Επιστήμη

Ένας σκύλος δεν κουνάει την ουρά του μόνο όταν χαίρεται

σκύλος βόλτα

Ο σκύλος μας «μιλάει» και με την ουρά του.
Το κούνημά της, όμως, δεν μας «λέει» πάντα ότι είναι χαρούμενος και έτοιμος για ξέφρενο παιχνίδι, όπως πιστεύουν αρκετοί.

Το πώς μπορούμε να «διαβάσουμε» την ουρά του σκύλου, μας το εξηγεί ο θετικός εκπαιδευτής σκύλων, Σεραφείμ Καρυπίδης.

«Όταν συνδέουμε τις λέξεις «σκύλος» και «χαρά», αμέσως στο μυαλό μας σχηματίζεται η εικόνα ενός σκύλου που κουνάει την ουρά του.
Υπάρχει, όμως, αιτιατή σχέση μεταξύ των δύο; Το κούνημα της ουράς είναι αποτέλεσμα της χαράς του σκύλου; Και αν ναι, πώς επηρεάζεται αυτή η συμπεριφορά κατά τη διαφοροποίηση της συναισθηματικής κατάστασης του σκύλου;

Ο εγκέφαλος και τα συναισθήματα

Ο εγκέφαλος χωρίζεται σε δύο ημισφαίρια. Το σύνολο του εγκεφάλου εργάζεται, ανά πάσα στιγμή, για τις διεργασίες που είναι απαραίτητες για τον οργανισμό, ενεργοποιώντας την κατάλληλη δομή για την εκάστοτε λειτουργία.

Για τον σκύλο, υπάρχουν δεδομένα που υποστηρίζουν το μοντέλο της θεωρίας της πλευρικότητας των συναισθημάτων.

Συγκεκριμένα, την επεξεργασία και την απόκριση στα διάφορα συναισθήματα από διαφορετική πλευρά του εγκεφάλου, ανάλογα με το συναίσθημα. Με τα θετικά συναισθήματα να ενεργοποιούν την αριστερή πλευρά, και τα αρνητικά τη δεξιά.

Δηλαδή, ο σκύλος θα αντιδράσει με διαφορετικό τρόπο στο ερέθισμα, ανάλογα με το εάν είναι θετικό ή αρνητικό. Όπως, για παράδειγμα, τη διαφυγή από έναν κίνδυνο που μπορεί να ακολουθήσει ένα αρνητικό ερέθισμα.

Υπάρχουν στοιχεία ότι στον σκύλο τα θετικά ερεθίσματα προκαλούν μεγαλύτερη δραστηριότητα στο αριστερό ημισφαίριο, ενώ τα αρνητικά ερεθίσματα στο δεξί ημισφαίριο.

Πώς ελέγχεται η ουρά από τον εγκέφαλο

Ο εγκέφαλος συνδέεται με όλο το σώμα του σκύλου, μέσω νευρώνων, κάποιοι από τους οποίους μεταφέρουν πληροφορίες από τον εγκέφαλο προς την περιφέρεια, ενώ κάποιοι άλλοι από την περιφέρεια και τα αισθητήρια όργανα προς τον εγκέφαλο.

Στην προκειμένη περίπτωση μας ενδιαφέρουν τα κινητήρια νεύρα, τα οποία ξεκινούν από τον εγκέφαλο και πάνε προς τους μύες, συγκεκριμένα την ουρά.

Οι νευρώνες, ωστόσο, αμέσως μετά τον εγκέφαλο, διασταυρώνονται και, τελικά, τα νεύρα που ξεκίνησαν από τη μια πλευρά του εγκεφάλου καταλήγουν στην αντίθετη.

Σύμφωνα με τη θεωρία, η αυξημένη δραστηριότητα στο ένα μέρος του εγκεφάλου θα προκαλέσει αυξημένη δραστηριότητα και στην αντίθετη πλευρά του σώματος.

Το αποτέλεσμα είναι ότι όταν ο σκύλος βιώνει θετικά ερεθίσματα, όπως όταν βλέπει τον ιδιοκτήτη του, θα διεγερθεί περισσότερο το αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου, θα προκληθούν εντονότερα κινητήρια ερεθίσματα προς τη δεξιά πλευρά, και θα κουνάει την ουρά του περισσότερο προς τη δεξιά πλευρά.

Οπτική επικοινωνία μεταξύ των σκύλων

Η ουρά είναι, ίσως, από τα πιο χαρακτηριστικά μέσα οπτικής επικοινωνίας μας με τους σκύλους, ανάμεσα σε πολλά άλλα σινιάλα που χρησιμοποιούν για να επικοινωνήσουν μεταξύ τους.

Οι σκύλοι, εκτός από το να κουνάνε διαφορετικά την ουρά τους, ανάλογα με το πώς νιώθουν, αντιδρούν και στο θέαμα ενός άλλου σκύλου ανάλογα με την κατεύθυνση προς την οποία κινείται η ουρά του.

Έχει παρατηρηθεί ότι το άγχος τους αυξανόταν όταν αντίκριζαν έναν σκύλο που κουνούσε την ουρά του προς τα αριστερά.

Ήταν, δηλαδή, σε θέση να καταλάβουν τη συναισθηματική κατάσταση των άλλων σκύλων, κρίνοντας από την πλευρά προς την οποία κουνούσαν περισσότερο την ουρά τους.

Η επικοινωνία μεταξύ των σκύλων

Η ουρά είναι ένα πολύ σημαντικό μέσο επικοινωνίας, αλλά δεν είναι το μοναδικό. Είναι πολύ σημαντικό να μην κόβουμε την ουρά, γιατί οι ανάγκες του σκύλου δεν γίνονται αντιληπτές από τον περίγυρό του, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται πολλές προβληματικές συμπεριφορές.

Και αυτό συμβαίνει γιατί ο σκύλος που έχει υποστεί ακρωτηριασμό (κόψιμο αυτιών/ουράς), δεν έχει την ικανότητα να επικοινωνήσει τις ανάγκες του με τρόπο κατανοητό προς τους υπόλοιπους.

Επίσης, ο σκύλος μπορεί να χάσει την κινητικότητα συγκεκριμένων περιοχών του σώματός του λόγω επιλεκτικής αναπαραγωγής, ή λόγω κακής κοινωνικοποίησης και έλλειψης κοινωνικών δεξιοτήτων».

Πηγή: ygeiamou.gr

Επιστήμη

Παγκόσμιες πυρκαγιές στα βοσκοτόπια εξαφάνισαν τα μεγάλα ζώα της Γης

μαμούθ

Πριν από 70 χιλιάδες έτη στη Γη… κυκλοφορούσαν εκτός από τα μαμούθ και άλλα ανάλογου μεγέθους ζώα ορισμένα από τα οποία αποτελούσαν μεγάλες εκδοχές ειδών που υπάρχουν και σήμερα όπως βίσονες και άλογα. Μέσα σε διάστημα περίπου 20 χιλιάδων ετών οι πληθυσμοί αυτών των ζώων συρρικνώθηκαν πολύ και τελικά εξαφανίστηκαν.

Όσον αφορά τα μαμούθ για δεκαετίες θωρούνταν υπεύθυνος για την εξαφάνιση τους ο άνθρωπος και το συστηματικό κυνήγι που τους έκανε. Όμως τα τελευταία χρόνια εμφανίστηκαν διάφορες μελέτες που αναφέρουν ότι κλιματικές αλλαγές ήταν αποκλειστικά υπεύθυνες ή σε μεγάλο βαθμό συνυπεύθυνες για την εξαφάνιση των μαμούθ.

Μελέτη επιστημόνων του Πανεπιστημίου Γέιλ στις ΗΠΑ παρουσιάζει μια νέα εκδοχή του τι συνέβη. Σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Science» πριν από 70 χιλιάδες έτη υπήρξε δραματική αύξηση στις εποχιακές πυρκαγιές που συμβαίνουν σε περιοχές χαμηλής βλάστησης όπως αυτές που γίνονται κάθε χρόνο στην Αυστραλία και τα τελευταία χρόνια εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής πήραν τεράστιες διαστάσεις.

Σύμφωνα με τους ερευνητές στο επίμαχο χρονικό διάστημα οι περισσότερες περιοχές αυτού του είδους που αποτελούσαν τα βοσκοτόπια των μεγάλων χορτοφάγων ζώων σε όλο τον κόσμο έγιναν παρανάλωμα του πυρός. Αποτέλεσμα ήταν φυσικά τα ζώα να χάσουν την πηγή της τροφής τους και να πεθαίνουν δημιουργώντας έτσι αλυσιδωτές επιπτώσεις στα οικοσυστήματα.

Τα σαρκοφάγα ζώα, ορισμένα εκ των οποίων ήταν και αυτά μεγάλες εκδοχές σημερινών ειδών, έχασαν με την σειρά τους τα θηράματα με τα οποία τρέφονταν και μπήκαν και αυτά σε μονοπάτια εξαφάνισης. Επηρεάστηκε όμως και η χλωρίδα αφού διάφορα είδη φυτών και δέντρων με τα οποία τρέφονταν τα μεγάλα χορτοφάγα ζώα αφού παράλληλα με την κατανάλωση της τροφής λειτουργούσαν και ως επικονιαστές και συνέβαλαν στην γονιμοποίηση των φυτών και δέντρων.

Οι ερευνητές αναφέρουν ότι οι εκτεταμένες πυρκαγιές στα βοσκοτόπια προκάλεσαν την εξαφάνιση του 83% όλων χορτοφάγων ειδών στη Νότιο Αμερική, το 68% της Βορείου Αμερικής, το 44% της Αυστραλίας και το 22% της Αφρικής. Τα στοιχεία της μελέτης μπορούν να βοηθήσουν στο να κατανοήσουν οι επιστήμονες πώς η παρουσία αλλά και στη συνέχεια η απουσία των μεγάλων χορτοφάγων ζώων συνέβαλε στο οικολογικό προφίλ του πλανήτη.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Η Γη θα αποκτήσει δακτύλιο σαν του Κρόνου αλλά θα είναι από… σκουπίδια

«Επαγρύπνηση για εξωγήινους εισβολείς» ζητούν οι επιστήμονες

Στη Βραζιλία ζούσε χαμένος κρίκος της εξέλιξης των πτηνών

ESPA BANNER