100.6 FM KnossosFM
8 Μαρτίου 2014, Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας.
Κατά διαβολική σύμπτωση, αυτή η
ημερομηνία έτυχε φέτος να «πέφτει»
Σάββατο....
16:25 | 08/03/2014
Body
Στον τόπο μου το "αγροτικό ζήτημα" παραμένει πάντα επίκαιρο. Άλλοτε γιατί καίμε τις Νομαρχίες, άλλοτε γιατί πανωγράφουμε τα λάδια κι άλλοτε γιατί πιάνουμε τα κουμπούρια για κτηματικές διαφορές. Την τελευταία δεκαετία υποτονικότερα ίσως. Σαν κουρασμένοι πια οι αγρότες, παράτησαν τα συλλαλητήρια και ψάχνουν τρόπους επιβίωσης. Κι οι αλήθειες ή τα ψέματα βαραίνουν πάνω τους καθώς κουράστηκαν και χόρτασαν λόγια παχυλά και υποσχέσεις. Δύσκολο να μιλήσεις στους ανθρώπους των αστικών κέντρων για την ζωή των αγροτών. Σκαμμένα πρόσωπα, μαυρισμένα από τον ήλιο χέρια που αφήνουν μία αψάδα στις χαιρετούρες. Στις συνελεύσεις των συνεταιρισμών κάποτε με ξάφνιαζε το πλήθος από τις τραχιές φιγούρες τους με τα μαύρα πουκάμισα και τις πελώριες μουστάκες. Τώρα, όλο και λιγότεροι. Πιο εύκολα τους συναντάς στις λαϊκές αγορές πίσω από το ταμπελάκι "παραγωγός αγροτικών προϊόντων". Μ' ένα μόνιμα ματαιωμένο χαμόγελο, που υπολογίζει σε καθε αλισβερίσι τι ποσοστό ανήκει στην πάλαι ποτέ "Αγροτικήν Τράπεζα". Διόλου τυχαίο ίσως ότι το επιβλητικότερο εν Ηρακλείω τραπεζικό κτήριο ανήκε επί σειρά ετών στην ΑΤΕ. Οι ίδιοι άνθρωποι 30 χρόνια πριν ευτύχησαν να πιστέψουν το όνειρο του "αγροτοτουρισμού". Μόνο που οι τουρίστες τότε είχαν σακίδια κι ήταν πιο πεινασμένοι κι απ' τους ίδιους. Μετά αγάπησαν -μέσα από πολιτικές κουβέντες- την εθνοσωτήριο Ευρωπαϊκή Ένωση, που τους αγκάλιασε με κάτι ελκυστικές επιδοτήσεις "για οριστική εγκατάλειψη" ή "για "αναδιάρθρωση των καλλιεργειών". Η Μαλβαζία, το Κοτσυφάλι και το Μαντηλάρι αφανίστηκαν από την οινική παραγωγή και στη θέση τους βάλθηκαν να φυτρώνουν αμερικάνικα κλήματα. Καρυδιές και χαρουπιές ξεπαστρεύτηκαν και ρίχτηκαν όλοι με τα μούτρα στις μπανάνες και τα θερμοκήπια. Την χρυσή εποχή των ΜΟΠ ...
19:09 | 05/03/2014
Body
Οι ευρωεκλογές κι οι αυτοδιοικητικές εκλογές πλησιάζουν και ακόμα μια φορά καλούμαστε να ψηφίσουμε με κριτήριο το...
12:23 | 05/03/2014
Body
"Και νηστεύσας ημέρας τεσσαράκοντα, ύστερον επείνασε". ΜΑΤΘ δ.2 Κι ύστερα ερχότανε η Καθαρή Δευτέρα. Την φανταζόμουν σαν αυστηρή γεροντοκόρη με τα μαλλιά πιασμένα κότσο κι ένα φουστάνι μακρύ και κατάμαυρο. Βάδιζε καταπάνω μου μ' εκείνο το ανελέητο βλέμμα της, κουνούσε το δάκτυλο με νόημα και μου επαναλάμβανε με στεντόρεια φωνή την ίδια λέξη διαρκώς: Εγκράτεια. Την ακολουθούσε ένας συρφετός από ... όσπρια και λαχανικά. Γκρίνιαζα ασύστολα με τις φακές και τα ρεβύθια που προσγειώνονταν στο τραπέζι. Ενώ την Πέμπτη (κάθε Πέμπτη) έτρεχα να λάβω θέση πρώτη στην μεσημεριανή συνεύρεση που είχε μόνιμα ψάρια και χόρτα. Πάντα φρέσκα από τη λαϊκή αγορά, που γινόταν δύο στενά πιο κάτω. Και μια τέτοια μέρα, μία Πέμπτη, φιλεύαμε στο τραπέζι μας την Σμυρνιά γειτόνισσα. Η Σαρακοστή κόντευε στη μέση της κι εγώ ήμουν "μεθυσμένη" ήδη από τη μυρωδιά του γαύρου που τηγανιζόταν. Με πήρε στα πόδια της και με κανάκευε. - Σ' αρέσει μικρή μου η Σαρακοστή; - Όχι, κυρία Στέλλα. Μόνο τις Πέμπτες μ' αρέσει. Τις άλλες μέρες τρώμε φακές, ρεβύθια, σπανακόρυζο ... μπλιάχ - Για κάτσε να σου πω μία ιστορία μέχρι να στρωθεί το τραπέζι. Ξέρεις, η Σαρακοστή δεν ήταν πάντα έτσι. Παλιότερα ήταν μία πανέμορφη κοπέλα που γλεντοκόπαγε μέρα και νύχτα. Έτρωγε ό,τι της άρεσε, έπινε όσο ήθελε, χόρευε και γελούσε συνέχεια. Μέχρι που κάποτε βαρέθηκε. Το σώμα της βάρυνε από τα γλυκά που καταβρόχθιζε, το μυαλό της θόλωσε από το πολύ κρασί και δεν μπορούσε να χορέψει πια. Όλοι γελούσαν και την κορόιδευαν. Κι εκείνη ήταν πλέον δυστυχισμένη. Και τότε συνάντησε ένα σοφό γέροντα που της είπε τι να κάνει για να ξανακερδίσει τη χαρά. "Να νηστεύσεις και να στερηθείς" της είπε ο γέρων. Κι η Σαρακοστή, τον άκουσε. Έκοψε τα γλυκίσματα κι όσα λαχταρούσε να γευτεί. Περιορίστηκε σε λιτά κι άνοστα φαγητά. Έκοψε και το κρασί. Κάποτε και το λάδι. Το σώμα της καλοσύνεψε και το μυαλό της ξεθόλωσε. Οι διασκεδάσεις της έλειπαν αλλά έκανε υπομονή. Πέρασαν έτσι 40 μέρες. Στο τέλος τους η Σαρακοστή είχε ξαναγίνει όμορφη. Μόνο που τώρα ήταν πιο σοφή και πιο γλυκιά. Και τη μέρα του Πάσχα κάθισε στο τραπέζι να γευτεί όσα στερήθηκε. Κι όλα της φάνηκαν 100 φορές πιο νόστιμα από πριν.
10:03 | 04/03/2014
Body
Μας το "καρφίτσωσαν" στη σελίδα του ekriti στο Facebook bloggers από την Ουκρανία. Η γλώσσα των στίχων του τραγουδιού είναι .....
22:06 | 03/03/2014
Body
Έχουν χαλάσει πολλές φορές τα μάτια μας. Έχουμε καταναλώσει οπτικό υλικό -φωτογραφίες και βίντεο- κραυγαλέες...
10:23 | 03/03/2014
Body
Ούτε κρύο, ούτε κρίση ... Το Ηράκλειο ξεχύθηκε χθες στους δρόμους ... Φόρεσε ξυλοπόδαρα ... Μασκαρεύτηκε και διασκέδασε...
19:23 | 01/03/2014
Body
Γλασέ χαρτί ήταν; Δεν είμαι σίγουρη πια. Κόλλες μεγάλες από το βιβλιοπωλείο. Να κόψουμε όμορφα σχήματα και να τα κολλήσουμε προσεκτικά να μη βρει χαραμάδες ο άνεμος. Ξυλαράκια από το μαραγκούδικο του κυρ Παναγιώτη. Να μας κυνηγάει γελώντας κάτω από τα σκονισμένα του μουστάκια. Σπάγκο ελαφρύ για τα ζύγια. Εφημερίδες ψαλιδισμένες στην ουρά. Κι η καλούμπα στεριωμένη στο κέντρο. Μέρες παλεύαμε να τον ... αναστήσουμε. Μπλεγμένα στη φαντασία μας όλα τα σύνεργα. Ψαλίδια, ξυλοκοπτική, χαρτοκοπτική. Οι τέμπερες που 'βαζαν το χρώμα. Κι η ψυχή να φτερουγάει μη βρέξει. Να 'ναι ο ουρανός του καλοτάξιδος. Να πάει ψηλά. Να δει και να μας φέρει ... κόσμους. Κι ο Θεός των ανέμων δεν είχε πάντα κατανόηση στα ντέρτια μας. Μας κρυφοκοίταζε στο δασάκι που πασχίζαμε. Κι άλλοτε γέλαγε κρατώντας την κοιλιά του με τις τρεχάλες μας. Κι άλλοτε έπαιζε μαζί μας κι αυτός, φυσώντας δυνατά τις ελπίδες μας. Και τότε η καλούμπα ξέκοβε, ανασαίνοντας ... ελευθερία. Μέναμε να τον κοιτάμε να μακραίνει, το ίδιο λεύτερα και ξέπνοα κουρασμένοι. Επιστροφή. Έψαχνα τη "γαλάζια μου σκέπη" με το βλέμμα. Να τον εντοπίσω. Να βρω πόσο αλλάργεψε και που σιμώνει. Και μόλις βράδιαζε ρωτούσα: "Φτάνει τώρα στη Σαλονίκη; Αύριο θα 'ναι στην Αγγλία; Πόσο θέλει για Αμερική;" Άσχετη στους παγκόσμιους χάρτες από τότε! Όπου δεν έφτανε το βλέμμα μου, όλα ξενιτεμένα. Έκλεινα τα μάτια και τον έβλεπα να πετά ακούραστος. Ένα τοσοδούλικο φτεράκι στον άνεμο. Η κουκίδα που 'στειλα στα πέρατα. Τότε πίστευα πως μια μέρα θα τον ξαναβρώ. θα λύσω τα ξυλίκια και θα μάθω όσα είδε. Σαν εικόνες να δίπλωνε για χάρη μου στα ζύγια. Παιδιάστικες σκέψεις ... Κι όμως ήμουν πλασμένη για χαρταετός. Τα ύψη μου άρεσαν ακόμη και όταν ...
11:16 | 01/03/2014
Body
Η μετανάστευση, είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο που οι ρίζες του βρίσκονται από τα πανάρχαια χρόνια και κρατούν μέχρι...
11:18 | 28/02/2014
Body
Με αφορμή την αποχώρηση του κ. Δοξαστάκη από τον Συνδυασμό του υποψηφίου Περιφερειάρχη Κρήτης, κ.
19:33 | 27/02/2014
19:33 | 27/02/2014
Body
Το Ηράκλειο έχασε τον τελευταίο του ... ανάποδο Δήμαρχο. Τι σημαίνει αυτό; Ούτε μομφές, ούτε επαίνους. Κυρίως ότι ο Μανώλης Καρέλλης δήλωνε "Ανάποδος" (ως σχολιογράφος βέβαια) μόνο που είχε επαρκή δόση αυτοσαρκασμού για να το κάνει έμβλημα. Ήταν οι εποχές που η πολιτική και οι πολιτικοί της (κυρίως στο κομμάτι της Αυτοδιοίκησης) είχαν και περιέφεραν μία ιδιότυπη λεβεντιά. Χαρακτηριστικό είναι πως ο εκλιπών όταν εγκατέλειψε το γραφείο του στη Λότζια ύστερα από 4 θητείες στην Δημαρχιακή καρέκλα, κατέβασε το γυαλί της πρεσβυωπίας χαμηλά στη μύτη, κοίταξε με νόημα τριγύρω το κοινό που παρακολουθούσε τον απολογισμό του έργου του και είπε με στεντόρεια φωνή: Δέχομαι κριτική, αναλαμβάνω πλήρως την ευθύνη των επιλογών που έκανα επί θητείας μου αλλά ενήργησα με γνώμονα το καλό της πόλης και δεν θα ανεχτώ κακεντρέχειες. Ουδόλως.
18:16 | 27/02/2014
