Απόψεις

Εγγυημένη προφητεία ή κοινωνούμενη αλήθεια; Του Ηρακλή Φίλιου

εκκλησία

Η Εκκλησία βρίσκεται στον αντίποδα της θρησκείας. Η Εκκλησία ως κοινωνία προσώπων που κοινωνούν μεταξύ τους, αλλά και με τον Χριστό. Μία σαφής αναφορά του προσώπου στο κατεξοχήν πρόσωπο και όχι είδωλο∙ τον Χριστό. Βέβαια, ο Χριστός χρειάζεται να σωθεί. Να σωθεί από τις εγγυημένες προφητείες, τους αλάνθαστους σωτήρες, τις εικόνες - είδωλο που εξορίζουν τον Χριστό και σφετερίζονται τη θέση του.

Δεν αποτελεί διαπίστωση πως ο Χριστός έχει ξεχαστεί. Διαπίστωση αποτελεί η κατάντια της απώλειας, το γεγονός της αλλοτρίωσης, της επιτακτικής άρνησης του προσώπου Του. Ο Χριστός δείχνει να μην χωράει πλέον στην Εκκλησία. Χρειάζεται κόπος, ανάληψη προσωπικής ευθύνης και απεμπολισμός της ατομικότητας για να ταιριάξει ο Χριστός στο πρόσωπο του σύγχρονου ανθρώπου. Δεν υπάρχουν απροσδιόριστες λύσεις, μήτε έτοιμες συνταγές σωτηρίας.

Ο σύγχρονος άνθρωπος απαιτεί έτοιμη συνταγή. Θέλει να σωθεί. Δεν θέλει να κοπιάσει. Απαιτεί η ευθύνη του να καταστεί υποχρέωση του Θεού. Ένας Θεός που γεννιέται, αποκαλύπτεται, σαρκώνεται, όταν το απαιτεί η ανθρώπινη αντίληψη, η ανθρώπινη νόηση. Δεν νοείται Θεός εκτός του ανθρωπίνου μυστηρίου. Όπως και δεν νοείται άνθρωπος εκτός του μυστηρίου του Θεού. Τα πάντα έχουν απολέσει την αναφορά τους στον Θεό, τη συγγένεια τους μαζί Του. Δεν είμαστε γένος του Θεού. Έχουν αντιστραφεί τα πάντα. Ο Θεός είναι δικό μας γένος, αφού λειτουργεί σύμφωνα με την ανθρώπινη θέληση. Είναι τραγικό να θεωρείται ο Θεός εικόνα του ανθρώπου. Μήπως αυτό δεν είναι αμάρτημα;

Ο πιστός έχει απομακρυνθεί από την οντολογία των λέξεων και εμφανίζονται αλλοιωμένες, διφορούμενες. Έννοιες ενός στυγνού δοκητισμού που αρνείται περιεχόμενο, οντολογία και προοπτική. Εκκλησία, σωτηρία, μετάνοια, αμαρτία, ερμηνεύονται ανθρωπίνως. Δεν χωράει η βεβαιότητα της αλήθειας στα παραπάνω. Ο πιο εγκληματικός βιασμός της οντολογίας των εννοιών με βαθύτατες συνέπειες στο γεγονός του μυστηρίου που επιμελείται ο Θεός για τον άνθρωπο∙ αυτό της σωτηρίας. Ο άνθρωπος απαιτεί την εγγύηση του πράγματος. Θέλει να σωθεί. Αναζητά απρόσωπες αντιλήψεις. Έναν γέροντα που θα τον βεβαιώσει για τα έσχατα, που θα τον βγάλει θαυματουργικά από την κοπιαστική αναζήτηση, έναν θρησκευτικό γκουρού που θα διαβάζει το μέλλον του. Ανθώντας το φαινόμενο του γεροντισμού, με τον γέροντα να έχει εισβάλλει στο γεγονός της σχέσης με τον Θεό, υποκαθιστώντας τον Χριστό, κάνοντας θαύματα. Αυτό δεν ζητά ο πιστός; Έναν γέροντα – ζογκλέρ;

Η αλήθεια δραπετεύει, ξεφεύγει ολωσδιόλου από το ανέπαφο και ανολοκλήρωτο μιας βεβαιωμένης αγυρτείας. Πολλά μέσα στην Εκκλησία, ως αντίληψη, ερμηνεία, έχουν γίνει μία απάτη. Ο δρόμος της σωτηρίας, του κόπου, των δυσκολιών έχουν καταστεί υποθέσεις για τους ανόητους. Επιζητείται το θαύμα και μαζί του όλα όσα συμπαρασύρει ως γοητευτική αδολεσχία. Έχει εκφυλιστεί το κήρυγμα, ο λόγος, οι συμβολισμοί, η ουσία, το γεγονός της σωτηρίας, η έννοια του πόνου και κανείς δεν το έχει πάρει χαμπάρι. Θαυματοποιοί στο τσίρκο της απώλειας του προσώπου, του προσώπου ως έρως. Το χουν καταπιεί όλο. Πέρα από τον εκμηδενισμό τους, η αθεΐα ως κατάφαση στην άρνηση του αποκεκαλυμμένου μυστηρίου.

Δεν υφίστανται αυτόκλητοι σωτήρες, δεν υπάρχουν μοναδικά πρόσωπα σε βάρος της σύνολης μοναδικότητας του προσώπου. Η αλήθεια έχει βάσανο. Δεν αντιμετωπίζεται με έτοιμες συνταγές, ανώδυνες λύσεις. Έχει οδύνη η αλήθεια. Πολύ οδύνη. Ποιος θέλει να την γνωρίσει; Εφόσον η αλήθεια, καταπώς σημειώνει ο άγιος Ιωάννης Δαμασκηνός σε συζήτηση του με Μανιχαίο της εποχής, είναι γνώση κι επομένως κατοχή, πώς γνωρίζεται; Υπάρχει κατάσταση που την βεβαιώνει; Αντίληψη που την ερμηνεύει; Πρόσωπο που την γνωρίζει; Ο καθηγητής Χ. Γιανναράς σημειώνει: ‘’Η αλήθεια επαληθεύεται κοινωνούμενη. Δεν επαληθεύεται από μία αυθεντία ή από έναν νόμο ή από ένα κόμμα ή από μία ιδεολογία. Η αλήθεια επαληθεύεται στην εμπειρία τη σχέσης’’.

Τη στιγμή που ο εκκλησιαστικός στολισμός υπό το πλήθος περιττών και αμετροεπών φτιασιδίων μετέτρεψε τους ναούς σε λατέρνες, τη στιγμή που ο πιστός εκκλησιάζεται από ηθική υποχρέωση, τη στιγμή που ο άλλος στην ευχαριστιακή σύναξη δεν αντιμετωπίζεται ως κοινό μέλος, ως αδελφός, τη στιγμή που ο γεροντισμός καταπατά την ανθρώπινη ελευθερία και δημιουργεί οπαδούς, το ύφος και το ήθος απουσιάζουν. Η αρχοντιά, η επιβλητικότητα, η σεμνότητα, όλα αυτά πλέον αποτελούν ελλείψεις. Όλα έχουν γίνει εντυπωσιασμός. Για να καλλιεργεί το συναίσθημα απαιτείται ο εντυπωσιασμός. Όλα να γίνουν εντύπωση.

Απουσιάζει η σχέση, η κοινωνία, η συνάντηση. Συνάντηση με τον Χριστό, σχέση ειλικρινής, έντιμη, μαζί Του. Σχέση με τον συνάνθρωπο ως εικόνα του Θεού, χωρίς να αντιμετωπίζεται υποδιαίστερα, αλλά ισότιμα. Όλα αυτά όταν απουσιάζουν αναδεικνύουν την πνευματική ένδεια, την αποστροφή του λόγου ως σαρκούμενη μυσταγωγία. Τί του ταιριάζει του Θεανθρώπου; Τι του πρέπει του ανθρώπου;

Πρεσβύτερος Ηρακλής Φίλιος (Βαλκανιολόγος, Θεολόγος)

Κληρικός Ι.Μ. Σταγών & Μετεώρων

Απόψεις

Ο Ρόλος του Εθελοντή στην Ανακουφιστική Φροντίδα. Της Ροσβίτα Μπαντουβά

ηλικιωμενη

Κάθε χρόνο, στις 5 Δεκεμβρίου, μας δίνεται η ευκαιρία να γιορτάσουμε τη δέσμευση εκατομμυρίων εθελοντών που αφιερώνοντας προσωπικό χρόνο αναλαμβάνουν δράση για την οικοδόμηση ενός καλύτερου κόσμου.

Παγκοσμίως υπάρχουν αναρίθμητοι, σύλλογοι, οργανισμοί, ομάδες που αποτελούνται κυρίως από εθελοντές με τους πιο συνήθεις τομείς δραστηριοποίησης τους να αφορούν τις φιλανθρωπικές ή πολιτιστικές δραστηριότητες, την προστασία του περιβάλλοντος και την οικολογία.

Ο εθελοντισμός αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό και στις υπηρεσίες της Ανακουφιστικής Φροντίδας που λειτουργεί σε 87 χώρες του κόσμου. Η Ελλάδα είναι μία από αυτές τις χώρες στην οποία λειτουργεί και ο σύλλογος μας.

Οι συνθήκες της ιδέας της ίδρυσης του Συλλόγου Ανακουφιστικής φροντίδας «Ζαχαρία Κ. Μπαντουβά» σίγουρα δεν ήταν ευχάριστες. Όμως είναι έμπρακτη απόδειξη του μεγαλείου της ψυχής του ανθρώπου, πως μέσα από μια οδυνηρή απώλεια, μετατρέπει τον πόνο σε ανάγκη να προσφέρει με ό,τι είναι δυνατόν σε όσους υποφέρουν.

Η  κοινωνία του Ηράκλειου αμέσως αγκάλιασε και βοήθησε στην υλοποίηση αυτής της ιδέας υποστηρίζοντας μας δυναμικά ακόμη και σήμερα.

Από την πρώτη ημέρα ήρθαν κοντά μας πολλοί άνθρωποι με την επιθυμία να προσφέρουν εθελοντικά, ο καθένας με τον τρόπο του. Αξίζουν ένα μεγάλο ευχαριστώ, τον θαυμασμό και σεβασμό μας ως προς το έργο τους, γιατί ότι έχουμε καταφέρει έως σήμερα ως σύλλογος, οφείλεται σε μεγάλο βαθμό και στον προσωπικό χρόνο που διέθεσαν μέσω της εθελοντικής τους προσφοράς.

Η διάκριση που πήρε ο Σύλλογος το 2019 από το Δήμαρχο Ηρακλείου κ. Βασίλη Λαμπρινό είναι κατόρθωμα αδιαμφησβήτητα και δικό τους.

Η μεγαλύτερη ανταμοιβή που αντικατοπτρίζει όλη αυτή την προσπάθεια μας, είναι η αγάπη και η ευγνωμοσύνη που εισπράττουμε από τους ασθενείς και τις οικογένειες τους.

H κλασική ιατρική - εκτός την ψυχιατρική - συγκεντρώνεται στα όργανα του σώματος και τελειώνει με το θάνατο. Ενώ η Ανακουφιστική ιατρική «περιτυλίγει» τον ασθενή με τον μανδύα (= Pallium lat.) της φροντίδας σε όλη την πορεία της νόσου, καθώς και την οικογένεια του ασθενή ακόμη και μετά τον θάνατο, στο θρήνο.

Ωστόσο είναι γεγονός ότι η Ανακουφιστική Φροντίδα εντάσσεται στα ανθρώπινα δικαιώματα.

Λόγω της πολυπλοκότητας του ολικού πόνου και του «υποφέρειν» χρειάζεται μια εξατομικευμένη & ομαδική προσέγγιση του ασθενή. Η Διεπιστημονική Ομάδα δεσμεύεται να βοηθήσει, ώστε ο κάθε ασθενής να ζήσει όσο το δυνατό πληρέστερα.

Αυτό επιτυγχάνεται από το Ανθρώπινο Δυναμικό της Ομάδας της Ανακουφιστικής Υποστηρικτής Φροντίδας που αποτελείται από:

  • ΦΡΟΝΤΙΣΤΕΣ ΑΣΘΕΝΩΝ: οικογένεια, φίλοι, γείτονες.
  • ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ: γενικοί - ειδικοί νοσηλευτές.
  • ΙΑΤΡΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ: γενικοί γιατροί ειδικευμένοι στην ανακουφιστική ιατρική, ιατροί άλλων ειδικοτήτων.
  • ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ: κοινωνικοί λειτουργοί.
  • ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ: ιερείς, πνευματικοί σύμβουλοι.
  • ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ: οικογενειακοί σύμβουλοι, κλινικοί ψυχολόγοι, ψυχοθεραπευτές, συνδετική ψυχιατρική.
  • ΘΕΡΑΠΕΥΤΕΣ: εργοθεραπευτές, φυσιοθεραπευτές, λογοθεραπευτές, θεραπευτές (μουσικής, δράματος, τέχνης).
  • ΕΙΔΙΚΟΙ: διαιτολόγοι, φαρμακοποιοί.
  • ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ: βοηθοί φροντίδας, διοικητικό προσωπικό, κηπουροί, οδηγοί κ.α.
  • ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ διαφόρων ειδικοτήτων.

Οι εθελοντές δεν αντικαθιστούν τους επαγγελματίες υγείας, οι οποίοι ανακουφίζουν τους ασθενείς από το σωματικό πόνο και τα συμπτώματα των θεραπειων όπως ναυτία, ανορεξία, καχεξία, αναπνευστική δυσκολία κ.α. Συνεργάζονται μαζί τους, αντιμετωπίζοντας το «υποφέρειν», το οποίο είναι η ψυχική, κοινωνική και πνευματική ανησυχία που βιώνει ο ασθενής μαζί με την οικογένεια του. Με αυτόν τον τρόπο, ο κάθε εθελοντής, βάζει το δικό του λιθαράκι προάγοντας δημιουργικές, διαδραστικές και θεραπευτικές δραστηριότητες όπως καλλιτεχνικά δρώμενα, μουσικές βραδιές κ.α.

Επίσης, μέρος της ΑΦ είναι η δημιουργία Κέντρων Ημερήσιας Φροντίδας Ασθενών (ΚΗΦΑ) ανά 150.000 κατοίκους. Στόχος μας, τώρα είναι η δημιουργία ενός τέτοιου κέντρου για την κοινωνία του Ηρακλείου με ακόμη περισσότερες υπηρεσίες, όπως αρωματοθεραπεία, εργοθεραπεία και ένα πολυαισθητηριακό χώρο για την  ενδυνάμωση των νοητικών λειτουργιών και χαλάρωσης των ασθενών.

Τον σύλλογο μας πλαισιώνουν μέλη - εθελοντές απόφοιτοι του Διεπιστημονικού Σεμιναρίου «Βασικές Αρχές στην Ανακουφιστική Φροντίδα» και έχουμε δεχτεί νέες εγγραφές προκειμένου να παρακολουθήσουν το επόμενο σεμινάριο.

Στόχος των σεμιναρίων είναι να οδηγούν στην ολοκληρωμένη αξιολόγηση και την ικανότητα προσδιορισμού των παραγόντων που επηρεάζουν την ποιότητα ζωής των ασθενών και των φροντιστών τους καθώς επίσης και στην  εξασφάλιση εξατομικευμένου σχέδιου φροντίδας.

Σε μια δύσκολη εποχή που κυριαρχεί ο εγωισμός και το ατομικό συμφέρον, κάποιοι κρατούν ακόμα αναμμένη την φλόγα της αγάπης. Με πνεύμα συνεχούς και ανιδιοτελούς προσφοράς προς τον συνάνθρωπο, την πατρίδα, τη φύση και το περιβάλλον, ο εθελοντής δρα είτε ατομικά, είτε διαμέσου οργανώσεων κι αποτελεί φωτεινό παράδειγμα προς μίμηση για όλους μας.

Απευθυνόμαστε με ανοιχτή πρόσκληση σε όλους εσάς με το έντονο το αίσθημα της κοινωνικής αλληλεγγύης, την αναζήτηση ενός ανώτερου νοήματος στη ζωή, τη διάθεση για ψυχική και κοινωνική επαφή, τη χαρά της προσφοράς, να πλαισιώσετε τον Σύλλογο μας με την ανιδιοτελή προσφορά σας.

Ροσβίτα Μπαντουβά - Προέδρος  του Συλλόγου Συλλόγου Ανακουφιστικής φροντίδας «Ζαχαρία Κ. Μπαντουβά»