Ο «Ουτιδανός» της Οδύσσειας κατάφερε αιώνες πριν -στο Ομηρικό έπος- να τυφλώσει τον γίγαντα Πολύφημο. Και το όνομά του τότε αποδόθηκε σε ένα ακόμη τρικ του πολυμήχανου Οδυσσέα. Στις μέρες μας όμως ο «κύριος Κανένας» επανακαθορίζει τους ρόλους του και διεκδικεί όλο και μεγαλύτερη σπουδαιότητα σε μία εποχή που ακόμη και τα πιο ευφάνταστα «πρωταπριλιάτικα» μπορούν εν δυνάμει να συμβούν. Αφορμή για την .. κινηματογραφική αναφορά του "Κανενός" αντλώ από τα στοιχεία της ενδιαφέρουσας δημοσκόπησης για τα δημοτικά μας πράγματα στο Ηράκλειο και θα .. εξηγηθώ στη συνέχεια για το πως έφτασα σε τέτοιους συνειρμούς.
Αλλά ας μείνουμε στην υπόθεση του " Κυρίου Κανενός". Το σενάριο της ταινίας του Πάρι Κασιδόκωστα έκανε θραύση στην Αμερική, ακριβώς επειδή βάσισε το στόρι του στην άνοδο της ασημαντότητας. Ο πρωταγωνιστής του έργου, Κέβιν Κόστνερ, ξαφνικά βρίσκεται να καθορίζει την μοίρα ενός ολόκληρου έθνους. Οι εκλογές στις ΗΠΑ κρέμονται από μια κλωστή, ή καλύτερα από μια ψήφο και εκείνος, ένας βαριεστημένος ασήμαντος ψηφοφόρος, αδιάφορος για τα κοινά και απρόθυμος να ασκήσει καν το εκλογικό του δικαίωμα βρίσκεται σε ρόλο ρυθμιστή του πολιτεύματος και της τελικής εκλογής. Γύρω του στήνεται τάχιστα ένα ιδιότυπο προεκλογικό γαϊτανάκι με τους δύο υποψηφίους για την προεδρία της υπερδύναμης, να ξεπουλούν σωρηδόν θέσεις και προγράμματα, προκειμένου να υφαρπάξουν την ψήφο του. Κ ο «κύριος Κανένας» συνειδητοποιεί σταδιακά πως -καίτοι τυχαίος και αποτυχημένος- μπορεί ξαφνικά να .. αλλάξει τον κόσμο.
Τον θυμήθηκα συνειρμικά επιχειρώντας μία .. άλλη ανάγνωση στην δημοσκόπηση που ανακοινώθηκε στο ekriti.gr για τον Δήμο Ηρακλείου. Η διάθεσή μου δεν είναι να σταθώ στα ονόματα των υποψηφίων ούτε στα ποσοστά τους. Με ενδιαφέρει όμως ο … Ουτιδανός. Εκείνο το ποσοστό δηλαδή, που ενώ το ρωτούν “πόσο σας ενδιαφέρουν οι εκλογές στο Δήμο σας” απαντά «ελάχιστα» ή «καθόλου». Αυτοί οι άνθρωποι ξεπερνούν στατιστικά κάθε .. φαντασία. Φτάνουν το 45% των ερωτηθέντων, παρά κάτι δηλαδή, οι μισοί περίπου. Εν ολίγοις, ο ένας στους δύο, σε αναγωγές κατά προσέγγιση. Ομολογώ πως πασχίζω να καταλάβω το κίνητρό τους. Kαι συνάμα σκέφτομαι πως αν ήμουν υποψήφιος, αυτό το ποσοστό θα με προβλημάτιζε. Με προβληματίζει εξίσου άλλωστε, κι ως συνδημότη τους. Κι αν η απογοήτευση από την πολιτική και τους πολιτικούς είναι επαρκής εξήγηση για την πανελλαδική αποχή ή την αδιαφορία ... πότε, πως και γιατί ... "πέρασε" η ίδια λογική στην Τοπική Αυτοδιοίκηση; Κι αν πολλοί έλληνες δεν νοιάζονται για το ποιός διαμένει στο Μαξίμου, ίσως κάποτε -με δυσκολία- το χωνέψω. Όμως το να μην ενδιαφέρονται σε τέτοιο οι δημότες για το ποιός θα διαχειριστεί τις τύχες της πόλης, είναι ένα "φρέσκο" φαινόμενο που χρίζει διερεύνησης.
Εκείνο που, νομίζω, παρατηρεί κανείς με πρώτη ματιά στην Ουκρανία σήμερα, μετά την αιματηρή τροπή και μ’ έναν «ακήρυχτο πόλεμο» επί θύραις, είναι ότι πουθενά δεν διακρίνεται ελάχιστο δίχτυ «ιδεολογικής προστασίας»∙ κάτι που να παραπέμπει, θεωρητικά έστω, σε ένα «καλύτερο αύριο», παραπομπή που θα λειτουργεί συνεκτικά, απέναντι στο σημερινό αποσυνθετικό, διαλυτικό «ιδεολογικό χάος», από την Ουκρανία μέχρι την Αίγυπτο και τη Βενεζουέλα. Δεν είναι πως δεν καταλαβαίνουμε τα «επαναστατικά» και «εξεγερσιακά» στη σημερινή Ουκρανία, διότι εμείς, οι αριστεροί εν πάση περιπτώσει, που γαλουχηθήκαμε ιδεολογικά με τα «οράματα» του ’60, αλλιώς μάθαμε να βλέπουμε επαναστάσεις και εξεγέρσεις. Είναι πως σε στιγμές διάλυσης τα ίδια τα γεγονότα… μετατοπίζουν έννοιες και σημασίες, σε βαθμό που να μην κατανοείς παρά μόνο το περίγραμμα των εννοιών, όχι το βάθος. Πριν από χρόνια, περίπου με τη… θεμελίωση του σημερινού «ιδεολογικού χάους», ένας Χάντιγκτον μιλούσε για το «τέλος της Ιστορίας». Φοβάμαι πως η Ιστορία που ακολούθησε, διέψευσε και αυτόν και εμάς.
Η Υφαντική είναι ένας τρόπος να δημιουργηθεί από το...
Κάνοντας μία σύντομη αναζήτηση στο Ίντερνετ, διάβασα εκατοντάδες, είτε ιστορικές είτε προσωπικές αναφορές για τη...
8 Μαρτίου 2014, Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας. Κατά διαβολική σύμπτωση, αυτή η ημερομηνία έτυχε φέτος να «πέφτει» Σάββατο....
Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας σήμερα, ε; Μάλιστα … Εντάξει, καλώς υπάρχει, δεν λέω – άλλωστε ποιος είμαι εγώ που θα κρίνω τ
Η "μέρα της γυναίκας" υπήρξε πάντα ένα απειλητικό ορόσημο, απ' αυτά που αδυνατεί να συλλάβει το φτωχό μου μυαλουδάκι. Θυμάμαι την μία και μοναδική χρονιά που παρασύρθηκα και ενέδωσα στα ειωθότα. Στριμωγμένη σε ένα ασφυκτικά γεμάτο μπουζουκομάγαζο, ανάμεσα σε ξεσαλωμένες οικοκυράδες που σιχτίριζαν τους συζύγους για όσα τους στέρησε η .. παλιοζωή: Μία καριέρα αλά "δεσποινίς διευθυντής", δηλαδή, και μία τύχη αλά Τζούλια Ρόμπερτς στο "Pretty woman" με απαραίτητο τρόπαιο έναν .. Ρίτσαρντ Γκήρ και άχρηστο ντεσού το "πεζοδρομιακό" κομμάτι. Στην πίστα έβγαζαν λογύδρια κάτι "πετυχημένες" πολιτικάντισσες και κάποιες "κοινωνικά ευαίσθητες" που ξέσπαγαν την βαρεμάρα τους σε φιλανθρωπίες. Παραδίπλα η νεώτερη γενιά: ημίγυμνες πιτσιρίκες που οραματίζονταν να γίνουν μοντέλες ή να πάρουν μέρος στο "so, you think you can dance" (προφητικά .. κι ας μην υπήρχε τότε). Και στη μέση μέση του χορού μία παρέα από ... χαμένες υπάρξεις που δεν είχαν και πολύ διάθεση να ζητωκραυγάσουν τη "μέρα της γυναίκας", κάνοντας στο πίσω μέρος του μυαλού τους κάτι συνειρμούς με τις παγκόσμιες μέρες που .. αφιερώνονται υποκριτικά σε κάθε λογής άτομα με "ειδικές ανάγκες". Στο τέλος εκείνης της -κατά μία έννοια- τραγικής νύχτας σήκωσα .. βλέμμα στον Παντοδύναμο και του υποσχέθηκα σιωπηλά ένα μεγαλόπρεπο "ποτέ ξανά". Και να 'μαι σήμερα, μερικά χρόνια μετά, ένεκα της ημέρας, να ψάχνω πάλι .. γωνίες στο δεκάρικο και να αναρωτιέμαι: Υπάρχει γυναικείο πρότυπο; Εντάξει, όλες καταλάβαμε εγκαίρως ότι .. it's still a man's world αλλά όσο να πεις, άμα διεκδικείς τις ευκαιρίες σου όλο και κάτι καταφέρνεις. Όμως -πανάθεμά το- ένα γυναικείο πρότυπο δεν είχα ποτέ μου; Κατόπιν ωρίμου σκέψεως το μυαλό μου έτρεξε στη Μελίνα. Όχι τόσο στην πολιτικό, ή στην ηθοποιό, όσο στη γυναίκα. Ή έστω στο σύνολο των τριών. Στο άψογο συνταίριασμά τους. Στον τρόπο που είχε να "αγγίζει" τα πράγματα. Στην αύρα της. Στην σιγουριά που απέπνεε για όσα έλεγε, σε βαθμό που όχι μόνο σε έπειθε, αλλά σ' έκανε και να δεις τα μελλούμενα με τα δικά της μάτια. Ναι, η Μελίνα θα μπορούσε να 'ναι γυναικείο πρότυπο. Τίποτα μίζερο και τυποποιημένο. Μία γυναίκα όλο πάθος και όρεξη.
Σήμερα είναι η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, για 102η χρόνια. Αυτή η μέρα εξυμνεί γυναίκες από όλες τις εκφάνσεις τις...
Η παγκόσμια ημέρα της γυναίκας θεσμοθετήθηκε το 1977 από τον ΟΗΕ, για να καθιερώσει την ισότητα των δυο φύλων ως προς τα...
Η εικόνα ενός ηλικιωμένου να αφηγείται με στωική ηρεμία, τη θηριωδία των Ναζί κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο,...
Το κάπνισμα είτε αυτό είναι ενεργητικό, είτε παθητικό, είτε τριτογενές, προκαλεί καρκίνους σε πολλά ζωτικά όργανα του...