Απόψεις

Τώρα είναι η ευκαιρία για την Ελλάδα

ελλάδα αγγλία

Οι Βρετανοί με την απόφασή τους στο δημοψήφισμα ν' αποχωρήσουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, δημιούργησαν ένα πολύπλοκο ντόμινο εξελίξεων, το οποίο επηρεάζει όλο τον πλανήτη.
Οι προεκτάσεις είναι πολύ κρίσιμες έως και επικίνδυνες, σε πολλά επίπεδα:
-Η παγκόσμια οικονομία μετά το brexit των Βρετανών, γνώρισε κατάρρευση, η οποία είναι ακόμη άγνωστο πού θα σταθεροποιηθεί. Όλα τα χρηματιστήρια γνώρισαν τρομερές απώλειες και χάθηκαν απίστευτα ποσά (μόνο στο ελληνικό χρηματιστήριο χάθηκαν σε μία μέρα 6,5 δις ευρώ).
- Η στερλίνα, το νόμισμα των Βρετανών, αμέσως μετά το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος κατρακύλησε σε ιστορικά χαμηλά και με αβέβαιο μέλλον. Ταυτόχρονα, πληθαίνουν οι φωνές σε Σκωτία και Ουαλία για ανεξαρτητοποίηση και των Ιρλανδών για ενοποίηση σε ένα κράτος. Χωρίς υπερβολή, το δημοψήφισμα άνοιξε τους ασκούς του Αιόλου στην ίδια τη Βρετανία!
- Η συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης έσπασε με την αποχώρηση της Βρετανίας και η περαιτέρω αρμονική επιβίωση των υπολοίπων μελών, αποτελεί μεγάλη δοκιμασία. Ήδη, από την πρώτη στιγμή που έγινε γνωστό το brexit, ακούγονται πολλές φωνές και άλλων κρατών (κυρίως από εθνικιστικά κόμματα) για διενέργεια δημοψηφισμάτων με σκοπό την αποχώρησή τους από την Ε.Ε.
- Η ηγέτιδα της Ε.Ε. Άγκελα Μέρκελ και τα άλλα κορυφαία στελέχη, που χειρίζονται τα θέματα της Ε.Ε., μάλλον πιάστηκαν στον ύπνο, αφού εκ του αποτελέσματος, δεν είχαν προετοιμασθεί ανάλογα για το πιθανό brexit (μάλλον δεν το περίμεναν). Έτσι τώρα "τρέχουν και δεν φτάνουν" και προσπαθούν με βεβιασμένες κινήσεις να συγκρατήσουν, όπως μπορούν την κατάσταση.
- Οι άλλες μεγάλες δυνάμεις ΗΠΑ και Κίνα παρακολουθούν με προσοχή τις εξελίξεις και εύχονται στην εξεύρεση ιδανικών λύσεων, για αποφυγή δυσκολότερων καταστάσεων σε παγκόσμιο επίπεδο.
Μπροστά σ' αυτή τη δύσκολη συγκυρία των διεθνών εξελίξεων η Ελλάδα τηρεί στάση αναμονής και με ευχολόγια, δια στόματος Πρωθυπουργού, τάσσεται υπέρ της ενότητας των υπολοίπων μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εδώ φαίνεται για μία ακόμη φορά η απειρία της κυβέρνησης. Το brexit με τα καταιγιστικά γεγονότα που το ακολουθούν, είναι μία πρώτης τάξεως ευκαιρία για να πιέσει η χώρα τους δανειστές για κούρεμα του χρέους (ή και διαγραφή του), για χαλάρωση των σκληρών φορολογικών μέτρων, για γενναία οικονομική ενίσχυση με σκοπό την πολυπόθητη ανάπτυξη καθώς και άλλες στοχευμένες πολιτικοοικονομικές κινήσεις.
Οι δανειστές της χώρας μας, επί έξι συνεχόμενα χρόνια φτωχοποίησαν τους Έλληνες και μας "πίνουν το αίμα". Τώρα είναι ευκαιρία να περάσουμε στην αντεπίθεση. Σίγουρα η Μέρκελ και οι άλλοι που διευθύνουν την Ε.Ε., δεν θέλουν με τίποτα ένα νέο μέτωπο μέσα στην Ε.Ε. Γι' αυτό, θεωρείται βέβαιο, ότι θα υποχωρήσουν σε πολλά και θα κάνουν δεκτά τα ελληνικά αιτήματα. Να σημειώσουμε ότι οι επικεφαλείς της Ε.Ε. είναι διορισμένοι υπάλληλοι υψηλά αμοιβόμενοι και σε καμία περίπτωση δεν επιθυμούν να χάσουν τη δουλειά τους (αυτό θα συμβεί αν διαλύσει η Ε.Ε.).
Έχει τα κότσια ο Αλέξης Τσίπρας και η κυβέρνησή του να βάλουν ντεφάκτο όρους στους δανειστές; Εξ άλλου ο ΣΥΡΙΖΑ είχε προεκλογικά, σημαία την διαγραφή του χρέους και το σκίσιμο των μνημονίων.
Ιδού λοιπόν η ευκαιρία να ξαναστρίψει ο ΣΥΡΙΖΑ προς τ' αριστερά, να θέσει τους όρους του και να φέρει την ελπίδα που υποσχέθηκε στους Έλληνες.
Σε αντίθετη περίπτωση όλοι είμαστε άξιοι της μοίρας μας...

Βασίλης Σκουταράς 
 

Απόψεις

Το δέντρο και ο Θωμάς. Του Ηρακλή Φίλιου

δεντρο

Κάποιοι μαθητές του Χριστού απαιτούσαν πρωτοκαθεδρίες, κάποιος άλλος Τον πρόδωσε και κάποιος άλλος Τον αρνήθηκε. Κάποιες φορές δείχνουν να μην αντιλαμβάνονται τον ρόλο τους, τη θέση τους, την διακονία τους. Η διακονία δεν σημαίνεται από πρώτες θέσεις, τιμές και αξιώματα.

Ο απόστολος Θωμάς δεν αμφισβήτησε τη θεότητα του Χριστού, το γεγονός ότι είναι ο Υιός του Θεού. Αλλού σκάλωσε. Ενδεχομένως να μπορούσε να αποτελεί έναν ακόμη εμπειρικό φιλόσοφο και να έκανε εύκολα παρέα με τον Hume και Berkeley. Ο Θωμάς ζητούσε αποδείξεις. Δεν πίστευε πως έχει μπροστά του τον αναστημένο Χριστό. Απαιτούσε το σίγουρο, το θαύμα, την ασφάλεια, που θα τον οδηγούσαν στην παραδοχή, στη βεβαιωμένη πίστη, πίστη που θα εξασφαλιζόταν μέσα από την απόδειξη.

Το 1710 ο George Berkeley στην εργασία του με τίτλο ‘’A Treatise Concerning the Principles of Human Knowledge’’ θέτει για πρώτη φορά το εξής ερώτημα: ‘’Εάν ένα δέντρο πέσει στο δάσος και κανείς δεν είναι κοντά για να το ακούσει, θα κάνει θόρυβο;’’ Σε πείσμα όλων όσων καταφάσκουν στο παραπάνω ερώτημα, ο Berkeley απαντάει πως όχι μόνο δεν θα ακουστεί ο θόρυβος, αλλά το δέντρο αυτό δεν υπάρχει καν. Αν ο Θωμάς τοποθετούταν στο παραπάνω σκηνικό με το δέντρο, προκειμένου να πειστεί για τον θόρυβο που θα έκανε το πέσιμο του δέντρου, έπρεπε οπωσδήποτε ο ίδιος να βρίσκεται σε απόσταση που θα του επέτρεπε να έχει την εμπειρία της ύπαρξης του δέντρου, αλλά και την εμπειρία του θορύβου από το πέσιμο του. Οι αισθήσεις θα του παρείχαν την βεβαίωση αυτή.

Ο Θωμάς πιστεύει πως μπροστά του στέκεται ο Χριστός επειδή αγγίζει τις πληγές του Χριστού. Η αίσθηση αυτή είναι που τον βεβαιώνει και εμπειρικά επαληθεύει όσα εκείνος πιστεύει για το πρόσωπο του Χριστού. Η ύπαρξη του Χριστού ταυτίζεται με την αντίληψη ότι αυτός είναι όντως ο Χριστός μέσα από την παρουσία των πληγών. Ο Θωμάς δεν διαφέρει σε τίποτε από έναν εμπειρικό φιλόσοφο. Θα μπορούσε κάλλιστα να ομολογήσει πως ‘’το είναι ταυτίζεται με το αντιλαμβάνεσθαι’’ (esse est percipi κατά Berkeley). Δεν μπορεί το πρόσωπο ενώπιον του Θωμά να είναι ο Χριστός, σε περίπτωση που η ύπαρξη Του δεν επαληθευτεί, δεν βεβαιωθεί μέσα από την ασφάλεια των αισθήσεων.

Η μέθοδος όμως που χρησιμοποιεί ο Θωμάς αντιβαίνει στους λόγους του Χριστού ‘’μακάριοι οἱ μὴ ἰδόντες καὶ πιστεύσαντες’’ (Ιω. 20, 29). Ο Θωμάς δείχνει να μην έχει εμπειρία του Θεού. Αν είχε την εμπειρία αυτή δεν θα ταλαιπωρούσε τον Λόγο του Θεού με αποδείξεις. Ο Θεός παραμένει άγνωστος σ’ Εκείνον. Ένας ‘’τυφλός’’ απόστολος που δεν αντιλαμβάνεται τις ενέργειες του Θεού, καθότι όπως μας λέει ο Γρηγόριος Νύσσης ‘’τοῦ δέ Θεὸν ἐν σαρκὶ πεφανερῶσθαι ἡμῖν ὁ τὰς ἀποδείξεις ἐπιζητῶν, πρὸς τὰς ἐνεργείας βλεπέτω’’. Εφόσον ο Θωμάς είχε γνωρίσει τον Χριστό, Τον ακολουθούσε, είχε αποκτήσει μία σχέση μαζί Του, θα είχε και την ανάλογη εμπειρία. Η εμπειρία αυτή βεβαιωνόταν μέσα από τη σχέση. Δεν υφίσταται εμπειρία χωρίς σχέση, όπως δεν υφίσταται σχέση χωρίς πρόσωπα. Εδώ υπάρχουν και τα πρόσωπα και η σχέση.

Το τραύμα του ανέραστου ηθικισμού εξαπλώνεται σε κάθε έκφανση βιώματος και μετατρέπει το βίωμα σε ιδεολογία. Οι άνθρωποι απαιτούν. Οι χριστιανοί απαιτούν περισσότερο και περισσότερα. Απαιτούν το θαύμα για να πιστέψουν. Απαιτούν από τον γέροντα - θρησκευτικό γκουρού να τους βεβαιώσει για όσα τους απασχολούν, περισσότερο δε για τα έσχατα, αδυνατώντας την ίδια στιγμή να γνωρίσουν το παρόν, μην μπορώντας να γνωρίσουν την ζωή πριν από τον θάνατο. Απαιτούν από τον γέροντα να λάβει θέση σε θέματα που δεν έχουν καμία σχέση με τα πνευματικά (όπως με το εμβόλιο κατά του covid 19) και τότε πείθονται και φανατίζονται με άκρως εξτρεμιστικό τρόπο πολλές φορές. Απαιτούν τον εγκλωβισμό του γεγονότος της Αναστάσεως σε χωροχρονικά όρια, όρια που φτιάχτηκαν από τους ανθρώπους, όχι όμως από τον Θεό. Απαιτούν το θαύμα, έτσι ώστε να βεβαιωθούν για την μη μετάδοση του ιού από την Θεία Ευχαριστία. Όλες αυτές οι απαιτήσεις μετατρέπουν τον Θεό σε είδωλο. Εάν λοιπόν ο Θεός μπορεί να ιδωθεί, τότε πάει και η εμπειρία, πάει και η μετοχή, πάει και η κοινωνία, πάει και η σωτηρία.

Ο ατομοκεντρισμός του Θωμά κολάκευε τον ναρκισσισμό του. Στο πέρας του ναρκισσισμού, το πρόσωπο του Χριστού. Η ωραιοπάθεια του δεν του άφησε περιθώρια για μετοχή σ’ ένα ακόμη κοινωνικό γεγονός, γεγονός μετοχής με τους υπόλοιπους μαθητές που είχαν βεβαιωθεί για το πρόσωπο του Χριστού χωρίς τις απαραίτητες αποδείξεις. Αποκομμένος λοιπόν από την ομήγυρη των άλλων μαθητών, στέκεται ασυγκίνητος από την νίκη του θανάτου μέσα από τον θάνατο. Αδυνατώντας να αναγνωρίσει την παρουσία του αναστημένου Χριστού, στροβιλίζει γύρω από τις αμφιβολίες του, εξωθώντας τις μάλιστα.

Το δέντρο υπήρχε; Ο Θωμάς το είδε; Ο Θωμάς είδε; Βίωσε; Πίστεψε; Πώς έφτασε στον Θεό; Θα πει ο Χρήστος Γιανναράς: ‘’Φτάνουμε στον Θεό μέσα από ένα τρόπο ζωής, όχι μέσα από ένα τρόπο σκέψης… Δεν χρειάζεται λογικές αποδείξεις ή θεωρητικές κατοχυρώσεις αυτός ο δεσμός, παρά μόνο αν διαταραχθεί η ίδια η σχέση. Μόνο τότε την πραγματικότητα της ζωής προσπαθούν να υποκαταστήσουν τα επιχειρήματα της σκέψης’’.

Γράφει ο: Πρεσβύτερος Ηρακλής Φίλιος (Βαλκανιολόγος, Θεολόγος) - Κληρικός Ι.Μ. Σταγών & Μετεώρων

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

"Εἰρήνη ὑμῖν". Κυριακή του Θωμά

Ο ρόλος της Εκκλησίας της Κρήτης στην Επανάσταση του 1821. Του Μανόλη Κ. Μακράκη*