Απόψεις

Οι πολιτικοί μας, η πολιτική τους και η κακή ποιότητα ζωής στη χώρα

ποιότητα ζωής

Ο καθρέφτης πολιτισμού κάθε χώρας είναι το περιβάλλον μέσα στο οποίο ζουν οι κάτοικοί της.
Στη δική μας χώρα, το περιβάλλον μέσα στο οποίο ζούμε, μόνο πολιτισμένο δεν μπορούμε να το χαρακτηρίσουμε... Από που να ξεκινήσουμε και που να τελειώσουμε: Την έλλειψη κεντρικού σχεδιασμού στη δόμηση; Την ανυπαρξία ουσιαστικών δομών σε βασικά κοινωνικά αγαθά όπως η ύδρευση, η αποχέτευση και η διαχείριση των ομβρίων υδάτων, που σε κάθε δυνατή νεροποντή πλημμυρίζουν τα πάντα; Την έλλειψη ανάλογου πρασίνου σε σχέση με την έκταση κάθε πόλης ή κάθε περιοχής; Την κακή, κάκιστη κατάσταση του οδικού δικτύου στις πόλεις και την περιφέρεια;  Την ανύπαρκτη καθαριότητα σε δημόσιους χώρους; Την ηχορύπανση που επικρατεί παντού (από τα χωρίς λόγο συνεχόμενα κορναρίσματα μέχρι την μεγάλη έντασης μουσική στους δρόμους και τα καταστήματα); Το κυκλοφοριακό "αλαλούμ" με το καθημερινό  "μποτιλιάρισμα" στους ανεπαρκείς για την αυξημένη κυκλοφορία δρόμους; Την έλλειψη επαρκών χώρων παρκαρίσματος; Το ανεξέλεγκτο παρκάρισμα όπου "βολεύει" τον καθένα; Τα σκουπίδια που πετιούνται παντού;... Είναι τόσα πολλά τα "κακώς κείμενα" στη χώρα μας, που για να τα γράψουμε όλα, θα χρειαστούν ημέρες.... Σημαντικό επίσης μειονέκτημα είναι η μή εφαρμογή των υφιστάμενων νόμων. Η ελλιπής αστυνόμευση αλλά και η ρουσφετολογικού τύπου παρεμβάσεις πολιτικών υπέρ των παραβατών, μεγαλώνουν τα προβλήματα...

Το κυριότερο όλων, όμως, είναι η έλλειψη παιδείας των ίδιων των κατοίκων. Αν εξαιρέσουμε πολλά νέα παιδιά, που είναι συνειδητοποιημένα ως προς τον σεβασμό στο περιβάλλον, οι υπόλοιποι αδιαφορούν για τους βασικούς κανόνες, που καθορίζουν ένα μικρό μέρος της ποιότητας ζωής σε μία κοινωνία. Γιατί, η μεγάλη ευθύνη στην ποιότητα ζωής σε μία κοινωνία, ανήκει σε όσους την κυβερνούν!

Στην Ελλάδα, μέχρι σήμερα, καμία κυβέρνηση δεν έδωσε την απαιτούμενη βαρύτητα σε θέματα που διαμορφώνουν την ποιότητα ζωής των κατοίκων. Δυστυχώς, τα ενδιαφέροντα των κυβερνώντων εξαντλούνται με την εκλογή τους στην εξουσία και την ανάληψη του κυβερνητικού αξιώματος. Το μείζον μέλημά τους είναι η επανεκλογή τους και προς τον σκοπό αυτό στρέφονται όλες οι ενέργειές τους (κυρίως με ρουσφέτια). Τα δε αρμόδια υπουργεία παιδεία και περιβάλλοντος, μόνο κατ' όνομα είναι αρμόδια... Στην ουσία ασχολούνται μόνο με κομματικά θέματα!

Βέβαια, δεν πρέπει να ξεχνάμε και την "σπουδή" με την οποία, ένας μεγάλος αριθμός υπουργών των τελευταίων 40 χρόνων, "επιδόθηκαν" στην αγορά πανάκριβων εξοπλιστικών ή άλλων αχρείαστων για τη χώρα αγορών, προκειμένου, φυσικά, για να πάρουν παχυλές μίζες, που έφεραν στο τέλος την χρεοκοπία και τα μνημόνια με τη δυσβάσταχτη φορολογία.

Δυστυχώς, μέχρι σήμερα, δεν υπάρχει το ανάλογο ενδιαφέρον, ούτε η ευαισθησία, για την "ποιότητα ζωής" των κατοίκων της χώρας. Αυτό το απλό αλλά ουσιαστικό ζήτημα, οι κυβερνήσεις μας, δεν το είχαν ποτέ, ούτε το έχουν στις προτεραιότητές τους. Τα ενδιαφέροντά τους επικενρώνονται (εκτός της επανεκλογής τους) στην κομματική ενίσχυση, τις δημόσιες σχέσεις εντός και εκτός συνόρων, το "βόλεμα" σε κρατικές θέσεις στελεχών του κόμματος και άλλων παρόμοιων ενεργειών, εκ των οποίων, καμία δεν οφελεί τη χώρα και τους πολίτες....

Σε άλλα κράτη, η ποιότητα ζωής των κατοίκων είναι το πρώτο μέλημα των κυβερνήσεων. Το μεγαλύτερο μέρος του κρατικού τους προϋπολογισμού, διατίθεται για να έχουν άριστο οδικό δίκτυο, άνετους χώρους παρκαρίσματος, πλατείες και "πνεύμονες" πρασίνου σε κάθε γειτονιά, λιγότερο καυσαέριο, σύγχρονη διαχείριση των ομβρίων, καθαριότητα παντού, οικολογικές κατασκευές κτιρίων, ελαχιστοποίηση των καυσαερίων με την κυκλοφορία νέας τεχνολογίας οχημάτων (ηλεκτρικά, υβριδικά κ.ά.), εξοικονόμηση ενέργειας και πολλά άλλα, που στοχεύουν στο να κάνουν καλύτερη τη ζωή των κατοίκων. Κι ακόμη, υπάρχει παιδεία. Από την οικογένεια, το σχολείο, την ίδια την κοινωνία! Όμως, πάνω απ' όλα, υπάρχουν νόμοι, τους οποίους όλοι σέβονται και τηρούν.

Κι αν κάποιος τους παραβιάσει, θα υποστεί την προβλεπόμενη τιμωρία. Εκεί δεν υπάρχουν ρουσφέτια, ούτε "σβήνονται" οι παραβάσεις.
Στη χώρα μας όλα τα παραπάνω, που έπρεπε να είναι προτεραιότητα, αποτελούν άγνωστες λέξεις!!! Αν οι κυβερνήσεις μας δεν αλλάξουν νοοτροπία, τότε δεν υπάρχει περίπτωση να βελτιωθεί η ζωή μας (και των επόμενων γενεών) και θα είμαστε άξιοι της μοίρας μας.

Βασίλης Σκουταράς 

Απόψεις

Επιτέλους, πότε θα έρθει η ώρα! Του Θανάση Παπαμιχαήλ

θανάσης παπαμιχαήλ

Επιτέλους πότε θα ανασάνουμε από τον ετήσιο εγκλεισμό μας, να πάρουμε πίσω τη ζωή που μας στέρησε ο φονικός ιός.  Να δούμε τους δικούς μας ανθρώπους, να τους αγκαλιάσουμε, να πετάξουμε τις άσπρες, κίτρινες, κόκκινες μάσκες, που κρύβουν το ωραίο μας χαμόγελο;

Επιτέλους πότε θα γιορτάσουμε τις εθνικές επετείους με παρελάσεις, τις θρησκευτικές τελετές, αθλητικές συναντήσεις, μουσικά γεγονότα και άλλες εκδηλώσεις, ζωντανά, μακριά από τηλεσυνδέσεις, τηλεδιασκέψεις και άλλες on line εφαρμογές που  μπήκαν βίαια στην καθημερινότητα μας;

Επιτέλους πότε θα ξαναγυρίσουμε στις δουλειές μας, στα γραφεία μας και θα κάνουμε την τηλεργασία παρελθόν;  Με πυτζάμες μπορείτε να κάνετε δουλειά γραφείου;

Επιτέλους πότε θα δούμε άσπρη μέρα, όχι με τα χιόνια, αλλά με το άνοιγμα των καταστημάτων εμπορίου, εστίασης και ψυχαγωγίας;  Επιτέλους, να κυκλοφορήσει ζεστό χρήμα στα ταμεία  των επιχειρήσεων, που στενάζουν κάτω από τα βάρη των υποχρεώσεων που τρέχουν.  Μετά από ένα χρόνο άνοιξε – κλείσε, δεκάρα τσακιστή δεν έμεινε στο ταμείο.

Επιτέλους πότε θα βγούμε από την καραμπινάτη κατάθλιψη, απόρροια του κλεισίματος στα σπίτια, με τις κότες,  τη συνεχή τρομοκράτηση από ειδικούς επιδημιολόγους, συνωμοσιολόγους, αρνητές, από την καθημερινή ενημέρωση για κρούσματα, διασωληνωμένους και θύματα του ιού. Ο φόβος ότι πιθανόν να είμαστε μέσα στα επόμενα νούμερα που ανακοινώνονται, μας κόβει τα πόδια.

Επιτέλους πότε θα κυκλοφορήσουμε σαν ελεύθεροι άνθρωποι, χωρίς να συμπληρώνουμε κωδικούς για γιατρούς, τρόφιμα, περίπατο με τα κατοικίδια;  Να βλέπουμε το ρολόι κάθε τρεις και λίγο, μήπως συμπληρωθεί η ώρα που μπορούμε να κυκλοφορούμε χωρίς το φόβο του προστίμου. Να πληρώνεις πρόστιμο ένα μισθό, για λίγα λεπτά, πέραν του επιτρεπόμενου χρόνου.  Μπορούσαμε ποτέ να το φανταστούμε, όταν φεύγαμε το πρωί από το σπίτι και δεν ξέραμε πότε θα γυρίσουμε;

Επιτέλους πότε θα πάρουμε πίσω, όσα μας έκλεψε ο χρόνος της πανδημίας; 

Μια πασχαλιά που την περάσαμε στο μπαλκόνι ψήνοντας τον οβελία χωρίς φίλους και γείτονες.  Δύο απόκριες σε ένα χρόνο πήγαν χαμένες, χωρίς μασκαρέματα, κονφετί, πειράγματα και οινοποσίες δρόμου.  Μας έκλεψε πολλά ο χρόνος της πανδημίας που δεν θα αναπληρωθούν ποτέ.  Ο χρόνος που περνάει δεν ξαναγυρίζει πίσω. Όχι αυτός που αναγράφετε στην ταυτότητα αλλά στη ζωή μας.

Επιτέλους πότε θα τελειώσει, η μονοθεματική ειδησεογραφία των περισσότερων ΜΜΕ και ιδιαίτερα των καναλιών,  τα διαγγέλματα των κυβερνητικών, για την τήρηση των  μέτρων υγείας αλλά και για τα εμβόλια και τις πιθανές παρενέργειες τους. Πήξαμε και τελειωμό δεν έχουν.

Προσώρας λέμε ότι αντέχουμε, αλλά δεν το βλέπουμε για πολλές ακόμη παρατάσεις του lock down,  εκτός κι αν βρεθούμε σε καμιά ΜΕΘ, πριν ολοκληρωθεί η ώρα του μεγάλου εμβολιασμού και κτιστεί το «τείχος της ανοσίας»!

Επιτέλους, πότε θα έρθει η ώρα της κανονικότητας;

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Κρήτη - κορωνοϊός: 69 νέα κρούσματα ανακοίνωσε ο ΕΟΔΥ

Κορωνοϊός - Εξαδάκτυλος: Οργισμένη αντίδραση για τους αρνητές του ιού

Κορωνοϊός - Μητσοτάκης από «Σωτηρία»: Από Απρίλιο θα έχουμε περισσότερα εμβόλια