Υγεία

Η καθιστική ζωή θέλει... διαλείμματα ανά μισή ώρα

καθισιο

Όσο πιο παρατεταμένη είναι η διάρκεια του καθισιού, τόσο μεγαλώνει ο κίνδυνος πρόωρου θανάτου για έναν άνθρωπο, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική μελέτη, που έρχεται να επιβεβαιώσει ανάλογα ευρήματα προηγούμενων ερευνών.

Οι επιστήμονες συνιστούν να κάνει κανείς συχνά διαλείμματα από την καθιστική θέση και να σηκώνεται όρθιος. Τον μικρότερο κίνδυνο πρόωρου θανάτου, σύμφωνα με την έρευνα, έχουν όσοι «σπάνε» την ακινησία σε διαστήματα όχι μεγαλύτερα της μισής ώρας (30 λεπτών) - κάτι που πρέπει να λάβουν υπόψη τους ιδίως εκείνοι που κάνουν καθιστική δουλειά γραφείου.

Οι ερευνητές των Ιατρικών Κέντρων των πανεπιστημίων Κολούμπια και Κορνέλ της Νέας Υόρκης, με επικεφαλής τον δρα Κιθ Ντίαζ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό "Annals of Internal Medicine", ανέλυσαν στοιχεία για σχεδόν 8.000 άτομα άνω των 45 ετών.

Ο χρόνος ακινησίας μετρήθηκε επί μία εβδομάδα με ειδική συσκευή που φορούσε κάθε συμμετέχων και στη συνέχεια συσχετίσθηκε με τη θνησιμότητα από οποιαδήποτε αιτία σε βάθος τετραετίας, στη διάρκεια της οποίας πέθαναν 340 άνθρωποι. Ο μέσος χρόνος σωματικής ακινησίας μέσα στη μέρα ήταν 12,3 ώρες, από τις περίπου 16 ώρες που ήταν ξύπνιος κανείς μέσα στο 24ωρο. Το μέσο διάστημα σωματικής ακινησίας χωρίς διακοπή ήταν 11,4 λεπτά.

Διαπιστώθηκε ότι όσο περισσότερο χρόνο περνούσε κανείς καθισμένος (στο σπίτι, στη δουλειά, στα μέσα μεταφοράς κ.α.), τόσο μεγαλύτερη πιθανότητα είχε να πεθάνει πρόωρα από κάποια αιτία. Επίσης, ο κίνδυνος ήταν τόσο μεγαλύτερος, όσο μεγαλύτερα ήσαν χρονικά διαστήματα συνεχόμενου καθισιού, χωρίς διακοπές στο ενδιάμεσο.

Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος για όσους συνδυάζουν και τα δύο, δηλαδή περνούν πολλές ώρες συνολικά καθιστοί μέσα στη μέρα και, παράλληλα, περνούν μεγάλα χρονικά διαστήματα καθισιού, χωρίς ενδιάμεσα να σηκώνονται όρθιοι.

Κάποιος που ήταν ακίνητος 13,2 ώρες μέσα στη μέρα, είχε 2,6 φορές αυξημένο κίνδυνο πρόωρου θανάτου, σε σχέση με κάποιον που περνούσε ακίνητος λιγότερες από 11,5 ώρες μέσα στο 24ωρο. Αν το μέσο διάστημα ακινησίας κάποιου μέσα στη μέρα διαρκούσε πάνω από 12,5 λεπτά, ο κίνδυνος πρόωρου θανάτου ήταν σχεδόν διπλάσιος σε σχέση με κάποιον που δεν καθόταν πάνω από 7,7 συνεχόμενα λεπτά κατά μέσο όρο.

Μάλιστα, ο αυξημένος κίνδυνος της καθιστικής ζωής ίσχυε ανεξάρτητα από την ηλικία, το φύλο, το βάρος ή τη σωματική άσκηση ενός ανθρώπου. Με άλλα λόγια, άσχετα με το αν γυμνάζεται κανείς και πόσο, πρέπει παράλληλα να περιορίζει τόσο το συνολικό όσο και το συνεχόμενο χρόνο του καθισιού.

Υγεία

Φάσμα Αυτισμού: Γιατί «προτιμά» τους άνδρες

αυτισμός

Φαίνεται ότι ο αυτισμός είναι γένους αρσενικού εν γένει και όχι μόνο στη γραμματική, σύμφωνα τουλάχιστον με πρόσφατη μελέτη που επιχειρεί να διερευνήσει αν ευσταθεί ο συσχετισμός της νευροαναπτυξιακής διαταραχής με ιδιότητες της λειτουργίας του ανδρικού εγκεφάλου. Ακόμη και οι ερευνητές παραδέχονται ωστόσο ότι το εγχείρημά τους είναι τολμηλό και ουδόλως απλό.

Αντικείμενο της έρευνας με επικεφαλής τη Liza van Eijk από το Πανεπιστήμιο James Cook σε συνεργασία με τον Επίκουρο Καθηγητή Brendan Zietsch από το Τμήμα Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου του Queensland, αποτέλεσε η δημοφιλής αλλά ανεπαρκώς διασταυρωμένη θεωρία του «ακραίου αρσενικού εγκεφάλου» (Extreme Male Brain), σύμφωνα με την οποία οι διαταραχές αυτιστικού φάσματος (ΔΑΦ) προσιδιάζουν στα χαρακτηριστικά του ανδρικού εγκεφάλου.

Όπως εξήγησε η Δρ van Eijk, οι διαταραχές του φάσματος του αυτισμού είναι τέσσερις φορές συχνότερες στους άνδρες και έχουν συνδεθεί με τυπικές ανδρικές συμπεριφορές. «Οι άνδρες πετυχαίνουν κατά μέσο όρο χαμηλότερες βαθμολογίες στο πεδίο της ενσυναίσθησης, ενώ ενήλικες με διαταραχές αυτιστικού  φάσματος ανεξαρτήτως φύλου καταγράφουν τα πλέον χαμηλά σκορ», εξήγησε και αντιπαρέβαλε τη βαθμολογία σε δοκιμασίες που απαιτούν προσοχή στη λεπτομέρεια, η οποία είναι γενικά υψηλότερη στους άνδρες, φτάνοντας την κορυφή στα άτομα με ΔΑΦ ανεξαρτήτως φύλου.

«Αντλήσαμε δεδομένα από τη μέτρηση των ατομικών διαφορών σε άνδρες και γυναίκες βασισμένες στο φύλο τους και τις διαφορές στους υποφλοιώδεις σχηματισμούς του εγκεφάλου, κάτω δηλαδή από τη φαιά ουσία. Τα ευρήματά μας ήρθαν σε συμφωνία με την υπόθεση του «ακραίου αρσενικού εγκεφάλου», διαπιστώνοντας πιο »αρσενική φύση» στους εγκεφάλους των συμμετεχόντων με ΔΑΦ  συγκριτικά με την ομάδα αναφοράς», ανέφερε η Δρ van Eijk, προσθέτοντας πως τα σκορ των «αρσενικών» εγκεφάλων παρουσίασαν συσχετίσεις με αυτιστικά συμπτώματα.

Ωστόσο, όταν οι ερευνητές συμπεριέλαβαν στη μελέτη τις διαφορές στο μέγεθος του εγκεφάλου, η απόσταση στα σκορ μεταξύ «αρσενικών» εγκεφάλων και μη εκμηδενίστηκαν, κάτι που παρατηρήθηκε και για τους συσχετισμούς τους με τα αυτιστικά συμπτώματα.

Η Δρ van Eijk επεσήμανε την ανάγκη μεγάλων διαμήκων μελετών για να αποκαλυφθεί η πιθανή σχέση των διαταραχών του φάσματος του αυτισμού με τον εγκέφαλο και τις μεταβολές στη συμπεριφορά, καθώς και να διερευνηθεί αν αυτές οι αλλαγές σχετίζονται με έμφυλες διαφορές ιδίως κατά την πρώιμη ανάπτυξη.

Πηγή: ygeiamou.gr

 

Διαβάστε επίσης:

Κρήτη: "Χάνονται" οι παραλίες του νησιού - Γιατί κινδυνεύουν να εξαφανιστούν

Ηράκλειο: Στα "κάγκελα' οι ιδιοκτήτες σχολικών κυλικείων με το Δήμο - Τους ζητά ενοίκιο

Επιτροπή Βιοηθικής: Έσχατη λύση ο υποχρεωτικός εμβολιασμός και μόνο για υγειονομικούς