Απόψεις

Ελαιόλαδο: Η καταστροφή και η επόμενη μέρα. Του Μιχάλη Χαιρετάκη*

μιχάλης χαιρετάκης

Για άλλη μία φορά γίναμε, δυστυχώς, στο ίδιο έργο θεατές, πράγμα σύνηθες στην Ελλάδα, καθώς απουσιάζει ο στρατηγικός σχεδιασμός από τους τομείς διοίκησης του κράτους σε όλα τα επίπεδα.

Τα προηγούμενα χρόνια, που η τιμή του ελαιολάδου ήταν σε ικανοποιητικά επίπεδα, σχεδόν κανείς δεν εξέφραζε ανησυχίες για τα προβλήματα και τα ελλείμματα που υπήρχαν, ούτε και φρόντισε να σχεδιάσει στοχευμένα, για την προστασία, την εξέλιξη και την ανάδειξη του εθνικού μας προϊόντος.

Με τη δακοκτονία να στηρίζεται σ’ ένα νόμο του 1950 και σε βασιλικό διάταγμα (!) ήταν βέβαιο ότι αργά ή γρήγορα το κακό θα γινόταν. Έτσι, φτάσαμε στην περυσινή ελαιοκομική σεζόν, η οποία ήταν μία από τις χειρότερες των τελευταίων 30 ετών. Ποσότητα, αλλά κυρίως τιμή και ποιότητα, φανέρωσαν τη γύμνια μας όσον αφορά την προστασία και την ανάδειξη του ελαιολάδου.

Αποτέλεσμα; Περίπου 140 εκατομμύρια ευρώ έχουν χαθεί για την οικονομία της Κρήτης από τους αγρότες και τους ελαιοτριβείς.

Με βάση όλα τα μέχρι στιγμής δεδομένα, πεποίθησή μου είναι ότι φέτος, εκτός όλων των άλλων, επικεντρωθήκαμε γενικότερα στην κακή ποιότητα του προϊόντος, χωρίς να δώσουμε ιδιαίτερη έμφαση στην κακή τιμή των εξαιρετικά παρθένων ελαιολάδων.

Είναι αυτονόητο, αλλά και πιο επιτακτικό από ποτέ ίσως τα τελευταία χρόνια, να προσέξουμε ιδιαίτερα τη φετινή ελαιοκομική σεζόν αλλά και να θέσουμε ως στόχο στο τέλος του έτους να έχουμε καταλήξει αναφορικά με το πού θέλουμε να οδηγήσουμε το κρητικό - ελληνικό ελαιόλαδο τα επόμενα 10 χρόνια τουλάχιστον και σε τι θέση θέλουμε να φτάσει το προϊόν μας στη διεθνή αγορά. 

Αν εξαιτίας του φόβου της περυσινής ζημιάς επικεντρωθούμε σε ανεξέλεγκτους ψεκασμούς, υπάρχει ο κίνδυνος να υποβαθμιστεί το ελαιόλαδό μας και να καταστεί ακατάλληλο και επιβλαβές για κατανάλωση, αφού θα είναι μολυσμένο με φυτοφάρμακα.

Για τον λόγο αυτό, θα πρέπει να σχεδιάσουμε και να υλοποιήσουμε, χωρίς άλλη χρονοτριβή, μία εθνική στρατηγική, η οποία απουσιάζει, δυστυχώς, μέχρι στιγμής, με στόχο την προστασία του ελαιολάδου μας και την έξυπνη προώθησή του, προκειμένου να διαφοροποιηθούμε ποιοτικά από τον έντονο ανταγωνισμό. 

Σε αυτό το πλαίσιο, οι νέες τεχνολογίες θα πρέπει να γίνουν αναπόσπαστο κομμάτι της καλλιέργειας της ελιάς, μειώνοντας όσο το δυνατόν το ενεργειακό αποτύπωμα, αλλά και τη χρήση των φυτοφαρμάκων, ενώ, παράλληλα, θα πρέπει να εστιάσουμε στην εκπαίδευση των παραγωγών προκειμένου να αλλάξουν νοοτροπία και φιλοσοφία σε ό,τι αφορά την παραγωγή ελαιολάδου. Να πεισθούν, δηλαδή, ότι μόνο με επένδυση στην ποιότητα, χωρίς φυτοφάρμακα, και με χρήση των νέων τεχνολογιών, θα έχουμε μέλλον.

Όσο για τις «λογικές» που κατά καιρούς ακούω ότι «… εάν τα 30 εκατομμύρια τουρίστες που επισκέπτονται κάθε χρόνο την Ελλάδα φάνε από μία κουταλιά λάδι τότε αυτομάτως το γεγονός αυτό θα δημιουργήσει αύξηση στην τιμή του προϊόντος αφού θα πολλαπλασιαστεί η κατανάλωση…», είναι τουλάχιστον «αστείες» και φανερώνουν ερασιτεχνική προσέγγιση, έλλειμμα σχεδιασμού και αδυναμία κατανόησης των λόγων για τους οποίους οι πολίτες, παγκοσμίως, επιλέγουν ή δεν επιλέγουν την κατανάλωση προϊόντων. Θέλω να πω, δηλαδή, ότι αν το ελαιόλαδο δεν γίνει μέρος της ζωής τους, της καθημερινότητάς τους, της «κουλτούρας» τους, μέσω στοχευμένων δράσεων και πρωτοβουλιών που απαιτούν χρόνο, επιμονή και στρατηγική στόχευση, τότε αυτές οι «λογικές» θα παραμένουν εκτός πραγματικότητας.

Ολοκληρώνοντας, θέλω να τονίσω για ακόμα μια φορά πόσο αναγκαία είναι η εφαρμογή μίας εθνικής στρατηγικής για το ελαιόλαδο και ταυτόχρονα ο εκσυγχρονισμός της δακοκτονίας για να καταστεί σύγχρονη, ποιοτική και αποτελεσματική.

Οφείλουμε όλοι, Περιφέρεια, Δήμοι, Ομάδες Παραγωγών, Συνεταιρισμοί, ελαιοτριβείς και αγρότες να πιέσουμε την ηγεσία του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων προκειμένου να πάρει τις κατάλληλες, επιστημονικά τεκμηριωμένες, αποφάσεις για το μέλλον του προϊόντος, σε συνεργασία και με διαβούλευση με τους άμεσα εμπλεκόμενους.

Θεωρώ επίσης αναγκαίο ότι το Υπουργείο πρέπει να προχωρήσει σε κάποια μορφή αποζημίωσης στους πληγέντες, γιατί υπάρχει σοβαρό οικονομικό πρόβλημα σε εκατοντάδες αγροτικές οικογένειες, οι οποίες αδυνατούν ήδη ν’ ανταποκριθούν στα βασικά.

Μιχάλης Χαιρετάκης είναι πρόεδρος του Συλλόγου Ιδιοκτητών Ελαιοτριβείων Ν. Χανίων

Απόψεις

Ο ιδιοφυής Bill Gates εγκαίρως προειδοποίησε... Του Πέτρου Μηλιαράκη

μηλιαρακης πετρος.jpg

Προσφάτως, από την στήλη αυτή έγινε αναφορά στον διακεκριμένο Αμερικανό οικονομολόγο Branko Milanovic,  ο οποίος δημοσίευσε κείμενο του στο έγκριτο Foreign Affairs,  όπου θέτει το «ζήτημα»  ότι : ο πραγματικός κίνδυνος της πανδημίας είναι η κοινωνική κατάρρευση που απειλείται. Δηλαδή έχουμε μία ταύτιση με τις θέσεις που διατύπωσε ο Bill Gates.

Αναφέρομαι δε στον Bill Gates, στον Ιδιαιτέρως ευφυή άνθρωπο, ο οποίος μαζί με τον αείμνηστο Paul Allen ίδρυσαν την κορυφαία  εταιρεία τεχνολογίας την Microsoft

«Τι» διατύπωσε λοιπόν δημοσίως ο Bill Gates, που σήμερα σχολιάζεται  με υπονοούμενα;

Εκείνο που διατύπωσε ο Bill Gates σε μια ομιλία του,  το έτος 2015 , αφορά σε μια αναπάντεχη άποψη, που αφορούσε όμως ένα διανοούμενο και χαρισματικό και ως εκτούτου και προορατικό άτομο. Η άποψη αυτή αφορά ότι: 

Τον μεγαλύτερο κίνδυνο που μπορεί η ανθρωπότητα να αντιμετωπίσει προκειμένου να αποτραπεί μια παγκόσμια καταστροφή, δεν έναι ένας νέος παγκόσμιος πόλεμος, αλλά αντιθέτως ο κίνδυνος  να προσβληθεί από έναν  μολυσματικό ιό!

Με την εκδοχή του δε αυτή ο Bill Gates αποδοκιμάζει τα τεράστια ποσά,που δαπανώνται για την διεξαγωγή ενός πυρηνικού πολέμου, ενώ εκείνο που πρέπει να προκριματίζει την επιμέλεια της  ανθρωπότητας είναι η δημόσια υγεία. 

Τη θέση δε αυτή πήρε ο ιδιοφυής αυτός άνθρωπος, διατυπώνοντας το αληθές , ότι δηλαδή υπάρχει έλλειψη επενδύσεων στο σύστημα που μπορεί και πρέπει να αποτρέπει τις  πανδημίες. Έτσι πήρε θέση για την ύπαρξη ενός παγκόσμιου συστήματος υγείας, καθόσον όπως τόνισε: «Οι ιοί δεν γνωρίζουν σύνορα και κράτη. Ή θα υπάρξει παγκόσμιος μηχανισμός ή δεν θα υπάρξει πραγματική αποτροπή».

Ίσως, και ανεξαρτήτως της αναπάντεχης προαναφερόμενης άποψης, να είναι άγνωστο στο ευρύ κοινό , ότι μόνο  σε επτά χρόνια, από το έτος 2011 έως το έτος 2018, δηλαδή σε πρόσφατη περίοδο του σύγχρονου πολιτισμού,  ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) αντιμετώπισε 1.483 επιδημίες!..

Το εντυπωσιακό δε είναι ότι την, κατά τον Bill Gates «παγκόσμια καταστροφή», ο Branko Milanovic  την προσομοιάζει με την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (sic),  η οποία  μετά την πτώση της, μετασχηματίστηκε σε αυτάρκεις «οιονεί επικράτειες»(ο «όρος»είναι του γράφοντος) , ανάμεσα στον τέταρτο και έκτο αιώνα.

Από την παραπάνω τοποθέτηση προκύπτει αδιστάκτως ότι εάν η παρούσα κρίση συνεχιστεί, τότε για τη σημερινή παγκοσμιοποιημένη οικονομία, δεν μένει παρά να υπάρξει η απόλυτη κατάρρευση , όπως ακριβώς είχε διατυπωθεί από πριν πέντε χρόνια,  από τον Bill Gates.

Ας ευχηθούμε όμως  να μην είναι προφητική  και η θέση του Branko Milanovic, αμέσως  μόλις ανακάμψουμε από την κρίση.  Η θέση δε αυτή εστιάζει στα εξής: 

«Τα προβλήματά μας προέρχονται από τον συνδυασμό δύο παραγόντων: εσφαλμένες πολιτικές πριν από την κρίση και κακές απαντήσεις στην κρίση. Οι πολιτικές του νεοφιλελευθερισμού, η χρηματοπιστωτική απορρύθμιση, η παγκοσμιοποίηση, η μεγάλη ανισότητα υπήρχαν ήδη».

-----

Ο Πέτρος Μηλιαράκης δικηγορεί στα Ανώτατα Ακυρωτικά Δικαστήρια της Χώρας και στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια του Στρασβούργου και του Λουξεμβούργου (ECHR και GC – EU).