηγός της εθνικής Γαλλίας το 1998 και προπονητής της το 2018.

  * Ο μόνος προπονητής που πέτυχε το repeat: Ο Ιταλός Βιτόριο Πότσο, με δύο διαδοχικά τρόπαια το 1934 και το 1938.

  * Το πρώτο πέναλτι: Το πέτυχε ο Μεξικανός Μανουέλ Ρόχας, εναντίον της Αργεντινής το 1930.

  * Το πρώτο χαμένο πέναλτι: Ο θρυλικός Ρικάρντο Θαμόρα, τερματοφύλακας της εθνικής Ισπανίας το 1934, απέκρουσε το πέναλτι του Βραζιλιάνου Βαλντεμάρ ντε Μπρίτο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Μουντιάλ 2026: Πρεμιέρα απόψε με το ματς Μεξικό - Νότια Αφρική