Τεχνολογία

Πλανήτης Άρης: Το Perseverance κινείται σε γιγαντιαία αρχαία λίμνη

πλανήτης άρης κρατήρας

Η πρώτη επιστημονική ανάλυση των εικόνων που έστειλε από τον 'Αρη στη Γη το ρομποτικό ρόβερ "Perseverance" (Επιμονή) της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA), επιβεβαιώνουν τις αρχικές εικασίες των επιστημόνων ότι ο κατάξερος κρατήρας Jezero στον οποίο κινείται, ήταν κάποτε μια μεγάλη λίμνη, που τροφοδοτείτο από το δέλτα κάποιου ποταμού πριν περίπου 3,7 δισεκατομμύρια χρόνια.

Σήμερα, στον 'Αρη δεν υπάρχει καθόλου νερό σε υγρή μορφή, καθώς ο πλανήτης είναι πολύ κρύος και η πίεση στην αραιή ατμόσφαιρα του πολύ μικρή. Εκτιμάται ότι ο 'Αρης ξεράθηκε πριν περίπου 2,5 δισεκατομμύρια χρόνια, πιθανώς όταν έχασε το προστατευτικό μαγνητικό πεδίο του και στη συνέχεια την κάποτε πυκνή ατμόσφαιρα του. Όμως η νέα ανακάλυψη αποτελεί άλλη μια ένδειξη ότι ο γειτονικός πλανήτης ήταν κάποτε αρκετά ζεστός και υγρός για να διαθέτει, όπως και η Γη, ένα δικό του υδρολογικό κύκλο, τουλάχιστον κατά περιόδους.

Επίσης, οι εικόνες από τις κάμερες του "Perseverance", οι οποίες είναι υψηλότερης ανάλυσης και καθαρότητας από εκείνες κάθε άλλου ρόβερ στο παρελθόν, παρέχουν βάσιμες ενδείξεις ότι πριν δισεκατομμύρια χρόνια ο κρατήρας Jezero διαμέτρου 45 χιλιομέτρων δέχτηκε - για άγνωστη αιτία - ξαφνικές πλημμύρες, με ταχύτητα ροής του νερού έως εννέα μέτρων το δευτερόλεπτο, οι οποίες μπορούσαν να μετακινήσουν έως 3.000 κυβικά μέτρα νερού σε ένα δευτερόλεπτο. Οι πλημμύρες αυτές ήσαν αρκετά ισχυρές για να μετακινήσουν μεγάλους βράχους, διαμέτρου ενός μέτρου και βάρους αρκετών τόνων, οι οποίοι αρχικά βρίσκονταν σε απόσταση δεκάδων χιλιομέτρων εκτός του κρατήρα, και να τους εναποθέσουν τελικά στο βυθό της λίμνης, όπου σήμερα βρίσκονται εκτεθειμένοι πια.

Οι δεκάδες ερευνητές, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο "Science", εκτιμούν ότι η λίμνη ήταν ήρεμη για πολύ καιρό, εωσότου κάποια δραματική αλλαγή του κλίματος για άγνωστο λόγο ή κάποια πτώση μεγάλου μετεωρίτη ή μια έντονη ηφαιστειακή δραστηριότητα πυροδότησε το μαζικό λιώσιμο πάγων και μετά βίαιες πλημμύρες. Εκτιμάται ότι η λίμνη που κάποτε υπήρχε στον σημερινό κρατήρα, είχε έκταση περίπου 900 τετραγωνικών χιλιομέτρων.

«Όταν κοιτάζεις αυτές τις εικόνες, βασικά βλέπεις ένα επικό ερημικό τοπίο. Είναι το πιο μοναχικό μέρος που θα μπορούσε να επισκεφτεί κανείς. Δεν υπάρχει σταγόνα νερού πουθενά, παρόλα αυτά έχουμε πια ενδείξεις ενός πολύ διαφορετικού παρελθόντος. Κάτι πολύ σημαντικό συνέβη στην ιστορία του πλανήτη», δήλωσε ένας από τους επιστήμονες που ανέλυσαν τα στοιχεία, ο καθηγητής πλανητικών επιστημών του ΜΙΤ Μπένζαμιν Γουάις.

Καθώς το ρόβερ - που έχει μέγεθος αυτοκινήτου - εξερευνά τον κρατήρα, όπου είχε φθάσει στις 18 Φεβρουαρίου 2021, έχοντας ήδη διανύσει 2,6 χιλιόμετρα, οι επιστήμονες ευελπιστούν ότι θα ανακαλύψουν περισσότερα πράγματα για την εξέλιξη του κλίματος στον 'Αρη. Εξάλλου, έχοντας επιβεβαιώσει ότι ο κρατήρας ήταν κάποτε λίμνη, αισιοδοξούν ότι στα ιζήματα του πρώην βυθού της θα βρουν ίχνη αρχαίας υδρόβιας ζωής. Γι' αυτό το ρόβερ θα αναζητήσει και θα συλλέξει δείγματα από τέτοια ιζήματα, τα οποία θα σταλούν στη Γη στις αρχές της δεκαετίας του 2030 για εργαστηριακή ανάλυση και ανακάλυψη πιθανών αρειανών "βιο-υπογραφών".

«Έχουμε τώρα την ευκαιρία να αναζητήσουμε απολιθώματα. Θα μας πάρει κάποιο χρόνο εωσότου έχουμε στα χέρια μας πετρώματα στα οποία ελπίζουμε πραγματικά να βρούμε ίχνη ζωής. Είναι ένας μαραθώνιος, αλλά με πολλές προοπτικές», ανέφερε η αναπληρώτρια καθηγήτρια Γεωβιολογίας του ΜΙΤ Τάνια Μπόζακ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Η ατμόσφαιρα του Πλούτωνα είναι εποχιακή

Τα λουλούδια «αρωματίζονται» για να προσελκύσουν μέλισσες

Τεχνολογία

Το πρώτο ρομπότ με πόδια που γραπώνουν στα δέντρα σαν πουλί

ρομπότ πουλί

Μηχανικοί του Πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνια δημιούργησαν το πρώτο ρομποτικό πόδι που μιμείται εκείνο του πουλιού και έτσι επιτρέπει σε ιπτάμενα ρομπότ και «ντρόουν» (drone) να γραπώνονται και να κουρνιάζουν πάνω σε δέντρα ή άλλες επιφάνειες όπως τα πουλιά.

Εμπνεόμενοι από την ανατομία των ποδιών των γερακιών, οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Γουίλ Ρόντερικ, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό ρομποτικής «Science Robotics», ανέπτυξαν τη νέα τεχνολογία «Stereotyped Nature-inspired Aerial Grasper» (SNAG), η οποία προσδίδει αυξημένες δυνατότητες στα ενάερια ρομποτικά συστήματα, έτσι ώστε να μπορούν να προσγειώνονται προσωρινά σε διάφορες επιφάνειες στη διάρκεια της πτήσης τους κι έτσι να εξοικονομούν ενέργεια.

Κάθε ρομποτικό πόδι μπορεί να κλείσει αστραπιαία σε 20 χιλιοστά του δευτερολέπτου π.χ. γύρω από ένα κλαδί και παράλληλα ένας ειδικός αλγόριθμος βοηθά στη σταθεροποίηση του ρομπότ. Οι δοκιμές έδειξαν ότι τα ρομποτικά πόδια σαν του πουλιού επιτρέπουν στα drones να προσγειώνονται και να απογειώνονται χωρίς πρόβλημα από κλαδιά δέντρων ενός δάσους. Αυτό μελλοντικά θα είναι χρήσιμο για τα ρομπότ που θα είναι εφοδιασμένα με αισθητήρες παρακολούθησης των φυσικών οικοσυστημάτων ή θα μεταφέρουν διάφορα αντικείμενα από μια τοποθεσία σε άλλη και θα χρειάζονται ενδιάμεσες στάσεις.

Η ανάπτυξη του νέου συστήματος χρηματοδοτήθηκε και από το Γραφείο Επιστημονικής Έρευνας της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ, που προφανώς διαβλέπει και στρατιωτικές εφαρμογές στη νέα τεχνολογία. Πέραν αυτών, μπορεί να αξιοποιηθεί σε γενικότερες αποστολές έρευνας και διάσωσης, για την επιτήρηση πυρκαγιών κ.α.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Λέμε περισσότερα ψέματα όταν χρησιμοποιούμε τα social media και τις νέες τεχνολογίες;

Επιστήμη - Έρευνα: Όσοι πιστεύουν στην αστρολογία είναι πιο ναρκισσιστές και λιγότερο έξυπνοι

Viber: Η κοινότητα της ελληνικής κυβέρνησης, η πιο πολυπληθής μέσα στην εφαρμογή

ESPA BANNER