Κρήτη

Ηράκλειο

Ηράκλειο: Παρουσία Πλακιωτάκη η συζήτηση για την παραχώρηση του λιμανιού - Τι ζητάει ο δήμος

Λιμάνι Ηρακλείου

Τις θέσεις και τις διεκδικήσεις της Δημοτικής Αρχής Ηρακλείου αναφορικά με την επικείμενη παραχώρηση του λιμανιού σε επενδυτές, εξέφρασε ο Δήμαρχος Ηρακλείου Βασίλης Λαμπρινός κατά την συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου που πραγματοποιήθηκε την Δευτέρα 19 Απριλίου, διαδικτυακά, παρουσία του Υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Γιάννη Πλακιωτάκη και του Διευθύνοντα Συμβούλου του ΟΛΗ Μηνά Παπαδάκη.

Συγκεκριμένα, ο Δήμαρχος,  σχετικά με όσα πρέπει να διεκδικήσει ο Δήμος Ηρακλείου, ανέφερε μεταξύ άλλων:

«1.       Την ταχύτατη ολοκλήρωση της παραχώρησης της χερσαίας ζώνης.

2.         Την δέσμευση του Υπουργείου για την έγκριση της ίδρυσης του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου στο οποίο θα υπαχθούν τόσο η διαχείριση του μη παραχωρουμένου Ενετικού Λιμένα όσο και η παραχώρηση του καφέ ΜΑΡΙΝΑ, των κτιρίων του Θεατρικού Σταθμού και πρώην ΚΤΕΛ, και το πρώην Λιμενικό Περίπτερο.

3.         Την ενημέρωση του Δήμου για τα υπό αξιολόγηση επενδυτικά πακέτα που αφορούν στο λιμάνι του Ηρακλείου.

4.         Την διασφάλιση της προστασίας του θαλάσσιου και χερσαίου περιβάλλοντος καθώς και της κοινωνικής ζωής του τόπου.

5.         Την συμμετοχή του εκάστοτε Δημάρχου Ηρακλείου ή του αναπληρωτή του  στη νέα διοίκηση του Λιμανιού.

6.         Τον προσδιορισμό αντισταθμιστικών οφελών προς τον Δήμο Ηρακλείου (ενδεικτικά  ποσοστό επί του τζίρου) και

7.         Διασφάλιση των εργασιακών σχέσεων όλων των εργαζομένων σήμερα στο λιμάνι».

Ο Υπουργός από την πλευρά του δεσμεύτηκε εκ νέου για την μη παραχώρηση του Ενετικού Λιμένα ενώ υποσχέθηκε να εξετάσει άμεσα το θέμα της σύστασης Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου καθώς και των λοιπών  ζητημάτων που του ετέθησαν.

Συνολικά η θέση της Δημοτικής Αρχής Ηρακλείου για την αξιοποίηση του Λιμανιού:

Το λιμάνι του Ηρακλείου είναι άρρηκτα συνδεδεμένο διαχρονικά με την ζωή της πόλης των 5+1 πολιτισμών, τμήμα της οποία αποτελεί.

Είναι ένα σημαντικό ελληνικό λιμάνι διεθνούς ενδιαφέροντος. Ταυτόχρονα όμως, είναι η σημαντικότερη εμπορική πύλη της Κρήτης και ένας κρίσιμος βραχίονας για την ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής του Ηρακλείου.

Λόγω των εξελίξεων στην παγκόσμια οικονομία και τις θαλάσσιες μεταφορές, αλλά και λόγω της δυναμικής που αναπτύσσεται στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, το λιμάνι του Ηρακλείου, δύναται να συμβάλει περαιτέρω στην ενίσχυση της εθνικής οικονομίας, ΚΑΙβέβαια, στην ανάπτυξη της πόλης του Ηρακλείου και της Κρήτης.

Θεωρούμε ότι η ανάπτυξη του λιμανιού του Ηρακλείου που είναι ενταγμένο στο «Κεντρικό δίκτυο» των Διευρωπαϊκών Δικτύων Μεταφορών, πρέπει να αναφέρεται:

  1. στην εγγύτητα του στο μεγάλο πολεοδομικό συγκρότημα της πόλης του Ηρακλείου, που επιβάλει την κάλυψη-εξυπηρέτηση συγκεκριμένων αναγκών των πολιτών για μετακίνηση, ναυταθλητισμό, αναψυχή και ελεύθερα προσβάσιμους χώρους,
  2. στην γειτνίαση του με σημαντικά ιστορικά μνημεία, γεγονός που επιβάλει την φυσική προστασία τους, την ανάδειξη της ιστορικότητας και της σημασίας τους και την αξιοποίηση τους ως τοπικό «συμβολικό» κεφάλαιο».
  3. στην αναβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών της (τακτικής) επιβατηγού ναυτιλίας, με εκσυγχρονισμό των υποδομών, βελτίωση της εξυπηρέτησης και ενίσχυση της ασφάλειας των επιβατών,
  4. στην δημιουργία-λειτουργία ενός σύγχρονου και ευμεγέθους υδατοδρομίου, που θα συνδέει το Ηράκλειο με κάθε “άκρη” της Κρήτης αλλά και με τα νησιά του Αιγαίου και τη Πελοπόννησο, με προφανή οφέλη για τον τουρισμό και τις μεταφορές,
  5. στην περαιτέρω ανάπτυξη της κρουαζιέρας, με νέες ειδικές υποδομές (δημιουργία «σταθμού κρουαζιέρας») και εξωστρέφεια, για την προσέλκυση περισσότερων επισκεπτών με έμφαση στην μεγέθυνση του οικονομικού της αντικειμένου για την πόλη και την σύνδεση της με την τοπική πρωτογενή παραγωγή και την ενδοχώρα.
  6. στην αναδιοργάνωση του εμπορευματικού λιμένα, με επέκταση των εγκαταστάσεων του, υιοθέτηση διεθνών προτύπων λειτουργίας, υψηλή αποτελεσματικότητα και φιλικές προς το περιβάλλον λύσεις για μείωση της ενεργειακής κατανάλωσης και εξάλειψη του θορύβου και της ρύπανσης,
  7. στην δημιουργία ενός σύγχρονου αλιευτικού καταφυγίου-ιχθυόσκαλας, για τις ανάγκες των επαγγελματιών αλιέων όλου του νησιού και την ανάπτυξη μιας νέας διεθνούς οικονομικής δραστηριότητας στην πόλη μας,

Θεωρούμε αυτονόητο πως οτιδήποτε αναφέρεται σε ζητήματα εθνικής ασφάλειας έχει ρυθμιστεί από την Ελληνική Κυβέρνηση.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ηράκλειο: Με "πρωτιά" και με τουρίστες VIP η κρουαζιέρα

Ηράκλειο: Στους φιναλίστ για το βραβείο "Κορυφαίο Λιμάνι της Ευρώπης"

 

Κρήτη

18 Μαϊου 1828: Η Μάχη του Φραγκοκάστελλου

Φραγκοκάστελλο

Μάχη στο πλαίσιο του απελευθερωτικού αγώνα στην Κρήτη, που διεξήχθη στις 18 Μαΐου 1828, μεταξύ των δυνάμεων του τουρκαλβανού Μουσταφά Πασά και του ηπειρώτη οπλαρχηγού Χατζημιχάλη Νταλιάνη, γύρω από το ενετικό κάστρο Φραγκοκάστελλο κοντά στα Σφακιά.

Τους τελευταίους μήνες του 1827 έγιναν μεγάλες προσπάθειες να αναζωπυρωθεί η επανάσταση στην Κρήτη, ώστε να είναι δυνατή η προβολή επιχειρημάτων για την ένταξη της μεγαλονήσου στο νέο ελληνικό κράτος, σύμφωνα με τη Συνθήκη του Λονδίνου της 6ης Ιουλίου 1827.Οι προσπάθειες, όμως, απέτυχαν, εξαιτίας τόσο της κυριαρχίας των Οθωμανών στην Κρήτη, όσο κυρίως των αντιζηλιών στο ελληνικό στρατόπεδο, που απέκλειαν συντονισμένες ενέργειες. Έτσι, επιλέχθηκε να αναλάβει την ηγεσία των ελληνικών δυνάμεων στην Κρήτη ο ηπειρώτης οπλαρχηγός Χατζημιχάλης Νταλιάνης, 52 ετών, με πλούσια δράση στον απελευθερωτικό αγώνα του '21.

Ο Νταλιάνης αποβιβάστηκε στις 5 Ιανουαρίου 1828 στη Γραμβούσα με σώμα πεζών και 100 ιππέων. Από τις πρώτες του επαφές διαφάνηκε ότι η σχέση του με τους ντόπιους θα περνούσε από χίλια κύματα. Λασιθιώτες, Ρεθυμνιώτες και Χανιώτες διαφωνούσαν για την περιοχή που θα έπρεπε να αποτελέσει το ορμητήριο του αγώνα. Τελικά, επικράτησε η γνώμη του Νταλιάνη, που επέλεξε τα Σφακιά, αλλά είχε χαθεί πολύτιμος χρόνος.

Στο μεταξύ, ο Πασάς της Κυδωνίας, Μουσταφά, που είχε διορισθεί από τον Μοχάμετ Αλι της Αιγύπτου γενικός διοικητής της Κρήτης, πληροφορήθηκε την ύπαρξη ξένων ενόπλων στα Σφακιά και προφασιζόμενος ότι θέλει να προστατεύσει τους ντόπιους από τους ληστές έστειλε στην περιοχή ένοπλα σώματα.

Οι πρώτες αψιμαχίες άρχισαν στις 8 Μαΐου 1828, όταν ένα τμήμα των ανδρών του Νταλιάνη, υπό τους Μανουσέλη, Μανουσογιαννάκη και Δεληγιαννάκη, κτύπησε στον Αποκορώνα μια ομάδα ρεθυμνιωτών Τούρκων, που έρχονταν να ενωθούν με τον στρατό του Μουσταφά.

Σκότωσαν 40 και αιχμαλώτισαν πολλούς, ανάμεσά του και τον αγά του Ρεθύμνου. Εξοργισμένος ο Μουσταφά έστειλε επιστολή στον Νταλιάνη και του έδωσε δεκαήμερη διορία για να εγκαταλείψει την Κρήτη. Ο Χατζημιχάλης του απάντησε: «Μουσταφά, ήλθα εις την Κρήτη να πολεμήσω Τούρκους με τα παλληκάρια μου και όπου θέλει ο θεός ας δώσει τη νίκη».

Ο Μουσταφά, μη έχοντας καμία αμφιβολία για τις προθέσεις του Νταλιάνη, αφού τον γνώριζε καλά, άρχισε τις ετοιμασίες για την τελική επίθεση. Παράλληλα, έστειλε επιστολή στους καπεταναίους των Σφακίων, με την οποία τους ανακοίνωνε ότι θα χτυπήσει τους «ενοχλητικούς ξένους» και τους καλούσε να μείνουν ήσυχοι για να απολαύσουν τα προνόμια που θα τους παραχωρούσε. Στο μεταξύ, ο Νταλιάνης είχε καταλάβει το ενετικό κάστρο του Φραγκοκάστελου στις ακτές του Λιβυκού Πελάγους, μεταξύ Λάμπης και Σφακίων, αλλά οι επαφές του με τους ντόπιους εξακολουθούσαν να είναι δύσκολες και η όποια επικοινωνία τους περιοριζόταν στην ανταλλαγή επιστολών.

Οι Σφακιανοί, αφού κατασκεύασαν χαρακώματα σε αρκετά μεγάλη απόσταση από το Φραγκοκάστελλο, πρότειναν στον Χατζημιχάλη να αφήσει στο κάστρο 100 άνδρες και να δώσει τη μάχη από την ορεινή θέση Κολοκάσια, όπου οι επαναστάτες θα είχαν περισσότερες ευκαιρίες να εγκλωβίσουν τον στρατό του Μουσταφά, όταν αυτός θα επιτίθετο στο Φραγκοκάστελο. Ο Νταλιάνης επέμενε να δοθεί η μάχη στην πεδιάδα μπροστά από το κάστρο για να χρησιμοποιήσει και το ιππικό. Οι Σφακιανοί τού αντέτειναν ότι δε ήταν συνηθισμένοι να πολεμούν σε πεδιάδα.

Ο Χατζημιχάλης, θεωρώντας τους δειλούς, τους ανταπάντησε περιφρονητικά: «Λοιπόν φυλάγετέ τους από τα όρη σας για να μην φύγουν και άφετε ημάς εδώ κάτω και κυττάζετε να μας βλέπετε πως πολεμούμε ημείς».

Στις 18 Μαΐου 1829 ο Μουσταφά με 8.000 πεζούς κινήθηκε εναντίον του Φραγκοκάστελλου. Ο ίδιος με τη μεσαία φάλαγγα του στρατού του κατευθύνθηκε προς τον δυτικό προμαχώνα, τον οποίο κατέλαβε χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία, αφού οι υπερασπιστές του είχαν ξοδέψει χωρίς φειδώ τα λίγα πυρομαχικά τους. Σκότωσαν σχεδόν όλους τους υπερασπιστές του και τον υπασπιστή του Νταλιάνη, Κυριακούλη Αργυροκαστρίτη. Στη συνέχεια περικύκλωσαν το φρούριο, αφήνοντας έξω από τον κλοιό τους άλλους δύο προμαχώνες, αφαιρώντας έτσι τη δυνατότητα επικοινωνίας με τους πολιορκούμενους. Οι οχυρωμένοι σε αυτούς άνδρες προσπάθησαν να μπουν στο Φραγκοκάστελλο, αλλά οι περισσότεροι βρήκαν το θάνατο μπροστά στις πύλες του.

Ανάμεσα στους νεκρούς και ο Χατζημιχάλης Νταλιάνης, που πολέμησε ηρωικά. Την κρίσιμη στιγμή, το σπαθί του έσπασε και το άλογό του σκοτώθηκε. Έτσι, οι εχθροί του βρήκαν την ευκαιρία να τον κατακρεουργήσουν. Το κεφάλι του το έφεραν ως τρόπαιο στον Μουσταφά, αλλά αυτός αντί να τους επαινέσει τους επέπληξε, γιατί δεν δεν τον έφεραν μπροστά του ζωντανό. Ο αλβανός Μουσταφά θεωρούσε τον ηπειρώτη Νταλιάνη συμπατριώτη του.

Η ήττα στους προμαχώνες και ο θάνατος του Νταλιάνη δεν πτόησε τους εγκλείστους στο κάστρο, οι οποίοι συνέχισαν να αποκρούουν με επιτυχία τις κατά κύματα επιθέσεις των Τουρκαλβανών. Όμως, η κατάστασή τους χειροτέρευε διαρκώς, εξαιτίας της ελλείψεως τροφών και πυρομαχικών. Από το αδιέξοδο τους έβγαλε ένας Σφακιανός ονόματι Σήφης Διλινδάς, ο οποίος δραπέτευσε από το Φραγκοκάστελλο και πίσω από τις γραμμές των τουρκαλβανών φώναζε προς τους έγκλειστους στο κάστρο να υπομείνουν, γιατί καταφθάνουν πολυάριθμες ενισχύσεις. Το τέχνασμα αυτό έφερε γρήγορα το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, αφού ο Μουσταφά έλυσε την πολιορκία στις 24 Μαΐου και άφησε τους πολιορκημένους να εγκαταλείψουν το κάστρο ανενόχλητοι.

Στη λύση της πολιορκίας συνέτειναν και οι φιλίες που αναδείχθηκαν μεταξύ πολιορκητών και πολιορκουμένων. Οι περισσότεροι άνδρες και από τις δύο πλευρές κατάγονταν από την ευρύτερη περιοχή της Ηπείρου και κάποιοι ήταν γνωστοί μεταξύ τους. Άλλωστε, πολλοί άνδρες του Νταλιάνη μιλούσαν αλβανικά και ήταν εύκολο να συνεννοηθούν με τους επιτιθέμενους. Ο ίδιος ο Μουσταφά Πασάς τίμησε τον νεκρό Δαλιάνη. Συγκέντρωσε τα υπάρχοντά του, αναμέσά τους και ένα αντίτυπο της Καινής Διαθήκης και τα απέστειλε στην οικογένειά του.

Η Μάχη του Φραγκοκάστελλου στοίχισε στους Έλληνες 338 νεκρούς, ενώ για τους Τουρκαλβανούς οι απώλειες ανήλθαν σε περίπου 800 άνδρες. Η Κρήτη θα πρέπει να περιμένει έως το 1913 για να ενσωματωθεί στο Ελληνικό Κράτος.

Στη λαϊκή παράδοση, η ήττα στο Φραγκοκάστελο έχει συνδυασθεί με τους Δροσουλίτες. Πρόκειται για ένα οπτικό φαινόμενο, κατά το οποίο στα τέλη Μαΐου η δροσιά που εξατμίζεται με την Ανατολή του ηλίου δημιουργείς σκιές, που μοιάζουν με ανθρώπους. Για τους Κρητικούς, οι Δροσουλίτες είναι οι σκοτωμένοι του Φραγκοκάστελλου, τα φαντάσματα των πολεμιστών, που σηκώνονται από τους τάφους στο κοντινό κοιμητήριο, βαδίζουν προς το κάστρο και μετά χάνονται μέσα στη θάλασσα.

 

Διαβάστε επίσης:

Κρήτη: Ο μύθος πίσω από τους Δροσουλίτες στο Φραγκοκάστελο (βίντεο)