Απόψεις

Ο χριστιανός δεν γνωρίζει τον Θεό του. Του Ηρακλή Φίλιου*

χριστός

Το ερωτηματικό θα μας έδινε την δυνατότητα να ελπίζουμε σε κατάφαση. Η άρνηση δημιουργεί εκτός από ενοχές τραύματα. Η βεβαιότητα της άρνησης είναι κάτι πολύ χειρότερο. Δείχνει να αποτελεί την καταπάτηση της ελευθερίας, αφού η απουσία της ελευθερίας προκαθορίζει τα πράγματα.

Ενδέχεται να μην έχουμε γνώση του Θεού οι χριστιανοί. Δεν γνωρίζουμε τον Θεό μας. Και το έγκλημα είναι να μεταφέρουμε στους ανθρώπους έναν Θεό διαφορετικό από αυτό που ο ίδιος είναι. Αυτό είναι έγκλημα. Αλλά το έγκλημα συντελείται εντός των τειχών της ορθοδοξίας. Δεν είναι οι εχθροί από τους οποίους κινδυνεύει η ορθοδοξία, το πρόσωπο του Θεού. Η θεοκτονία συντελείται από τους φύλακες της πόλης. Και είναι τραγικό αυτό διότι αφενός μεν τόσα χρόνια οι φύλακες δεν κατάφεραν να σχηματίσουν μία ορθή αντίληψη περί Θεού, αφετέρου δε αλλοιώνουν το πρόσωπο του Θεού στους άλλους, στους άγνωστους, στους γνωστούς, σε όσους θέλουν να γνωρίσουν, σε όσους δεν είχαν την δυνατότητα να γνωρίσουν, αλλά κι αυτόν τον Θεό που γνώρισαν, καλύτερα να μην τον είχαν γνωρίσει ποτέ.

Οι περισσότεροι εντός της Εκκλησίας έχουμε δημιουργήσει έναν Θεό στον οποίο έχουμε φορτώσει τα πάθη μας, τις αδυναμίες μας, τα φετίχ μας. Ο Θεός της ορθοδοξίας από τα χέρια ορθόδοξων αιρετικών καθίσταται φετιχιστής. Ξένος Θεός σε γνώριμα πρόσωπα. Φορτωμένος με ό,τι πιο βρώμικο είχαμε να του προσφέρουμε. Κι όλα αυτά σε πρόσωπα που υποτίθεται πως είχαν σχηματίσει την αντίληψη περί του Θεού, μία αντίληψη που δεν συνάδει με την ιδέα. Όμως αυτό εμφανίζεται προς τα έξω. Ένας Θεός ξένος προς τις αποκαλύψεις της Παλαιάς Διαθήκης και την κένωση της Καινής συμφωνίας με τον λαό του.

Είναι φυσικά όλα αυτά, αφού ο χριστιανός από την στιγμή που γεννιέται ενδιαφέρεται μόνο για τον θάνατο και την αιώνια ζωή, αδιαφορώντας για την επίγεια. Έτσι αποστρέφονται την ζωή, όπως πολύ σωστά θα γράψει στον Ζαρατούστρα ο Νίτσε. Ο σύγχρονος χριστιανός κατάντησε να λειτουργεί με όρους μανιχαϊστικούς και μονοφυσιτικούς. Το σώμα είναι αμαρτία, η ψυχή είναι ιερή. Αυτά δεν λένε πολλοί χριστιανοί; Αυτό δεν πιστεύουν; Απόλυτα φανατικοί υποστηρικτές και συνεχιστές της φιλοσοφίας του Πλωτίνου. Ο χριστιανός σήμερα, πολλές φορές, ενεργεί ως μανιχαίος. Καλό - κακό, σώμα - ψυχή, ιερό - βέβηλο. Δεν ενεργεί πέρα από διαχωριστικές γραμμές. Όλη η ζωή του περιστρέφεται γύρω από τον θάνατο, ενώ την ίδια στιγμή δεν έχει ζήσει την ζωή του, σαν η Βασιλεία του Θεού να εγκαθιδρύεται ως πραγματικότητα, αυθεντική εκστατικότητα, μόλις αφήσει το σώμα του στο χώμα. Ενώ η Βασιλεία του Θεού ξεκινάει ως κατάφαση της ζωής αυτής. Δεν μπορεί να υπάρξει Βασιλεία του Θεού χωρίς αυτήν την ζωή. Η αιωνιότητα προϋποθέτει μία αναφορά, ένα σημείο εκκίνησης.

Πώς λοιπόν να γνωρίσει ο χριστιανός τον Θεό όταν παραμερίζει όσα χειροκρότησε η φιλοσοφία ως μεταφυσικά αδιέξοδα; Ας πάρουμε ένα παράδειγμα∙ αυτό της σωματικότητας. Η ανθρώπινη σωματικότητα, ένα ζήτημα ταμπού για τον πλατωνισμό, τον νεοπλατωνισμό, ακόμη και πολλούς χριστιανούς σήμερα. Πώς θα γνωριστεί ο Θεός αν ο άνθρωπος αρνηθεί την σωματικότητα του; Αν ο άνθρωπος πετάξει το σώμα του τελείωσε το θέμα. Δεν υπάρχει αγιοσύνη. Ποιος είπε πως η αγιοσύνη είναι θέμα της ψυχής; Το σώμα δεν μετέχει; Δεν αγιάζεται το σώμα; Δεν είναι ενιαία ψυχοσωματική ύπαρξη ο άνθρωπος κατά Γρηγόριο Νύσσης; Γιατί υπάρχει το σώμα; Για να επιβιώνει το lifestyle; Γιατί να ενανθρωπίσει ο Θεός; Μήπως για τον εαυτό του ενανθρώπισε; Και με την Δ’ Οικουμενική Σύνοδος της Χαλκηδόνας τι διατρανώθηκε; Ότι ο Χριστός είναι τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος; Χωρίς καμία σημασία για την ανθρώπινη σωματικότητα όλα αυτά; Πού είναι η καταξίωση της σωματικότητας;

Δεν είναι εύκολο να αναμετρηθείς με τις αντοχές σου. Σου υπενθυμίζουν πόσο κτιστός και πεπερασμένος εξακολουθείς να παραμένεις απέναντι σε έναν Θεό που κρύβεται και ταυτόχρονα φανερώνεται, όπως θα ‘λεγε ο άγιος Αυγουστίνος. Ο Θεός αυτός συνεχώς αποκαλύπτεται, συνεχώς σαρκώνεται. Η σάρκωση δεν είναι κάτι που έγινε και τελείωσε. Ένας τέτοιος απαθής Θεός δεν ενδιαφέρει και δεν συγκινεί. Το αριστοτελικό ακίνητο κινούν δεν συνάδει με την εκστατικότητα, επομένως και ερωτικότητα του Θεού. Αφήνει παγερά αδιάφορο τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος αναζητά. Ο Θεός του αποκαλύπτεται κι εκείνος επιλέγει τον τρόπο αντίληψης, τον τρόπο με τον οποίο θα ιδωθεί ο Θεός.

Αν ο χριστιανός επιμείνει να γνωρίζει με λάθος, αλλά κι όταν γνωρίζει να οδηγείται στην θεοκτονία, υπάρχει η αίσθηση πως αρνείται την σωτηρία. Εκτός κι αν απαντήσει με σοβαρότητα στο ερώτημα που έθεσε ένας ιερέας στους μαθητές του, στις αρχές του 1849, σε ένα κατηχητικό σχολείο στη Χαϊδελβέργη: ‘’Μπορεί κανείς να πει και να σκεφτεί κάτι διαφορετικό από το ότι ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο;’’. Ο Feuerbach με μία επιστολή προς τη σύζυγο του το ίδιο έτος, μέσα από την αφήγηση του περιστατικού, της έγραψε πως ένα αγόρι απάντησε ‘’Ναι, ο Feuerbach λέει ότι αυτό δεν είναι αλήθεια’’. Και οι χριστιανοί;

Πρεσβύτερος Ηρακλής Φίλιος (βαλκανιολόγος, θεολόγος)

Κληρικός Ι.Μ. Σταγών & Μετεώρων

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

"Ο λαός θα πληρώσει έως και 78 δισ ευρώ την ασφαλιστική “μεταρρύθμιση" της κυβέρνησης"

Η «Ελλάδα 2.0» και οι πολιτικές εξελίξεις… Του Πέτρου Μηλιαράκη

Απόψεις

The Guardian: Ο συνασπισμός είναι αναπόφευκτος. Tου Πέτρου Μηλιαράκη

μηλιαρακης πετρος

Η εκλογική διαδικασία στη Γερμανία, που σε λίγες ώρες θα έχει ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα ,υποχρεώνει σε ετοιμότητα ,σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο όχι μόνο  τον πολιτικό και δημοσιογραφικό κόσμο, αλλά και την «οικονομική ελίτ» , όχι μόνο της Ευρώπης ,αλλά και παγκοσμίως. 

Το εξαιρετικό δε αυτό ενδιαφέρον υφίσταται, καθώς σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία, η Γερμανία έχει σημαντικό ρόλο – αντικειμενικά είναι μια εξέχουσα οικονομική δύναμη. 

Ειδικότερα στο χώρο λήψης των ευρωπαϊκών αποφάσεων, με προτάγματα τη δημοσιονομική και νομισματική πολιτική, αλλά και τη χρηματοδότηση κρίσιμων τομέων μέσω ευρωπαϊκών πολιτικών, το Βερολίνο επιδρά αποφασιστικώς στα «κέντρα λήψης των αποφάσεων» στις  Βρυξέλλες και στη  Φρανκφούρτη. 

Για να ορθοτομούμε όμως το λόγο της πολιτικής αλήθειας, «το Βερολίνο είναι το κέντρο λήψης  των αποφάσεων», με δεσπόζουσα θέση στις  άτυπες διαδικασίες του Eurogroup.

Οίκοθεν συνάγεται ότι το ενδιαφέρον εστιάζει και στην Αθήνα. Άλλωστε , η Ελλάδα στο πλαίσιο των οικονομικών δεσμεύσεων της-μεταξύ των άλλων επαχθών- υπόκειται και στην «καλή προαίρεση» της γερμανικής καγκελαρίας. 

Συνεπώς το εγχώριο πολιτικό σύστημα διατηρεί ιδιαίτερο ενδιαφέρον ως προς το «ποια» θα είναι η νέα κατεύθυνση πολιτικών της λεγόμενης ήδη «μετά-Μέρκελ εποχής».

•οι αναποφάσιστοι το πρώτο κόμμα 

 Ας επανέλθουμε όμως στα εκλογικά δεδομένα της τελευταίας στιγμής που αφορούν στο εκλογικό σώμα της Γερμανίας. Υπ´όψιν ότι το εντυπωσιακό των δημοσκοπήσεων είναι ότι το πρώτο κόμμα (!) στη Γερμανία είναι σε εντυπωσιακό  μάλιστα ποσοστό οι  αναποφάσιστοι! Το ποσοστό των Γερμανών πολιτών που δεν έχει καταλήξει «ποιό κόμμα»  εμπιστεύονται ανέρχεται στο εντυπωσιακό ποσοστό του 35% και μάλιστα ελάχιστο χρόνο πριν την τελική ετυμηγορία!.. Ως έκπληξη δε θεωρείται ότι το SPD  χάνει το προβάδισμα του, μιας και το CDU φαίνεται να ανακάμπτει όσο πλησιάζει ο χρόνος της εκλογικής διαδικασίας.

• με στοιχεία του βρετανικού Guardian

Ο βρετανικός Guardian, παραμονή των εκλογών (25 Σεπτεμβρίου), αναλύοντας τα ενδεχόμενα των γερμανικών εκλογών, ως υπότιτλο χρησιμοποιεί με τρόπο αδίστακτος βέβαιο την εκδοχή ενός συνασπισμού. 

Ο υπότιτλος είναι συγκεκριμένος: «ένας συνασπισμός είναι αναπόφευκτος» : A coalition appears inevitable.

Επίσης ο Guardian αναφέρεται σε δύο  κορυφαίες δημοσκοπήσεις που δημοσιεύθηκαν την Παρασκευή πριν από τις εκλογές της Κυριακής. Αυτές οι δημοσκοπήσεις που θεωρούνται έγκυρες, διαφορετικά ο Guardian δεν θα μπορούσε να κάνει αναφορά σε αυτές, δείχνουν ότι οι Σοσιαλδημοκράτες (SPD) έχουν χάσει το προβάδισμά τους έναντι των Χριστιανοδημοκρατών (CDU). Επίσης μία δημοσκόπηση,που πραγματοποιήθηκε από τη Civey για τον τηλεοπτικό φορέα ZDF, έδειξε ότι το SPD ήταν σταθερό στο 25%, αλλά το CDU είχε αυξηθεί στο 23%. 

Μια  άλλη δημοσκόπηση που κυκλοφόρησε αργότερα την ίδια μέρα και έγινε  για λογαριασμό του Ινστιτούτου Δημοσκοπίσεων  Allensbach για την Frankfurter Allgemeine Zeitung ,έδειξε ότι ο αγώνας ήταν ακόμη «πιο σφιχτός» , με το SPD στο 26%, το CDU στο 25%.

Επίσης το κόμμα των Πρασίνων φαίνεται στις τελευταίες δημοσκοπήσεις να είναι στο 16% και το FDP στο 10,5% έως 12%. Το ακροδεξιό AfD βρίσκεται στο 10% και ακολουθεί ο ακροαριστερός DieLinke με 5% έως 6%, πράγμα που σημαίνει ότι είναι στα πρόθυρα  ακόμη και να μην επανεκλεγεί στο Κοινοβούλιο…

Ωστόσο, με σημαντική διαφορά, ο πιο δημοφιλής υποψήφιος για καγκελάριος παραμένει ο Olaf Scholz (Όλαφ Σολτς)του SPD, με το 47%. Θεωρητικά θα πρέπει να εκτιμηθεί ότι θα είναι ο επικρατέστερος για να καταλάβει την καγκελαρία. Αναφερόμαστε βεβαίως σε θεωρητικό ενδεχόμενο, αλλά το πιο πιθανό.Συνεπώς μένει να αποδειχθεί.

• Η Αθήνα να είναι προσγειωμένη  στην πραγματικότητα.

Φυσικά στην Ελλάδα διατηρείται εξαιρετικό ενδιαφέρον για τις εξελίξεις της «μετά-Μέρκελ εποχής». 

Για όσους δε μπορεί να υποστηρίζουν, να εκλαμβάνουν, να φιλοδοξούν, να  εκτιμούν ή να προσδοκούν  ότι εάν την Κυριακή 26 Σεπτεμβρίου 2021 εκλεγεί καγκελάριος ο Σοσιαλδημοκράτης Όλαφ Σολτς αυτοδύναμος ή με συνασπισμό, πως θα αλλάξει δραματικά η κατάσταση, ότι θα δούμε ένα πιο ήπιο πρόσωπο της Γερμανίας απέναντι στην ελληνική χρεωδουλοπαροικία, καλό είναι να συνειδητοποιήσουν, ότι το Βερολίνο  και με καγκελάριο τον Όλαφ Σολτς θα τηρήσει την ίδια πολιτική. 

Για το Βερολίνο και επι Σοσιαλδημοκρατών , η Ελλάδα  βεβαίως θα είναι εταίρος και  κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά  σε «καθεστώς προτεκτοράτου» επί του οποίου θα ασκείται εξουσία που θα αφορα dominium επί πραγμάτων και imperium επί προσώπων. 

Εκτός κι αν ο νέος καγκελάριος μας εκπλήξει με την γενναιότητα του αλλά και με την τήρηση της νομιμότητας απέναντι στο Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο και ειδικότερα στο Δίκαιο του Πολέμου, και πρώτος αναγνωρίσει ότι θα πρέπει επιτέλους η μεταπολεμική  ενωμένη Γερμανία να ανταποκριθεί στο ζήτημα των γερμανικών επανορθώσεων και του κατοχικού δανείου. Μόνο τότε η καγκελαρία  του Βερολίνου θα φαίνεται ότι αλλάζει την πολιτική της απέναντι στην Ελλάδα.
Συνεπώς καλό είναι να μην υπάρχουν ελπίδες που προδήλως θα «στηρίζονται»  σε πλάνη περί τα πράγματα και σε εσφαλμένες προϋποθέσεις…

* Ο Πέτρος Μηλιαράκης δικηγορεί στα Ανώτατα Ακυρωτικά Δικαστήρια της Ελλάδας και στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια του Στρασβούργου και του Λουξεμβούργου (ECHR και GC – EU).

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Οι γερμανικές εκλογές σε αριθμούς

Ανγκελα Μέρκελ: Δεν θα μας λείψει καθόλου, λένε οι Γερμανοί

Γερμανία –εκλογές: Εξακολουθεί να προηγείται το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα

ESPA BANNER