Μια λέξη την οποία δεν θέλει ν’ ακούει με τίποτα ο πρωθυπουργός κ. Αντώνης Σαμαράς, είναι η λέξη εκλογές. Και δεν θέλει να την ακούει με τίποτα, όχι γιατί αν γίνουν εκλογές η ΝΔ ενδεχομένως θα τις χάσει, αλλά γιατί οι εκλογές, αν συνοδεύονται με ήττα της ΝΔ, θα σημάνουν αυτομάτως και το τέλος της πολιτικής του σταδιοδρομίας (θα του στοιχίσουν τουλάχιστον την απώλεια της αρχηγίας). Ο κ. Σαμαράς γνωρίζει καλύτερα απ’ τον καθένα ότι ήττα στις εκλογές σημαίνει και ζήτημα νέου αρχηγού στη ΝΔ.

Όμως, δεν είναι μόνον ο κ. Σαμαράς που έχει πρόβλημα με τις εκλογές. Το ίδιο πρόβλημα έχουν και αρχηγοί άλλων κομμάτων όπως ο κ. Βενιζέλος και ο κ. Κουβέλης. Ειδικά ο κ. Βενιζέλος «τρέμει» στο ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών αφού μ’ όποιο κόμμα κι αν κατέβει ΠΑΣΟΚ ή Ελιά δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα συγκεντρώσει ποσοστό τέτοιο που θα του επιτρέπει να συνεχίσει ως αρχηγός.

Για τους λόγους αυτούς τόσο ο κ. Σαμαράς όσο και ο κ. Βενιζέλος στην προσπάθειά τους να διατηρηθούν στην εξουσία, το προσπαθούν με κάθε τρόπο και ενίοτε με ανίερες συμμαχίες. Και σε κάθε ευκαιρία τονίζουν (και οι δύο) ότι εκλογές θα έχουμε την άνοιξη του 2016.

Το μεγάλο εμπόδιο για να πάμε σε εκλογές το 2016 είναι η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας τον προσεχή Φεβρουάριο. Ως τότε, αν δεν βρεθεί ο μαγικός αριθμός των 180 βουλευτών που θα εκλέξουν το νέο Πρόεδρο, αναπόφευκτα θα έχουμε πρόωρες εκλογές.

Μπορούν όμως να βρεθούν 180 βουλευτές «πρόθυμοι» να στηρίξουν τη συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ (ή Ελιά) και να μην οδηγηθεί η χώρα σε πρόωρες εκλογές; Αυτό είναι ένα ερώτημα που θα μας απασχολήσει το επόμενο χρονικό διάστημα .

Με τα υπάρχοντα δεδομένα η κυβέρνηση διαθέτει σήμερα 155 βουλευτές. Άρα χρειάζεται άλλους 25 για να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Υπάρχουν αυτοί; Χωρίς να προκαταλάβουμε τις προθέσεις κανενός, στο Κοινοβούλιο υπάρχουν περίπου 15 «ορφανοί» από πολιτική στέγη βουλευτές που ανεξαρτητοποιήθηκαν ή προτίθενται να ανεξαρτητοποιηθούν προσεχώς. Υπάρχουν επίσης και άλλοι 25 βουλευτές που εκλέχτηκαν με τη ΔΗΜΑΡ και τους ΑΝ.ΕΛ οι οποίοι (σύμφωνα με τα τωρινά ποσοστά των κομμάτων τους) δεν ξαναβλέπουν επανεκλογή. Τι θα πράξουν όλοι αυτοί, όταν έρθει η κρίσιμη στιγμή της ψηφοφορίας για Πρόεδρο;  Όσοι εποφθαλμιούν ένταξή τους στο ΣΥΡΙΖΑ θα ψηφίσουν όχι. Πόσοι όμως είναι αυτοί; Σίγουρα δεν ξεπερνούν τους 10. Οι υπόλοιποι 30 τι θα πράξουν; Θα επιλέξουν να συναινέσουν στην εκλογή Προέδρου και να εξαργυρώσουν την ψήφο τους με άλλα δύο χρόνια βουλευτικής έδρας (και όλων των προνομίων) ή θα κάνουν ηρωική έξοδο;

Ο χρόνος και μάλιστα σύντομα, θα δείξει. Πάντως το βέβαιο είναι ότι ο κ. Σαμαράς και ο κ. Βενιζέλος δεν θέλουν ούτε να ακούνε τη λέξη "εκλογές".

 

Β.Σ.