Επιστήμη

Το «ανθρωπάκι με το μπαστούνι»: Βρήκαν άλλο ένα κρυμμένο μυστηριώδες γεωγλυφικό στο Περού

to_anthropaki_me_to_mpastoyni.jpg

Άλλη μια πρωτιά πέτυχε η τεχνητή νοημοσύνη, καθώς το σύστημα Watson της αμερικανικής εταιρείας ΙΒΜ βοήθησε τους αρχαιολόγους να βρουν νέα γεωγλυφικά στη διάσημη περιοχή Νάζκα του Περού.

Ο «Γουάτσον» ανέλυσε δορυφορικές και άλλες εναέριες φωτογραφίες, εντοπίζοντας ένα ανθρωπόμορφο γεωγλυφικό, το οποίο είχε περάσει απαρατήρητο έως τώρα.

Οι λεγόμενες «Γραμμές της Νάζκα» είναι μία μυστηριώδης σειρά αρχαίων γεωγλυφικών του πολιτισμού των Νάζκα στην ομώνυμη επαρχία του νοτίου Περού, που καλύπτουν μία έκταση άνω των 450 τετραγωνικών χιλιομέτρων και εκτιμάται ότι δημιουργήθηκαν μεταξύ 200 π.Χ. και 500 μ.Χ. Κατά καιρούς νέα γεωγλυφικά ανακαλύπτονται από τους αρχαιολόγους, όπως αναφέρει το ΑΜΠΕ.

Τα εκατοντάδες γεωγλυφικά ζώων, φυτών, γεωμετρικών σχημάτων και σπάνια ανθρωπόμορφων οντοτήτων έχουν από μικρό μέγεθος (κάτω των πέντε μέτρων) έως τεράστιο (εκατοντάδων μέτρων). Συχνά είναι ορατά μόνο από τον ουρανό, γι' αυτό και προέκυψαν οι εικασίες ορισμένων, με πρώτο τον ερασιτέχνη αρχαιολόγο Έριχ φον Ντένικεν, ότι σχετίζονταν με τους εξωγήινους.

Όλα τα γεωγλυφικά, σύμφωνα με τους επιστήμονες, είχαν δημιουργηθεί με την αφαίρεση των μαύρων πετρών της επιφάνειας, ώστε να αποκαλυφθεί η λευκή άμμος από κάτω. Όμως με το πέρασμα του χρόνου η διάβρωση του εδάφους κατέστησε δύσκολο τον εντοπισμό τους ακόμη και από τον αέρα.

Ο λόγος της δημιουργίας τους αποτελεί ακόμη αντικείμενο συζήτησης, με τη μία επιστημονική πλευρά να θεωρεί ότι ήταν μηνύματα προς τις ουράνιες θεότητες, μια άλλη ότι ήταν τοποθεσίες διεξαγωγής τελετουργιών και μια τρίτη ότι βοηθούσαν στην κυκλοφορία του νερού και στην άρδευση.

Οι ερευνητές του ιαπωνικού Πανεπιστημίου Γιαμαγκάτα, με επικεφαλής τον καθηγητή ανθρωπολογίας και αρχαιολογίας Μασάτο Σακάι, κατέφυγαν από το 2018 στο σύστημα μηχανικής μάθησης της ΙΒΜ, το οποίο τροφοδότησαν αρχικά με εικόνες από ήδη γνωστά γεωγλυφικά, ώστε να το «εκπαιδεύσουν», και στη συνέχεια με νέες φωτογραφίες. Το σύστημα εντόπισε νέες περιοχές ενδιαφέροντος και έτσι οι ερευνητές βρήκαν μια άγνωστη έως τώρα ανθρωπόμορφη γεωγλυφική φιγούρα με τετράγωνο κεφάλι, η οποία στέκεται στα δύο πόδια της και κρατά κάτι σαν μπαστούνι.

 

Έχει μήκος περίπου τεσσάρων μέτρων και πλάτος δύο μέτρων, ενώ εκτιμάται ότι δημιουργήθηκε μεταξύ του 100 π.Χ. και του 100 μ.Χ.

«Είναι πολύ δύσκολο να καταλάβει κανείς το λόγο δημιουργίας του γεωγλυφικού και τον κοινωνικό ρόλο της ανθρωποειδούς φιγούρας», δήλωσε ο Σακάι. Συνολικά οι Ιάπωνες ερευνητές, που μελετούν τη Νάζκα από το 2006, έχουν βρει 143 γεωγλυφικά μέχρι σήμερα. Τα αρχαιότερα (100 π.Χ. έως 100 μ.Χ.) έχουν μήκος κάτω των 50 μέτρων, ενώ τα κάπως νεότερα (100 μ.Χ. έως 300 μ.Χ.) ξεπερνούν και τα 100 μέτρα.

(η εξωτερική φωτογραφία είναι του ΑΜΠΕ)

Επιστήμη

Πηγή άνθρακα αποτελούν οι λευκοί νάνοι του διαστήματος

Διάστημα-Λευκοί νάνοι

Πηγή άνθρακα στο διάστημα και άρα ζωής στο σύμπαν αποτελούν οι λευκοί νάνοι σύμφωνα με έρευνα του πανεπιστημίου Ιταλίας.

Με τον άνθρακα να αποτελεί το κύριο συστατικό του κόσμου, από το DNA και τους μυϊκούς ιστούς έως τις πρωτεΐνες, τα λίπη και τα σάκχαρα, τα άτομα άνθρακα που υπάρχουν στο σύμπαν, παράγονται από αστέρια. Ωστόσο, οι αστροφυσικοί βρίσκονται σε διαφωνία, για το αν η κύρια πηγή άνθρακα δημιουργείται όταν τα αστέρια μετατρέπονται σε λευκούς νάνους ή ο άνθρακας δημιουργείται όταν τα τεράστια αστέρια εκρήγνυνται ως σουπερνόβα. Ένας λευκός νάνος είναι ο πυρήνας που απομένει, όταν ένα άστρο πεθαίνει και σκορπίζει την ύλη του στους αστρικούς ανέμους.

Μια ομάδα αστρονόμων με επικεφαλής την καθηγήτρια Πάολα Μαρίγκο, του πανεπιστημίου της Πάδοβας, στην Ιταλία, ανέλυσαν τους λευκούς νάνους που ανακαλύφθηκαν πρόσφατα σε συστάδες στον Γαλαξία μας και διαπίστωσαν πως, η μάζα τους ήταν μεγαλύτερη από το αναμενόμενο.

Όσο μεγαλύτερος είναι ένας λευκός νάνος, τόσο μεγαλύτερο είναι και το άστρο που το παρήγαγε. Η σχέση μεταξύ των δύο μαζών του προγόνου, ή του αρχικού άστρου και του λευκού νάνου του, ονομάζεται αρχική-τελική σχέση μάζας και οι ερευνητές περιέγραψαν αυτό που βρήκαν ως «συστροφή» σε αυτήν τη σχέση.

«Η μελέτη μας ερμηνεύει αυτή τη συστροφή στη σχέση μάζας αρχικού-τελικού, ως υπογραφή της σύνθεσης του άνθρακα που δημιουργείται από άστρα μικρής μάζας στον γαλαξία μας», δήλωσε η Μαρίγκο.

Η ομάδα διαπίστωσε ότι ένα αστέρι πρέπει να έχει μια ελάχιστη μάζα για να διαδώσει τέφρα γεμάτη άνθρακα στον γαλαξία καθώς πεθαίνει. «Τώρα γνωρίζουμε πως, ο άνθρακας προήλθε από αστέρια με μάζα γεννήσεων όχι λιγότερο από περίπου 1,5 ηλιακές μάζες» εξήγησε η Μάριγκο.

Οι παρατηρήσεις σε παρόμοια αστέρια σε άλλους γαλαξίες, έδωσαν στους ερευνητές μια εικόνα για την χρονική στιγμή που τα αστέρια όταν πεθαίνουν, σκορπίζουν τη σκόνη τους που περιέχει άνθρακα στον γαλαξία και αυτό κατέστησε προφανές πως, οι προγονικοί λευκοί νάνοι ήταν η πιο πιθανή πηγή.

Πηγή: in.gr