Gossip - LifeStyle

Η απάντηση του Νίκου Μουτσινά στο αισχρό μήνυμα που δέχτηκε

nikosmoutsinas.jpg

Ο Νίκος Μουτσινάς απάντησε σε μια γυναίκα, η οποία του έστειλε μήνυμα στο Instagram και τον αποκάλεσε με μια χυδαία λέξη και την έβαλε… στη θέση της.

"Ανέβασα προχθές στο Instagram μου αυτό που έλεγε “Seven days”, το ανέβασα την Τρίτη. Την Τετάρτη 28 Οκτωβρίου μου στέλνει μήνυμα μια κυρία, η οποία μου γράφει “είναι η μέρα εθνικής εορτής και εσύ είσαι αυτό που είσαι πάντα, που…α”. Το κοιτάω, προσπαθώ να καταλάβω γιατί είμαι που…α επειδή έκανα αυτό το πράγμα. Της απάντησα ότι αν δεν δείτε την ημερομηνία είναι 27 του μηνός και όχι 28 και εσείς έχετε επιλέξει να γιορτάσετε λέγοντάς με που…α. Οπότε, καθίστε να σκεφτείτε τη ζωή σας μήπως υπάρχει κάποιο πρόβλημα. Με αγάπη, που…α!

Δεν απάντησε άλλο, αλλά ούτε κι εγώ έδωσα συνέχεια. Μην παθαίνετε τέτοια τρέλα και να πηγαίνετε να βρίζετε τόσο πολύ, άσχετο κόσμο γιατί δεν με γνωρίζετε, με βλέπετε στην τηλεόραση. Μπες στη θέση μου, να ανοίξεις το κινητό σου, εσύ η κυρία που έστειλες το μήνυμα, και να έβλεπες να σε βρίζουν 30 άνθρωποι. Πιστεύετε είναι ωραίο; Έχετε δικαίωμα να μου πείτε τι θα ανεβάσω στο λογαριασμό μου; Μην παθαίνετε εμμονές και μην φανατίζεστε.

Επειδή ζούμε μια περίοδο, η οποία είναι πολύ έτσι καλυμμένη με την κλεισούρα και όλο αυτό που μας συμβαίνει. Μην περιορίζεις και τον άλλον για το τι θα ανεβάζει στο λογαριασμό του γιατί είναι ο δικός του λογαριασμός. Τα φιλιά μου στην κυρία, που…α!", ήταν τα λόγια του παρουσιαστή.

 

 

Gossip - LifeStyle

Η συγκλονιστική ανάρτηση του Αύγουστου Κορτώ για τη βία κατά των γυναικών

korto2.jpg

Σε μια συγκλονιστική ανάρτηση στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook, με αφορμή την σημερινή μέρα η οποία είναι η Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Βίας κατά των Γυναικών έκανε ο συγγραφέας Αύγουστος Κορτώ.

Διαβάστε την ανάρτησή του:

 «Την πρώτη φορά που άκουσα από γυναίκα που αγαπούσα και θαύμαζα ότι ο πρώην άντρας της την είχε στείλει δυο φορές στο νοσοκομείο απ' το ξύλο, έμεινα άναυδος. Μια γυναίκα τρυφερή και γενναιόδωρη, καλλιεργημένη και πολυταξιδεμένη, με σπουδαίο έργο στον επαγγελματικό της χώρο - πώς ήταν δυνατόν; Πίστευα ακόμα, ειλικρινά, ότι η κακοποίηση ήταν έγκλημα της βαθιάς επαρχίας και των εξαθλιωμένων οικονομικά στρωμάτων - μια τραγική παρενέργεια της φτώχιας και της άγνοιας.

Τη δεύτερη φορά που άκουσα από γυναίκα που αγαπούσα και θαύμαζα ότι ο άντρας της τη σάπιζε στο ξύλο κάθε μέρα, ακόμα και μπροστά στο παιδί, έμεινα άναυδος. Μια γυναίκα δυναμική, θαρραλέα, ανεξάρτητη και φιλόστοργη, χαρισματική επιστήμων - πώς ήταν δυνατόν; Πίστευα ακόμα, ειλικρινά, πως οι άντρες που δέρνουν τις γυναίκες τους εντοπίζουν και τρέφονται από κάποια αδυναμία.

Τρίτη φορά δεν υπήρξε, γιατί στο μεταξύ είχαν ανοίξει τα μάτια μου, έστω κι αργοπορημένα, κι είχα αντιληφθεί πως η απορία μου ήταν κομμάτι του προβλήματος: αναζητούσα την αιτία ενός απεχθούς εγκλήματος στο θύμα του, στις ακραίες συνθήκες - σε οτιδήποτε, προκειμένου να μην παραδεχτώ ότι ο μόνος ένοχος, ο δράστης, ήταν ένας άντρας καθημερινός, που ενδεχομένως, στην επιφάνεια του κοινωνικού του ρόλου, ελάχιστα διέφερε από μένα.

Σήμερα, ευτυχώς, αναγνωρίζουμε δημόσια πως το έγκλημα της κακοποίησης δεν λογαριάζει κοινωνικές, οικονομικές, ή άλλες παραμέτρους, ότι οποιαδήποτε γυναίκα είναι δυνάμει θύμα, κι ότι ο εγκληματίας δεν έχει κέρατα και κόκκινα μάτια, αλλά μπορεί να είναι ο - εξ όψεως καλός και αφοσιωμένος - σύζυγος της διπλανής πόρτας.

Και συγχρόνως, ορισμένα μέσα ενημέρωσης, κι ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας, μένουν εγκληματικά καθηλωμένα στο παρελθόν, κι εξακολουθούν να στοχοποιούν τα θύματα: "έρωτες" που "θολώνουν το μυαλό", όπλα που εκπυρσοκροτούν από μόνα τους, γυναίκες που ακόμα και νεκρές υπομένουν την κακοποίηση, όταν δεν ενοχοποιούνται ανερυθρίαστα για τα "πάθη" που οδήγησαν, τάχα, στη δολοφονία τους.

Να αφουγκραζόμαστε τις γυναίκες, λοιπόν - συγγενείς και φίλες, συνεργάτιδες και γνωστές - όταν, με πελώριο θάρρος, μας ανοίγουν την καρδιά τους, για ν' ανοίξουμε, με τη σειρά μας, το μυαλό μας.

Κανένα θύμα αγριότητας δεν είναι ένοχο. Κανένα έγκλημα δεν διαπράττεται από μόνο του. Καμιά γυναίκα δεν πρέπει, μπροστά στη βία, να αισθάνεται μόνη».