Στις 2 Ιανουαρίου, η Ορθόδοξος Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Οσίου σεραφείμ του Σάρωφ.
Ο Όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ, γεννήθηκε στο Κούρσκ της Ρωσίας το 1759 μ.Χ. και ονομάσθηκε Πρόχορος. Νεαρός, αποφάσισε ελεύθερα να μονάσει στη μονή του Σάρωφ, όπου ανήλθε με τους πνευματικούς του αγώνες την κλίμακα των αρετών.
Μιμούμενος το παράδειγμα των μεγάλων γερόντων της ερήμου έζησε σε τέλεια απομόνωση σε ερημικό κελί στο δάσος, για δεκαπέντε χρόνια με νηστεία, αδιάλειπτη προσευχή και μελέτη του Θείου Λόγου. Επανήλθε στη Μονή του Σάρωφ και ακολούθησε νέα απομόνωση για άλλα δεκαπέντε χρόνια, Ώριμος πλέον στην πνευματική ζωή και γέροντας στην ηλικία, αφιερώθηκε στη διακονία του πλησίον, απαλλαγμένος από κάθε ενδεχόμενη ιδιοτέλεια.
Έγινε μέτοχος της εμπειρίας του ακτίστου φωτός. Το Θείο φως είναι η αιώνια ζωή, η βασιλεία του Πανάγιου Τριαδικού Θεού, η άκτιστη ενέργεια της άπειρης Θεότητας.
Χαιρετούσε τους ανθρώπους με το: «Χριστός Ανέστη, Χαρά μου!» Αφού ζούσε αδιάλειπτα τη χαρά της Αναστάσεως.
Κοιμήθηκε οσιακά, ενώ προσευχόταν, στις 2 Ιανουαρίου το έτος 1833. Ο θάνατός Tου υπήρξε οσιακός. Βρέθηκε νεκρός, γονατισμένος, με τα μάτια προσηλωμένα στην εικόνα της Θεοτόκου. Την προηγούμενη μέρα είχε κοινωνήσει των Αχράντων Μυστηρίων και είχε αποχαιρετήσει τους πατέρες του μοναστηριού.
Συγκλονιστικό γεγονός για τη Ρωσία υπήρξε η εύρεση της σορού Του, το 1990 και η μεταφορά της στη γυναικεία Μονή του Ντιβέγιεβο (την οποία ο όσιος είχε υπό την πνευματική Του καθοδήγηση και προστασία).
Η φήμη της αγιότητάς του δεν παρέμεινε μόνο στην πατρίδα του και τους Ρώσους, αλλά εξαπλώθηκε σε όλο τον οικουμενικό ορθόδοξο κόσμο.
(H Μονή του Σεραφείμ του Σαρώφ στη Ρωσία)
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Η συγκλονιστική εμφάνιση της Παναγίας στον Όσιο Σεραφείμ του Σάρωφ