Υγεία

Ζέστη και υγρασία: Οι κίνδυνοι για την υγεία μας

παραλία

Σίγουρα έχετε ακούσει να λένε "Δεν είναι η ζέστη, είναι η υγρασία", όταν το θέμα είναι η συμφόρηση που μας πιάνει όταν εν μέσω υψηλών θερμοκρασιών το καλοκαίρι, έχουμε μπουρίνια και βροχές. Στην πραγματικότητα, ευθύνονται και τα δύο για όσα νιώθουμε.

Το ανθρώπινο σώμα ρυθμίζει την θερμότητά του μεταβάλλοντας τον ρυθμό και το βάθος της κυκλοφορίας του αίματος, χάνοντας νερό μέσω του δέρματος και των αδένων του ιδρώτα και με λαχάνιασμα, αν το αίμα θερμαίνεται πάνω από τους 37 βαθμούς Κελσίου.

Τι κάνει ο οργανισμός όταν έχει μεγάλη ζέστη

Η καρδιά αρχίζει να αντλεί περισσότερο αίμα, τα αιμοφόρα αγγεία διαστέλλονται για να διευθετήσουν την αυξημένη ροή και τίθενται σε λειτουργία οι δέσμες μικροσκοπικών τριχοειδών που περνούν μέσα από τα ανώτερα στρώματα του δέρματος. Το αίμα του σώματος κυκλοφορεί πιο κοντά στην επιφάνεια του δέρματος και έτσι ένα μέρος της θερμότητας εκλύεται στην ψυχρότερη ατμόσφαιρα. Ταυτόχρονα, το νερό διαχέεται μέσω του δέρματος ως ιδρώτας. Το δέρμα χειρίζεται περίπου το 90% της θερμικής λειτουργίας του σώματος.

Τι αλλάζει όταν η ζέστη συνδυάζεται με υγρασία

Για να πέσει η θερμοκρασία σώματος μέσω της εφίδρωσης, ο ιδρώτας πρέπει να εξατμιστεί στην επιδερμίδα. Αλλά όταν υπάρχει υψηλή υγρασία στην ατμόσφαιρα, αυτή η διαδικασία επιβραδύνεται. Η καθαυτή διαδικασία εξάτμισης λειτουργεί ως εξής: η θερμική ενέργεια που απαιτείται για την εξάτμιση του ιδρώτα εξάγεται από το σώμα και έτσι αυτό ψύχεται. Υπό συνθήκες υψηλής θερμοκρασίας (πάνω από 32 βαθμούς Κελσίου) και υψηλής υγρασίας, το σώμα κάνει ό, τι μπορεί για να διατηρήσει τους 37 βαθμούς στο εσωτερικό του. Η καρδιά αντλεί έναν… χείμαρρο αίματος μέσω διασταλμένων κυκλοφορικών αγγείων. Οι αδένες του ιδρώτα ρίχνουν υγρά στην επιφάνεια του δέρματος.

Οι θερμικές διαταραχές σε συνθήκες ζέστης και υγρασίας έχουν γενικά σχέση με την μείωση ή την κατάρρευση της ικανότητας του σώματος να εκλύει θερμότητα με κυκλοφορικές αλλαγές και εφίδρωση ή από μια χημική (αλάτι) ανισορροπία που προκαλείται από υπερβολική εφίδρωση. Όταν η αύξηση της θερμότητας υπερβαίνει την έκλυση αυτής από το σώμα, ή όταν το σώμα δεν μπορεί να αντισταθμίσει τα υγρά και το αλάτι που χάνονται λόγω της εφίδρωσης, η θερμοκρασία του εσωτερικού πυρήνα του σώματος αρχίζει να αυξάνεται και μπορεί να αναπτυχθεί ασθένεια που σχετίζεται με τη θερμότητα.

πηγή: iatropedia.gr

Υγεία

Ουρολοιμώξεις: Έξι αποτελεσματικοί τρόποι να προφυλαχθείτε

ουρολοίμωξη

Η ουρολοίμωξη είναι μια μόλυνση που προσβάλει το ανώτερο ή το κατώτερο ουροποιητικό σύστημα, από τα νεφρά και τους ουρητήρες μέχρι την ουροδόχο κύστη και την ουρήθρα, που αποτελούν την κατώτερη ουροποιητική οδό.

Οι γυναίκες διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης ουρολοίμωξης από τους άνδρες, με τη μόλυνση που εντοπίζεται στην κύστη να είναι συχνά επώδυνη και ενοχλητική. Εκτός, όμως, από τα σχετικά ήπια αυτά συμπτώματα, υπάρχουν και σοβαρές επιπτώσεις που μπορεί να εμφανιστούν αν η ουρολοίμωξη εξαπλωθεί στα νεφρά.

Οι γιατροί συνήθως χορηγούν αντιβίωση για τη θεραπεία των ουρολοιμώξεων, ωστόσο, οι ειδικοί της Mayo Clinic αναφέρουν πως υπάρχουν βήματα που μπορείτε να ακολουθήσετε ώστε να αποφύγετε εξαρχής την ουρολοίμωξη.

Συμπτώματα
Η ουρολοίμωξη δεν προειδοποιεί πάντα με σημάδια και συμπτώματα, όταν όμως συμβαίνει αυτό, παρατηρείται:

-Έντονη και  επιτακτική ανάγκης ούρησης

-Αίσθηση καψίματος κατά την ούρηση

-Συχνή, ήπιας μορφής ακράτεια

-Θολά ούρα

-Ούρα χρώματος κόκκινου ή ανοιχτού ροζ – σημάδι αίματος στα ούρα

-Δύσοσμα ούρα

-Πόνος στο πυελικό έδαφος στις γυναίκες – ειδικά στο κέντρο της πυέλου και γύρω από την περιοχή του ηβικού οστού

Αιτίες
Η ουρολοίμωξη συμβαίνει όταν κάποιο βακτήριο εισέρχεται στην ουροποιητική οδό μέσω της ουρήθρας και αρχίζει να πολλαπλασιάζεται εντός της κύστης. Παρόλο που το ουροποιητικό σύστημα είναι σχεδιασμένο για να κρατά έξω τέτοιους μικροσκοπικούς εισβολείς, πολλές φορές η άμυνα φθίνει, με αποτέλεσμα τα βακτήρια να παραμένουν, να πολλαπλασιάζονται και να οδηγούν σε λοίμωξη.

Η πιο συχνή περίπτωση ουρολοίμωξης εντοπίζεται κυρίως στις γυναίκες και επηρεάζει την κύστη και την ουρήθρα.

– Μόλυνση της κύστης (κυστίτιδα). Αυτός ο τύπος ουρολοίμωξης προκαλείται συνήθως από το E. coli, ένα βακτήριο που εντοπίζεται συχνά στη γαστρεντερική οδό. Κάποιες φορές, όμως, υπεύθυνα μπορεί να είναι και άλλα είδη βακτηρίων.

Κυστίτιδα μπορεί να προκαλέσει και η σεξουαλική επαφή, ωστόσο δεν είναι απαραίτητο κάποιος να είναι σεξουαλικά ενεργός για να την αναπτύξει. Όλες οι γυναίκες διατρέχουν αυτό τον κίνδυνο λόγω της ανατομίας του γυναικείου σώματος, ειδικότερα λόγω της μικρής απόστασης μεταξύ της ουρήθρας και του πρωκτού και του ανοίγματος της ουρήθρας προς την κύστη.

– Μόλυνση της ουρήθρας (ουρηθρίτιδα). Αυτός ο τύπος ουρολοίμωξης μπορεί να συμβεί όταν τα γαστρεντερικά βακτήρια εξαπλώνονται από τον πρωκτό στην ουρήθρα. Επιπλέον, καθώς η γυναικεία ουρήθρα βρίσκεται κοντά στον κόλπο, σεξουαλικώς μεταδιδόμενες λοιμώξεις όπως ο έρπης, η γονόρροια, τα χλαμύδια, και το μυκόπλασμα μπορούν εξίσου να προκαλέσουν ουρηθρίτιδα.

Παράγοντες κινδύνου
Οι γυναίκες νοσούν συχνότερα από ουρολοίμωξη και μάλιστα περισσότερες από μία φορές κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Παράγοντες κινδύνου ειδικά για τις γυναίκες είναι:

-Η γυναικεία ανατομία. Οι γυναίκες έχουν μικρότερη ουρήθρα από τους άνδρες, με αποτέλεσμα να είναι μικρότερη και η απόσταση που έχουν να διανύσουν τα βακτήρια για να φτάσουν μέχρι την κύστη.

-Η σεξουαλική δραστηριότητα. Οι σεξουαλικά ενεργές γυναίκες τείνουν να παθαίνουν περισσότερες ουρολοιμώξεις από τις μη ενεργές. Η ύπαρξη νέου σεξουαλικού συντρόφου επίσης αυξάνει τον κίνδυνο.

-Ορισμένες μέθοδοι αντισύλληψης. Οι γυναίκες που χρησιμοποιούν διάφραγμα ως τρόπο αντισύλληψης ενδεχομένως να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο, όπως επίσης και όσες χρησιμοποιούν σπερματοκτόνους παράγοντες.

-Η εμμηνόπαυση. Μετά την εμμηνόπαυση, μια εξασθένιση στα κυκλοφορούντα στον οργανισμό οιστρογόνα προκαλεί αλλαγές στην ουροποιητική οδό, η οποία καθιστά τη γυναίκα πιο ευάλωτη στη λοίμωξη.

Άλλοι παράγοντες κινδύνου, σύμφωνα με τους ειδικούς της Mayo Clinic περιλαμβάνουν:

-Ανωμαλίες της ουροποιητικής οδού. Στα μωρά που γεννιούνται με ανωμαλίες στην ουροποιητική οδό, τα ούρα δεν φεύγουν φυσιολογικά από το σώμα ή επιστρέφουν  στην ουρήθρα με αποτέλεσμα τον αυξημένο κίνδυνο ουρολοίμωξης.

-Εμπόδια στην ουροποιητική οδό. Οι πέτρες στα νεφρά ή ο διευρυμένος προστάτης (καλοήθης υπερπλασία προστάτη) μπορεί να παγιδεύσει τα ούρα στην κύστη, αυξάνοντας τον κίνδυνο.

-Κατεσταλμένο ανοσοποιητικό σύστημα. Ο διαβήτης και άλλες παθήσεις που επιβαρύνουν το ανοσοποιητικό σύστημα μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο ουρολοίμωξης.

-Χρήση καθετήρα. Οι άνθρωποι που δε μπορούν να ουρήσουν φυσιολογικά και χρειάζονται καθετήρα έχουν αυξημένο κίνδυνο ουρολοίμωξης. Σε αυτούς περιλαμβάνονται όσοι νοσηλεύονται, όσοι πάσχουν από νευρολογικά προβλήματα που μειώνουν την ικανότητα ελέγχου της δυνατότητας ούρησης και οι άνθρωποι που πάσχουν από παράλυση.

-Πρόσφατα ιατρική επέμβαση στο ουροποιητικό. Μια χειρουργική επέμβαση ή μια εξέταση στην ουροποιητική οδό που περιλαμβάνει ιατρικά εργαλεία μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ανάπτυξης ουρολοίμωξης.

Πρόληψη
Μερικά βήματα που μπορείτε να ακολουθήσετε για να μειώσετε τον κίνδυνο ουρολοίμωξης είναι:

-Πίνετε πολλά υγρά, και κυρίως νερό, το οποίο βοηθά στην αραίωση των ούρων και διασφαλίζει ότι θα ουρείτε συχνότερα. Έτσι τα βακτήρια θα εξέρχονται από την ουροποιητική οδό πριν ξεκινήσει κάποια μόλυνση.

-Πίνετε χυμό cranberry. Παρόλο που οι μελέτες δεν έχουν καταλήξει ότι ο χυμός cranberry αποτρέπει την ουρολοίμωξη, το πιθανότερο είναι ότι τουλάχιστον δεν είναι επιβλαβής.

-Σκουπίζεστε από μπροστά προς τα πίσω. Έτσι θα αποτρέψετε τα βακτήρια που υπάρχουν στην περιοχή του πρωκτού να εξαπλωθούν στον κόλπο και την ουρήθρα.

-Αδειάζετε την κύστη σας άμεσα μετά τη σεξουαλική επαφή, πίνοντας ένα γεμάτο ποτήρι νερό για να σας βοηθήσει.

-Αποφύγετε γυναικεία προϊόντα που ίσως να σας προκαλούν ενόχληση. Τα αποσμητικά σπρέι ή άλλου είδους προϊόντα περιποίησης στην περιοχή των γεννητικών οργάνων μπορούν να προκαλέσουν ενοχλήσεις στην ουρήρθα.

-Αλλάξτε τη μέθοδο αντισύλληψης. Διαφράγματα και προφυλακτικά χωρίς λίπανση ή με σπερματοκτόνα μπορούν να συμβάλουν στην ανάπτυξη βακτηρίων.

Πηγή: iatropedia.gr