Αφιερωματα

Σαν σήμερα: Δολοφονείται η Ίντιρα Γκάντι

Ιντιρα Γκάντι

Αρκεί ένα «όνομα βαρύ σαν ιστορία» να καθορίσει την πορεία ενός παιδιού, άμα τη αφίξει του στη Γη; Η ζωή και τα έργα της Ίντιρα Γκάντι, της μοναδικής γυναίκας πολιτικού που διετέλεσε ποτέ πρωθυπουργός στην Ινδία, είναι ένα από τα πολύ «δυνατά» παραδείγματα που μπορεί να μελετήσει κανείς, εάν θέλει να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα. Και, σήμερα, είναι μια καλή ευκαιρία γι' αυτό, αφού στις 31 Οκτωβρίου του 1984 η Ίντιρα Γκάντι δολοφονήθηκε από τους ίδιους της τους σωματοφύλακες με 30 σφαίρες. 

Η καταγωγή και η πρώιμη ενασχόληση με την πολιτική

Σε αντίθεση με ό,τι υπαγορεύει το όνομά της, η Ίντιρα Γκάντι δεν είχε καμία εξ αίματος συγγένεια με τον Μαχάτμα Γκάντι. Το πατρικό της όνομα ήταν Ίντιρα Νεχρού, ωστόσο παντρεύτηκε τον ανιψιό του Μαχάτμα Γκάντι, Φεροζέ, επίσης πολιτικό και έτσι απέκτησε το ιστορικό επίθετο. Η Ίντιρα γεννήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 1917, στην πολιτικά ισχυρή δυναστεία των Νεχρού. Ο παππούς της, Μοτιλαλ Νεχρού, ήταν εξέχων Ινδός εθνικόφρων ηγέτης. Ο πατέρας της, Τζαβαχαρλάλ Νεχρού, υπήρξε καθοριστική φυσιογνωμία για το κίνημα ανεξαρτησίας της Ινδίας, δημοκράτης και ο πρώτος πρωθυπουργός της αυτόνομης χώρας. Όπως γίνεται σαφές, η Ίντιρα Γκάντι από... κούνια ακόμα γαλουχήθηκε με την ιδέα μιας Ινδίας απαλλαγμένης από τη βρετανική αποικιοκρατία γι' αυτό και σε ιδιαίτερα νεαρή ηλικία, μόλις 21 ετών, προσχώρησε στο κόμμα του Κογκρέσου, του οποίου ηγείτο ο πατέρας της. Επιστρέφοντας από την Οξφόρδη όπου και σπούδαζε, φυλακίστηκε από τους Άγγλους αποικιοκράτες, ως συμμετέχουσα στο κίνημα για την ανεξαρτησία της χώρας της.

 

 

Σύμφωνα με την εγκυκλοπαίδεια Britannica, μετά τον ξαφνικό θάνατο του πατέρα της το 1966, το Κόμμα του Κογκρέσου την έχρισε πρόεδρο και, επομένως, πρωθυπουργό της Ινδίας. «Θέτω τον εαυτό μου στην υπηρεσία του κόμματος και του έθνους. Τα προβλήματα είναι τεράστια, η μεγάλη αυτή χώρα κρύβει, όμως, ανεξάντλητες δυνάμεις. Έχω εμπιστοσύνη στον ινδικό λαό, που έμεινε ενωμένος παρά τις αλλεπάλληλες κρίσεις», δήλωσε μετά την ορκωμοσία της. Και, μπορεί αυτό να μοιάζει με φυσική ακολουθία των πραγμάτων, ωστόσο δεν είναι ακριβώς έτσι.

Όπως αναφέρει το περιοδικό Time, οι αξιωματούχοι του κόμματος τη στήριξαν, θεωρώντας πως θα γινόταν η μαριονέτα τους. Τα πράγματα, όμως, δεν εξελίχθηκαν κατ' αυτό τον τρόπο. Το αντίθετο. Οι εντάσεις έφτασαν σε τέτοιο επίπεδο το 1969, που η Ίντιρα Γκάντι αποχώρησε από το κόμμα, δημιουργώντας το «Νέο Κόμμα του Κογκρέσου», στο οποίο την ακολούθησαν πολλά μέλη από το «Κόμμα του Κογκρέσου». 

Με το νέο πολιτικό σχήμα να μετρά μόλις δύο χρόνια, η εκλογή της το 1971 ήταν συντριπτική. Έγινε, έτσι, η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός υπό την οποία η Ινδία νίκησε το Πακιστάν στη διάρκεια του απελευθερωτικού πολέμου του Μπαγκλαντές (πρώην ανατολικό Πακιστάν) και η πρώτη αρχηγός κράτους που αναγνώρισε το νέο κράτος.

Το πρόγραμμα των 20 σημείων και οι κρατικοποιήσεις

Το 1975 η Ίντιρα Γκάντι διαμορφώνει την πολιτική της με βάση το «Πρόγραμμα των 20 Σημείων» (το οποίο αναδιαρθρώθηκε το 1982 και το 1986), σε μια προσπάθεια να ανακάμψει η εικόνας της ως μιας ηγέτιδας με σοσιαλιστικές κατευθύνσεις. Το πρόγραμμα αυτό περιλάμβανε, μεταξύ άλλων, την αύξηση του αφορολόγητου από τις 6.000 ρουπίες στις 8.000, δήμευση των ακινήτων που ανήκουν σε λαθρέμπορους, όρια στην ιδιοκτησία και κατοχή κενής γης αλλά και στην απόκτηση πλεονάζουσας, με τον παράλληλο διαμοιρασμό αυτής στους φτωχούς. 

Η Ίντιρα Γκάντι σε ομιλία της
Η Ίντιρα Γκάντι σε ομιλία της

Επιγραμματικά, το Πρόγραμμα των 20 Σημείων αφορούσε στα εξής: 

Επιθετική πολιτική ενάντια στη φτώχεια των αγροτών

Στρατηγική για τη γεωργία που βασίζεται στη βροχή για την κάλυψη σε νερό

Καλύτερη χρήση στο νερό της άρδευσης

Περισσότερη συγκομιδή

Επιβολή των μεταρρυθμίσεων γης

Ειδικά προγράμματα για την αγροτική εργασία

Καθαρό πόσιμο νερό για όλους

Υγεία για όλους

Όριο δύο παιδιών ανά οικογένεια (από τα πιο αμφιλεγόμενα νομοθετήματα που πέρασε ποτέ)

Διεύρυνση της εκπαίδευσης

Δικαιοσύνη για όλες τις κάστες/φυλές της χώρας

Ισότητα για τις γυναίκες

Νέες ευκαιρίες για τις γυναίκες

Στέγαση για τους ανθρώπους

Βελτίωση στις συνθήκες διαβίωσης στις παραγκουπόλεις

Νέα στρατηγική για τη δασοκομία

Προστασία του περιβάλλοντος 

Προστασία του καταναλωτή

Παροχή ενέργειας στα χωριά

Μια διοίκηση που ανταποκρίνεται

Του Προγράμματος των 20 Σημείων, είχε προηγηθεί το 1969 η κρατικοποίηση 14 τραπεζών από την Γκάντι, οι οποίες έλεγχαν το 70% των καταθέσεων. Ακόμη έξι τράπεζες κρατικοποιήθηκαν το 1980. «Ένας θεσμός, όπως το τραπεζικό σύστημα, που αγγίζει και θα έπρεπε να αγγίζει τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων, οφείλει να εμπνέεται από έναν μεγαλύτερο κοινωνικό σκοπό και να υπηρετεί τις εθνικές προτεραιότητες και τους εθνικούς στόχους», είχε δηλώσει τότε.  Επίσης, κρατικοποίησε βιομηχανίες ασφάλισης και τη διαχείριση του άνθρακα, του χάλυβα κ.ά.  

Όταν όλα άρχισαν να αλλάζουν...

Την ίδια χρονιά, ωστόσο, εξαιτίας της οικονομικής αστάθειας, οι πολίτες βγαίνουν στους δρόμους, ως αποτέλεσμα της ευρύτερης κοινωνικής δυσαρέσκειας. Ήταν τότε που οι εκλογές του 1971 κρίθηκαν άκυρες για νοθεία, μετά από σχετικό αίτημα των πολιτικών της αντιπάλων. Η Ίντιρα, αντί να παραδώσει την εξουσία ως όφειλε, κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και κάπως έτσι άρχισε η αυταρχική κατηφόρα της πολιτικής της πορείας. 

Στα δύο χρόνια που διήρκεσε το καθεστώς έκτακτης ανάγκης, φυλάκισε τους πολιτικούς της αντιπάλους, θέσπισε νόμους για τον περιορισμό των προσωπικών ελευθεριών εφάρμοσε σωρεία μη δημοφιλών πολιτικών πρακτικών, όπως η εκτενής επιχείρησης στείρωσης του πληθυσμού, ώστε να ελεγχθεί ο αριθμός των γεννήσεων. 

 

 

Στις αρχές του 1977, όλα τα παραπάνω έλαβαν τέλος. Οι πολιτικοί της αντίπαλοι απελευθερώθηκαν και ήταν πιο αποφασισμένοι από ποτέ να «εξαφανίσουν» από την πολιτική ζωή της Ινδίας την ίδια και το κόμμα τους, όπως κι έγινε. Στις εκλογές του ίδιου έτους, η ήττα του «Νέου Κόμματος του Κογκρέσου» και της Γκάντι προσωπικά ήταν εκκωφαντική. Ωστόσο, στις αρχές του 1978, ίδρυσε το «Κόμμα (Ι) του Κογκρέσου» (το Ι από το Ίντιρα) και με σχετικά γρήγορα βήματα επανέκαμψε στην πολιτική σκηνή της Ινδίας, πατώντας κυρίως στην αστάθεια και τη δυσαρέσκεια των πολιτών, μέχρι που το κόμμα της εξελέγη πρώτη δύναμη στις εκλογές του 1980. 

Η αρχή του τέλους

Στις αρχές της δεκαετίας του '80, η Γκάντι ήρθε αντιμέτωπη με την απειλή της πολιτικής και γεωγραφικής ακεραιότητας της Ινδίας, καθώς όλο και περισσότερες περιφέρειες ζητούσαν ανεξαρτησία από την κεντρική κυβέρνηση, ενώ οι Σιχ αυτονομιστές της επαρχίας Punjab χρησιμοποίησαν βία για να διεκδικήσουν το δικαίωμά τους σε ένα αυτόνομο κράτος. Οι ταραχές και οι συγκρούσεις του κράτους με τους Σιχ αυτονομιστές κλιμακώθηκαν.

Τον Ιούνιο του 1982, μια μεγάλη ομάδα Σιχ αυτονομιστών κατέλαβαν και οχύρωσαν τον «Χρυσό Ναό», το πιο ιερό σημείο των Σιχ και, δύο χρόνια μετά, τον Ιούνιο του 1984, η Ίντιρα Γκάντι διέταξε τον ινδικό στρατό να εισβάλει στον ναό και να εκδιώξει τους αυτονομιστές. Στη διάρκεια της επιχείρησης εκκένωσης, πολλά από τα κτίρια του ιερού συγκροτήματος καταστράφηκαν και τουλάχιστον 450 αυτονομιστές έχασαν τη ζωή τους. 

 

 

Η προφητική ομιλία πριν από τη δολοφονία με τις 30 σφαίρες

Όπως ήταν αναμενόμενο, η ένταση αυτή δεν ολοκληρώθηκε με την εκκένωση του «Χρυσού Ναού». Λίγους μήνες μετά και μία ημέρα πριν από τη δολοφονία της, στις 30 Οκτωβρίου 1984, η Ίντιρα Γκάντι έδωσε μια ομιλία στη διάρκεια μιας παρέλασης στην επαρχία Orissa. «Είμαι εδώ σήμερα, μπορεί όμως να μην είμαι εδώ αύριο. Αλλά η ευθύνη για την προστασία του εθνικού συμφέροντος βρίσκεται στους ώμους κάθε πολίτη της Ινδίας. Το έχω αναφέρει πολλές φορές. Κανείς δεν ξέρει πόσες απόπειρες έχουν γίνει για να με πυροβολήσουν ή για να με ξυλοκοπήσουν. Ακόμη και εδώ που βρίσκομαι σήμερα, με χτύπησε ένα τούβλο. Μου έχουν επιτεθεί με κάθε πιθανό τρόπο. Δεν με νοιάζει εάν ζήσω ή πεθάνω. Έζησα μια μακρά ζωή και είμαι υπερήφανη που πέρασα όλη διάρκειά της στην υπηρεσία των ανθρώπων μου. Μόνο γι' αυτό είμαι υπερήφανη και για τίποτα άλλο. Θα συνεχίσω να το κάνω μέχρι την τελευταία μου πνοή και, όταν πεθάνω, μπορώ να πω ότι κάθε σταγόνα του αίματός μου θα αναζωογονήσει και θα ενδυναμώσει την Ινδία», ήταν μερικά από τα λόγια της. 

Μία ημέρα μετά, στις 31 Οκτωβρίου 1984, η Ίντιρα Γκάντι δολοφονήθηκε στον κήπο της στο Νέο Δελχί, από τους Σιχ σωματοφύλακές της, ως αντίποινα στην επιχείρηση στον «Χρυσό Ναό». Οι δράστες τής έριξαν 33 σφαίρες, 30 εκ των οποίων βρήκαν στόχο: οι 23 διαπέρασαν το κορμί της και οι 7 παγιδεύτηκαν σε αυτό. Η σορός της αποτεφρώθηκε στις 3 Νοεμβρίου. 

Αφιερωματα

Ποια ήταν η Αγία Ευφημία - Η εμφάνισή της στο Άγιον Όρος και στον γέροντα Παΐσιο

Αγία Ευφημία

Η Αγία Ευφημία, γεννήθηκε στη Χαλκηδόνα από οικογένεια θεοσεβή και ευγενική. Οι γονείς της Ψιλόφρων και Θεοδωριανή φρόντισαν ώστε η Θυγατέρα τους να αναπτύξει κάθε χριστιανική αρετή.

Η Αγία Ευφημία εξελίχθηκε σε άνθρωπο με σπάνια χαρίσματα και δυνατό χριστιανικό φρόνημα, το οποίο επέδειξε όταν ο ειδωλολάτρης ανθύπατος της Μικράς Ασίας Πρίσκος διέταξε να παρευρεθούν όλοι οι κάτοικοι της Χαλκηδόνας σε γιορτή, την οποία οργάνωνε προς τιμή του θεού των ειδωλολατρών Άρη. Τότε η Ευφημία αποφάσισε μαζί με άλλους χριστιανούς να απέχει από τη γιορτή των ειδωλολατρών και για το λόγο αυτό συνελήφθη και φυλακίσθηκε.

Κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας της οι εχθροί του Χριστού προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να πείσουν την Αγία να αρνηθεί την πίστη της και να ασπασθεί τα είδωλα. Όταν συνειδητοποίησαν πως η ευφημία δεν επρόκειτο να αλλάξει την πίστη της με τους λόγους, τη βασάνισαν φριχτά. Όμως με τη θεία χάρη, η Αγία δεν έπαθε τίποτα από τα βασανιστήρια. Τελικά οι δήμιοι, την έριξαν σε άγρια θηρία και η Ευφημία βρήκε το θάνατο από μία αρκούδα.

Λείψανο Αγίς Ευφημίας - Φυλάσσεται στον Ι.Ν του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι
Λείψανο Αγίς Ευφημίας - Φυλάσσεται στον Ι.Ν του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι

Το  Λείψανο της Αγίας βρίσκεται αδιάφθορο στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου Φαναρίου Κωνσταντινουπόλεως. Αποτμήματα του Ιερού Λειψάνου της Αγίας βρίσκονται στη Μονή Κύκκου Κύπρου και στη Λαύρα Αγίου Αλεξάνδρου Νέβσκι Αγίας Πετρουπόλεως.

Η επίσκεψη της Αγίας Ευφημίας στον Όσιο Παΐσιο

Στις 26 Φεβρουαρίου 1974 (π.η) ο Πατήρ Παΐσιος επέστρεψε στο Άγιον Όρος. Την επόμενη ημέρα, 27 Φεβρουαρίου, κατά τις δέκα η ώρα το πρωί, ενώ έκανε την Ακολουθία των Ωρών με κομποσχοίνι, άκουσε ξαφνικά χτύπημα στην πόρτα και μία απαλή γυναικεία φωνή να λέει: «Δι᾽εὐχῶν τῶν Ἁγίων Πατέρων ἡμῶν».

Παραξενεύθηκε και ρώτησε: «Ποιος είναι;». Άκουσε την ίδια φωνή να λέει: «Η Ευφημία!». «Ποια Ευφημία; σκέφθηκε. Μήπως καμιά γυναίκα έκανε την τρέλα να έρθει στο Άγιον Όρος;». Το χτύπημα επαναλήφθηκε τρεις φορές. Με το τέταρτο χτύπημα, η πόρτα, αν και ήταν κλεισμένη με σύρτη, άνοιξε μόνη της, και μπήκε μέσα η Αγία Μεγαλομάρτυς Ευφημία! Την συνόδευε ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος, ο οποίος δεν μπήκε μέσα μαζί της, αλλά αμέσως εξαφανίσθηκε.

Η Αγία έλαμπε ολόκληρη. Τα ενδύματά της, όπως και τα πάνινα υποδήματα που φορούσε, είχαν ένα ουράνιο γαλάζιο χρώμα. Στην παρουσία της ο Όσιος ένιωσε «ειρήνη, η οποία έγινε θεία ευφροσύνη». Αλλά, για να βεβαιωθεί τελείως ότι ήταν πράγματι η Αγία και όχι δαιμονική φαντασία, της ζήτησε να προσκυνήσουν την Αγία Τριάδα, λέγοντας: «Πες: “Εις το όνομα του Πατρός”». Η Αγία το επανέλαβε απαλά κάνοντας συγχρόνως και μία μετάνοια, όχι όμως προς το Εκκλησάκι, όπως εκείνος, αλλά προς το κελί του. Ο Όσιος παραξενεύθηκε, αλλά αμέσως κατάλαβε ότι η Αγία κοίταζε προς το εικονάκι της Αγίας Τριάδος, που ήταν κρεμασμένο πάνω από την πόρτα του κελιού του. «Πιο δυνατά», της είπε.
Το ξαναείπε η Αγία λίγο πιο δυνατά.
-Πιο δυνατά, της είπε και πάλι.
Κι εκείνη το επανέλαβε ακόμη πιο δυνατά.
-Και του Υιού, είπε ο Όσιος.
-Και του Υιού, επανέλαβε η Αγία.
-Και του Αγίου Πνεύματος, συνέχισε ο Όσιος, και η Αγία το επανέλαβε κάνοντας και τις μετάνοιες.
-Τώρα να σε προσκυνήσω κι εγώ, της είπε και την προσκύνησε με ευλάβεια.
Ασπάσθηκε τα πόδια της, τα χέρια και την άκρη της μύτης. Έπειτα κάθισαν στον μικρό διάδρομο, όπου υπήρχε ένα μπαουλάκι και ένα σκαμνάκι, και η Αγία του διηγήθηκε τον βίο και τα μαρτύριά της. Την ώρα που τα διηγείτο, ο Όσιος δεν τα άκουγε απλώς, αλλά ένιωθε ότι τα έβλεπε και τα ζούσε.
-Πώς άντεξες τόσα μαρτύρια; την ρώτησε.
-Αν ήξερα πόση δόξα έχουν οι Άγιοι στον Ουρανό, θα ήθελα να περάσω ακόμη μεγαλύτερα μαρτύρια, απάντησε η Αγία.
Έπειτα την συμβουλεύθηκε για τρία θέματα που τον απασχολούσαν: Το ένα θέμα ήταν εκκλησιαστικό. Του είχαν ζητήσει τη γνώμη του για ένα ζήτημα, και η Αγία του επιβεβαίωσε ότι η απάντηση που είχε δώσει ήταν σωστή. Το δεύτερο ήταν η έκδοση του Βίου του αγίου Αρσενίου και το τρίτο θέμα ήταν δύο ζητήματα που αφορούσαν το Ησυχαστήριο.

Όταν η Αγία έφυγε, άφησε τον Όσιο σε κατάσταση «θείας τρέλλας». Έμεινε κλεισμένος στο Καλυβάκι του, μέσα στην παραδεισένια ατμόσφαιρα που είχε φέρει η Αγία με την επίσκεψή της και όπου ήταν διάχυτη μία ουράνια ευωδία. Ο νους του ήταν προσηλωμένος στην ιερή μορφή της, η δε καρδιά του κόντευε να σπάσει από γλυκιά αγάπη και ανέκφραστη χαρά. «Με παλάβωσες, με παλάβωσες, Αγία Ευφημία! φώναζε. Ξέρεις πώς με έκανες; Τέτοια λεπτή γλυκύτητα!».
Ύστερα από δώδεκα μέρες ο Όσιος επισκέφθηκε το Ησυχαστήριο, θέλοντας να κάνει και τις Αδελφές κοινωνούς της ουράνιας ευφροσύνης που ο ίδιος ζούσε. Τις ημέρες που έμεινε εκεί ήταν φανερό ότι ζούσε ακόμη στην ατμόσφαιρα της θείας επισκέψεως.

Ένα βράδυ μία Αδελφή τον βρήκε να ασπάζεται με θερμό πόθο μία εικόνα της Αγίας Ευφημίας. Ήταν όλος αλλοιωμένος από θεία αλλοίωση. Και, καθώς κόχλαζε μέσα του η θεία αγάπη, ο αέρας της αναπνοής του έβγαινε ηχηρός, σαν θερμός ατμός. Η κατάσταση αυτή έμοιαζε με εκείνη που τέσσερις μήνες νωρίτερα είχε περιγράψει σε επιστολή του: «Η ακριβή αγάπη προς τον Θεό, με τις θυσίες της, γλυκοβράζει την καρδιά, και σαν τον ατμό πετιέται ο θείος έρως, ο οποίος δεν μπορεί να συγκρατηθεί, και ενώνεται με τον Θεό».

Αργότερα, εις ανάμνηση αυτής της θείας επισκέψεως ο Όσιος έγραψε ένα τροπάριο που το έψαλλε «εν όλη καρδία», όταν ήταν μόνος του: «Ποίοις εὐφημιῶν ᾄσμασιν εὐφημήσωμεν τήν Εὐφημίαν, τήν καταδεχθεῖσαν ἀπό ἄνωθεν καί ἐπισκεφθεῖσαν κάτοικον μοναχόν ἐλεεινόν ἐν τῇ Καψάλᾳ. Ἐκ τρίτου τήν θύραν πάλιν τοῦ ἔκρουσε, τετάρτη ἠνοίχθη μόνη ἐκ θαύματος καί εἰσελθοῦσα μέ οὐράνιον δόξαν, τοῦ Χριστοῦ ἡ Μάρτυς, προσκυνοῦντες ὁμοῦ Τριάδα τήν Ἁγίαν βεβαιοῦσα οὕτω τήν ἀσφάλειαν τῆς εἰρήνης καί τῆς θείας εὐφροσύνης».

Εμφάνιση Αγίας Ευφημίας στον Άγιο Παίσιο
Εμφάνιση Αγίας Ευφημίας στον Άγιο Παίσιο

Βοήθησε επίσης τις Αδελφές να αγιογραφήσουν και την εικόνα της Αγίας Ευφημίας σε στάση να χτυπάει την πόρτα του Κελιού του. Ένα ξύλινο εικονάκι με φωτογραφία αυτής της εικόνας το είχε για πολύ καιρό επάνω στο προσκέφαλό του, στο κελί του στο Άγιον Όρος. Το εικονάκι αυτό, από τους συνεχείς θερμούς ασπασμούς του, ξεφλουδίσθηκε, και δεν φαινόταν πλέον η μορφή της Αγίας, έφυγε από το χαρτί και τυπώθηκε στην καρδιά του.

«Οι Άγιοι, έγραψε ο Όσιος σε επιστολή του, χαίρονται, όταν τυπώνονται στις καρδιές των ανθρώπων. Όταν ασπάζεται ο Χριστιανός τις άγιες εικόνες και ζητάει βοήθεια, εάν έχει ευλάβεια, με τον ασπασμό που κάνει με την καρδιά του ρουφάει όχι μόνον τη Χάρη του Χριστού, της Παναγίας ή των Αγίων, αλλά ρουφάει μέσα στην καρδιά του και τον Χριστό ολόκληρο ή την Παναγία ή τους Αγίους, και τοποθετούνται πια στο Τέμπλο του Ναού του. “Ναός του Αγίου Πνεύματος” ο άνθρωπος».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Γιώργος Χειρακάκης: Ο σπουδαίος Κρητικός αγιογράφος μιλά στο ekriti για το έργο του

Άγιος Παϊσιος: «Θα γίνει πόλεμος μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας»  

ESPA BANNER