Μία σπάνια συνέντευξη έδωσε ο Παύλος Σταματόπουλος έδωσε στο zappit.gr και μίλησε για την απώλεια της μητέρας του και τη μάχη που έδωσε με το περιττό του βάρος.

«Έχω χάσει τη μητέρα μου το 2002. Τη μητέρα μου την πένθησα δύο χρόνια μετά από τότε που έφυγε, ενώ τον πατέρα μου πραγματικά το πένθος το πέρασα ακαριαία και εκείνη τη στιγμή. Ξεκίνησα ψυχολόγο, ψυχανάλυση, πολύ πριν χάσω τον πατέρα μου. Νομίζω ότι με βοήθησε πάρα πολύ σε πολλά κομμάτια. Αλλά έχω μια συνθήκη η οποία λέει ότι τα πολύ δύσκολα και τα πολύ βαριά προτιμώ να τα περνάω μόνος μου. Μου αρέσει να είμαι μόνος με τον εαυτό μου και να κάνω έναν απολογισμό εκείνη τη στιγμή για το γεγονός που συμβαίνει. Δεν θέλω πολύ μεγάλη αγκαλιά από τον κόσμο.

Η μητέρα μου αρρώστησε όταν ήμουν 25 και έφυγε όταν ήμουν 28. Δηλαδή θυμάμαι ακριβώς το γραφείο, θυμάμαι ακριβώς τη φοράω, θυμάμαι ακριβώς τι έκανα, τις σκέψεις… Όλα. Με κάθε πιθανή λεπτομέρεια. Υπήρχαν και περίοδοι που η μητέρα μου ήταν καλά, και ενώ ήξερα ότι ο γιατρός μου είχε πει ότι είναι θέμα μηνών, θυμάμαι στιγμές να λέω “Εντάξει, ήταν ένα κακό όνειρο”. Μετά σκεφτόμουνα: “Κι αυτό που είπε ο γιατρός; Ότι σε μερικούς μήνες…”. Επομένως νομίζω είναι μια πάρα πολύ δύσκολη συνθήκη και νομίζω ότι το γεγονός ότι δεν μπορείς να κάνεις κάτι…

Η μητέρα μου, το ότι έχει καρκίνο, δεν το είχαμε συζητήσει ποτέ μεταξύ μας. Δηλαδή ήταν λίγο κρυμμένο κάτω απ’ το χαλί. Δεν το άνοιγε ποτέ. Μετά μάθαμε ότι δεν ήθελε ποτέ να πει σε μένα και τον αδερφό μου ότι έχει καρκίνο. Όχι λόγω ντροπής, αλλά για να μη φοβηθούμε εμείς. Φαντάσου, η μητέρα μου έβαλε περούκα και κάναμε μέσα στο σπίτι σαν να μην έχει αλλάξει κάτι. Το οποίο, σκεπτόμενος τώρα, ότι εκείνη το ‘κανε για μας, εμείς για εκείνη κάναμε ότι δεν έχει αλλάξει κάτι, αλλά δεν ξέρω τι είναι το σωστό σε αυτή την περίπτωση.

Όταν πέθανε η μητέρα μου ήμουνα στο Παρίσι, είχα πάει για δουλειά και γυρίζοντας πήγα στο αεροδρόμιο, πήγα σπίτι, είδα τους συγγενείς και ήρθαν και με πήραν οι φίλοι μου και πήγαμε σ’ ένα άλλο σπίτι και παίζαμε επιτραπέζια. Γιατί αυτό είχα ανάγκη εκείνη τη στιγμή», δήλωσε ο Παύλος Σταματόπουλος.

«Έφτασα να ζυγίζω 130 κιλά. Εγώ όταν ήμουνα 28 χρονών, που συνέπεσε με την απώλεια της μητέρας μου, είχα… συναισθηματική υπερφαγία. Δηλαδή έχω μια φωτογραφία που πραγματικά είμαι ένας τεράστιος άνθρωπος. Τότε δεν με πείραζε η εικόνα μου. Δηλαδή δεν ήμουνα ο άνθρωπος που έλεγα “πώς είναι η εικόνα μου και πρέπει να την αλλάξω”. Όμως σε κάποια στιγμή πήγα σε μια δουλειά και έπρεπε να ανεβώ έναν όροφο και λαχάνιασα. Και λέω “τώρα 28 χρονών άνθρωπος να λαχανιάζω… δεν πάει”. Έτσι λοιπόν πήρα την απόφαση να χάσω αρκετά κιλά για λόγους υγείας», , εξομολογήθηκε ακόμα ο Παύλος Σταματόπουλος.

Διαβάστε επίσης 

Σκουλός: "Με τη Βίκυ Καγιά έχω να μιλήσω δύο χρόνια αλλά δεν υπάρχει πικρία"