Στην αυτοβιογραφία του «We Did OK, Kid», ο Άντονι Χόπκινς, παρατηρεί τη ζωή του ως ένα πείραμα που απέδωσε παράδοξα αποτελέσματα.

Το θέατρο έδινε φωνή, αλλά ταυτόχρονα συντηρούσε το χάος μέσα του. Το ποτό έγινε ο καθημερινός του σύντροφος.

«Ναι, ήμουν κι εγώ ένας απ’ αυτούς τους μεθυσμένους ηθοποιούς. Τσακωνόμουν με σκηνοθέτες, έμπλεκα σε καβγάδες στα μπαρ. Ήταν παράνοια», λέει. Το 1975, μετά από ένα μεθύσι χωρίς μνήμη, ξύπνησε στο Λος Άντζελες χωρίς να θυμάται πώς είχε οδηγήσει 500 μίλια μεθυσμένος. Τότε άκουσε, όπως λέει, μια φωνή μέσα του να ρωτά: «Θες να ζήσεις ή να πεθάνεις;» Και εκείνος απάντησε: «Θέλω να ζήσω».

Διαβάστε επίσης 

Δούνια: «Είναι παγκόσμιο ταμπού ότι η γυναίκα γερνάει με την εμμηνόπαυση»