Επιστήμη

Ελληνίδα έμεινε έγκυος με την τεχνική των "τριών πατέρων"

Εγκυος

Μία 32χρονη Ελληνίδα βρίσκεται στην 28η εβδομάδα της κύησής της, μετά την υποβολή της σε τεχνητή γονιμοποίηση με την τεχνική που είναι ευρέως γνωστή ως “παιδί τριών πατέρων” (δηλ. πραγματοποιήθηκε με γονίδια από τρία διαφορετικά πρόσωπα), με τη συμμετοχή και της κλινικής Embryotools της Βαρκελώνης, αναφέρει σε σημερινό της άρθρο η ισπανική εφημερίδα El Pais.

Ο Νούνο Κόστα-Μπόρχες της Embryotools, τονίζει πως η τεχνική αναπτύχθηκε έπειτα από μακρύ πειραματισμό σε ινδικά χοιρίδια στην Ισπανία, παρουσιάσθηκε τα τελευταία χρόνια σε συνέδρια της αμερικανικής εταιρείας τεχνητής γονιμοποίησης και πραγματοποιήθηκε στην Ελλάδα με τη συνεργασία του ινστιτούτου Life στην Αθήνα, στου οποίου την ίδρυση συνέβαλε.

Η τεχνική συνίσταται στην τοποθέτηση σε άλλο ωάριο, το οποίο αργότερα γονιμοποιείται, του γενετικού υλικού του πυρήνα του ωαρίου μίας γυναίκας (είτε αφαιρώντας όλον τον πυρήνα, είτε -όπως συνέβη στην παρούσα περίπτωση, των χρωμοσωμάτων όταν αυτά τοποθετούνται σε σειρά κατά τη διάρκεια της διαίρεσης του γαμέτη). Με τον τρόπον αυτό, το προκύπτον έμβρυο θα διαθέτει το γενετικό υλικό από τρεις πηγές (εξ ου και η ονομασία της τεχνικής ως «των τριών πατέρων»): του πυρήνα της δότριας μητέρας, του σπέρματος και ενός μικρού τμήματος που βρίσκεται στα μιτοχόνδρια του ωαρίου της λήπτριας μητέρας, ένα όργανο του κυτταρικού κυτοπλάσματος. Αυτό το τελευταίο διαδραματίζει τον κεντρικό ρόλο στον ενεργητικό κύκλο των κυττάρων και του οποίου το DNA θεωρείται κληρονόμος ενός αρχαίου βακτηρίου, το οποίο συνενώθηκε με ένα άλλο προκειμένου να δημιουργήσουν το ευκαρυωτικό κύτταρο, από το οποίο συνίσταται ο οργανισμός της πλειονότητας των σημερινών ζωντανών οργανισμών.

Όπως μεταδίδει το Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑΠΕ-ΜΠΕ), το σύστημα αυτό της τεχνητής γονιμοποίησης αναπτύχθηκε προκειμένου να γεννηθούν παιδιά που δεν θα κληρονομούν τις αλλοιώσεις του γoνιδιώματος των μιτοχονδρίων της μητέρας. Ευρέως έχει χρησιμοποιηθεί στο Μεξικό και τη Βρετανία.

Όμως, στην προκειμένη περίπτωση δεν πρόκειται για μία προσπάθεια να αποφευχθεί κάποια ασθένεια που συνδέεται με το DNA στα μιτοχόνδρια, αλλά για να διευκολυνθεί η γονιμοποίηση ενός ωαρίου, πρακτικά γενετικά ταυτόσημου με της δότριας, η οποία παρουσιάζει χαμηλή ωαριακή ανταπόκριση και είχε υποβληθεί σε δύο επεμβάσεις που οφείλονταν σε ενδομητρίωση, γεγονός που εμποδίζει διαδικασίες για την εμφύτευση γονιμοποιημένων ωαρίων. Προηγουμένως, η ίδια είχε υποβληθεί σε τέσσερις κύκλους τεχνητής γονιμοποίησης χωρίς να κατορθώσει να μείνει έγκυος.

Η ισπανική κλινική τονίζει πως υπάρχουν άλλες 24 γυναίκες που περιμένουν να υποβληθούν στην ίδια τεχνική και σε οκτώ περιπτώσεις ήδη υπάρχουν δημιουργηθέντα έμβρυα.

«Ωστόσο, θα πρέπει να είμαστε συγκρατημένοι. Δεν δύναται αυτή η τεχνική να ενταχθεί στην κανονική λειτουργία μίας οποιασδήποτε κλινικής τεχνητής γονιμοποίησης από τη μία ημέρα στην άλλη. Απαιτεί εξειδικευμένη τεχνολογία και μία γερή κατάρτιση των ερευνητών με εκτεταμένη εμπειρία στον τομέα αυτό», τονίζει η Γκλόρια Καλντερόν, συνιδρύτρια και διευθύντρια της Embryotools.

Στην ανακοίνωσή της, η κλινική πληροφορεί πως στην Ισπανία ο νόμος δεν επιτρέπει την εφαρμογή αυτής της τεχνικής, αν και υπάρχει μία πιθανότητα να εγκριθεί από την Εθνική Επιτροπή Υποβοηθούμενης Ανθρώπινης Αναπαραγωγής--που προς ώρας δεν έχει γίνει. Ουσιαστικά, την ίδια στιγμή που γινόταν γνωστή η δοκιμή της μεθόδου στην Αθήνα, η κλινική Margen στη Γρανάδα ελάμβανε αρνητική απάντηση στην αίτησή της να πράξει το ίδιο στην Ισπανία. Πρόκειται για τη δοκιμαστική εφαρμογή της μεθόδου σε 5, ή 10 περιπτώσεις τον χρόνο σε ζευγάρια «με τρεις, ή περισσότερες αποτυχημένες προσπάθειες τεχνητής γονιμοποίησης, όπου οι γυναίκες είναι υγιείς, το σπέρμα κανονικό και δεν υπάρχει κάποιο ενδοκρινολογικό, ή ανοσοποιητικό πρόβλημα στη λήπτρια», όπως εξηγεί η κλινική.

«Τα μη ικανά να χρησιμοποιηθούν ωάρια θα χρησιμεύσουν για να διαπιστωθεί η αιτία του προβλήματος στο ωόπλασμά τους (αυτό που παραμένει στο ωάριο μετά την αφαίρεση του πυρήνα) και να κατανοηθεί» ο λόγος που δεν ήταν εφικτή η εγκυμοσύνη της, τονίζει η ίδια κλινική.

 

Επιστήμη

Έρευνα: Το μυστικό του σκαθαριού που επιβιώνει ακόμα κι αν το πατήσει αυτοκίνητο

Το μυστικό του διαβολικού θωρακισμένου σκαθαριού αποκαλύπτεται

Πολύ σκληρό για να πεθάνει. Πιο πολύ και από τον Μπρους Γουίλις στις ομώνυμες ταινίες, τον τιμητικό τίτλο αξίζει ένα σκαθάρι που επιβιώνει ακόμη κι αν το πατήσει αυτοκίνητο ή επιχειρήσει να το λιώσει με το παπούτσι του. Πρόκειται για το λεγόμενο «διαβολικό τεθωρακισμένο σκαθάρι», του οποίου τα μυστικά μόλις τώρα αρχίζουν να ανακαλύπτουν οι επιστήμονες και οι μηχανικοί, ευελπιστώντας να τα αξιοποιήσουν ανάλογα για τη δημιουργία νέων υπερ-ανθεκτικών υλικών και μηχανών στον κατασκευαστικό τομέα, τον αεροδιαστημικό κ.ά.

Οι ερευνητές των πανεπιστημίων της Καλιφόρνια και Πέρντιου των ΗΠΑ, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature», βρήκαν ότι η σούπερ-ανθεκτικότητα του εν λόγω εντόμου (Phloeodes diabolicus), μήκους δύο εκατοστών, βασίζεται σε δύο έλυτρα -εξωτερικά σκληρά περιβλήματα- σαν πανοπλία. Αυτά ενώνονται με μία «ραφή» κατά μήκος της κοιλιάς του, δημιουργώντας έναν εξωσκελετό μεγάλης αντοχής, από τους πιο ανθεκτικούς στον πλανήτη, παρόλο που περιέχει μόνο οργανικά υλικά, πλούσια σε πρωτεΐνες.

 

 

Οι ερευνητές υπολόγισαν ότι το σκαθάρι, το οποίο ζει κυρίως στις ΗΠΑ και το Μεξικό κάτω από πέτρες και κορμούς δέντρων, έχοντας χάσει την ικανότητα να πετάει, μπορεί να αντέξει πάνω του την εφαρμογή δύναμης περίπου 150 νιούτον -ένα φορτίο τουλάχιστον 39.000 φορές μεγαλύτερο από το βάρος του- έως ότου ο εξωσκελετός αρχίσει να σπάει.

Αυτό είναι άκρως εντυπωσιακό, αν σκεφτεί κανείς ότι μία ρόδα αυτοκινήτου που θα πατήσει το σκαθάρι θα ασκήσει πάνω του δύναμη περίπου 100 νιούτον, άρα ανεκτή από αυτό. Είναι ισοδύναμο με το να αντέχει πάνω του ένας άνθρωπος βάρους 90 κιλών το βάρος περίπου 280 διώροφων λεωφορείων. Καθόλου τυχαία, το «διαβολικό» σκαθάρι ζει επτά έως οκτώ χρόνια, όταν τα περισσότερα σκαθάρια δεν ξεπερνούν τις μερικές εβδομάδες.

Ήδη, οι Αμερικανοί μηχανικοί δοκιμάζουν να φτιάξουν μέταλλα και άλλα συνθετικά νέα υλικά με βάση τη μελέτη της δομής του εξωσκελετού του σκαθαριού. Η έρευνά τους, μεταξύ άλλων, χρηματοδοτείται από το Γραφείο Επιστημονικών Ερευνών της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ.