Υγρασία στους τοίχους: Γιατί το βάψιμο δεν αρκεί και πώς αντιμετωπίζεται σωστά

Οι λεκέδες υγρασίας, τα ξεφλουδίσματα και οι φθορές στους τοίχους είναι προβλήματα που εμφανίζονται συχνά στα σπίτια. Ένα απλό βάψιμο μπορεί να βελτιώσει προσωρινά την εικόνα, δεν αντιμετωπίζει όμως την αιτία και οι λεκέδες είναι πιθανό να επιστρέψουν.

Πριν από οποιαδήποτε βαφή, πρέπει πρώτα να εντοπιστεί και να αντιμετωπιστεί η πηγή της υγρασίας και να στεγνώσει πλήρως ο τοίχος. Στη συνέχεια αφαιρούνται με σπάτουλα τα σαθρά και ξεκολλημένα σημεία, ενώ οι φθορές και τα κενά αποκαθίστανται με στόκο ή γύψο.

Ακολουθούν το αστάρωμα και, όπου χρειάζεται, δύο στρώσεις στόκου με ενδιάμεσο τρίψιμο, ώστε η επιφάνεια να γίνει λεία και ομοιόμορφη. Το αστάρι είναι επίσης σημαντικό πριν από το τελικό βάψιμο, καθώς βοηθά στην ομοιόμορφη απορρόφηση του χρώματος και περιορίζει την εμφάνιση σκιών και διαφορών στην απόχρωση.

Το τελικό στάδιο είναι η εφαρμογή δύο χεριών χρώματος, με τον απαραίτητο χρόνο στεγνώματος μεταξύ τους.

Οι τρεις βασικές μορφές υγρασίας

Η αντιμετώπιση εξαρτάται και από την προέλευση της υγρασίας. Η υγρασία από διείσδυση προκαλείται από νερό που εισέρχεται στο κτίριο, συνήθως λόγω προβλημάτων στεγανοποίησης, ενώ η υγρασία από συμπύκνωση συνδέεται με τους υδρατμούς στο εσωτερικό του σπιτιού και συχνά οδηγεί σε μούχλα.

Τέλος, η τριχοειδής υγρασία εμφανίζεται κυρίως χαμηλά στους τοίχους, όταν το νερό από το έδαφος ανεβαίνει μέσω των πόρων των δομικών υλικών, αφήνοντας συχνά λευκά σημάδια και άλατα.

Η σωστή διάγνωση της αιτίας είναι το πρώτο και σημαντικότερο βήμα, ώστε η αποκατάσταση να μην αποτελεί απλώς μια προσωρινή λύση.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

ΒΟΑΚ: Σε αναβρασμό η Κρήτη για τις απαλλοτριώσεις – Παρέμβαση των Δικηγορικών Συλλόγων

Κρήτη - αμπελουργοί: "Στηρίξτε μας αλλιώς σβήνει ο κρητικός αμπελώνας"